Help, ik ben een bitch

09-10-2011 19:52 46 berichten
Alle reacties Link kopieren
….en ik wil zo graag veranderen. Ik ga het proberen, per vandaag. Maar de drang om me zo te gedragen is soms zo sterk, ik ben bang dat het heel moeilijk gaat worden.



Ik heb een meters dikke muur om me heen.

Ik doe arrogant tegen mensen om ze weg te jagen, zodat ze niet dichtbij kunnen komen en me kunnen leren kennen. Ik ben denk ik onbewust bang dat ik tegen val en dat ze teleurgesteld in me zullen zijn. Wegjagen is beter dan teleurstellen, is m’n kromme redenatie.



Ook brand ik mensen om me heen af op kleine dingen die ze verkeerd doen. Meestal in m’n gedachten, ik zeg het niet hard op. Het lijkt wel alsof ik het nodig heb om anderen naar beneden te halen om me zelf goed te voelen.



Waarschijnlijk is het een soort onzekerheid, hoewel ik dat toch niet helemaal herken. Het is iets wat in de loop der jaren in ontstaan sinds m’n pubertijd. Het zit er echt ingesleten en zal dus niet makkelijk zijn dit te veranderen. Weet ook niet goed wat ik met dit topic aan wil. Denk niet dat veel mensen het zullen herkennen, maar misschien werkt het als een soort stok achter de deur. En wie weet heeft er iemand toch advies.



Wellicht is het ook goed om met een psycholoog te gaan praten, maar ik vind het heel moeilijk om hulp te accepteren. Het voelt als een soort gezichtsverlies. Ook zeg ik bij dat soort mensen vaak precies wat ze willen horen en vind ik het heel moeilijk om me oprecht open te stellen. Ik besef dat het op den duur waarschijnlijk wel goed zal zijn naar een psycholoog te gaan, maar ik denk dat ik de eerste drempels zelf over zal moeten.
Alle reacties Link kopieren
quote:_lupine_ schreef op 09 oktober 2011 @ 20:44:

Maar wat denk je dan op het moment dat je iemand een arrogante blik toewerpt? Of wat wil je ermee bereiken?Het is een soort paniek. Soort van "Ga alsjeblieft zo weg en let niet meer op mij",
Alle reacties Link kopieren
quote:galadriel schreef op 09 oktober 2011 @ 20:47:

[...]



Maar dat schrijf je wel in je OP:

Het lijkt wel of ik het nodig heb om anderen naar beneden te halen om mezelf goed te voelen.



Waarom is dat?



Dat naar beneden halen is meer in m'n hoofd. Zo "van daar heb jij een fout gemaakt en ik niet". Het is alsof ik niet kan accepteren dat iedereen fouten maakt, ik ook. Alsof ik altijd net een beetje geslaagder moet zijn dan de rest, gemiddeld is niet goed genoeg. Maar nogmaals, ik wou dat het niet zo was. Ik weet niet wat ik tegen dit soort gedachten of neigingen moet doen.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het wel mooi dat je in jezelf kijkt.

Maar waarschijnlijk kan iemand die ervoor gestudeerd heeft, je eerder tot inzicht brengen.

Succes met je zoektocht.
Alle reacties Link kopieren
Volgens mij (als ik dat van mezelf kan/mag zeggen) ben ik zo iemand die zich helemaal niks van jouw gedrag aantrekt.



Maar ik heb bijvoorbeeld een goede vriend die zo "is". Hij ís natuurlijk helemaal niet zo, maar zo komt hij over. Na een verjaardag vragen mensen me vaak: was Pietje chagerijnig ofzo? Waarom doet hij zo arrogant?



Ik probeer hem er wel op te wijzen en hij pikt dat ook van mij en leer van hem ook weer dingen, juist om wat assertiever te zijn. Ook zal hij nooit zomaar geloven dat er "niets is" als er wel iets aan de hand is en van hem kan ik dat ook heel goed hebben. Dat vind ik het mooie van die vriendschap. En onder zijn muurtje zit echt een vriend uit duizenden die me nooit zal laten stikken en die echt een hart van goud heeft.
Ja eefje hier oo als je eenmaal 'binnen' bent en over de muur bent heb ik ervaren ook zo'n vriendin dan is er zo veel loyaliteit
Alle reacties Link kopieren
quote:eefje1980 schreef op 09 oktober 2011 @ 21:06:

Volgens mij (als ik dat van mezelf kan/mag zeggen) ben ik zo iemand die zich helemaal niks van jouw gedrag aantrekt.



Maar ik heb bijvoorbeeld een goede vriend die zo "is". Hij ís natuurlijk helemaal niet zo, maar zo komt hij over. Na een verjaardag vragen mensen me vaak: was Pietje chagerijnig ofzo? Waarom doet hij zo arrogant?



Ik probeer hem er wel op te wijzen en hij pikt dat ook van mij en leer van hem ook weer dingen, juist om wat assertiever te zijn. Ook zal hij nooit zomaar geloven dat er "niets is" als er wel iets aan de hand is en van hem kan ik dat ook heel goed hebben. Dat vind ik het mooie van die vriendschap. En onder zijn muurtje zit echt een vriend uit duizenden die me nooit zal laten stikken en die echt een hart van goud heeft.



Jij hebt toch ooit tot hem door kunnen dringen. Dat zal ook geduld gekost hebben. Daar ben jij danook een goede vriendin in.



Ben bang dat mijn muur daar op dit moment te dik voor is. Daarom wil ik ook graag veranderen. En omdat ik mezelf gewoon een naar persoon vind op het moment.
Ik denk eigenlijk altijd dat arrogantie een uiting is van onzekerheid. Ik hou er ook echt niet van.



Om nog een keer op het voorbeeld van de kroeg terug te komen: ik ga naar het café omdat ik het gezellig vind om onder de mensen te komen. Als een avond geslaagd is, denk ik daar met plezier op terug en dan denk ik aan de fijne gesprekken en lol die ik had met mijn vriendinnen of onbekenden. Soms zie ik dan ook iemand die mij zo'n arrogante blik toewerpt en dan vraag ik me ik af wat zo iemand in de kroeg doet en zulke mensen vind ik ook nou ook niet echt bijdragen aan de gezelligheid, ik vind het eerder stoorzenders. "Ga lekker in je eentje ziiten bitchen" denk ik dan. En daarnaast ook dat ze hun onzekerheid overschreeuwen.



Wat voor iemand wil je zijn? Een bitch of warm, fijn en gezellig mens?



Jij schrijft dat jouw gedrag te wijten is aan onzekerheid en perfectionisme, daar zal je dus iets aan kunnen doen als je dat wilt. Als het jou dusdanig in de weg zit dat je dagelijks leven daaronder te lijden heeft, lijkt therapie me geen overbodige luxe.
Alle reacties Link kopieren
Denk toch dat jullie gelijk hebben wat betreft therapie.

Ik heb nog een verwijsbrief van de huisarts liggen van een paar maanden terug. Toen niks mee gedaan, heb er nog steeds een beetje een hard hoofd in, maar ik ga deze week toch maar eens bellen.
Wat goed murmelier, miss ien vind je het moeilijk je kwetsbaar op te stellen en hou je daaarom zo veel mogelijk mensen op afstand. Ben je ook zo met naaste familie, vader, moeder broer of zus?
Alle reacties Link kopieren
quote:jopje2 schreef op 09 oktober 2011 @ 21:36:

Wat goed murmelier, miss ien vind je het moeilijk je kwetsbaar op te stellen en hou je daaarom zo veel mogelijk mensen op afstand. Ben je ook zo met naaste familie, vader, moeder broer of zus?



Nee, met echt naaste familie niet, maar met ooms en tantes van m'n vaderskant bijvoorbeeld alweer wel.

Nou moet ik zeggen dat geslotenheid wel een beetje "heerst" aan m'n moederskant, beetje op het elitaire af. Dus misschien is het ook een beetje opvoeding
Vind het knap en goed van je dat je nu een oplossing zoekt, dat je niet zo snel van je af wilt bijten als het helemaal niet nodig is. Heel veel succes.
Alle reacties Link kopieren
quote:jopje2 schreef op 09 oktober 2011 @ 21:44:

Vind het knap en goed van je dat je nu een oplossing zoekt, dat je niet zo snel van je af wilt bijten als het helemaal niet nodig is. Heel veel succes.Dank je.
Alle reacties Link kopieren
quote:murmeltier schreef op 09 oktober 2011 @ 21:13:

[...]





Jij hebt toch ooit tot hem door kunnen dringen. Dat zal ook geduld gekost hebben. Daar ben jij danook een goede vriendin in.



Ben bang dat mijn muur daar op dit moment te dik voor is. Daarom wil ik ook graag veranderen. En omdat ik mezelf gewoon een naar persoon vind op het moment.





Een hekel aan jezelf hebben is geen goed uitgangspunt om iets te veranderen. Maar ik herken dat wel, niet omdat ik naar tegen mensen heb gedaan maar omdat ik het gevoel heb mezelf maar vooral ook anderen teleur te stellen.



