Relaties
alle pijlers
De Boze Vrouw
woensdag 25 januari 2012 om 14:29
Al doet mijn voorkomen op Viva nog weleens anders vermoeden, ik ben een Boze Vrouw.
Ik ben bang dat mensen, en dan vooral de mensen die mij lief zijn zoals man en dochter mij niet anders gaan herinneren.
Ik zit al een tijdje tegen een soort van overspannenheid aan. Het lukt niet om een baan te vinden die te combineren is met onze gezinsvorm, er zijn geldproblemen, het botert met vlagen niet meer tussen Manlief en mij.
Ik snauw mijn kind af, kan niks meer hebben omdat mijn hoofd zo vol zit, seks of genegenheid met mijn man zit er niet meer in ook naar hem kan ik me nog maar moeilijk positief uiten, ik schreeuw tegen mijn dieren. Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen, hopend dat al het gezeik gewoon eens opgelost zou zijn.
Ik heb ontzettend weinig tijd voor mijzelf. Voel me ook al lang niet meer de moeite waard. Ik ben uitgeblust. Mijn geestestoestand schemert al maanden tussen een soort Superhyperactiviteit en een Zwevende Vermoeide en Depressieve Toestand. Ik ontplof om alles en lijk niet meer normaal te kunnen communiceren.
Alles om mij heen loopt op zijn tenen. De honden zijn bang, mijn kind luistert niet meer en ik ervaar mijn partner als een Zak Hooi die me alleen maar in de weg loopt en waar ik geen steun van krijg. Ik heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta.
Daarnaast ben ik mij heel bewust van mijn gedrag en erger ik mij aan de Boze Vrouw. Ergens heb ik het gevoel dat ik serieus in de (psychische) shit zit en kan ik mijn Woede heel moeilijk beheersen wat resulteert in sloop- en schreeuwpartijen.
Er lis geen mogelijkheid voor mij om eens afstand te nemen, uit te rusten en wat andere kijk op de wereld te krijgen. Niemand lijkt zonder mij te kunnen. Ik hoor alleen maar "mamamamama" de hele dag of wordt gebeld door Manlief die vraagt "of ik dit kan tjekken, geld over wil maken, zus en zo in kan plannen, deze afspraken kan controleren.." de honden vragen continu aandacht, mijn paarden staan 24u per dag op stal en tot hun knietjes in de stront, maar het lukt niet om elke dag te gaan op dit moment. (geen auto, 15 km fietsen)
Ergens lijkt het mij heerlijk om eens 2 weken in een soort rusthuis te verblijven met ritme en regelmaat. Vakantie kan ik op dit moment helemaal niet betalen.
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
Ik ben bang dat mensen, en dan vooral de mensen die mij lief zijn zoals man en dochter mij niet anders gaan herinneren.
Ik zit al een tijdje tegen een soort van overspannenheid aan. Het lukt niet om een baan te vinden die te combineren is met onze gezinsvorm, er zijn geldproblemen, het botert met vlagen niet meer tussen Manlief en mij.
Ik snauw mijn kind af, kan niks meer hebben omdat mijn hoofd zo vol zit, seks of genegenheid met mijn man zit er niet meer in ook naar hem kan ik me nog maar moeilijk positief uiten, ik schreeuw tegen mijn dieren. Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen, hopend dat al het gezeik gewoon eens opgelost zou zijn.
Ik heb ontzettend weinig tijd voor mijzelf. Voel me ook al lang niet meer de moeite waard. Ik ben uitgeblust. Mijn geestestoestand schemert al maanden tussen een soort Superhyperactiviteit en een Zwevende Vermoeide en Depressieve Toestand. Ik ontplof om alles en lijk niet meer normaal te kunnen communiceren.
Alles om mij heen loopt op zijn tenen. De honden zijn bang, mijn kind luistert niet meer en ik ervaar mijn partner als een Zak Hooi die me alleen maar in de weg loopt en waar ik geen steun van krijg. Ik heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta.
Daarnaast ben ik mij heel bewust van mijn gedrag en erger ik mij aan de Boze Vrouw. Ergens heb ik het gevoel dat ik serieus in de (psychische) shit zit en kan ik mijn Woede heel moeilijk beheersen wat resulteert in sloop- en schreeuwpartijen.
Er lis geen mogelijkheid voor mij om eens afstand te nemen, uit te rusten en wat andere kijk op de wereld te krijgen. Niemand lijkt zonder mij te kunnen. Ik hoor alleen maar "mamamamama" de hele dag of wordt gebeld door Manlief die vraagt "of ik dit kan tjekken, geld over wil maken, zus en zo in kan plannen, deze afspraken kan controleren.." de honden vragen continu aandacht, mijn paarden staan 24u per dag op stal en tot hun knietjes in de stront, maar het lukt niet om elke dag te gaan op dit moment. (geen auto, 15 km fietsen)
Ergens lijkt het mij heerlijk om eens 2 weken in een soort rusthuis te verblijven met ritme en regelmaat. Vakantie kan ik op dit moment helemaal niet betalen.
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
woensdag 25 januari 2012 om 15:04
Wat naar TO je bent al ver over je grenzen aan het gaan. Ook al zeg(schreeuw) je tegen je omgeving dat je het niet meer kan, maar vervolgens toch gewoon doorgaat met alles wat je doet zullen ze inderdaad denken dat je het toch wel redt. (want je doet het toch?)
'Gewoon' aan de rem trekken hoor voor het nog meer oploopt. Ga idd met iemand praten, dit is toch geen doen zo.
'Gewoon' aan de rem trekken hoor voor het nog meer oploopt. Ga idd met iemand praten, dit is toch geen doen zo.
woensdag 25 januari 2012 om 15:06
Ach lieve Nastik toch... Ik herken het. Ik lees mezelf een paar jaar geleden.
En dan had ik nog een man die wel 'gewoon' elke avond thuis was en zelf ook een baan.
Maar ik was zooo boos. Op alles. En dat reageerde ik op iedereen af, dus ook op m'n kinderen.
Ik ben op m'n strepen gaan staan. Tijd voor MEZELF.
Man klaagde als ik op zijn vrije dag een afspraak maakte bij kapper/schoonheidsspecialiste of ging shoppen met een vriendin.
Ik vond dat praktisch, want geen oppas nodig. Hij vond 't waardeloos dat hij 'moest oppassen' op z'n vrije dag.
Jammer dan.
Ik ben meer dan moeder en vrouw. Ik ben ook nog mezelf.
Ik snap dat 't moeilijk realiseerbaar is, maar laat de boel de boel.
Ziet hij niet hoe jij er doorheen zit?
En dan had ik nog een man die wel 'gewoon' elke avond thuis was en zelf ook een baan.
Maar ik was zooo boos. Op alles. En dat reageerde ik op iedereen af, dus ook op m'n kinderen.
Ik ben op m'n strepen gaan staan. Tijd voor MEZELF.
Man klaagde als ik op zijn vrije dag een afspraak maakte bij kapper/schoonheidsspecialiste of ging shoppen met een vriendin.
Ik vond dat praktisch, want geen oppas nodig. Hij vond 't waardeloos dat hij 'moest oppassen' op z'n vrije dag.
Jammer dan.
Ik ben meer dan moeder en vrouw. Ik ben ook nog mezelf.
Ik snap dat 't moeilijk realiseerbaar is, maar laat de boel de boel.
Ziet hij niet hoe jij er doorheen zit?
woensdag 25 januari 2012 om 15:07
Moeilijk he? Je ziet en hoort jezelf tekeer gaan en zo wil je helemaal niet zijn!
Ik herken het, al was/is de reden bij mij totaal anders.
In mijn geval ligt de basis in mijn Asperger en het feit dat ik daardoor zo stressbestendig ben als de gemiddelde gup.
En relatief kleine dingen kunnen bij mij al een hoop stress geven. Een hond waar ik onverwacht mee naar de dierenarts moet bijvoorbeeld.
Ik herken echt veel in je verhaal, het je man als zak hooi zien bijvoorbeeld, en het gevoel dat je er helemaal alleen voor staat en dat de boel instort als je er niet bent. Het oncontroleerbaar tekeer gaan tegen dierbaren en huisdieren... dat vond ik echt nog het allerergste. Ik zag het mezelf doen als het ware en ik haatte mezelf er om!
Sterkte! Als je kan, zoek hulp. Dat heeft mij er (in combinatie met medicatie) uiteindelijk weer bovenop geholpen.
Ga alsjeblieft hulp zoeken
Ik herken het, al was/is de reden bij mij totaal anders.
In mijn geval ligt de basis in mijn Asperger en het feit dat ik daardoor zo stressbestendig ben als de gemiddelde gup.
En relatief kleine dingen kunnen bij mij al een hoop stress geven. Een hond waar ik onverwacht mee naar de dierenarts moet bijvoorbeeld.
Ik herken echt veel in je verhaal, het je man als zak hooi zien bijvoorbeeld, en het gevoel dat je er helemaal alleen voor staat en dat de boel instort als je er niet bent. Het oncontroleerbaar tekeer gaan tegen dierbaren en huisdieren... dat vond ik echt nog het allerergste. Ik zag het mezelf doen als het ware en ik haatte mezelf er om!
Sterkte! Als je kan, zoek hulp. Dat heeft mij er (in combinatie met medicatie) uiteindelijk weer bovenop geholpen.
Ga alsjeblieft hulp zoeken
woensdag 25 januari 2012 om 15:08
quote:rozenstruikje schreef op 25 januari 2012 @ 15:02:
Je krijgt overigens best een hele fikse tegemoetkoming van de belanstingdienst hoor. Is het niets om overdag een regelmatige baan te nemen en je kindje naar de kinderopvang? Zeker in de tijden dat je het zelf lastig vindt er voor de kleine te zijn, kan het een uitkomst zijn. Het schept duidelijkheid, financiele ruimte, regelmaat etc.
Ik weet niet hoe groot de financiele problemen zijn. Indien echt verontrustend kan je een 'liever niet' niet permiteren. Hou er rekening mee dat er echt zaken zijn die niet meer kunnen.
ZIjn er nog meer dure hobby's die je kan skippen?
Ik heb een baan gehad van 20 u per week op kantoor, leverde mij EUR 800.- op. Ik moest voor 3 dagen opvang EUR 870.- betalen en kreeg van de Belasting EUR 470.-
Zoals nu, zonder opvang verdien ik EUR 420.- per maand voor 16 u avondwerk.
Wij hebben 2 Oldtimers en besloten deze te verkopen. Maar dan kom je weer op Man terecht, het zijn zijn auto's. Papieren op zijn naam, autosleutels in zijn bezit.
Hij heeft het besluit genomen ze weg te doen. Heeft 1 advertentie geplaatst en is vervolgens achterover gaan hangen met allerlei smoezen. Vriend zou de auto's half januari kunnen kopen en daarom konden er geen kijkers komen. In eentje zou voor EUR 500.- gas ingebouwd kunnen worden, dus dat moest dan eerst nog even. Ze staan te koop zonder APK en daar is gewoon interesse voor, maar toch eerst nog even een APK keuring regelen bij een kennis die pas in februari weer tijd heeft. Kost weer geld, maar dat zou dan weer wat opleveren met de verkoop. En zo gaat het maar door.
Met de verkoop van die auto's zou alles in een klap gewoon opgelost zijn. Alles afgelost, een ruimte in de financieën van ruim EUR 600.- per maand.
Je krijgt overigens best een hele fikse tegemoetkoming van de belanstingdienst hoor. Is het niets om overdag een regelmatige baan te nemen en je kindje naar de kinderopvang? Zeker in de tijden dat je het zelf lastig vindt er voor de kleine te zijn, kan het een uitkomst zijn. Het schept duidelijkheid, financiele ruimte, regelmaat etc.
Ik weet niet hoe groot de financiele problemen zijn. Indien echt verontrustend kan je een 'liever niet' niet permiteren. Hou er rekening mee dat er echt zaken zijn die niet meer kunnen.
ZIjn er nog meer dure hobby's die je kan skippen?
Ik heb een baan gehad van 20 u per week op kantoor, leverde mij EUR 800.- op. Ik moest voor 3 dagen opvang EUR 870.- betalen en kreeg van de Belasting EUR 470.-
Zoals nu, zonder opvang verdien ik EUR 420.- per maand voor 16 u avondwerk.
Wij hebben 2 Oldtimers en besloten deze te verkopen. Maar dan kom je weer op Man terecht, het zijn zijn auto's. Papieren op zijn naam, autosleutels in zijn bezit.
Hij heeft het besluit genomen ze weg te doen. Heeft 1 advertentie geplaatst en is vervolgens achterover gaan hangen met allerlei smoezen. Vriend zou de auto's half januari kunnen kopen en daarom konden er geen kijkers komen. In eentje zou voor EUR 500.- gas ingebouwd kunnen worden, dus dat moest dan eerst nog even. Ze staan te koop zonder APK en daar is gewoon interesse voor, maar toch eerst nog even een APK keuring regelen bij een kennis die pas in februari weer tijd heeft. Kost weer geld, maar dat zou dan weer wat opleveren met de verkoop. En zo gaat het maar door.
Met de verkoop van die auto's zou alles in een klap gewoon opgelost zijn. Alles afgelost, een ruimte in de financieën van ruim EUR 600.- per maand.
woensdag 25 januari 2012 om 15:10
Eerst een hoor.
Schreeuwen dat je het niet meer trekt is niet genoeg. Wat heb je veranderd in je gedrag? Je man kan geen eitje bakken, maar hij hoeft ook geen eitje te bakken. Want jij staat wel weer zuchtend op en sleept je naar de keuken als hij een gebakken eitje wil.
Voortaan dus geen gebakken eitje meer. En niet bellen voor het inplannen van afspraken en tjekken en controleren en geld overmaken en zo meer.
Je moet leren 'nee' zeggen. Maar eerst even uitrusten. Dat kan wel. Je kan namelijk ook zó instorten - en zoals je nu bezig bent gaat dat ook een keer gebeuren - en dan draait de boel ook door. Nee, de wereld vergaat niet zonder jou. Er wordt waarschijnlijk veel afhaal gegeten en van alles vergeten en fout gedaan enzovoorts, maar de wereld draait gewoon door. Sterker nog, jij houdt het idee dat jij de spil bent waar het hele gezin om draait zelf in stand door vol te houden dat je niet eens een weekendje weg kan. Je geeft je man ook geen kans om iets over te nemen, al zou hij het willen.
Je man en zoon kan je niet veranderen, jezelf wel. Dus begin daarmee. Zorg eerst eens dat je rust krijgt. Ga een dagje naar een vriendin en ga daar voor mijn part de hele dag op bed of op de bank liggen. Doe eens helemaal niets wat je niet hoeft. Laat je zélf eens verzorgen. Dat mag hoor! Jij doet het graag, maar een ander ook. Ontvangen is moeilijk als je van nature een gever bent, maar het valt aan te leren
Schreeuwen dat je het niet meer trekt is niet genoeg. Wat heb je veranderd in je gedrag? Je man kan geen eitje bakken, maar hij hoeft ook geen eitje te bakken. Want jij staat wel weer zuchtend op en sleept je naar de keuken als hij een gebakken eitje wil.
Voortaan dus geen gebakken eitje meer. En niet bellen voor het inplannen van afspraken en tjekken en controleren en geld overmaken en zo meer.
Je moet leren 'nee' zeggen. Maar eerst even uitrusten. Dat kan wel. Je kan namelijk ook zó instorten - en zoals je nu bezig bent gaat dat ook een keer gebeuren - en dan draait de boel ook door. Nee, de wereld vergaat niet zonder jou. Er wordt waarschijnlijk veel afhaal gegeten en van alles vergeten en fout gedaan enzovoorts, maar de wereld draait gewoon door. Sterker nog, jij houdt het idee dat jij de spil bent waar het hele gezin om draait zelf in stand door vol te houden dat je niet eens een weekendje weg kan. Je geeft je man ook geen kans om iets over te nemen, al zou hij het willen.
Je man en zoon kan je niet veranderen, jezelf wel. Dus begin daarmee. Zorg eerst eens dat je rust krijgt. Ga een dagje naar een vriendin en ga daar voor mijn part de hele dag op bed of op de bank liggen. Doe eens helemaal niets wat je niet hoeft. Laat je zélf eens verzorgen. Dat mag hoor! Jij doet het graag, maar een ander ook. Ontvangen is moeilijk als je van nature een gever bent, maar het valt aan te leren
Ga in therapie!
woensdag 25 januari 2012 om 15:11
Nastik,knuffel voor jou.Gaat je dochter ondertussen bijna naar school?
Ik woon dicht bij je, heb helaas zelf veel gezondheidsproblemen en geen auto, dus op praktisch gebied kan ik je niet echt helpen, mocht je echter een luisterend oor nodig hebben, of zo beroerd zijn dat je de deur niet uitkunt wil ik best even langs de supermarkt voor je.
Ik woon dicht bij je, heb helaas zelf veel gezondheidsproblemen en geen auto, dus op praktisch gebied kan ik je niet echt helpen, mocht je echter een luisterend oor nodig hebben, of zo beroerd zijn dat je de deur niet uitkunt wil ik best even langs de supermarkt voor je.
woensdag 25 januari 2012 om 15:15
quote:Biekkie schreef op 25 januari 2012 @ 15:11:
Nastik,knuffel voor jou.Gaat je dochter ondertussen bijna naar school?
Ik woon dicht bij je, heb helaas zelf veel gezondheidsproblemen en geen auto, dus op praktisch gebied kan ik je niet echt helpen, mocht je echter een luisterend oor nodig hebben, of zo beroerd zijn dat je de deur niet uitkunt wil ik best even langs de supermarkt voor je.
Ja, nog 3 maanden.
Ik verheug me echt op de basisschool. Ik heb al overblijf geregeld en dat betekend dat ik lekker op een callcenter oid kan werken van 9 tot 14u.
Ik ben echt op het einde van mijn Latijn.
Lief dat ik eens op de koffie mag komen.
Nastik,knuffel voor jou.Gaat je dochter ondertussen bijna naar school?
Ik woon dicht bij je, heb helaas zelf veel gezondheidsproblemen en geen auto, dus op praktisch gebied kan ik je niet echt helpen, mocht je echter een luisterend oor nodig hebben, of zo beroerd zijn dat je de deur niet uitkunt wil ik best even langs de supermarkt voor je.
Ja, nog 3 maanden.
Ik verheug me echt op de basisschool. Ik heb al overblijf geregeld en dat betekend dat ik lekker op een callcenter oid kan werken van 9 tot 14u.
Ik ben echt op het einde van mijn Latijn.
Lief dat ik eens op de koffie mag komen.
woensdag 25 januari 2012 om 15:24
Ik wil ook wel met je mee naar dat rusthuis..
Hier bijna net zo..tot 2x toe..
Vorig jaar ook allerlei lichamelijke klachten..uitputting..bijna in een burnout.
Ik liep begin december er weer tegenaan, maar heb op tijd aan de bel getrokken.
Ik kon echt niet meer.
Overbelasting van mijn hele lijf..alles doet zeer, slaap slecht, moe, prikkelbaar.
Ik heb mijn grens getrokken..
In de flo van mijn man(we hebben een eigen bedrijf) kan ik niet meer mee..ik trek dat niet.
Plan opgesteld zodat het minder tot niet belastend voor mij is.
Ja..hij zal een tandje harder moeten lopen..het is niet anders.
