tijd heelt de wonden?

29-12-2011 10:41 12 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



ik heb de afgelopen jaren wat dingen meegemaakt die mij erg pijn gedaan hebben en nog steeds denk ik er elke dag aan. Het duurt al zo lang, ik heb hulp enzovoort. Maar het duurt gewoon al zo lang, dat ik bang ben dat het nooit ophoudt! :(



ik probeer voor de rest mijn leven zo goed mogelijk op te pakken, maar de onrust in mijn hoofd over wat er gebeurd is, stopt niet.



tips, ervaringen?
Alle reacties Link kopieren
Niet echt, sorry. Zit een beetje in hetzelfde schuitje. Ook een aantal vervelende dingen meegemaakt, die ik nog steeds niet ben vergeten en wat mijn dagelijkse leven nog beinvloed.

Dus in tijd heelt wonden geloof ik niet echt, het is inmiddels 3 jaar geleden dat het begon.



Sterkte ermee.
Alle reacties Link kopieren
Nee dat is niet altijd zo. Dat is wat mensen zeggen om je beter te laten voelen maar het is niet altijd waar. Wel als je vader overlijd als je vijf bent zoals bij mij. Dan word het makkelijker over de jaren heen, maar dat komt ook omdat ik hem nooit gekend heb en niet weet wat ik mis.

Ik heb wel vier jaar liefdesverdriet gehad van een man en ben daar nu eindelijk overheen, dankzij mijn nieuwe vriend. Niet dankzij de tijd dus.
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik geloof dat tijd wonden heelt. Maar niet zomaar. Het vereist de verantwoordelijkheid nemen voor je eigen ( geestelijke) welzijn en het leven in het nu en naar de toekomst. Leven met wat je wel kan beinvloeden ipv blijven hangen in wat je overkwam. Eventueel met hulp.
Tijd is relatief. 1 jaar, 3 jaren, dat is nog relatief kort, het is dan nog te dichtbij. Op langere termijn zal de pijn slijten en verzachten. Sommige dingen gaan nooit helemaal weg, maar de intensiteit van de pijn wel.
Alle reacties Link kopieren
Ik geloof niet dat tijd alle wonden heelt overigens. Het verlies van een kind bijvoorbeeld. Of als mensen vermist zijn. Dat vind ik van dergelijke orde dat ik niet weet hoe een mens daar uberhaubt mee om kan gaan.
Tijd heelt niet alle wonden, maar het maakt veel dingen wel hanteerbaarder. Wat mensen vaak vergeten is dat het ook niet betekent dat je iets vergeten bent of dat iets je nooit meer raakt of dat je ergens nooit meer aan denkt of dat het je ooit meer verdrietig maakt, maar dat het vooral betekent dat een gebeurtenis niet meer altijd in je gedachten is.



Ik heb, als voorbeeld, ruim 10 jaar geleden mijn zoon verloren. Echt helen in de zin van dat was toen en doet me nu niks meer zal die wond nooit. Juist niet denk ik weleens, want hoe langer het geleden is hoe dieper het gemis inslijt. Toch heeft de tijd het ook hanteerbaar gemaakt, mijn zoon woont in mijn hart, maar is (allang) niet meer het enige waar ik aan denk. In het begin is zoiets elke minuut in je gedachten, later elk uur wel een keer en nu gaan er dagen voorbij dat ik er niet aan denk. Hanteerbaar dus, en in die zin geheeld.
Tijd heelt inderdaad wonden (als in: het probleem/verdriet beheerst je op den duur niet meer.) Soms gaan de scherpe randjes ervan af, zoals bij Sunemom, maar het verdriet zal er altijd wel ergens zijn).



Maar tijd alléén heelt niet. Daar moet je zelf ook iets aan doen. Dus eigenlijk dien je jezelf te helen en het niet af te laten hangen van iets wat buiten je ligt (de tijd dus).



Alle reacties Link kopieren
Niet altijd. Als jij erg vatbaar bent voor schuldgevoel dan kan iets wat je iemand hebt "aangedaan" telkens weer terugkomen. Dat is afhankelijk van je persoonlijkheid. De westerse mens is geconditioneerd op schuldgevoel wat weer de basis is van het Christendom.
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
quote:Sunemom schreef op 29 december 2011 @ 11:26:

Tijd heelt niet alle wonden, maar het maakt veel dingen wel hanteerbaarder. Wat mensen vaak vergeten is dat het ook niet betekent dat je iets vergeten bent of dat iets je nooit meer raakt of dat je ergens nooit meer aan denkt of dat het je ooit meer verdrietig maakt, maar dat het vooral betekent dat een gebeurtenis niet meer altijd in je gedachten is.



Ik heb, als voorbeeld, ruim 10 jaar geleden mijn zoon verloren. Echt helen in de zin van dat was toen en doet me nu niks meer zal die wond nooit. Juist niet denk ik weleens, want hoe langer het geleden is hoe dieper het gemis inslijt. Toch heeft de tijd het ook hanteerbaar gemaakt, mijn zoon woont in mijn hart, maar is (allang) niet meer het enige waar ik aan denk. In het begin is zoiets elke minuut in je gedachten, later elk uur wel een keer en nu gaan er dagen voorbij dat ik er niet aan denk. Hanteerbaar dus, en in die zin geheeld.Helaas dat jij ervaringsdeskundige bent sunemom
Alle reacties Link kopieren
quote:rionyriony schreef op 29 december 2011 @ 12:26:

Niet altijd. Als jij erg vatbaar bent voor schuldgevoel dan kan iets wat je iemand hebt "aangedaan" telkens weer terugkomen. Dat is afhankelijk van je persoonlijkheid. De westerse mens is geconditioneerd op schuldgevoel wat weer de basis is van het Christendom.



Schuldgevoel is om te zetten naar verantwoordelijkheid waardoor je er weldegelijk wat mee kan.



Of de tijd wonden heelt is ook afhankelijk hoe je met iets omgaat.
quote:rozenstruikje schreef op 29 december 2011 @ 21:26:

[...]





Schuldgevoel is om te zetten naar verantwoordelijkheid waardoor je er wel degelijk wat mee kan.



Of de tijd wonden heelt is ook afhankelijk hoe je met iets omgaat.Mooi gezegd Rozenstruikje. Trouwens, die tweede zin ook.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven