Psyche
alle pijlers
Ik weet het niet meer!!!
donderdag 17 november 2011 om 13:05
Ik moet het even van me afschrijven, indien iemand tips heeft dan zijn die welkom...
Mijn broertje had weer teveel ingenomen. Hij is al jaren verslaafd aan drugs en de afgelopen weken leek hij er vanaf te zijn... We weten dat hij terugvallen kan hebben, maar zoals hij de afgelopen weken was hadden we de hoop dat hij er helemaal vanaf zou zijn. Niet dus...
Ik vraag me af wanneer alles weer goed komt. Net wanneer het lijkt dat de goede tijden voor mij en mijn familie zijn aangekomen, gebeurt er weer iets verkeerds. Dit gaat al jaren zo, en ik ben er gewoon moe van.... Ik wil geen verdriet meer hebben, wil mijn ouders niet verdrietig zien. En ik ben zo bang dat het ooit een keer gebeurd waar mijn neefje en nichtje bij zijn. Ik wil niet dat hun dat ooit een keer mogen meemaken...
Sorry voor het onsamenhangend verhaal. ik moest het gewoon even kwijt.
Mijn broertje had weer teveel ingenomen. Hij is al jaren verslaafd aan drugs en de afgelopen weken leek hij er vanaf te zijn... We weten dat hij terugvallen kan hebben, maar zoals hij de afgelopen weken was hadden we de hoop dat hij er helemaal vanaf zou zijn. Niet dus...
Ik vraag me af wanneer alles weer goed komt. Net wanneer het lijkt dat de goede tijden voor mij en mijn familie zijn aangekomen, gebeurt er weer iets verkeerds. Dit gaat al jaren zo, en ik ben er gewoon moe van.... Ik wil geen verdriet meer hebben, wil mijn ouders niet verdrietig zien. En ik ben zo bang dat het ooit een keer gebeurd waar mijn neefje en nichtje bij zijn. Ik wil niet dat hun dat ooit een keer mogen meemaken...
Sorry voor het onsamenhangend verhaal. ik moest het gewoon even kwijt.
donderdag 17 november 2011 om 13:11
Alsof je zomaar even iemands kinderen bij hem weg kunt halen?!
To, het is belangrijk om te beseffen dat jij geen invloed op deze situatie hebt. Het is ontzettend verdrietig, maar je broer zal zelf moeten inzien dat hij zo niet verder kan. Er is dus helaas door niemand te zeggen, hoe lang dit gaat duren en of het ooit goedkomt.
Misschien heb je iets aan een lotgenotencontact voor familie van drugsverslaafden. Ik weet zo geen organisatie, maar als je even googelt is het vast zo te vinden. Sterkte.
To, het is belangrijk om te beseffen dat jij geen invloed op deze situatie hebt. Het is ontzettend verdrietig, maar je broer zal zelf moeten inzien dat hij zo niet verder kan. Er is dus helaas door niemand te zeggen, hoe lang dit gaat duren en of het ooit goedkomt.
Misschien heb je iets aan een lotgenotencontact voor familie van drugsverslaafden. Ik weet zo geen organisatie, maar als je even googelt is het vast zo te vinden. Sterkte.
donderdag 17 november 2011 om 13:15
"Aureel, 46 seconden geleden
Alsof je zomaar even iemands kinderen bij hem weg kunt halen?! "
Zomaar, nee natuurlijk niet. Maar als papa veel gebruikt, en niet voor de kindjes kan zorgen is het een noodzaak denk ik.
Maar er stond een vraagteken achter misschien is de situatie wel anders, of heeft hij helemaal geen kinderen.
Maar denk dat je kinderen goed kunt beschadigen als je door een verslaving niet goed voor ze kan zorgen, of zo ver heen bent dat je een overdosis neemt in de buurt van de kinderen.
Maar goed kan er helemaal naast zitten, of te snel oordelen
Alsof je zomaar even iemands kinderen bij hem weg kunt halen?! "
Zomaar, nee natuurlijk niet. Maar als papa veel gebruikt, en niet voor de kindjes kan zorgen is het een noodzaak denk ik.
Maar er stond een vraagteken achter misschien is de situatie wel anders, of heeft hij helemaal geen kinderen.
Maar denk dat je kinderen goed kunt beschadigen als je door een verslaving niet goed voor ze kan zorgen, of zo ver heen bent dat je een overdosis neemt in de buurt van de kinderen.
Maar goed kan er helemaal naast zitten, of te snel oordelen
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
donderdag 17 november 2011 om 13:16
Ik heb eerder hier op het forum de tip gekregen van de website www.cokevanjou.nl
Je kan daar ook vragen stellen aan een professional, dat heb ik toen ook gedaan en vond ik erg fijn en nuttig.
Je kan daar ook vragen stellen aan een professional, dat heb ik toen ook gedaan en vond ik erg fijn en nuttig.
donderdag 17 november 2011 om 13:17
quote:Aureel schreef op 17 november 2011 @ 13:11:
Alsof je zomaar even iemands kinderen bij hem weg kunt halen?!
.Als er drugs in het spel zijn, kan dat heel snel gebeuren. Jeugdzorg gaat ervanauit dat uit huis plaatsen alleen als de gezonheid of ontwikkeling van de kinderen in gevaar is. Met drugs is het eigenlijk in 99% van de gevallen zo.
Alsof je zomaar even iemands kinderen bij hem weg kunt halen?!
.Als er drugs in het spel zijn, kan dat heel snel gebeuren. Jeugdzorg gaat ervanauit dat uit huis plaatsen alleen als de gezonheid of ontwikkeling van de kinderen in gevaar is. Met drugs is het eigenlijk in 99% van de gevallen zo.
donderdag 17 november 2011 om 13:18
donderdag 17 november 2011 om 13:22
@poof, nee voor zover ik weet krijgt hij geen professionele hulp. Hij moet dan eerst erkennen dat hij een probleem heeft, en dat ziet hij op dit moment niet..
@Mali30, gelukkig heeft hij geen kinderen, anders had ik die allang bij mij ondergebracht. Het zijn de kinderen van een andere broer, die waren gister ook bij mijn ouders, maar gelukkig net op tijd weg.
@moonlight82, nee hij woont niet bij mijn ouders, wel bij ze in de buurt, en ik ben lange tijd geleden weggegaan omdat ik het niet meer aankon.
@Mali30, gelukkig heeft hij geen kinderen, anders had ik die allang bij mij ondergebracht. Het zijn de kinderen van een andere broer, die waren gister ook bij mijn ouders, maar gelukkig net op tijd weg.
@moonlight82, nee hij woont niet bij mijn ouders, wel bij ze in de buurt, en ik ben lange tijd geleden weggegaan omdat ik het niet meer aankon.
donderdag 17 november 2011 om 13:26
Ok gelukkig TO, dan heb ik te snel geoordeelt.
Dat is heel lastig als hij het niet erkent dan zal er niks gebeuren.
Een hele goede tip is idd een lotgenoten vereniging.
En misschien jullie broertje/zoon loslaten (heel moeilijk en verdrietig), heb je het boek de moeder van David S weleens gelezen?
Dat is heel lastig als hij het niet erkent dan zal er niks gebeuren.
Een hele goede tip is idd een lotgenoten vereniging.
En misschien jullie broertje/zoon loslaten (heel moeilijk en verdrietig), heb je het boek de moeder van David S weleens gelezen?
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
donderdag 17 november 2011 om 13:35
Ik weet dat ik er geen invloed op heb, en ik kan de situatie ook niet wijzigen. Ook al sta ik er nu ver vanaf, ik vind het heel erg voor mijn ouders dat ze dit door moeten maken.
@primabella dank je voor de website, ik ga even kijken.
@mali30 mijn broertje loslaten is iets wat we niet willen doen (denk niet dat we dat ook kunnen doen). We zijn al een dierbare binnen de familie verloren, en we willen niet nog een tweede verliezen....
@primabella dank je voor de website, ik ga even kijken.
@mali30 mijn broertje loslaten is iets wat we niet willen doen (denk niet dat we dat ook kunnen doen). We zijn al een dierbare binnen de familie verloren, en we willen niet nog een tweede verliezen....
donderdag 17 november 2011 om 13:46
Wanneer hij inziet dat het geluksgevoel wat hij krijgt van drugs, onecht is. En aan dit moment van waarheid waarde hecht en het gevoel vasthoudt. Dan stopt het.
Hij moet dus niet alleen af van deze illusie (dat je geluk kan innemen door middel van een pil of injectie), maar ook moet hij door de problemen heen die er de oorzaak van waren dat hij de nepvergetelheid zocht. Waarbij het niet zeker is of je ooit weer euforisch wordt.
Wat dus nodig is, is het omarmen van de realiteit, ongeacht wat die voor jou in petto heeft, en dat is geen makkelijke manier om te leven.
Wat je niet moet doen is hem steunen in zijn zucht naar drugs, maar uitsluitend jezelf beschermen en hem zelf laten beslissen wat hij wil. Je kan niet meer doen dan afwachten en hopen dat hij de heilloze en hopeloze weg van de drugsverslaving niet langer meer wil volgen.
Hij moet dus niet alleen af van deze illusie (dat je geluk kan innemen door middel van een pil of injectie), maar ook moet hij door de problemen heen die er de oorzaak van waren dat hij de nepvergetelheid zocht. Waarbij het niet zeker is of je ooit weer euforisch wordt.
Wat dus nodig is, is het omarmen van de realiteit, ongeacht wat die voor jou in petto heeft, en dat is geen makkelijke manier om te leven.
Wat je niet moet doen is hem steunen in zijn zucht naar drugs, maar uitsluitend jezelf beschermen en hem zelf laten beslissen wat hij wil. Je kan niet meer doen dan afwachten en hopen dat hij de heilloze en hopeloze weg van de drugsverslaving niet langer meer wil volgen.
donderdag 17 november 2011 om 14:32
quote:Lady_me schreef op 17 november 2011 @ 13:05:
Hij is al jaren verslaafd aan drugs en de afgelopen weken leek hij er vanaf te zijn... We weten dat hij terugvallen kan hebben, maar zoals hij de afgelopen weken was hadden we de hoop dat hij er helemaal vanaf zou zijn. Niet dus...