Ik geef mij nu de tijd om eerst te herstellen..
Mijn levenswijze moet omgegooid worden.
Van aktief en intensief sporten, naar de bejaardengym..heb mij min of meer de vernieling in gesport(hoezo goed voor je?)
Samen met de fysio een plan opgesteld..
Reumatoloog heeft mij nu een halt toegeroepen..
Dit alles heeft een zeer negatieve invloed op mijn lichaam, mijn spieren.
Stress..aan de kant gooien..dat valt niet altijd mee..maar het moet!!
En nee zeggen is soms zo moeilijk, je doet het immers allemaal wel..
Ik zie bij jou ook overbelasting, doorgaan, telkens maar weer over jou grens heen..dat red je niet meer op een gegeven moment.
De vlam gaat uit..
Trek nu aan de bel, je moet..echt..
Eens met Dubiootje..
Zorg nu goed voor jezelf..je hebt maar 1 lichaam, en daar moet je het mee doen, wees daar dus lief voor(sprak ze wijs)
Hier bijna net zo..tot 2x toe..
Vorig jaar ook allerlei lichamelijke klachten..uitputting..bijna in een burnout.
Ik liep begin december er weer tegenaan, maar heb op tijd aan de bel getrokken.
Ik kon echt niet meer.
Overbelasting van mijn hele lijf..alles doet zeer, slaap slecht, moe, prikkelbaar.
Ik heb mijn grens getrokken..
In de flo van mijn man(we hebben een eigen bedrijf) kan ik niet meer mee..ik trek dat niet.
Plan opgesteld zodat het minder tot niet belastend voor mij is.
Ja..hij zal een tandje harder moeten lopen..het is niet anders.
Ik geef mij nu de tijd om eerst te herstellen..
Mijn levenswijze moet omgegooid worden.
Van aktief en intensief sporten, naar de bejaardengym..heb mij min of meer de vernieling in gesport(hoezo goed voor je?)
Samen met de fysio een plan opgesteld..
Reumatoloog heeft mij nu een halt toegeroepen..
Dit alles heeft een zeer negatieve invloed op mijn lichaam, mijn spieren.
Stress..aan de kant gooien..dat valt niet altijd mee..maar het moet!!
En nee zeggen is soms zo moeilijk, je doet het immers allemaal wel..
Ik zie bij jou ook overbelasting, doorgaan, telkens maar weer over jou grens heen..dat red je niet meer op een gegeven moment.
De vlam gaat uit..
Trek nu aan de bel, je moet..echt..
Eens met Dubiootje..
Zorg nu goed voor jezelf..je hebt maar 1 lichaam, en daar moet je het mee doen, wees daar dus lief voor(sprak ze wijs)
woensdag 25 januari 2012 om 15:24
Doorgaan zoals je nu doet is als doorrijden in je auto terwijl de benzinemeter dik in het rood staat. Er komt een dag dat je instort en echt niets meer voor elkaar krijgt. Je kunt dat moment het beste voor zijn, want als het je overvalt is het lastig er nog uit te komen (hier spreekt een ervaringsdeskundige).
Ik heb geen perfecte oplossing voor je, maar wel een dringend advies: zoek hulp. Professioneel of bij iemand in je omgeving, maakt niet uit, als jij je er maar prettig bij voelt. Je klinkt als iemand die het allemaal niet meer overziet en ik denk dat een vakantie niet genoeg is. Als je thuiskomt zijn alle problemen er immers gewoon nog. Misschien kan je met hulp alles eens op een rijtje zetten en wat meer rust creëren. En wees lief voor jezelf. Niet alles hoeft perfect te zijn en jij hoeft niet voor alles en iedereen te zorgen. Als je man geen ei kan bakken eet hij maar brood, daar is nog nooit iemand aan doodgegaan.