Ik heb inderdaad op een gegeven moment gezegd tegen hem dat hij me zo meeviel in de omgang, dat ik hem van een afstandje (als collega) maar een arrogant type vond. En dat brak het wat open. Maar het komt nog steeds wel eens voor hoor, dat ik er tegenaan loop, die muur. Maar het is niet meer een ondoordringbare. Ik zou niet alleen maar vrienden zoals hij kunnen hebben maar ik denk dat het ook met wederzijdse acceptatie te maken heeft.
Alle reacties Link kopieren
Kun je eens een concreet voorbeeld geven?
Alle reacties Link kopieren
Mijn 1e ingeving was dat dit door iemand anders geopend zou zijn, maar helaas...



Sorry TO, even geen advies, ga het morgen nog eens lezen.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het goed dat je het inziet en dat je oplossingen zoekt. Ik kan zelf best onzeker worden als ik bij 'bitches' of 'te zekere en opvallende' meiden ben. Ik denk dan altijd dat die vast wel veel zelfvertrouwen hebben.. maar dat zit dus anders



Hoe zijn je vriendinnen? Net als jij?
Alle reacties Link kopieren
quote:Primabella schreef op 10 oktober 2011 @ 01:11:

Kun je eens een concreet voorbeeld geven?



Als een vreemde of iemand die ik net ontmoet heb een praatje met me probeerd aan te knopen, onnodig bot en kort af doen. Als een jongen in de kroeg op me af dreigt te komen een arrogante blik toe werpen.



Het is niet zo dat ik mensen inwrijf hoe ontzettend mislukt ze zijn ofzo. Maar de dingen die ik soms denk zijn best "naar". Is toch niet normaal dat ik mezelf constant wijs moet maken dat ik dingen beter doe dan anderen.
Alle reacties Link kopieren
quote:ditendat schreef op 10 oktober 2011 @ 04:13:

Hoe zijn je vriendinnen? Net als jij?De meeste zijn heel lief en normaal. Eentje is nog wel wat erger dan ik, die krijgt af en toe echt lief glimlachend de meest rottige dingen uit d'r strot. Zij heeft echter wel wat dingen mee gemaakt die haar vertrouwen in de goede bedoelingen van de wereld behoorlijk geschaad hebben.
Alle reacties Link kopieren
quote:murmeltier schreef op 10 oktober 2011 @ 21:20:

[...]





Als een vreemde of iemand die ik net ontmoet heb een praatje met me probeerd aan te knopen, onnodig bot en kort af doen. Als een jongen in de kroeg op me af dreigt te komen een arrogante blik toe werpen.



Het is niet zo dat ik mensen inwrijf hoe ontzettend mislukt ze zijn ofzo. Maar de dingen die ik soms denk zijn best "naar". Is toch niet normaal dat ik mezelf constant wijs moet maken dat ik dingen beter doe dan anderen.

Jij bent niet beter, je bent anders dan anderen. Gelukkig is iedereen uniek.

En vraag je eens af waarom jij beter zou zijn dan iemand die de vuilnis ophaalt. Iedereen heeft zo zijn/haar kwaliteiten, en dat is goed, want ook vuilnis moet opgehaalt worden. Wees blij dat er mensen zijn die een riool willen ontstoppen, of de kont van je demente oma af willen vegen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Je kunt jezelf opdrachtjes geven zoals, naar iemand glimlachen, iemand een complimentje geven. Ook kan je na een onnodig botte opmerking zeggen dat het misschien wat bot overkwam, maar dat je het niet zo bedoelde...



Verder kan je voor jezelf een schriftje maken met daarin complimenten die je gekregen hebt, dingen die goed gingen. Als je elke avond even de tijd neemt om wat op te schrijven krijg je een mooi boekje dat je ook weer door kan lezen wanneer je je onzeker voelt.
Alle reacties Link kopieren
quote:murmeltier schreef op 10 oktober 2011 @ 21:20:

[...]





Als een vreemde of iemand die ik net ontmoet heb een praatje met me probeerd aan te knopen, onnodig bot en kort af doen. Als een jongen in de kroeg op me af dreigt te komen een arrogante blik toe werpen.



Het is niet zo dat ik mensen inwrijf hoe ontzettend mislukt ze zijn ofzo. Maar de dingen die ik soms denk zijn best "naar". Is toch niet normaal dat ik mezelf constant wijs moet maken dat ik dingen beter doe dan anderen. Mag toch hopen dat dit een slip of the tonque is..

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven