Kinderen
alle pijlers
ondernemend kind...
vrijdag 4 november 2011 om 08:30
Mijn dochter van 15 maanden is een ondernemend kind. Ze klimt op de trap, de bank, de subwoofer, haar kinderstoel of onze stoelen. Ze haalt in de keuken alle laden leeg, voert de kat, weet hoe de weegschaal aan moet (piept zo leuk), belt met alle telefoons, trekt haar sokken en kleren uit, knuffelt dfe open haard, rent achter de kat aan, haalt de aarde uit de bleompotten, wil zelf eten, giet haar drinken uit over de vloer... Als ze de kans krijgt. Ze is watervlug en probeert het rustig 10 keer. Negeren, afleiden, weghalen, en soms boos worden, het helpt niks. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk dat ze zo'n actief en pienter kind is. Maar soms, zoals nu, als ik vanaf half 6 met haar wakker ben, en twee half gedronken koude koppen koffie heb staan, dan wil ik wel eens dat ze gewoon zoet gaat spelen. En eindelijk, na 3 uur wervelwind, doet ze dat ook. Ik probeer zo veel mogelijk met haar te doen, maar vaak is ze meer geinteresseerd in de afstandbediening uit elkaar halen of de stereo aan en uit zetten dan in met mij spelen. Ik kan toch moeilijk een heel kaal huis hebben...
Ach weet je, soms moet ik even zeuren, maar ze is ook echt heel lief. Wie heeft er ook zo'n wervelwind?
Ach weet je, soms moet ik even zeuren, maar ze is ook echt heel lief. Wie heeft er ook zo'n wervelwind?
vrijdag 4 november 2011 om 19:55
quote:rococo schreef op 04 november 2011 @ 09:27:
Grappig, dit hoor je zo vaak over kinderen maar zelf heb ik het nooit meegemaakt. Twee (jongen en meisje) echt extreem rustige kinderen gekregen. Die wandelden op die leeftijd kalm wat door de tuin of het huis om vervolgens anderhalfuur met de duplo ofzo t gaan spelen en in een boekje te bladeren. Als ze zich richting een stopcontact ofzo bewogen en ik zei 'nee' vanaf de bank dan veranderden ze van richting haha.
Dit was ik als kind!! Mij kon je een spel geven en ik was uren zoet. Mijn broertje was heel anders... Die deed het liefste een poging de boekenkast om te trekken.
@TO: je hebt toch nog een heel kopje gehad
Grappig, dit hoor je zo vaak over kinderen maar zelf heb ik het nooit meegemaakt. Twee (jongen en meisje) echt extreem rustige kinderen gekregen. Die wandelden op die leeftijd kalm wat door de tuin of het huis om vervolgens anderhalfuur met de duplo ofzo t gaan spelen en in een boekje te bladeren. Als ze zich richting een stopcontact ofzo bewogen en ik zei 'nee' vanaf de bank dan veranderden ze van richting haha.
Dit was ik als kind!! Mij kon je een spel geven en ik was uren zoet. Mijn broertje was heel anders... Die deed het liefste een poging de boekenkast om te trekken.
@TO: je hebt toch nog een heel kopje gehad
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
vrijdag 4 november 2011 om 20:03
quote:AlettaJacobs schreef op 04 november 2011 @ 19:41:
Heerlijk rustig lijkt me dat Mijn dochter is inmiddels de schrik van de kinderboerderij. Ze heeft laatst rennend als een herdershond alle schapen de boomgaard doorgejaagd, terwijl ze gilde: "schaapjes, schaapjes, kom hier dan!"
Tja rustig is het wel. Vervelend ook soms... ze blijft net zo lang staan totdat 1 van ons haar een hand geeft. En als het te lang duurt gaat ze er bij zitten.
Vriend denkt dat het komt omdat onze dochter pas 1,5 maand zelf los kan lopen en dat ze nu op een leeftijd is gekomen dat ze overal gevaar in ziet en angst.
Ik denk dat het arme kind erfelijk belast is. Ik was vroeger ook afwachtend, bang en voorzichtig. Zijn we mooi klaar mee dan
Heerlijk rustig lijkt me dat Mijn dochter is inmiddels de schrik van de kinderboerderij. Ze heeft laatst rennend als een herdershond alle schapen de boomgaard doorgejaagd, terwijl ze gilde: "schaapjes, schaapjes, kom hier dan!"
Tja rustig is het wel. Vervelend ook soms... ze blijft net zo lang staan totdat 1 van ons haar een hand geeft. En als het te lang duurt gaat ze er bij zitten.
Vriend denkt dat het komt omdat onze dochter pas 1,5 maand zelf los kan lopen en dat ze nu op een leeftijd is gekomen dat ze overal gevaar in ziet en angst.
