Kinderen
alle pijlers
Boos op kind
vrijdag 13 januari 2012 om 21:28
Oh wat voel ik mij op dit moment schuldig. Mijn zoontje is bijna 2 en is altijd al een moeilijke slaper geweest. Dat gecombineerd met veel stress in mijn leven en relatie zorgde net voor een 'uitbarsting' toen hij weer eens niet wilde (of kon, hij deed echt zijn best) slapen. Ik ben uitgevallen ('ga nu slapen verdomme, dit kan zo niet meer'), ben met hem naar beneden 'gestormd' en heb hem voor de tv gepland waarna ik wat luidruchtig zijn speelgoed heb opgeruimd. Ik was zó kwaad dat ik ook nog mijn tranen niet kon bedwingen. Niet kwaad op hem, maar in het algemeen, op alles en iedereen zeg maar.
En hij was stil, zat wat vanuit zijn ooghoeken naar mij te kijken en werd daarna opgeslokt door JimJam. Eenmaal bedaard heb ik geprobeerd er het een en ander over te zeggen /uit te leggen ('mama was boos') waarna hij 'mama pijn' zei en naar mijn wangen wees.
O gut, hij is het liefste jongetje van de wereld en wat voel ik me klote. Ik heb zelf een rotjeugd gehad, ben een driftkikker en weet niet meer in welk perspectief ik dit moet plaatsen. Ik wil niet dat hij zich onveilig voelt bij mij en ben zó bang dat dit soort dingen hem beschadigen.
Ik weet niet goed wat ik met dit topic wil, gewoon mijn ei kwijt en wie weet wat tips of herkenning krijgen.
En hij was stil, zat wat vanuit zijn ooghoeken naar mij te kijken en werd daarna opgeslokt door JimJam. Eenmaal bedaard heb ik geprobeerd er het een en ander over te zeggen /uit te leggen ('mama was boos') waarna hij 'mama pijn' zei en naar mijn wangen wees.
O gut, hij is het liefste jongetje van de wereld en wat voel ik me klote. Ik heb zelf een rotjeugd gehad, ben een driftkikker en weet niet meer in welk perspectief ik dit moet plaatsen. Ik wil niet dat hij zich onveilig voelt bij mij en ben zó bang dat dit soort dingen hem beschadigen.
Ik weet niet goed wat ik met dit topic wil, gewoon mijn ei kwijt en wie weet wat tips of herkenning krijgen.
vrijdag 13 januari 2012 om 21:45
Ik heb dat ook weleens. En dan ook zo'n spijt achteraf! En dat leg ik dan ook uit, dat het niet goed was en dat ik dat niet moet doen.
En dat ik soms wel eens heel moe ben.
Ik moet zeggen dat ik er zelf wel van leer.
Die 'ontploffingen' worden steeds milder. Ook omdat de mijne nu 4 en 5 zijn, en je ze wat uit kunt leggen en niet zo machteloos bent als bij een heel klein kind.
Ik heb het denk ik zo'n 4 keer gehad, dat ik dan al een paar keer gewaarschuwd had, en een van de twee maar dóórging.
En ik dan ineens kind oppakte en er zo mee de trap opstormde op bed zette nog iets bozigs riep en de deur dichtsloeg.
En dan zelf ook janken idd omdat het gewoon helemaal niet leuk is.
Het komt eigenlijk niet meer voor nu.
Als ik nu boos ben, is het altijd heel redelijk.
Het is ook niet makkelijk, altijd maar geduldig en rustig te moeten blijven.
En dat ik soms wel eens heel moe ben.
Ik moet zeggen dat ik er zelf wel van leer.
Die 'ontploffingen' worden steeds milder. Ook omdat de mijne nu 4 en 5 zijn, en je ze wat uit kunt leggen en niet zo machteloos bent als bij een heel klein kind.
Ik heb het denk ik zo'n 4 keer gehad, dat ik dan al een paar keer gewaarschuwd had, en een van de twee maar dóórging.
En ik dan ineens kind oppakte en er zo mee de trap opstormde op bed zette nog iets bozigs riep en de deur dichtsloeg.
En dan zelf ook janken idd omdat het gewoon helemaal niet leuk is.
Het komt eigenlijk niet meer voor nu.
Als ik nu boos ben, is het altijd heel redelijk.
Het is ook niet makkelijk, altijd maar geduldig en rustig te moeten blijven.
het is hier binnen beter dan buiten
vrijdag 13 januari 2012 om 21:45
vrijdag 13 januari 2012 om 21:51
Herkenbaar, ook de tranen daarna. Zoon van 2 sliep al bijna 2 jaar vrijwel niet in de nacht. En dan af en toe heb ik ook wel eens hardop zitten verkondigen midden in de nacht dat ik het zo zat was, en dat hij nooit eens een keer 2 nachten achter elkaar kon slapen. Als of hij me wilde troosten kroop hij helemaal om me heen. Heb zo met hem gezeten, gezegd dat ik heel van hem hield en dat mama erg moe was.
Het hoort er allemaal bij, en zolang het niet dagelijks is, zou ik me er niet schuldig om voelen.