Sterkte
Ik heb geen perfecte oplossing voor je, maar wel een dringend advies: zoek hulp. Professioneel of bij iemand in je omgeving, maakt niet uit, als jij je er maar prettig bij voelt. Je klinkt als iemand die het allemaal niet meer overziet en ik denk dat een vakantie niet genoeg is. Als je thuiskomt zijn alle problemen er immers gewoon nog. Misschien kan je met hulp alles eens op een rijtje zetten en wat meer rust creëren. En wees lief voor jezelf. Niet alles hoeft perfect te zijn en jij hoeft niet voor alles en iedereen te zorgen. Als je man geen ei kan bakken eet hij maar brood, daar is nog nooit iemand aan doodgegaan.
Sterkte
woensdag 25 januari 2012 om 15:30
Bedankt allemaal, ook degenen die ik niet quote; de reacties worden heel erg gewaardeerd.
Ik ga in ieder geval ook hulp zoeken en een afspraak maken met de huisarts.
Ik heb wel lange tijd veel last gehad van reumatische klachten en ik slikte daarvoor ook veel medicijnen die "relekst" maakten. Ik ben omdat ik geen pijn meer heb ook gestopt blowen.
Misschien dat daardoor ook de hele situatie steeds beter doordringt. Ik word niet meer verdoofd.
Maar ik vind ook de hele tijd dat ik niet mag klagen, met mijn pruttelbaantje, terwijl andere vrouwen wel in staat lijken te zijn veel ballen hoog te houden.
Ik putte veel liefde en voldoening uit het verzorgen en opvangen van de dieren. Paarden, honden, konijnen en vind het vreselijk dat ik ze nu met vlagen als een last ervaar.
Ik heb net nog even tegen Man geschreeuwd (shame, shame, maar het gaat niet normaal) en hij heeft zondag een afspraak met een opkoper voor de auto's. Maar goed, hij beloofd wel vaker wat, helaas.
Ik ga in ieder geval ook hulp zoeken en een afspraak maken met de huisarts.
Ik heb wel lange tijd veel last gehad van reumatische klachten en ik slikte daarvoor ook veel medicijnen die "relekst" maakten. Ik ben omdat ik geen pijn meer heb ook gestopt blowen.
Misschien dat daardoor ook de hele situatie steeds beter doordringt. Ik word niet meer verdoofd.
Maar ik vind ook de hele tijd dat ik niet mag klagen, met mijn pruttelbaantje, terwijl andere vrouwen wel in staat lijken te zijn veel ballen hoog te houden.
Ik putte veel liefde en voldoening uit het verzorgen en opvangen van de dieren. Paarden, honden, konijnen en vind het vreselijk dat ik ze nu met vlagen als een last ervaar.
Ik heb net nog even tegen Man geschreeuwd (shame, shame, maar het gaat niet normaal) en hij heeft zondag een afspraak met een opkoper voor de auto's. Maar goed, hij beloofd wel vaker wat, helaas.
woensdag 25 januari 2012 om 15:31
woensdag 25 januari 2012 om 15:33
Ja maar Nastik, voor jou kan een pruttelbaantje nu wel te belastend zijn.
En de 1 kan meer aan dan de ander.
Als ik bij sommige vriendinnen zie hoe die een huishouden runnen, werken en kinderen, sport, etc..dan denk ik "mijn God...ik word al moe als ik daaraan denk"..
Dat kan ik nooit uitvoeren..
En gelukkig..het hoeft ook niet.
Maar lichaam en geest lopen niet altijd samen. Dat kan wel eens frustrerend werken..
Ik wil wel, maar ik kan niet..
En de 1 kan meer aan dan de ander.
Als ik bij sommige vriendinnen zie hoe die een huishouden runnen, werken en kinderen, sport, etc..dan denk ik "mijn God...ik word al moe als ik daaraan denk"..
Dat kan ik nooit uitvoeren..
En gelukkig..het hoeft ook niet.
Maar lichaam en geest lopen niet altijd samen. Dat kan wel eens frustrerend werken..
