waarom panikeer ik?

05-10-2011 13:58 18 berichten
Alle reacties Link kopieren
hallo,



ik ben 27j, (mijn vriend 34) en heb 2 serieuze relaties achter de rug van 3 en 4j.

ik was een hele tijd alleen en nu leerde ik 2 maanden terug mijn huidige vriend kennen, liefde op het 1e zicht langs beide kanten, het klikt super! we waren allebei lang alleen, geen zin meer in een relatie en nu we elkaar hebben leren kennen zien we het echt heel anders. volgens zijn ouders praat hij voor het eerst in zijn leven over trouwen ed...

tot vorige week ging alles super! ik was 100% zeker van hem, we maakte elke avond plezier, deden fijne dingen samen...

maar nu sinds een paar dagen lijkt het alsof mijn gedachten helemaal omgedraaid zijn naar een paniekaanval! plotseling begin op dingen te letten die er niet zijn. als hij niet de hele tijd rond mij hangt maar even afwezig is denk ik dat hij niet bij mij wil zijn, ik heb plotseling echt schrik om hem te verliezen, ik kom plots heel serieus over, kan voor niks in tranen uitbarsten,... ik heb er gisteren met hem over gehad maar natuurlijk kwam hij uit de lucht vallen...

iemand die dit herkent?
Alle reacties Link kopieren
Heb je al een zwangerschapstest gedaan?
Alle reacties Link kopieren
uhm... nee waarom? heb tot een paar dagen terug nog mijn 'maandelijkse' periode gehad :-)
Alle reacties Link kopieren
in die trant even doorgaan: PMS? hormonen zijn rare dingen.
Panikeer?
ik denk dat je nu door hebt hoe goed je het hebt met hem en bang bent om dit te verliezen. Je hebt er om zo maar te zeggen even bij stil gestaan.

Probeer het los te laten en probeer weer te gaan genieten.
quote:louisavuitton schreef op 05 oktober 2011 @ 14:16:

Panikeer?



Vlaams.



Misschien een soort bindingsangst nu het echt serieus blijkt te zijn?
Alle reacties Link kopieren
gebruiken jullie het woord panikeer niet in nederland?

hoe noemen jullie het?

bindingsangst heb ik nooit echt problemen mee gehad... waar ik het wel altijd heel moeilijk mee heb is om mensen los te laten, misschien daardoor?
Panikeren heet hier 'in paniek raken'. Maar we snappen je wel hoor! Misschien ben je nu gewoon zo gelukkig dat je ineens even de bibbers krijgt. Aan de andere kant: na 2 maanden is er nog niet zo veel te zeggen natuurlijk. Maar als jullie allebei helemaal blij zijn, geniet er van!!
Alle reacties Link kopieren
We gebruiken ook hoofdletters in Nederland.



Maar OT: waarom doe je zo? Je jaagt hem hiermee weg. Heb je al eerder zoiets gehad? Ben je vaker onstabiel?
Alle reacties Link kopieren
quote:Mac123 schreef op 05 oktober 2011 @ 14:59:

We gebruiken ook hoofdletters in Nederland.
Alle reacties Link kopieren
Verlatingsangst
Alle reacties Link kopieren
Geen zin meer om te reageren eigenlijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:Flowerpowerwoman schreef op 05 oktober 2011 @ 15:08:

VerlatingsangstU bent psycholoog?
Alle reacties Link kopieren
Ik ken het! Ik had het met mijn huidige vriend in het hele prille begin ook. Als we dan op msn zaten en hij ging naar de studentenvereniging, dan had ik zo'n gevoel van, oh nee, hij is liever daar dan bij mij, aaaaah.



En als er iets heel irritant en vreselijk aanstellerig en irrationeel is, is het zoiets wel. Ik heb er ook nooit met mijn vriend over gepraat en het is vanzelf over gegaan.



Mijn tip: rustig aan, stel op dat soort moment je verstand even boven je gevoel, geniet van elkaar, dan gaat het vanzelf over. Het betekent alleen maar dat je 'm echt echt echt heel leuk vindt (ik had zoiets nooit bij mijn vorige vriendjes).
Alle reacties Link kopieren
quote:louisavuitton schreef op 05 oktober 2011 @ 14:16:

Panikeer?



Dat is Belgisch.

Net als "schrik hebben".



Raar taaltje hoor.
Alle reacties Link kopieren
Of " zeker en vast".
Alle reacties Link kopieren
Panikeren is toch ook normaal Nederlands? Ik gebruik het wel vaker.



Ik ken het wel, bij mij is het een soort verlatingsangst.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven