Kinderen
alle pijlers
hoe doen jullie dat?
woensdag 2 november 2011 om 09:42
Mijn man werkt internationaal en is vaak van huis. We zijn pas twee uur verderop gaan wonen en hebben hier nog geen vrienden. Ik was pas hondsberoerd en kon niet voor de kids zorgen gelukkig was mijn man thus! Maar hoe doen alleenstaande dit of als je man geen vrij kan krijgen of je geen familie hebt of kdv? Wie zorgt er dan voor je kids als jij 40 graden koort hebt?
woensdag 2 november 2011 om 09:53
Als de sodemieter een netwerk opbouwen. Buren, klasgenoten, etc. Zo doe ik dat. Heb ook wel eens familie laten komen (uur reisafstand). Dat je als moeder niet ziek kunt worden is natuurlijk onzin. Dat je soms meer kunt dan je denkt, is waar, maar ook dan kan het voorkomen dat je echt te ziek bent om voor je kind te zorgen.
woensdag 2 november 2011 om 09:59
heeft je man in zo'n geval geen recht op kortdurend zorgverlof?
Kan me voorstellen dat als jij met 40 graden koorts ligt of met een been in het gips ofzo dat je een baby niet goed kan verzorgen.
Oudere kinderen gaat dan al makkelijker.
Maar zeg nou zelf: hoe vaak ben je echt zo ziek dat je helemaal niks meer kan?
Kan me voorstellen dat als jij met 40 graden koorts ligt of met een been in het gips ofzo dat je een baby niet goed kan verzorgen.
Oudere kinderen gaat dan al makkelijker.
Maar zeg nou zelf: hoe vaak ben je echt zo ziek dat je helemaal niks meer kan?
woensdag 2 november 2011 om 10:01
quote:Starshine schreef op 02 november 2011 @ 09:59:
heeft je man in zo'n geval geen recht op kortdurend zorgverlof?
Kan me voorstellen dat als jij met 40 graden koorts ligt of met een been in het gips ofzo dat je een baby niet goed kan verzorgen.
Oudere kinderen gaat dan al makkelijker.
Maar zeg nou zelf: hoe vaak ben je echt zo ziek dat je helemaal niks meer kan?
Als TO opeens ziek blijft te zijn, is haar man toch niet zomaar thuis uit buitenland.
Zelfs met hoge koorts kan je je kinderen nog naar school brengen. Maar handig/verstandig is dat niet.
Je woont er al 2 jaar. Nog helemaal geen vrienden/kennissen/leuke buren?
heeft je man in zo'n geval geen recht op kortdurend zorgverlof?
Kan me voorstellen dat als jij met 40 graden koorts ligt of met een been in het gips ofzo dat je een baby niet goed kan verzorgen.
Oudere kinderen gaat dan al makkelijker.
Maar zeg nou zelf: hoe vaak ben je echt zo ziek dat je helemaal niks meer kan?
Als TO opeens ziek blijft te zijn, is haar man toch niet zomaar thuis uit buitenland.
Zelfs met hoge koorts kan je je kinderen nog naar school brengen. Maar handig/verstandig is dat niet.
Je woont er al 2 jaar. Nog helemaal geen vrienden/kennissen/leuke buren?
woensdag 2 november 2011 om 10:05
Ik doe 't gewoon zelf. Als er geen andere optie is, is die er niet. Gelukkig heb ik een schattig peutertje die zichzelf goed kan vermaken en gek is op disneyfilms. Diepvries heeft altijd een maaltijd voor hem voor het geval dat. Het is wel aftellen tot 't kinderbedtijd is dan hoor, want daarna mag je even zelf een nachtje ziek zijn.
woensdag 2 november 2011 om 10:06
quote:pimpelmeesje67 schreef op 02 november 2011 @ 10:01:
[...]
Als TO opeens ziek blijft te zijn, is haar man toch niet zomaar thuis uit buitenland.
nee, maar als ik plots ziek wordt/een ongeluk krijgt is mijn man ook niet zomaar thuis aangezien hij vaak aan het andere eind van het land werkt. Dan moet ik misschien 1 dag uitzingen en de dag erna kan mijn man thuisblijven
Zelfs met hoge koorts kan je je kinderen nog naar school brengen. Maar handig/verstandig is dat niet.
Je woont er al 2 jaar. Nog helemaal geen vrienden/kennissen/leuke buren? ze woont er nog maar pas, het is 2 uur rijden van haar vorige woonplaats
TO: als er nou echt iets heftigs aan de hand is (dus bv twee gebroken benen en gedwongen bedrust) kun je toch vast wel een beroep doen op familie of vrienden die ver wonen? Mensen zijn echt wel bereid te helpen ook al is het lastig gezien de reistijd.
Ik heb ook niet een heel vriendschappelijk contact met moeders van klasgenootjes, maar in geval van nood staan zij ook voor je klaar. Zo hebben we over en weer al op elkaars kinderen gepast omdat eentje opeens een noodgeval in de familie had.
[...]
