Psyche
alle pijlers
ik kan niet slapen *bagger*
dinsdag 10 januari 2012 om 00:11
ik kan dus niet slapen
en dat komt omdat mijn ouders allebei ziek zijn,
moeder terminaal, gaat nu heel hard achteruit,
vader terugval in beenmergkanker, krijgt behandeling met de nieuwe chemo velcade, die tast nu zijn zenuwstelsel aan...
mijn moeder teert langzaam weg en mijn vader veranderd van de liefste zorgzame vader en opa in iemand die ik niet ken...
ik weet het niet meer
zit ook te denken mijn man uit bed te trommelen maar dat vind ik lullig.
intussen drink ik dom een paar wijntjes
en dat komt omdat mijn ouders allebei ziek zijn,
moeder terminaal, gaat nu heel hard achteruit,
vader terugval in beenmergkanker, krijgt behandeling met de nieuwe chemo velcade, die tast nu zijn zenuwstelsel aan...
mijn moeder teert langzaam weg en mijn vader veranderd van de liefste zorgzame vader en opa in iemand die ik niet ken...
ik weet het niet meer
zit ook te denken mijn man uit bed te trommelen maar dat vind ik lullig.
intussen drink ik dom een paar wijntjes
dinsdag 10 januari 2012 om 01:05
dinsdag 10 januari 2012 om 01:08
ik vind wel steun bij mijn man,
alleen is dat voor hem behoorlijk lastig,
hij heeft een halfjaar geleden het contact met zijn ouders verbroken, lang verhaal, in het kort zijn ouders geven geen drol om hem hij was een ongewenst ongelukje,
nu heeft hij mijn ouders en daar heeft hij een hele goede band mee, nu gaat zijn schoonmoeder de pijp uit en is zijn schoonvader ziek en zit hij zelf ook in een soort rouwproces, hij is ook zijn ouders eigenlijk kwijt.
ik zou steun aan vriendinnen moeten hebben een in het bijzonder,
haar vader is vorig jaar aan kanker overleden,
de rest weet niet hoe ze er mee om moeten gaan en dat kan ik ze ook niet kwalijk nemen,
merk aan mezelf wel dat ik soms afstand neem, omdat ze het niet hebben mee gemaakt is dat voor mij een drempel
alleen is dat voor hem behoorlijk lastig,
hij heeft een halfjaar geleden het contact met zijn ouders verbroken, lang verhaal, in het kort zijn ouders geven geen drol om hem hij was een ongewenst ongelukje,
nu heeft hij mijn ouders en daar heeft hij een hele goede band mee, nu gaat zijn schoonmoeder de pijp uit en is zijn schoonvader ziek en zit hij zelf ook in een soort rouwproces, hij is ook zijn ouders eigenlijk kwijt.
ik zou steun aan vriendinnen moeten hebben een in het bijzonder,
haar vader is vorig jaar aan kanker overleden,
de rest weet niet hoe ze er mee om moeten gaan en dat kan ik ze ook niet kwalijk nemen,
merk aan mezelf wel dat ik soms afstand neem, omdat ze het niet hebben mee gemaakt is dat voor mij een drempel
dinsdag 10 januari 2012 om 01:17
@aponi ja inderdaad, mijn vader ook met zijn opmerkingen, we hadden het over de uitslag van mijn moeder toen we de boodschap net hadden gekregen, zegt mijn vader: tsja meisje, maar toch kan het altijd nog erger...
een paar weken later belt hij of ik even langs wil komen het was erg belangrijk,
tsja, ik moet je vertellen dat de controle niet goed was,
ik wist niet beter of hij moest pas weken later voor zijn controle dus ik vroeg daar dus naar, mijn vader had dus weer ondraaglijke pijn in zijn rug (heeft 3 ingezakte wervels) zat aan de morfine en daarom was ziin controle met spoed vervroegd, de kanker was weer op zijn retour..
ja pap, het kan inderdaad nog erger
een paar weken later belt hij of ik even langs wil komen het was erg belangrijk,
tsja, ik moet je vertellen dat de controle niet goed was,
ik wist niet beter of hij moest pas weken later voor zijn controle dus ik vroeg daar dus naar, mijn vader had dus weer ondraaglijke pijn in zijn rug (heeft 3 ingezakte wervels) zat aan de morfine en daarom was ziin controle met spoed vervroegd, de kanker was weer op zijn retour..
ja pap, het kan inderdaad nog erger
dinsdag 10 januari 2012 om 01:25
mijn ouders zijn gek op elkaar dat kun je gewoon merken,
alleen is het voor mijn vader erg moeilijk omdat mijn moeder ook nog eens schizofreen is,
en daardoor heeft mijn vader een soort muur om zich heen gebouwd (zijn al 40 jaar bij elkaar)
maar daar merkt mijn moeder geloof ik weinig van, zit in haar eigen wereldje
ik ben er van overtuigd dat ondanks alles ze heel veel aan elkaar hebben, al is het alleen al dat ze gewoon samen zijn
alleen is het voor mijn vader erg moeilijk omdat mijn moeder ook nog eens schizofreen is,
en daardoor heeft mijn vader een soort muur om zich heen gebouwd (zijn al 40 jaar bij elkaar)
maar daar merkt mijn moeder geloof ik weinig van, zit in haar eigen wereldje
ik ben er van overtuigd dat ondanks alles ze heel veel aan elkaar hebben, al is het alleen al dat ze gewoon samen zijn
dinsdag 10 januari 2012 om 01:26
quote:ikbenevelyn schreef op 10 januari 2012 @ 01:09:
sorry toety
Oh joh, zo was mijn berichtje niet bedoeld hoor....jou bericht maakte mij gewoon effe duidelijk dat ik eigenlijk niks te klagen heb!
En dat ik me dan kwaad maak omdat ik niet kan slapen......zo stom!
Ik voel met je mee en ik kan wel begrijpen dat je vriendinnen het niet goed vatten. Ik zelf was 30 toen mijn vader heel plotseling aan een hartaanval overleed. Niemand van mijn vriendinnen had toen eigenlijk iets soort gelijks meegemaakt, en jah, ze zeiden vaak de stomste dingen om mij te troosten. (zoiets als, ach je zag hem toch bijna nooit).
sorry toety
Oh joh, zo was mijn berichtje niet bedoeld hoor....jou bericht maakte mij gewoon effe duidelijk dat ik eigenlijk niks te klagen heb!
En dat ik me dan kwaad maak omdat ik niet kan slapen......zo stom!
Ik voel met je mee en ik kan wel begrijpen dat je vriendinnen het niet goed vatten. Ik zelf was 30 toen mijn vader heel plotseling aan een hartaanval overleed. Niemand van mijn vriendinnen had toen eigenlijk iets soort gelijks meegemaakt, en jah, ze zeiden vaak de stomste dingen om mij te troosten. (zoiets als, ach je zag hem toch bijna nooit).
dinsdag 10 januari 2012 om 01:33
Hey Evelyn, ik keek eigenlijk in dit topic om wat flauw te klieren omdat ik zelf niet kan slapen, maar nu ik dit lees wil ik je alle sterkte toe wensen. Wat een heftig verhaal zeg! Ik snap dat je dan niet kunt slapen.
Wel steun van je vriendinnen? Of nemen die door alle ellende juist meer afstand? Oh, je neemt zelf meer afstand lees ik nu. (De meeste mensen hebben het niet zo heftig meegemaakt maar iedereen kan zich voorstellen hoe erg het is om zoiets mee te maken denk ik).
(Snurkende katten, dat kende ik niet)
Wel steun van je vriendinnen? Of nemen die door alle ellende juist meer afstand? Oh, je neemt zelf meer afstand lees ik nu. (De meeste mensen hebben het niet zo heftig meegemaakt maar iedereen kan zich voorstellen hoe erg het is om zoiets mee te maken denk ik).
(Snurkende katten, dat kende ik niet)
dinsdag 10 januari 2012 om 01:45
@toety en dedeurkruk
ja precies, ze bedoelen het echt wel goed maar die goede bedoelingen schieten niet op, en ik ben bang soms ook in mijn verkeerde keelgat,
er zijn ook mensen die zeggen: ik begrijp het,
en dan kan ik dus boos worden, want je kunt niet iets begrijpen wat je niet hebt meegemaakt,
je zou je het kunnen voorstellen dat wel.
of als ik door de stad loop of in een winkel en ik kom bekenden van mijn ouders tegen die dan vragen, en hoe gaat het met je moeder?
dan denk ik, pak *** de telefoon en vraag het zelf man!
ookal bedoelen ze het goed, ik kan dat gewoon niet,
en dan ook niet even vragen, en, hoe gaat het nou met jou?
laatst ook nog iets stoms, mijn moeder was van haar stoel gevallen en ik ging daarna een boodschap voor haar doen in de stad,
ik deed moeite om maar niet te janken, komt er zo`n straat verkoper naar me toe, van de kwf-kanker bestrijding!
ik vind het heel goed wat ze doen hoor, maar alsof ze het ruiken ofzo!
stond ik daar met een mond vol tanden.
ja precies, ze bedoelen het echt wel goed maar die goede bedoelingen schieten niet op, en ik ben bang soms ook in mijn verkeerde keelgat,
er zijn ook mensen die zeggen: ik begrijp het,
en dan kan ik dus boos worden, want je kunt niet iets begrijpen wat je niet hebt meegemaakt,
je zou je het kunnen voorstellen dat wel.
of als ik door de stad loop of in een winkel en ik kom bekenden van mijn ouders tegen die dan vragen, en hoe gaat het met je moeder?
dan denk ik, pak *** de telefoon en vraag het zelf man!
ookal bedoelen ze het goed, ik kan dat gewoon niet,
en dan ook niet even vragen, en, hoe gaat het nou met jou?
laatst ook nog iets stoms, mijn moeder was van haar stoel gevallen en ik ging daarna een boodschap voor haar doen in de stad,
ik deed moeite om maar niet te janken, komt er zo`n straat verkoper naar me toe, van de kwf-kanker bestrijding!
ik vind het heel goed wat ze doen hoor, maar alsof ze het ruiken ofzo!
stond ik daar met een mond vol tanden.
