Psyche
alle pijlers
eetstoornis?
woensdag 19 oktober 2011 om 21:59
Mijn familie maakt zich zorgen, omdat ze denken dat ik een eetstoornis aan het ontwikkelen ben, of er mogelijk al een heb.
Zelf vind ik het onzin. Ik eet gewoonweg niet veel omdat we net een tweede kindje hebben waardoor het er al wat vaker bij inschiet. Ook omdat ze erg onrustig is. Daarnaast heb ik erg weinig eetlust. Ik maak me vooral veel zorgen en heb het erg druk, waardoor bij mij mijn eetlust vaak al afneemt. Ik eet 2 a 3 keer per dag een maaltijd maar meestal niet erg veel.
Ik ben twee maanden geleden bevallen van ons tweede kindje en zit nu 2 kilo onder mijn startgewicht. Ik ben 1.68 en weeg nu 55 kilo. Ik woog aan het einde van de zwangerschap 75 kilo, dus ben 20 kilo kwijt. Ik moet wel zeggen dat ik het zelf pirma vind en het geeft me wel een goed gevoel dat ik alle kilo's kwijt ben. Als ik nu zie dat ik aangekomen ben, let ik wel wat meer op mijn eten.
Verder heb een ik postpartum depressie, waarvoor ik sinds vorige week antidepressiva krijg. Ook hierdoor neemt mijn eetlust wat af.
Men maakt zich echt zorgen en ik word een beetje moe van het gezeur. Ik hang echt niet boven het toilet om alles weer uit te spugen.
Wat zou ik dan voor een eetstoornis moeten hebben?
Ik begin nu onderhand zelf te twijfelen of alles wel goed is namelijk.
Zelf vind ik het onzin. Ik eet gewoonweg niet veel omdat we net een tweede kindje hebben waardoor het er al wat vaker bij inschiet. Ook omdat ze erg onrustig is. Daarnaast heb ik erg weinig eetlust. Ik maak me vooral veel zorgen en heb het erg druk, waardoor bij mij mijn eetlust vaak al afneemt. Ik eet 2 a 3 keer per dag een maaltijd maar meestal niet erg veel.
Ik ben twee maanden geleden bevallen van ons tweede kindje en zit nu 2 kilo onder mijn startgewicht. Ik ben 1.68 en weeg nu 55 kilo. Ik woog aan het einde van de zwangerschap 75 kilo, dus ben 20 kilo kwijt. Ik moet wel zeggen dat ik het zelf pirma vind en het geeft me wel een goed gevoel dat ik alle kilo's kwijt ben. Als ik nu zie dat ik aangekomen ben, let ik wel wat meer op mijn eten.
Verder heb een ik postpartum depressie, waarvoor ik sinds vorige week antidepressiva krijg. Ook hierdoor neemt mijn eetlust wat af.
Men maakt zich echt zorgen en ik word een beetje moe van het gezeur. Ik hang echt niet boven het toilet om alles weer uit te spugen.
Wat zou ik dan voor een eetstoornis moeten hebben?
Ik begin nu onderhand zelf te twijfelen of alles wel goed is namelijk.
donderdag 20 oktober 2011 om 10:30
Bloedarmoede verbaast me niets bij dat dieet.
Kook nog een eitje bij je ontbijt, en eet tussendoor bijvoorbeeld wat noten. Probeer zes eetmomenten op een dag te hebben, dus 3 maaltijden en 3 tussendoortjes.
Eén boterham met kaas is nog steeds veel te weinig. Je bent verdorie net bevallen en je moet voor een klein kindje zorgen, je lijf heeft energie nodig!
Kook nog een eitje bij je ontbijt, en eet tussendoor bijvoorbeeld wat noten. Probeer zes eetmomenten op een dag te hebben, dus 3 maaltijden en 3 tussendoortjes.
Eén boterham met kaas is nog steeds veel te weinig. Je bent verdorie net bevallen en je moet voor een klein kindje zorgen, je lijf heeft energie nodig!
donderdag 20 oktober 2011 om 10:38
Vlees zitten ook voedingsstoffen in die je niet kan misse. Als je het niet wil eten neem dan vleesvervangers of slik een suplement.
Ik ga er vanuit dat je geen borstvoeding geeft want dan had de dokter je wel harder op je kop gegeven.
http://www.voedingscentru ... gelijkse-hoeveelheid.aspx
Ik denk dat je nogeens terug moet gaan naar je HA. Kaart aan dat je eetlust zo verminderd met de medicatie. In dit geval vind ik het een zorgelijke bijwerking en misschien is een ander type medicatie beter voor je.