Als TO opeens ziek blijft te zijn, is haar man toch niet zomaar thuis uit buitenland.
nee, maar als ik plots ziek wordt/een ongeluk krijgt is mijn man ook niet zomaar thuis aangezien hij vaak aan het andere eind van het land werkt. Dan moet ik misschien 1 dag uitzingen en de dag erna kan mijn man thuisblijven
Zelfs met hoge koorts kan je je kinderen nog naar school brengen. Maar handig/verstandig is dat niet.
Je woont er al 2 jaar. Nog helemaal geen vrienden/kennissen/leuke buren? ze woont er nog maar pas, het is 2 uur rijden van haar vorige woonplaats
TO: als er nou echt iets heftigs aan de hand is (dus bv twee gebroken benen en gedwongen bedrust) kun je toch vast wel een beroep doen op familie of vrienden die ver wonen? Mensen zijn echt wel bereid te helpen ook al is het lastig gezien de reistijd.
Ik heb ook niet een heel vriendschappelijk contact met moeders van klasgenootjes, maar in geval van nood staan zij ook voor je klaar. Zo hebben we over en weer al op elkaars kinderen gepast omdat eentje opeens een noodgeval in de familie had.
woensdag 2 november 2011 om 10:10
Toen man en ik 3 jaar geleden allebei hondsberoerd een week lang geveld waren door de zwaarste griep die ik ooit had meegemaakt (hoge koorts, overgeven, niks meer eten) en onze dochter van toen 3 inmiddels uit haar ziek-zijn coma kwam en zich verveelde, maar nog niet beter genoeg om uit te besteden...toen hebben we zelf voor onze dochter gezorgd.
Het was heel vervelend, maar er zat helaas niks anders op. Gewoon jezelf uit bed slepen en gaan met die banaan. Ik heb wel een klein rondje gebeld, maar niemand (met kinderen) wilde onze dochter hebben omdat men bang was zelf ziek te worden. Of men was net zelf tegen het beterende aan of begon zich niet lekker te voelen.
Het was heel vervelend, maar er zat helaas niks anders op. Gewoon jezelf uit bed slepen en gaan met die banaan. Ik heb wel een klein rondje gebeld, maar niemand (met kinderen) wilde onze dochter hebben omdat men bang was zelf ziek te worden. Of men was net zelf tegen het beterende aan of begon zich niet lekker te voelen.
woensdag 2 november 2011 om 10:12
Nu heb ik geen kinderen maar toen mijn man leukemie bleek te hebben was vrijwel iedereen die ik ken (en eigenlijk niet ken want alleen bekend van het forum) bereid om te helpen waar nodig. Mensen van wie ik het niet verwachte of zelfs haast niet wist dat zij wisten dat ik bestond.
Ik weet zeker dat als ik kinderen had ze me daar ook bij zouden hebben geholpen.
Ik denk dat als je je gewoon niet lekker voelt dat het dan een kwestie van doorzetten is maar als de nood aan de man is komt er echt wel hulp. Dat vertrouwen heb ik inmiddels wel.
Mijn moeder heeft ook 3 kinderen in haar eentje opgevoed en de weinige keren dat ze ziek was, ach een beetje hulp van de wat oudere zussen, hetgeen wat mijn moeder zelf nog kon en wat extra zorg van ouders van vriendinnen of familie en ze knapte weer goed op zonder dat er iets met ons was gebeurd.
Ik weet zeker dat als ik kinderen had ze me daar ook bij zouden hebben geholpen.
Ik denk dat als je je gewoon niet lekker voelt dat het dan een kwestie van doorzetten is maar als de nood aan de man is komt er echt wel hulp. Dat vertrouwen heb ik inmiddels wel.
Mijn moeder heeft ook 3 kinderen in haar eentje opgevoed en de weinige keren dat ze ziek was, ach een beetje hulp van de wat oudere zussen, hetgeen wat mijn moeder zelf nog kon en wat extra zorg van ouders van vriendinnen of familie en ze knapte weer goed op zonder dat er iets met ons was gebeurd.
woensdag 2 november 2011 om 10:13
quote:schouderklopje schreef op 02 november 2011 @ 10:10:
Toen man en ik 3 jaar geleden allebei hondsberoerd een week lang geveld waren door de zwaarste griep die ik ooit had meegemaakt (hoge koorts, overgeven, niks meer eten) en onze dochter van toen 3 inmiddels uit haar ziek-zijn coma kwam en zich verveelde, maar nog niet beter genoeg om uit te besteden...toen hebben we zelf voor onze dochter gezorgd.
Het was heel vervelend, maar er zat helaas niks anders op. Gewoon jezelf uit bed slepen en gaan met die banaan. Ik heb wel een klein rondje gebeld, maar niemand (met kinderen) wilde onze dochter hebben omdat men bang was zelf ziek te worden. Of men was net zelf tegen het beterende aan of begon zich niet lekker te voelen.zo das lastig. Was een heel hardnekkige griepgolf toen dus.
Toen man en ik 3 jaar geleden allebei hondsberoerd een week lang geveld waren door de zwaarste griep die ik ooit had meegemaakt (hoge koorts, overgeven, niks meer eten) en onze dochter van toen 3 inmiddels uit haar ziek-zijn coma kwam en zich verveelde, maar nog niet beter genoeg om uit te besteden...toen hebben we zelf voor onze dochter gezorgd.