Ik denk dat het arme kind erfelijk belast is. Ik was vroeger ook afwachtend, bang en voorzichtig. Zijn we mooi klaar mee dan
vrijdag 4 november 2011 om 20:09
Maar het kan nog veranderen! Mijn dochter is inmiddels een heel stuk rustiger geworden. Nouja, niet zozeer rustiger, maar... bedachtzamer. Iets minder kip zonder kop. Misschien komt jullie dochter straks nog in een fase waarin ze alles wil ontdekken. En anders is ze gewoon een kalm kind dat de kat uit de boom kijkt, dat is ook prima. Nadenken scheelt een hoop trial and error tenslotte
vrijdag 4 november 2011 om 20:11
quote:AlettaJacobs schreef op 04 november 2011 @ 19:41:
Heerlijk rustig lijkt me dat Mijn dochter is inmiddels de schrik van de kinderboerderij. Ze heeft laatst rennend als een herdershond alle schapen de boomgaard doorgejaagd, terwijl ze gilde: "schaapjes, schaapjes, kom hier dan!"
arme, árme schaapjes...
en ook arm meisje, dat maar niet snapt waarom die schaapjes niet geaaid willen worden!!
Heerlijk rustig lijkt me dat Mijn dochter is inmiddels de schrik van de kinderboerderij. Ze heeft laatst rennend als een herdershond alle schapen de boomgaard doorgejaagd, terwijl ze gilde: "schaapjes, schaapjes, kom hier dan!"
arme, árme schaapjes...
en ook arm meisje, dat maar niet snapt waarom die schaapjes niet geaaid willen worden!!
vrijdag 4 november 2011 om 20:27
vrijdag 4 november 2011 om 21:03
quote:lisa077 schreef op 04 november 2011 @ 20:27:
Hahaha! Arme schaapjes
Hier iets vergelijkbaars met de kat. Onze dochter rent vaak 'aai, aai' gillend op onze kat af om hem vervolgens heel hard in zijn staart te knijpen of aan zijn haren te trekken. Vind ik altijd heel zielig, want hij is al een dagje ouder.Dat hebben mijn kinderen 1 keer gedaan, nou dat doen ze nóoit meer. Zo'n arm onschuldig beestje die zich niet kan verdedigen!
Hahaha! Arme schaapjes
Hier iets vergelijkbaars met de kat. Onze dochter rent vaak 'aai, aai' gillend op onze kat af om hem vervolgens heel hard in zijn staart te knijpen of aan zijn haren te trekken. Vind ik altijd heel zielig, want hij is al een dagje ouder.Dat hebben mijn kinderen 1 keer gedaan, nou dat doen ze nóoit meer. Zo'n arm onschuldig beestje die zich niet kan verdedigen!
vrijdag 4 november 2011 om 21:58
Mijn kind van net een jaar is ook zo'n ondernemend kind. Hij klimt ook overal op; de trap, de stoelen, kan op zijn loopwagentje staan en probeert dan glazen etc van het aanrechtblad te slaan, loopt via het glijgedeelte de glijbaan op. En vallen doet hij dan ook met de enige regelmaat..builen genoeg. Daar lacht hij dan heel hard om.
vrijdag 4 november 2011 om 22:56
quote:jua schreef op 04 november 2011 @ 12:45:
Maar als hij echt los loopt gaat t dus nog erger worden?.....
Het leek mij zo leuk als m'n zoontje ging lopen, lekker samen naar de super wandelen enz. Maar nu denk ik daar af en toe toch wel anders over!
Bij de katten weet ie hier nu ondertussen wel dat hij zachtjes moet doen, hij heeft al regelmatig een flinke haal te pakken gehad. Maar dat belet hem er niet van het kattenvoer op te eten en het drinkbakje leeg te gooien en vervolgens op z'n hoofd te zetten.
Lastig vind ik nog dat hij zelf altijd zo trots is als zoiets hem is gelukt. Komt dan met een big smile aangelopen met zo'n bakje op z'n hoofd van 'kijk ns wat ik hier heb!!'. Moeilijk om dan boos te worden...
Maar als hij echt los loopt gaat t dus nog erger worden?.....
Het leek mij zo leuk als m'n zoontje ging lopen, lekker samen naar de super wandelen enz. Maar nu denk ik daar af en toe toch wel anders over!
Bij de katten weet ie hier nu ondertussen wel dat hij zachtjes moet doen, hij heeft al regelmatig een flinke haal te pakken gehad. Maar dat belet hem er niet van het kattenvoer op te eten en het drinkbakje leeg te gooien en vervolgens op z'n hoofd te zetten.
Lastig vind ik nog dat hij zelf altijd zo trots is als zoiets hem is gelukt. Komt dan met een big smile aangelopen met zo'n bakje op z'n hoofd van 'kijk ns wat ik hier heb!!'. Moeilijk om dan boos te worden...