Ik ga er vanuit dat je geen borstvoeding geeft want dan had de dokter je wel harder op je kop gegeven.
http://www.voedingscentru ... gelijkse-hoeveelheid.aspx
Ik denk dat je nogeens terug moet gaan naar je HA. Kaart aan dat je eetlust zo verminderd met de medicatie. In dit geval vind ik het een zorgelijke bijwerking en misschien is een ander type medicatie beter voor je.
donderdag 20 oktober 2011 om 18:03
Judith in een eerder bericht zeg je iets heel treffends..
"ik vind het fijn dat ik controle heb over mijn gewicht"
Ik denk (iemand met een geschiedenis mbt eetstoornissen) dat daar het gevaar in schuilt. Helemaal met twee kinderen, en alle hectiek en emoties is het verleidelijk daar het "controle" gevoel aan te verlenen.
Persoonlijk denk ik dat je heel eerlijk tegen over jezelf moet zijn over het risico wat je loopt (eetstoornis ontwikkelen). Ik kan je vertellen dat het heel makkelijk in (ziek) gedrag te vervallen en een heel gevecht om er uit te komen. Wij kunnen je niet vertellen of je een eetstoornis hebt of niet, zoek hulp bij de huisarts of ga goed en gezond eten ( wellicht dieetist).
"ik vind het fijn dat ik controle heb over mijn gewicht"
Ik denk (iemand met een geschiedenis mbt eetstoornissen) dat daar het gevaar in schuilt. Helemaal met twee kinderen, en alle hectiek en emoties is het verleidelijk daar het "controle" gevoel aan te verlenen.
Persoonlijk denk ik dat je heel eerlijk tegen over jezelf moet zijn over het risico wat je loopt (eetstoornis ontwikkelen). Ik kan je vertellen dat het heel makkelijk in (ziek) gedrag te vervallen en een heel gevecht om er uit te komen. Wij kunnen je niet vertellen of je een eetstoornis hebt of niet, zoek hulp bij de huisarts of ga goed en gezond eten ( wellicht dieetist).
vrijdag 21 oktober 2011 om 09:30
thanks!
Sommige berichten komen wat hard aan, maar dat zal niet voor niets zijn. Als er echt niets aan de hand zou zijn, zou ik me ook niet aangesproken hoeven te voelen. Ik denk wel dat ik wat door aan het slaan ben op een verkeerde manier. Ik heb gisteren tot grote vreugde van mijn man netjes mijn bordjes leeg gegeten en soms mijn dochter maar eens gewoon laten huilen. Het klopt dat je, als je niet goed voor jezelf zorgt, je ook niet goed voor je kinderen kunt zorgen.
Wel is het zo dat een huilbaby voor onnoemelijk veel stress zorgt, vooral als je er bijna helemaal alleen voor staat, maar dat moet niet ten koste gaan van mijn eetpatroon.
Ik moet zeggen dat ik inderdaad denk, help, straks kom ik weer aan. Het zit ook meteen bij mijn buik, maar ja, nogal wiedes als je net 2 maanden geleden bevallen bent.
Dit past ook in het plaatje van 'perfectionist', precies de reden waarvoor ik al behandeld wordt. Ik maak het bespreekbaar bij de psycholoog en ga ondertussen normaal eten, ookal heb ik geen honger.
Iemand zei 'je bent het je kinderen verplicht om goed voor jezelf te zorgen', en 'ben je wel in staat om voor je kinderen te zorgen als je zo met jezelf omgaat', dat klopt helemaal.
Ik denk niet dat ik al een eetstoornis heb, mijn gezonde verstand wint het in ieder geval, maar ik zie wel in dat ik op 'op weg was naar'.
Sommige berichten komen wat hard aan, maar dat zal niet voor niets zijn. Als er echt niets aan de hand zou zijn, zou ik me ook niet aangesproken hoeven te voelen. Ik denk wel dat ik wat door aan het slaan ben op een verkeerde manier. Ik heb gisteren tot grote vreugde van mijn man netjes mijn bordjes leeg gegeten en soms mijn dochter maar eens gewoon laten huilen. Het klopt dat je, als je niet goed voor jezelf zorgt, je ook niet goed voor je kinderen kunt zorgen.
Wel is het zo dat een huilbaby voor onnoemelijk veel stress zorgt, vooral als je er bijna helemaal alleen voor staat, maar dat moet niet ten koste gaan van mijn eetpatroon.
Ik moet zeggen dat ik inderdaad denk, help, straks kom ik weer aan. Het zit ook meteen bij mijn buik, maar ja, nogal wiedes als je net 2 maanden geleden bevallen bent.
Dit past ook in het plaatje van 'perfectionist', precies de reden waarvoor ik al behandeld wordt. Ik maak het bespreekbaar bij de psycholoog en ga ondertussen normaal eten, ookal heb ik geen honger.
