Hypotherioidie

Mijn moeder heeft hetzelfde, ze heeft toch even tijd nodig gehad om in te stellen op de medicatie. Als ze 't een dag vergeet is ze niet te genieten.



Opzich functioneert ze prima. Wat zijn je T3 en T4 waarden?

Ik heb hier sinds mijn 14e last van. Het duurde ruim een jaar voor mijn waarden normaal waren en nog steeds wisselen ze af en toe. Op het moment slik ik iedere dag 0.15 mg thyrax en 2 keer per week nog een extra van 0.025 mg.



Ook al zijn mijn waarden in principe goed nog steeds heb ik regelmatig last van terugkerende klachten als vermoeidheid, neerslachtigheid, angst, duizeligheid en meer schildklierklachten.



Het accepteren is bij mij eigenlijk redelijk vanzelf gegaan. Op het moment dat ik het te horen kreeg was ik nog vrij jong en waren mijn waarden zo slecht dat ik eigenlijk al in coma had moeten zijn. Omdat het zo lang duurde voordat alles langzaam weer op gang kwam heb ik dus heel lang kunnen wennen aan het idee. Ik was meer bezig met gewoon weer mijn leven te kunnen lijden.



Ik merk nu de laatste paar jaar wel vaker dat het soms toch wel steekt omdat ik wel vaak rekening moet houden met wat ik wel en niet kan. Ik heb er ook een hartritmestoornis aan overghouden en dat is soms wel eng. Maar eigenlijk maak ik me er niet zo druk over. Soms als ik weer eens last heb van mijn klachten speelt het wat meer. En ook dat ik soms ook wel een soort van gemis heb bij dat ik wel echt een paar jaar mis net uit mijn puberteit. Toen had ik gewoon lekker onbezorgd meoten genieten. Mja het is nu eeenmaal zo en daar heb ik me maar bij neergelegd.



Waar ik wel nog steeds moeite mee heb is dat schijnbaar je tijdens de zwangerschap wel een verhoogd risico loopt dat er wat misgaat. Gelukkig gaat het wel vaak goed en daar hou ik me maar aan vast. Wil namelijk wel graag ooit kinderen.



Ik ken trouwens in mijn omgeving geen anderen die hier last van hebben. Dus ik vind het wel fijn om hier met wat anderen ervaringen uit te wisselen

hoi, ik heb sinds anderhalf jaar dat ik net als jij een bijna niet werkende schildklier heb. (hashimoto) met mij ging het best snel beter. alleen 1.5 half jaar bezig geweest met instellen.

toen verhuisd e.d. waardoor ik mijn medicijnen niet gehaald heb, en net na 3/4 maanden weer begonnen met medicijnen. Ik voelde me zo goed zonder medicijnen dat ik eerst wilde zien hoe het ging. Voor mijn gevoel goed. Maar toch bloedgeprikt... nou, dat was niet goed, waardes weer onmeetbaar. meteen met medicijnen begonnen. nu weer op 0.1 mg(1 wit pilletje)



Ik val nu aardig af(wat vorige keer niet gebeurde, ik kwam aan.) maar ik lijk minder energie te hebben dan toen ik geen medicijnen nam. begin feb. weer prikken, dan hoor ik het wel weer.



Blijf vooral goed overleggen met je internist of ha.

Weet je zeker dat je TSH waarde op 85 zit? Een normale TSH-waarde ligt tussen de 0,4 en 2,0 mU/l (zit zelf op 1,0)

Hoi heb ook hashimoto, slik 2 x0,1mg. En ben nog steeds moe, heb daarom opk op vitd laten prikken endie waardes waren ook schrikbarend laag. Slik dus nu extra vit d en hoop dat mijn vermoeiheid een x verdwijnt. Is inderdaad vervelend als jezulke klachten hebt en aan de buitenkant isniks te zien. Maar zo als ik al vaker gehoord en gelezen heb is het voor iedereen anders... Wens je beterschap en sterkte

Hoi TO, ik herken het ook. Bij mij is de schildklier na de geboorte van mijn dochter ermee gestopt en ik heb er bijna 3 jaar lang mee geworsteld. Al met al ben ik 1,5 jaar aan het instellen geweest, en ondertussen ook nog naar een andere internist overgestapt. Na de overstap ging het een heel stuk beter. De nieuwe internist houdt niet alleen de schildklier in de gaten maar ook het totale bloedbeeld. Mijn ijzervoorraad bleek ook bijna nul te zijn en vit B12 was ook kantje boord. Daardoor heb ik me ook lange tijd niet lekker gevoeld.

Neerslachtigheid herken ik ook, ik kon me er echt radeloos door voelen, terwijl aan de buitenkant inderdaad niets te zien was. En ook het niet willen of niet kunnen accepteren. Ik heb toen een paar gesprekken gehad met een medisch psycholoog, daar heb ik heel veel aan gehad. Misschien is het een idee om je door je huisarts te laten doorverwijzen. In de meeste ziekenhuizen hebben ze volgens mij medisch psychologen waarje bij terecht kunt.

Verder kan ik je wel zeggen dat zodra je schildklierwaarden goed zijn ingesteld, dat je je dan stukken beter gaat voelen. Bij mij gebeurde dat na 1,5 jaar, ik hoop dat het voor jou sneller gaat. Maar het komt echt wel goed hoor, het valt nu niet mee, maar je zal zien dat je je over een tijdje echt beter gaat voelen.

@bellaroma Dat kan best hoor dat haar TSHwaarde zo hoog ligt. Bij mij konden ze hem namelijk niet meer meten zo hoog dat hij was. (hoef ik er waarschijnlijk niet bij te zeggen hoe ik me toen voelde)



Het lastigste is inderdaad dat je er aan de buitenkant gewoon heel normaal en gezond uitziet terwijl je gewoon echt ziek bent. Veel vrienden van mij trokken mijn vermoeidheid en neerslachtigheid ook niet. Inderdaad want ze zagen niets dus zou er wel niets zijn. Familie heeft mij gelukkig altijd gesteund en ik heb nu ook lieve vrienden die het ook snappen dat ik soms een beetje aan het sukkelen ben.



Oh en ik viel ook heel erg af toen ik net met medicijnen begon. Ik heb echt enorm lopen eten om op gewicht te blijven. Ik had normaal al maatje 36 en viel opeens bijna 10 kilo af in 2 maanden. Wat wel grappig is op het moment weeg ik 8 kilo meer als voordat ik begon met medicijnen. Maar ik zie er nu dunner uit. En nee ik ben niet meer gegroeid. Ik ging er gewoon beetje opgeblazen van uitzien ofzo.