Psyche
alle pijlers
Onbereikbare mannen
zondag 30 augustus 2026 om 13:13
Ik wil graag iets delen wat me de laatste tijd bezighoudt en waar ik benieuwd ben naar jullie herkenning en ervaringen.
Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik heel jong was en mijn vader is nooit echt aanwezig geweest. Toen ik een tiener was kwam hij wat meer in beeld, maar dat waren niet altijd prettige ervaringen. Het was vooral erg wisselvallig en hij was er nooit écht consistent.
Ik riep altijd heel stoer: "Wat je nooit hebt gehad, kun je ook niet missen." En ergens voelde dat zo, want ik wist niet beter. Maar recentelijk ben ik erachter gekomen dat ik aan de relaties die ik aan ga en de patronen die zich daarin herhalen wél heel duidelijk kan zien wat er precies heeft ontbroken. Hoewel ik meer heb meegemaakt in mijn leven, merk ik dat die afwezige vaderfiguur een enorme stempel heeft gedrukt op mijn mannenkeuze.
Mijn eerste relatie op jonge leeftijd was al met een véél oudere man. Later viel ik steeds op emotioneel onbereikbare mannen. Recent raakte ik zelfs verliefd op een getrouwde man. Gelukkig heb ik daar niks mee gedaan, dat zou voor mij het allerdiepste punt zijn en iets wat ik mezelf niet had kunnen vergeven, maar het was wel een enorme spiegel. Weer dat ingesleten patroon van verlangen naar liefde van een man, maar onbewust iemand uitkiezen die helemaal niet (volledig) beschikbaar is. Het is een veilige, vertrouwde pijn.
Ik ben me heel bewust van dit patroon, maar wil er dolgraag uitbreken. Zijn er hier mensen die dit herkennen? Is het jullie gelukt om dit patroon te doorbreken en uiteindelijk wél volledig voor een beschikbare partner te kiezen?
Bedankt alvast voor de reacties!
Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik heel jong was en mijn vader is nooit echt aanwezig geweest. Toen ik een tiener was kwam hij wat meer in beeld, maar dat waren niet altijd prettige ervaringen. Het was vooral erg wisselvallig en hij was er nooit écht consistent.
Ik riep altijd heel stoer: "Wat je nooit hebt gehad, kun je ook niet missen." En ergens voelde dat zo, want ik wist niet beter. Maar recentelijk ben ik erachter gekomen dat ik aan de relaties die ik aan ga en de patronen die zich daarin herhalen wél heel duidelijk kan zien wat er precies heeft ontbroken. Hoewel ik meer heb meegemaakt in mijn leven, merk ik dat die afwezige vaderfiguur een enorme stempel heeft gedrukt op mijn mannenkeuze.
Mijn eerste relatie op jonge leeftijd was al met een véél oudere man. Later viel ik steeds op emotioneel onbereikbare mannen. Recent raakte ik zelfs verliefd op een getrouwde man. Gelukkig heb ik daar niks mee gedaan, dat zou voor mij het allerdiepste punt zijn en iets wat ik mezelf niet had kunnen vergeven, maar het was wel een enorme spiegel. Weer dat ingesleten patroon van verlangen naar liefde van een man, maar onbewust iemand uitkiezen die helemaal niet (volledig) beschikbaar is. Het is een veilige, vertrouwde pijn.
Ik ben me heel bewust van dit patroon, maar wil er dolgraag uitbreken. Zijn er hier mensen die dit herkennen? Is het jullie gelukt om dit patroon te doorbreken en uiteindelijk wél volledig voor een beschikbare partner te kiezen?
Bedankt alvast voor de reacties!
zondag 30 augustus 2026 om 13:35
Dit inderdaad!
Verder helaas geen tips voor je maar je bent al een heel eind doordat je het patroon herkent.
zondag 30 augustus 2026 om 14:03
Zelf minder beschikbaar zijn en niet de man in je leven centraal stellen, maar jezelf.
Niet op een toxische doorgeschoten manier uiteraard.
Doe het rustig aan. Ga niet mee in love bombing en raak zelf ook niet overenthousiast.
De eerste maanden max 1 date per week, zodat jij de tijd krijgt om te reflecteren: wat doet dit contact met mij? Voel ik stress of onzekerheid? Toont hij daadwerkelijk interesse of komt het vooral vanuit mij? Accepteert hij mijn grenzen? Past hij echt bij mij of wil het onzekere meisje in mij gewoon door iemand speciaal gevonden worden?
Een rustig tempo kan niet passende mannen eruit filteren.
Zodra jij het gevoel krijgt dat je je moet aanpassen aan wat hij wil om hem niet kwijt te raken, stap je in de eerste valkuil.
Niet op een toxische doorgeschoten manier uiteraard.
Doe het rustig aan. Ga niet mee in love bombing en raak zelf ook niet overenthousiast.
De eerste maanden max 1 date per week, zodat jij de tijd krijgt om te reflecteren: wat doet dit contact met mij? Voel ik stress of onzekerheid? Toont hij daadwerkelijk interesse of komt het vooral vanuit mij? Accepteert hij mijn grenzen? Past hij echt bij mij of wil het onzekere meisje in mij gewoon door iemand speciaal gevonden worden?
Een rustig tempo kan niet passende mannen eruit filteren.
Zodra jij het gevoel krijgt dat je je moet aanpassen aan wat hij wil om hem niet kwijt te raken, stap je in de eerste valkuil.
zondag 30 augustus 2026 om 15:15
Wat je zou kunnen helpen is opschrijven wat je als volwassen vrouw van nu kunt adviseren aan jezelf als meisje van toen, over wat je over relaties met onbereikbare mannen hebt ontdekt. Dan maak je verbinding tussen je gevoel van het verleden en het heden. Daarmee veranker je het. Sterkte.
Love is the meaning of life
zondag 30 augustus 2026 om 15:35
Dankjewel voor de tips!Dropdrop schreef: ↑30-08-2026 14:03Zelf minder beschikbaar zijn en niet de man in je leven centraal stellen, maar jezelf.
Niet op een toxische doorgeschoten manier uiteraard.
Doe het rustig aan. Ga niet mee in love bombing en raak zelf ook niet overenthousiast.
De eerste maanden max 1 date per week, zodat jij de tijd krijgt om te reflecteren: wat doet dit contact met mij? Voel ik stress of onzekerheid? Toont hij daadwerkelijk interesse of komt het vooral vanuit mij? Accepteert hij mijn grenzen? Past hij echt bij mij of wil het onzekere meisje in mij gewoon door iemand speciaal gevonden worden?
Een rustig tempo kan niet passende mannen eruit filteren.
Zodra jij het gevoel krijgt dat je je moet aanpassen aan wat hij wil om hem niet kwijt te raken, stap je in de eerste valkuil.
Die vraag of dat 'onzekere meisje' gewoon gezien wil worden... daar heb ik de afgelopen tijd juist hard aan gewerkt. Thema's als zelfliefde en jezelf accepteren zonder dat je die bevestiging van een man nodig hebt. Daar ben ik erg in gegroeid. Ik laat me niet meer gek maken door complimenten of mooie praatjes.
Ik merk alleen dat ik nu op een heel nieuw en onbekend terrein sta en dat brengt weer een hele andere uitdaging met zich mee: doorgeschoten zelfbescherming. Omdat de angst uit het verleden er natuurlijk nog steeds zit, ben ik nu veel aan het overanalyseren. Bij de eerste de beste leuke man schiet ik meteen in de opsporingsmodus ; zie je wel, daar is weer een signaal dat hij onbereikbaar is!
Het is zoeken naar de balans. Ik wil niet meer in oude valkuilen stappen, maar ik wil een potentiële goede man ook niet meteen wegdrukken puur uit angst om weer de verkeerde keuze te maken. Dat vertrouwen in mijn eigen oordeel en intuïtie herstellen, weten wanneer het 'gezonde alertheid' is en wanneer het 'oude angst' is, dat vind ik op dit moment echt het allerlastigst.
zondag 30 augustus 2026 om 15:40
Ja, daar zit ik inderdaad steeds meer aan te denken. Begrijpen waar het vandaan komt doe ik inmiddels wel, maar de stap maken van "het begrijpen met je hoofd" naar het echt anders doen en voelen in de praktijk, dat blijkt toch een tweede. En bij die vertaalslag zou wat hulp inderdaad heel fijn zijn!
zondag 30 augustus 2026 om 15:51
Mooie tip, dank je wel. Zo een oefening helpt denk ik heel goed om inderdaad die brug te slaan van het verleden naar het heden. Ik ga er vanavond even rustig voor zitten!elfjetwaalfje schreef: ↑30-08-2026 15:15Wat je zou kunnen helpen is opschrijven wat je als volwassen vrouw van nu kunt adviseren aan jezelf als meisje van toen, over wat je over relaties met onbereikbare mannen hebt ontdekt. Dan maak je verbinding tussen je gevoel van het verleden en het heden. Daarmee veranker je het. Sterkte.
zondag 30 augustus 2026 om 15:56
Dank je wel! Dat zelfinzicht is inderdaad een fijne eigenschap. Nu is het vooral de kunst om het ook echt toe te passen in de praktijk.
zondag 30 augustus 2026 om 16:08
Hiervoor is schematherapie heel erg geschikt. Schematherapie is het leren herkennen waar (hardnekkige) patronen vandaan komen, begrijpen wanneer ze worden geactiveerd en uiteindelijk leren er anders mee om te gaan. Patronen (schema's genoemd in deze vorm van therapie) zijn vaak al vroeg in je leven ontstaan door ervaringen en behoeften die toen niet voldoende werden vervuld.
Ik heb er heel veel aan gehad- wel voor iets anders dan wat jij noemt- en het heeft echt mijn denken en handelen blijvend veranderd!
Het voordeel vond ik ook dat deze therapievorm doorgaans geen ellenlang traject is, ik was met een paar weken "klaar", het echte veranderen komt na je therapie pas goed op gang.
Misschien de moeite waard eens te googlen.
Ik heb er heel veel aan gehad- wel voor iets anders dan wat jij noemt- en het heeft echt mijn denken en handelen blijvend veranderd!
Het voordeel vond ik ook dat deze therapievorm doorgaans geen ellenlang traject is, ik was met een paar weken "klaar", het echte veranderen komt na je therapie pas goed op gang.
Misschien de moeite waard eens te googlen.
zondag 30 augustus 2026 om 16:18
Een paar weken? Ik heb een jaar lang twee keer per week schematherapie gevolgd, net als de anderen in de groep.Venusss schreef: ↑30-08-2026 16:08Hiervoor is schematherapie heel erg geschikt. Schematherapie is het leren herkennen waar (hardnekkige) patronen vandaan komen, begrijpen wanneer ze worden geactiveerd en uiteindelijk leren er anders mee om te gaan. Patronen (schema's genoemd in deze vorm van therapie) zijn vaak al vroeg in je leven ontstaan door ervaringen en behoeften die toen niet voldoende werden vervuld.
Ik heb er heel veel aan gehad- wel voor iets anders dan wat jij noemt- en het heeft echt mijn denken en handelen blijvend veranderd!
Het voordeel vond ik ook dat deze therapievorm doorgaans geen ellenlang traject is, ik was met een paar weken "klaar", het echte veranderen komt na je therapie pas goed op gang.
Misschien de moeite waard eens te googlen.
Delulu
zondag 30 augustus 2026 om 17:31
Dan neem ik die woorden terug, dat was blijkbaar een aanname van mij.
Ik vond het heel intensief maar doelgericht bij mij (individueel gevolgd trouwens), maar waarschijnlijk hangt het van allerlei factoren af hoe snel het gaat
zondag 30 augustus 2026 om 18:19
Je hebt inderdaad al heel mooie zelfinzichten opgedaan! Ik ben hier ook mee bezig. Zelfde verhaal: altijd op (emotioneel) onbereikbare mannen vallen en ik heb eindelijk ontdekt (of erkend) dat er in mijn jeugd toch wat dingen niet helemaal goed zijn gegaan.
De volgende stap na het inzicht is voelen en ervaren. Hierbij kan therapie denk ik inderdaad heel goed helpen. Bij mij is het in het afgelopen jaar veel op zijn plek gevallen en ik heb daarbij veel gehad aan Hannah Cuppen. Ook een tweedaagse workshop bij haar gevolgd die ik heel intens, maar ook heel bijzonder vond.
Er valt veel over dit onderwerp te zeggen. En ik schrijf hier graag mee.
De volgende stap na het inzicht is voelen en ervaren. Hierbij kan therapie denk ik inderdaad heel goed helpen. Bij mij is het in het afgelopen jaar veel op zijn plek gevallen en ik heb daarbij veel gehad aan Hannah Cuppen. Ook een tweedaagse workshop bij haar gevolgd die ik heel intens, maar ook heel bijzonder vond.
Er valt veel over dit onderwerp te zeggen. En ik schrijf hier graag mee.
Tjielp
zondag 30 augustus 2026 om 19:51
Ik heb de term wel eens voorbij horen komen, maar wist niet dat het zo specifiek gericht was op het doorbreken van die oude patronen. Heel fijn om te horen dat het jou zo goed heeft geholpen.Venusss schreef: ↑30-08-2026 16:08Hiervoor is schematherapie heel erg geschikt. Schematherapie is het leren herkennen waar (hardnekkige) patronen vandaan komen, begrijpen wanneer ze worden geactiveerd en uiteindelijk leren er anders mee om te gaan. Patronen (schema's genoemd in deze vorm van therapie) zijn vaak al vroeg in je leven ontstaan door ervaringen en behoeften die toen niet voldoende werden vervuld.
Ik heb er heel veel aan gehad- wel voor iets anders dan wat jij noemt- en het heeft echt mijn denken en handelen blijvend veranderd!
Het voordeel vond ik ook dat deze therapievorm doorgaans geen ellenlang traject is, ik was met een paar weken "klaar", het echte veranderen komt na je therapie pas goed op gang.
Misschien de moeite waard eens te googlen.
Ik ga me er zeker even in verdiepen!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in