Iemand zei 'je bent het je kinderen verplicht om goed voor jezelf te zorgen', en 'ben je wel in staat om voor je kinderen te zorgen als je zo met jezelf omgaat', dat klopt helemaal.
Ik denk niet dat ik al een eetstoornis heb, mijn gezonde verstand wint het in ieder geval, maar ik zie wel in dat ik op 'op weg was naar'.
zaterdag 22 oktober 2011 om 00:54
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:09
Wat erg dat je een post partum depressie hebt! Allereerst: sterkte daarmee.
Dan over je gewicht. Ik vind dat helemaal niet zo schrikbarend laag. Je bent ongeveer even lang en even zwaar (of licht) als ik. Ik weet niet wat je bouw is, maar als je net als ik wat smal en licht gebouwd bent dan hoeft dit gewicht echt niet problematisch te zijn. Het komt heel vaak voor dat mensen tijdens een depressie weinig eetlust hebben en daardoor wat aan de lichte kant zijn. Ik heb alleen je OP gelezen, maar daarin lijkt het wel of je omgeving je gewicht belangrijker vindt dan je geestesgesteldheid. Als dat zo is, zou dat erg jammer zijn. En zouden ze er beter aan doen om jou door je depressie heen te trekken en te kijken waar die vandaan komt (misschien te hoge verwachtingen gehad van het moederschap?), in plaats van zich te focussen op zichtbare dingen als je gewicht. Laat je geen eetstoornis aanpraten als er andere dingen spelen, een post partum depressie is vreselijk, dat moet je serieus nemen, en niet de aandacht laten verleggen naar je gewicht.
Dan over je gewicht. Ik vind dat helemaal niet zo schrikbarend laag. Je bent ongeveer even lang en even zwaar (of licht) als ik. Ik weet niet wat je bouw is, maar als je net als ik wat smal en licht gebouwd bent dan hoeft dit gewicht echt niet problematisch te zijn. Het komt heel vaak voor dat mensen tijdens een depressie weinig eetlust hebben en daardoor wat aan de lichte kant zijn. Ik heb alleen je OP gelezen, maar daarin lijkt het wel of je omgeving je gewicht belangrijker vindt dan je geestesgesteldheid. Als dat zo is, zou dat erg jammer zijn. En zouden ze er beter aan doen om jou door je depressie heen te trekken en te kijken waar die vandaan komt (misschien te hoge verwachtingen gehad van het moederschap?), in plaats van zich te focussen op zichtbare dingen als je gewicht. Laat je geen eetstoornis aanpraten als er andere dingen spelen, een post partum depressie is vreselijk, dat moet je serieus nemen, en niet de aandacht laten verleggen naar je gewicht.
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:17
Oke, ik lees nu in latere berichten van je dat je wel snel bent afgevallen en ook kennelijk nogal onevenwichtig eet. Dan vind ik het toch erg goed dat je nu probeert om gezonder te eten. Maar het aanpakken van je onderliggende problemen, zoals je perfectionisme, waardoor je vatbaar bent voor depressieve gevoelens, blijft heel belangrijk. Ik hoop dat je een goede therapeut(e) hebt, met wie je kunt achterhalen waarom je zo perfectionistisch bent en wat je valkuilen zijn.
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:23
Ja heerlijk hè Bacchus, een toefje mosterd. Maar als ik lees dat Judith het gevoel heeft er bijna helemaal alleen voor te staan, dan lijkt me dat heel wat belangrijker om op te focussen dan op een eventueel eetprobleem. En zo zullen er vast meer factoren zijn die aan haar depressie en perfectionisme ten grondslag liggen. Gezonder eten is altijd goed, maar lost geen depressie op. Wás het maar zo simpel. Maar dat zullen we vast wel met elkaar eens zijn.
zaterdag 22 oktober 2011 om 18:23
het klopt inderdaad dat ik erg veel alleen doe omdat mijn man 2 banen heeft.Hij ziet de ernst van een pnd ook niet in en denkt dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn gevoel. De rest van de omgeving denkt er eigenlijk ook zo over.
Dat ik minder eetlust heb en hierdoor snel ben afgevallen zou ook bijzaak moeten zijn, maar goed, ik blijf wel minimaal 3 maaltijden per dag eten en dat gaat ook wel.
Bedankt voor de posts nog bacchus en miranda.
Dat ik minder eetlust heb en hierdoor snel ben afgevallen zou ook bijzaak moeten zijn, maar goed, ik blijf wel minimaal 3 maaltijden per dag eten en dat gaat ook wel.
Bedankt voor de posts nog bacchus en miranda.
zaterdag 22 oktober 2011 om 18:25