Nee, dat kan ook helemaal niet. Eindeloos terugvallen is juist inherent aan verslaving. Het is een symptoom wat hoort bij de ziekte.
Een verslaafde die tijdelijk even clean is, is absoluut niet opeens 'genezen'. En dat zal ook nooit gebeuren. Verslaving is een ziekte die ongeneselijk is.
Er definitief vanaf komen kan dus niet, hij kan er wél mee leren omgaan. En leren hoe hij dat (levenslang) kan volhouden.
Aangezien stoppen en gestopt blijven, puur op eigen wilskracht, voor een verslaafde godsonmogelijk is, zal hij professionele hulp nodig hebben. Andere oplossingen zijn er niet, zoals je helaas wel gemerkt zult hebben de afgelopen jaren.
De vraag is nu in hoeverre je broer bereid is toe te geven dat hij verslaafd is, machteloos staat, stuurloos is en hulp nodig heeft.
En de tweede vraag is in hoeverre zijn omgeving dat ook vindt.
Vaak zit niet alleen de verslaafde in een bepaalde ontkenning, maar ook de omgeving. Die vaak dingen denkt als:
Hij(/zij) mag dan wel verslaafd zijn, maar bij hem is het toch wel anders, hij is geen 'junk'.
Hij is niet zo ernstig verslaafd als 'echte' verslaafden.
Hij is heus niet zó erg verslaafd dat hij nooit meer op eigen kracht kan stoppen. Hij kan het best zélf, als hij het maar wil.
Het ligt aan zijn slappe karakter, niet aan zijn verslaving, etc. etc.
Dat zijn allemaal hardnekkige misvattingen. Net zoals 'minder zwanger dan andere zwangeren' niet bestaat, bestaat er ook niet zoiets als 'minder verslaafd dan andere verslaafden'.
Vaak is het zo dat pas als alle betrokkenen, zowel verslaafden als familie/partner/omgeving, op één lijn zitten en zich ervan bewust zijn dat er hulp van buitenaf nodig is, er stappen ondernomen kunnen worden.
Leerzame animatie over wat verslaving precies inhoudt, gemaakt door Dr. Robert Lefever, directeur van verslavingskliniek 'Promis Recovery Centre' : http://www.youtube.com/watch?v=gzkA7ArGkak
Hij is al jaren verslaafd aan drugs en de afgelopen weken leek hij er vanaf te zijn... We weten dat hij terugvallen kan hebben, maar zoals hij de afgelopen weken was hadden we de hoop dat hij er helemaal vanaf zou zijn. Niet dus...
Nee, dat kan ook helemaal niet. Eindeloos terugvallen is juist inherent aan verslaving. Het is een symptoom wat hoort bij de ziekte.
Een verslaafde die tijdelijk even clean is, is absoluut niet opeens 'genezen'. En dat zal ook nooit gebeuren. Verslaving is een ziekte die ongeneselijk is.
Er definitief vanaf komen kan dus niet, hij kan er wél mee leren omgaan. En leren hoe hij dat (levenslang) kan volhouden.
Aangezien stoppen en gestopt blijven, puur op eigen wilskracht, voor een verslaafde godsonmogelijk is, zal hij professionele hulp nodig hebben. Andere oplossingen zijn er niet, zoals je helaas wel gemerkt zult hebben de afgelopen jaren.
De vraag is nu in hoeverre je broer bereid is toe te geven dat hij verslaafd is, machteloos staat, stuurloos is en hulp nodig heeft.
En de tweede vraag is in hoeverre zijn omgeving dat ook vindt.
Vaak zit niet alleen de verslaafde in een bepaalde ontkenning, maar ook de omgeving. Die vaak dingen denkt als:
Hij(/zij) mag dan wel verslaafd zijn, maar bij hem is het toch wel anders, hij is geen 'junk'.
Hij is niet zo ernstig verslaafd als 'echte' verslaafden.
Hij is heus niet zó erg verslaafd dat hij nooit meer op eigen kracht kan stoppen. Hij kan het best zélf, als hij het maar wil.
Het ligt aan zijn slappe karakter, niet aan zijn verslaving, etc. etc.
Dat zijn allemaal hardnekkige misvattingen. Net zoals 'minder zwanger dan andere zwangeren' niet bestaat, bestaat er ook niet zoiets als 'minder verslaafd dan andere verslaafden'.
Vaak is het zo dat pas als alle betrokkenen, zowel verslaafden als familie/partner/omgeving, op één lijn zitten en zich ervan bewust zijn dat er hulp van buitenaf nodig is, er stappen ondernomen kunnen worden.
Leerzame animatie over wat verslaving precies inhoudt, gemaakt door Dr. Robert Lefever, directeur van verslavingskliniek 'Promis Recovery Centre' : http://www.youtube.com/watch?v=gzkA7ArGkak