Het hoort er allemaal bij, en zolang het niet dagelijks is, zou ik me er niet schuldig om voelen.
vrijdag 13 januari 2012 om 21:57
Echt fijn dat er zoveel herkenning is en het in die zin geen uitzonderlijk schadelijk gedrag is. Stom misschien, maar ik weet soms echt niet meer wat 'normaal' (binnen bepaalde grenzen) is en wat niet.
Ik wil ook wat aan de oorzaak doen, en kijken hoe ik mij weer wat beter kan gaan voelen, want vanavond is mij wel duidelijk geworden dat het niet goed met mij gaat. Wist ik ook wel, maar dit is wel de druppel. Lastig hoor, moederschap terwijl het normale leven gewoon doorgaat
Ik wil ook wat aan de oorzaak doen, en kijken hoe ik mij weer wat beter kan gaan voelen, want vanavond is mij wel duidelijk geworden dat het niet goed met mij gaat. Wist ik ook wel, maar dit is wel de druppel. Lastig hoor, moederschap terwijl het normale leven gewoon doorgaat
vrijdag 13 januari 2012 om 22:14
quote:voornu schreef op 13 januari 2012 @ 21:57:
Stom misschien, maar ik weet soms echt niet meer wat 'normaal' (binnen bepaalde grenzen) is en wat niet.
Als je dat echt zo moeilijk vindt, zou ik daar denk ik wel wat mee doen. Er bestaan allerlei vormen van opvoedondersteuning, bijvoorbeeld te regelen via het CB. Misschien dat iets in die richting iets voor je is?
Stom misschien, maar ik weet soms echt niet meer wat 'normaal' (binnen bepaalde grenzen) is en wat niet.
Als je dat echt zo moeilijk vindt, zou ik daar denk ik wel wat mee doen. Er bestaan allerlei vormen van opvoedondersteuning, bijvoorbeeld te regelen via het CB. Misschien dat iets in die richting iets voor je is?
vrijdag 13 januari 2012 om 22:20
Van een keer uitvallen houdt hij echt niets over hoor.
Daarbij heb je daarna met hem gepraat en het uitgelegd.
Ik heb zelf een jeugd met mishandeling achter de rug. Niet door rotouders, maar door ouders die het erg zwaar in het leven hadden en er slecht mee konden omgaan. Die legden dus nooit iets uit. Als ze dat maar hadden gedaan had ik ze direct alle slaag en schop vergeven. En niet gedacht dat het aan mij lag en er dus (flink) wat aan overgehouden. Kinderen zijn loyaal naar hun ouders, heel erg loyaal.
Je bent een mens, iedereen trekt het wel eens even niet meer.
Denk dat je het verder prima hebt opgepakt.
Daarbij heb je daarna met hem gepraat en het uitgelegd.
Ik heb zelf een jeugd met mishandeling achter de rug. Niet door rotouders, maar door ouders die het erg zwaar in het leven hadden en er slecht mee konden omgaan. Die legden dus nooit iets uit. Als ze dat maar hadden gedaan had ik ze direct alle slaag en schop vergeven. En niet gedacht dat het aan mij lag en er dus (flink) wat aan overgehouden. Kinderen zijn loyaal naar hun ouders, heel erg loyaal.
Je bent een mens, iedereen trekt het wel eens even niet meer.
Denk dat je het verder prima hebt opgepakt.
vrijdag 13 januari 2012 om 22:25
Ik heb er ook al over nagedacht of ik niet iets van ondersteuning wil, moet daarvoor wel een drempel over merk ik. Ik denk dat als ik mij zelf beter voel, ik ook weer wat helderder en stabieler wort, dus dat ik op dat gebied gesprekken wil. Ben er nog niet helemaal uit.
Ik ga zo eerst maar naar bed (het goede voorbeeld geven ), hoop dat ik wat uit kan rusten dit weekend.
Ik ga zo eerst maar naar bed (het goede voorbeeld geven ), hoop dat ik wat uit kan rusten dit weekend.
zaterdag 14 januari 2012 om 22:23
quote:gizz schreef op 13 januari 2012 @ 21:51:
Herkenbaar, ook de tranen daarna. Zoon van 2 sliep al bijna 2 jaar vrijwel niet in de nacht. En dan af en toe heb ik ook wel eens hardop zitten verkondigen midden in de nacht dat ik het zo zat was, en dat hij nooit eens een keer 2 nachten achter elkaar kon slapen. Als of hij me wilde troosten kroop hij helemaal om me heen. Heb zo met hem gezeten, gezegd dat ik heel van hem hield en dat mama erg moe was.
Het hoort er allemaal bij, en zolang het niet dagelijks is, zou ik me er niet schuldig om voelen.Godver, en nu zit ik te janken. Heel herkenbaar.
Herkenbaar, ook de tranen daarna. Zoon van 2 sliep al bijna 2 jaar vrijwel niet in de nacht. En dan af en toe heb ik ook wel eens hardop zitten verkondigen midden in de nacht dat ik het zo zat was, en dat hij nooit eens een keer 2 nachten achter elkaar kon slapen. Als of hij me wilde troosten kroop hij helemaal om me heen. Heb zo met hem gezeten, gezegd dat ik heel van hem hield en dat mama erg moe was.
Het hoort er allemaal bij, en zolang het niet dagelijks is, zou ik me er niet schuldig om voelen.Godver, en nu zit ik te janken. Heel herkenbaar.
