Psyche
alle pijlers
Bleeeeehhhhhhh
zondag 1 januari 2012 om 08:52
zondag 1 januari 2012 om 09:04
zondag 1 januari 2012 om 09:14
Je verdriet gaat hoe dan ook een kant op Chilli. Laat het niet naar binnen gaan.
Ik lees dat je gezellig hebt gedaan, maar niet dat je het gezellig hebt gehad. Wat klinkt het allemaal eenzaam. Kan het je helpen om eens op een strand te gaan staan en enorm te schreeuwen of zo? Je dochters.... wat erg!
Sterkte.
Ik lees dat je gezellig hebt gedaan, maar niet dat je het gezellig hebt gehad. Wat klinkt het allemaal eenzaam. Kan het je helpen om eens op een strand te gaan staan en enorm te schreeuwen of zo? Je dochters.... wat erg!
Sterkte.
zondag 1 januari 2012 om 09:54
Wat een eenzaam gevoel , ik herken het , heb iets dergelijks met mijn zoon gehad, gelukkig is die periode voorbij en zien we elkaar weer heel regelmatig.
Wel mis ik regelmatig mijn overleden moeder, ook soms mijn vader die hertrouwd is en besloten heeft geen contact meer te willen , dat doet pijn en verdriet, en ja daar kan mijn vriend ook vaak niets mee.
Veel strekte
Wel mis ik regelmatig mijn overleden moeder, ook soms mijn vader die hertrouwd is en besloten heeft geen contact meer te willen , dat doet pijn en verdriet, en ja daar kan mijn vriend ook vaak niets mee.
Veel strekte
zondag 1 januari 2012 om 10:01
Helaas snap ik precies wat je bedoeld. Verdriet om je kind(eren) is lastig te begrijpen voor een partner die niet op dezelfde oneindige manier van dat kind(/die kinderen) houdt. Ik de wel gezellig mee, maar pak af en toe een moment alleen. Ik heb geaccepteerd dt ik alleen sta in mijn liefde en in mijn gemis voor mijn kind, maar als ik dan toch eenzaam daarin sta dan ook graag echt alleen. Eenzaam naast iemand vind ik nog pijnlijker.
Mijn man kan dat trouwens ook gewoon naar bed gaan of uberhaupt gewoon slapen als ik verdrietig ben, misschien is het verschil dat ik niet huil dat kan ik niet, vooral niet als er anderen bij zijn. Ik bedenk me dan maar dat het zijn verdriet niet is.
Ik vind het ook moeilijk, maar meer dan het accepteren en jezelf de tijd en ruimte geven die jij nodig hebt kun je niet denk ik.
zondag 1 januari 2012 om 10:23
Ik kan eindelijk weer inloggen hier, raar was dat.
Gelukkig nieuwjaar allemaal!
Ik herken het ook, voel me erg alleen (vriend is hier ook gewoon), en een raar leeg kut gevoel.. Maar dat heb ik elk jaar als ik naar t vuurwerk aan kijken ben. Ik voel me dan ontzettend emotioneel, en geen idee waar dat toch door komt..
Gelukkig nieuwjaar allemaal!
Ik herken het ook, voel me erg alleen (vriend is hier ook gewoon), en een raar leeg kut gevoel.. Maar dat heb ik elk jaar als ik naar t vuurwerk aan kijken ben. Ik voel me dan ontzettend emotioneel, en geen idee waar dat toch door komt..
maandag 2 januari 2012 om 08:41
Dank jullie wel, het is een lang verhaal en heb het ooit eerder verteld op dit forum, maar ik zou het liefst onder een deken kruipen, maar vandaag moet ik werken, dus huppakkee weer verder met het leven.
Ik ben gisteren weggegaan, kon niet thuisblijven, ben gisteravond thuis gekomen, heb ik ff gepraat met hem, en gehuild, maar hij zegt dan weinig, en inderdaad het is mijn verdriet.
Meestal ga ik er goed mee om, maar soms vliegt het me naar de keel...
bedankt voor jullie lieve reacties, doet me goed!
Ik ben gisteren weggegaan, kon niet thuisblijven, ben gisteravond thuis gekomen, heb ik ff gepraat met hem, en gehuild, maar hij zegt dan weinig, en inderdaad het is mijn verdriet.
Meestal ga ik er goed mee om, maar soms vliegt het me naar de keel...
bedankt voor jullie lieve reacties, doet me goed!
