ff kletsen over verbroken relaties

10-11-2011 15:42 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
ik weet dat er al zooooveel topics hierover zijn geschreven, maar ik wilde nu zelf ook even mijn verhaal kwijt.



Het is nu al iets meer dan een maand geleden dat mijn vriend het heeft uitgemaakt. Hij beoefent een sport waarmee hij wel eens naar het buitenland moest gaan. Ik had hier geen problemen mee. Ik zag hem wat minder, maar so what? Out of the blue maakt hij het ineens uit, nadat we een discussie hadden over de tijd dat we elkaar in de week zagen. We hebben nog heel ff sms contact gehad en nu heb ik 'm al meer dan een maand niet meer gesproken. Ik heb 'm nog een brief gestuurd, maar hier heeft hij niet meer op gereageerd. Maakt ook niet uit, ik heb 't gestuurd zodat ik mijn gevoel kwijt ben. De ene dag voel ik me super, maar de andere dag (zoals vandaag) voel ik me behoorlijk klote! Ik heb genoeg afleiding e.d. Het doet alleen zoveel pijn..:(
everything happens for a reason
Alle reacties Link kopieren
Jaaa.. Ik ben normaal altijd degene die mijn vriendinnen neutraal en rationeel advies geef, maar nu ik zelf in die situatie zit, weet ik niet waar ik 't zoeken moet.

Ik moet zeggen dat 't me niet extreem veel moeite kost om geen contact te zoeken. Zoals ik in een eerder bericht al vertelde heb ik bij mijn andere ex de hele tijd smsjes gestuurd en gebeld. Nu weet ik dat 't geen zin heeft om contact te blijven zoeken.. Toen werd me ook steeds verteld dat als je iemand met rust laat diegene vanzelf wel terug komt, maar dat vind ik iemand valse hoop geven. Of zie ik dat fout?



everything happens for a reason
Alle reacties Link kopieren
Naar mijn mening laat je iemand met rust omdat je dat zelf uiteindelijk ook wilt... Dat je beide weet dat het zo niet werkt.

Alleen maar iemand met rust laten om zo te hopen dat hij je daardoor weer wil (verwarrend!!) lijkt me niet echt een goed plan....
Alle reacties Link kopieren
Neee precies! Dat vond ik altijd zo irritant als iemand dat tegen mij zei! Is gewoon iemand valse hoop geven. Ik neem nu inderdaad geen contact op, omdat ik dat zelf niet aankan. Hoewel ik wel altijd nadenk hoe ik moet reageren, mocht hij ooit weer eens aan mij denken en contact opnam en aan de andere kant stop ik die gedacht gauw weer weg. Ik probeer me ook steeds in te denken dat hij een nieuwe vriendin ofzo krijgt, zodat die klap niet al te hard aan komt. Eigenlijk is dat onzin, want het zal toch pijn gaan doen, hoe dan ook.



Liefde is iets heel raars, dat blijkt maar weer uit de gedachte die uit mij hier in dit forum ontstaan. Ze gaan van links naar rechts en van voor naar achter hahaha
everything happens for a reason
Alle reacties Link kopieren
Mijn relatie is helaas ook twee maanden geleden verbroken. In het begin hebben we nog wel contact gehad, maar daar raakte ik vooral gefrustreerd van. De pijn bleef.

We hebben nu bijna vijf weken geen contact meer gehad. Het is niet als of alles nu heel gemakkelijk is, maar het geeft me wel veel meer rust. Ik stort me nu volledig op mijn studie, werk vrienden.

De drang om contact op te nemen laait soms wel weer op. Vooral 's avonds, als ik alleen in bed lig.

Ook de hoop op een verzoening speelt nog wel door mijn hoofd.



Toch ben ik blij als ik kijk naar de situatie twee maanden geleden en nu. Ja ik ben nog steeds wel verdrietig en ik heb nog wel wat stappen te maken, maar ik ga de goede kant op. Ik heb mijn verdriet de eerste paar weken toegelaten en veel gehad aan mijn lieve vrienden. Nu is het weer tijd om weer (langzaam) op te staan.

Het komt goed.
Alle reacties Link kopieren
@anna8484 Het geeft me wel troost als ik jou verhaal lees. Ik heb ook vaak 's avonds en wanneer ik alleen ben de drang om contact op te nemen. Maar als ik dan terug denk, heb ik altijd een enorm opgelucht gevoel wanneer ik dat niet heb gedaan. Daarom denk ik ook wanneer ik weer die drang voel: ''Denk aan hoe opgelucht je je voelt wanneer je dit achterwegen hebt gelaten.'' Dat werkt echt goed! Ik laat het verdriet eigenlijk nu pas toe, ik word nogal bang ervan om die pijn te voelen. Hoewel ik weet dat hoe ik meer ik t nu toelaat, des te eerder ik erover heen kom. Het is een proces met vallen en opstaan, maar uiteindelijk komen we er wel. Dankjewel dat je je verhaal hebt gepost. Het biedt enorm veel troost!



everything happens for a reason

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven