Psyche
alle pijlers
Angstig?
dinsdag 6 december 2011 om 18:13
Hoi allemaal!
Ik ben 'nieuw' hier, lees wel regelmatig het forum enzo maar nog nooit echt iets gepost! Ik hoop zo dat jullie mij kunnen helpen!
Ik heb destijds een relatie gehad maar dat ging van het een op andere moment over.. We hadden het naar mijn idee heel leuk samen, hij had een appartement in de stad waar ik op school zat, leuke ouders, super vriendengroep.. Plaatje was helemaal compleet, tot het op een dag van een op andere moment over ging, hij voelde niet meer wat hij moest voelen vertelde hij.. Diezelfde week kwam ik er achter dat hij tijdens een weekend weg nogal veel was omgegaan met een bepaalde vrouw.. Waar hij aantal weken latee relatie mee had. Tijdens deze relatie sliep ik ook af en toe nog bij hem.. Relatie ging over. Ik wilde daarnaast toch heel graag in de vriendengroep blijven.. In de tijd dat ik bij hem was, zijn mijn eigen vriendinnen en ik behoorlijk uit elkaar gegroeid.. Nu bijna 3 jaar later is het nog steeds zelfde verhaal, af en toe slapen we nog bij elkaar, het voelt zo vertrouwd! De vrienden vinden het alleen een stuk minder, ze zeggen dat ik me niet moet laten gebruiken ed. Ik vind zo lastig allemaal dat ik soms gewoon helemaal beroerd wordt, hartkloppingen enz. Ik ben nadat ik mijn vriend destijds ven 'verloren' en mijn eigen vriendinnen, constant bezig met hoe kom ik over, vinden ze me nog wel leuk, willen ze me er wel bij hebben? Hem en zijn vrienden mijden durf ik niet, omdat ik dan niemand meer heb... Hebben jullie een idee hoe ik hier mee om moet gaan?? Ik weet het echt niet meer
Ik ben 'nieuw' hier, lees wel regelmatig het forum enzo maar nog nooit echt iets gepost! Ik hoop zo dat jullie mij kunnen helpen!
Ik heb destijds een relatie gehad maar dat ging van het een op andere moment over.. We hadden het naar mijn idee heel leuk samen, hij had een appartement in de stad waar ik op school zat, leuke ouders, super vriendengroep.. Plaatje was helemaal compleet, tot het op een dag van een op andere moment over ging, hij voelde niet meer wat hij moest voelen vertelde hij.. Diezelfde week kwam ik er achter dat hij tijdens een weekend weg nogal veel was omgegaan met een bepaalde vrouw.. Waar hij aantal weken latee relatie mee had. Tijdens deze relatie sliep ik ook af en toe nog bij hem.. Relatie ging over. Ik wilde daarnaast toch heel graag in de vriendengroep blijven.. In de tijd dat ik bij hem was, zijn mijn eigen vriendinnen en ik behoorlijk uit elkaar gegroeid.. Nu bijna 3 jaar later is het nog steeds zelfde verhaal, af en toe slapen we nog bij elkaar, het voelt zo vertrouwd! De vrienden vinden het alleen een stuk minder, ze zeggen dat ik me niet moet laten gebruiken ed. Ik vind zo lastig allemaal dat ik soms gewoon helemaal beroerd wordt, hartkloppingen enz. Ik ben nadat ik mijn vriend destijds ven 'verloren' en mijn eigen vriendinnen, constant bezig met hoe kom ik over, vinden ze me nog wel leuk, willen ze me er wel bij hebben? Hem en zijn vrienden mijden durf ik niet, omdat ik dan niemand meer heb... Hebben jullie een idee hoe ik hier mee om moet gaan?? Ik weet het echt niet meer
dinsdag 6 december 2011 om 18:21
dinsdag 6 december 2011 om 18:23
Je bent te afhankelijk geworden van iets wat maar zo kort duurde. Zonde!
Of je kiest voor de vriendschappen (met de groep en met hem, maar dan platonisch), of je laat ze los, maar dan allemaal. Klinkt misschien keihard, maar op termijn word je hier niet gelukkig van. Je houdt de deur dicht voor een man die écht voor je gaat.
De vriendengroep stelt zich meer als vriend op, door je erop te wijzen dat je gebruikt wordt. Hij is je niet waard!
Of je kiest voor de vriendschappen (met de groep en met hem, maar dan platonisch), of je laat ze los, maar dan allemaal. Klinkt misschien keihard, maar op termijn word je hier niet gelukkig van. Je houdt de deur dicht voor een man die écht voor je gaat.
De vriendengroep stelt zich meer als vriend op, door je erop te wijzen dat je gebruikt wordt. Hij is je niet waard!
dinsdag 6 december 2011 om 19:00
Oh gelukkig maar, ik was al bang dat t hard overkwam.
Ik denk dat de mensen in de groep je een prima meid vinden, maar ze gunnen je meer! Daarom zeggen ze dat je je niet moet laten gebruiken. Een vriendschap met hen zou dus best leuk zijn, maar deze kerel zit ook (en al langer) in de groep. Dus dat is altijd lastig om het contact dan te houden.
Mijn ervaring met dat soort groepen is dat je dan misschien beter met mensen één op één kan afspreken. Als je met de hele groep afspreekt is hij er ws ook bij.
Ik denk dat de mensen in de groep je een prima meid vinden, maar ze gunnen je meer! Daarom zeggen ze dat je je niet moet laten gebruiken. Een vriendschap met hen zou dus best leuk zijn, maar deze kerel zit ook (en al langer) in de groep. Dus dat is altijd lastig om het contact dan te houden.
Mijn ervaring met dat soort groepen is dat je dan misschien beter met mensen één op één kan afspreken. Als je met de hele groep afspreekt is hij er ws ook bij.
dinsdag 6 december 2011 om 19:01
Je kan bij een sportclub gaan, of bijv. een cursus salsadansen gaan doen. Of hardlooptraining. Zoek een hobby! Vrijwilligerswerk waarbij je met andere vrijwilligers samenwerkt... Maak contact met collega's, vraag ze mee voor een drankje na het werk. Heb je huisgenoten? Ga met hen uit. Dat soort dingen...
dinsdag 6 december 2011 om 19:16
Nu je het hebt over huisgenoten... Toen ik bij hem woonde voelde ik me daar enorm thuis!! Ook doordat ik in een stad woonde enzo, voelde echt als mijn plek. Nu woon ik weer bij mijn ouders in een dorp.. Ik voel me hier niet meer echt thuis. Misschien toch maar eens kijken of ik iets voor mezelf kan vinden. Maar dan komt dat stukje angst weer. Als ik straks uit mijn werk kom, kom ik alleen thuis... Dat lijkt me echt lastig..
dinsdag 6 december 2011 om 19:21
Dan heb je wel collega's die je de stad kunnen laten zien! Ik denk dat er op dit forum ook genoeg topics staan over opnieuw beginnen in een nieuwe stad. Zoekt en gij zult vinden... In angst blijven zitten gaat je iig niet helpen! Mijn moeder zei altijd: angst is een slechte raadgever, tenzij er een tijger voor je neus staat.
dinsdag 6 december 2011 om 19:31
Ja, dat is ook wel zo! Uiteindelijk vindt je vanzelf wel mensen denk ik. Collega's zullen het niet worden, niet dat ze niet gezellig zijn hoor!! Maar het zijn allemaal niet echt types die prive zullen afspreken, daarnaast heb ik alleen mannelijke collega's van mijn leeftijd.. Ik zeur wel behoorlijk he? Het valt me zelf op!