Het was heel vervelend, maar er zat helaas niks anders op. Gewoon jezelf uit bed slepen en gaan met die banaan. Ik heb wel een klein rondje gebeld, maar niemand (met kinderen) wilde onze dochter hebben omdat men bang was zelf ziek te worden. Of men was net zelf tegen het beterende aan of begon zich niet lekker te voelen.zo das lastig. Was een heel hardnekkige griepgolf toen dus.
woensdag 2 november 2011 om 10:16
woensdag 2 november 2011 om 10:18
woensdag 2 november 2011 om 10:28
Als er nood aan de man is, word geholpen.
Echt waar.
Ik kan me niet voorstellen dat buren, ouders van andere kinderen op school niet zouden helpen.
Ik heb ook wel eens een nacht op een baby gepast van iemand die ik amper ken omdat ze met spoed naar het ziekenhuis moest.
Dat soort dingen doe je gewoon, omdat het moet.
Overigens toch handig om alvast van te voren dit soort afspraken te maken met mensen. Zodat je een lijstje met telefoonummers hebt, voor het geval dat.
Dat soort afspraken zijn natuurlijk wederkerig.
Echt waar.
Ik kan me niet voorstellen dat buren, ouders van andere kinderen op school niet zouden helpen.
Ik heb ook wel eens een nacht op een baby gepast van iemand die ik amper ken omdat ze met spoed naar het ziekenhuis moest.
Dat soort dingen doe je gewoon, omdat het moet.
Overigens toch handig om alvast van te voren dit soort afspraken te maken met mensen. Zodat je een lijstje met telefoonummers hebt, voor het geval dat.
Dat soort afspraken zijn natuurlijk wederkerig.
woensdag 2 november 2011 om 10:51
Ik moet vaak genoeg met migraine gewoon zelf voor mijn kinderen zorgen,,gewoon veel pijnstillers slikken en gaan
.
Gelukkig heb ik wel een groot vangnet van ouders van vriendjes,
wij brengen zoon&vriendjes naar voetbal,andere ouder brengt ze naar school, en weer een ander haalt ze op.
Op deze manier doen we allemaal iets voor elkaar, en kunnen we elkaar altijd bellen als er iemand ziek is.
.
Gelukkig heb ik wel een groot vangnet van ouders van vriendjes,
wij brengen zoon&vriendjes naar voetbal,andere ouder brengt ze naar school, en weer een ander haalt ze op.
Op deze manier doen we allemaal iets voor elkaar, en kunnen we elkaar altijd bellen als er iemand ziek is.
woensdag 2 november 2011 om 10:51
Ik heb gelukkig een hele lieve schoonfamilie en een lieve buurvrouw. Ook een heel lief zusje dat na een lange werkdag nog wel een uurtje wil komen helpen.
Niet dat ik ze voor elk zuchtje inschakel hoor, maar als je evenwichtsorgaan loopt te klieren en je bij de minste beweging al moet overgeven kun je gewoonweg niet voor een baby zorgen.
Dochter kon ook niet mee toen we met spoed naar het ziekenhuis moesten omdat neefje van man een zwaar ongeluk had gehad. Gelukkig wilde de buurvrouw wel oppassen (af en toe even om de hoek kijken of dochter nog wel sliep, we wonen in een flat).
Niet dat ik ze voor elk zuchtje inschakel hoor, maar als je evenwichtsorgaan loopt te klieren en je bij de minste beweging al moet overgeven kun je gewoonweg niet voor een baby zorgen.
Dochter kon ook niet mee toen we met spoed naar het ziekenhuis moesten omdat neefje van man een zwaar ongeluk had gehad. Gelukkig wilde de buurvrouw wel oppassen (af en toe even om de hoek kijken of dochter nog wel sliep, we wonen in een flat).
woensdag 2 november 2011 om 10:54
woensdag 2 november 2011 om 11:14
Toen mijn kinderen klein waren was het bij mij ook: pijnstillers/koortsremmers slikken en gaan. Tussendoor slapen, wekker zetten als ik ze weer uit school moest halen, met een duf hoofd op de bank zitten als ze thuis waren.
Mijn ervaring was wel dat een flinke griep op die manier veel langer duurde en ik nog wekenlang als een zombie met 'watten in mijn kop' rondliep.
Twee jaar geleden had ik weer eens een échte griep en oh, wat was dat een weldaad om gewoon een paar dagen met koorts en veel thee in bed te kunnen liggen uitzieken. Maar soms heb je geen keuze .....
Mijn ervaring was wel dat een flinke griep op die manier veel langer duurde en ik nog wekenlang als een zombie met 'watten in mijn kop' rondliep.
Twee jaar geleden had ik weer eens een échte griep en oh, wat was dat een weldaad om gewoon een paar dagen met koorts en veel thee in bed te kunnen liggen uitzieken. Maar soms heb je geen keuze .....
woensdag 2 november 2011 om 17:42