Ik wil wel, maar ik kan niet..
woensdag 25 januari 2012 om 15:36
Wat jij nodig hebt, is een goed luisterend oor, voldoende "me-time",
en een man die zelf meer initiatief toont. Je kunt je kind(eren) ook vragen te helpen met kleine dingetjes, en laat je honden even lekker tegen je aan kruipen . . . . Even niet schreeuwen en "sorry" zeggen, ze begrijpen je echt . . . . Verzorgmeisjes voor je paarden lijkt me ook geen slecht plan!
Ik hoop dat je er uit komt, dat alles weer leuk wordt, en dat jij je boosheid kwijt raakt!
woensdag 25 januari 2012 om 15:36
Seriously, het is een beetje triest dat je man een hele week vrij moet nemen NIET zodat jij een weekje bij kan komen, maar zodat je een weekje zonder gezeik aan je hoofd kan gaan werken Dan zit er wel iets structureel mis.
Welke dagen heb je vrij? En wat ga je dan doen?
O ja, en die "andere vrouwen" die alle ballen in de lucht houden... of ze lopen net zo met hun tong op hun schoenen als jij, of ze hebben geleerd om voor zichzelf te zorgen en op te komen. Anders lukt het gewoon niet hoor. Het kan lang goed gaan, maar als het fout gaat, gaat het goed fout.
Ga in therapie!
woensdag 25 januari 2012 om 15:43
quote:dubiootje schreef op 25 januari 2012 @ 15:36:
Seriously, het is een beetje triest dat je man een hele week vrij moet nemen NIET zodat jij een weekje bij kan komen, maar zodat je een weekje zonder gezeik aan je hoofd kan gaan werken Dan zit er wel iets structureel mis.
Welke dagen heb je vrij? En wat ga je dan doen?
Thanks, Duub, ik zit nu huilend te lachen. Ja, het klinkt ook echt belachelijk.Maar zo gaat het echt. Ik moet vanavond werken en heb Man gesmeekt om het zo te plannen dat hij er vanavond is, en wat gebeurd er? Hij zit gisterenavond thuis en vertrekt vanmorgen. En dan denk ik, waarom? Hij zegt het te overleggen met de planner, maar waarom belt die man dan deze ochtend dat ie om 10u moet laden en wordt er moet geen woord over mijn verzoek gerept? Is het raar dat ik dan aan Mans integriteit twijfel? Gewoon het gevoel dat je niet serieus word genomen.
Ik weet niet wat ik met mijn vrije tijd ga doen. Ik ben nog nooit naar Het Rijksmuseum geweest. Leek mij wel wat. Maar dan hoor ik dat er iig zaterdag al is afgesproken met vrienden van man en dat ik een oppas moet regelen voor dochter.
Seriously, het is een beetje triest dat je man een hele week vrij moet nemen NIET zodat jij een weekje bij kan komen, maar zodat je een weekje zonder gezeik aan je hoofd kan gaan werken Dan zit er wel iets structureel mis.
Welke dagen heb je vrij? En wat ga je dan doen?
Thanks, Duub, ik zit nu huilend te lachen. Ja, het klinkt ook echt belachelijk.Maar zo gaat het echt. Ik moet vanavond werken en heb Man gesmeekt om het zo te plannen dat hij er vanavond is, en wat gebeurd er? Hij zit gisterenavond thuis en vertrekt vanmorgen. En dan denk ik, waarom? Hij zegt het te overleggen met de planner, maar waarom belt die man dan deze ochtend dat ie om 10u moet laden en wordt er moet geen woord over mijn verzoek gerept? Is het raar dat ik dan aan Mans integriteit twijfel? Gewoon het gevoel dat je niet serieus word genomen.
Ik weet niet wat ik met mijn vrije tijd ga doen. Ik ben nog nooit naar Het Rijksmuseum geweest. Leek mij wel wat. Maar dan hoor ik dat er iig zaterdag al is afgesproken met vrienden van man en dat ik een oppas moet regelen voor dochter.
woensdag 25 januari 2012 om 15:44
Ach Nastik toch, wat naar voor je. Ik ken je niet zo goed, maar je komt juist altijd zo sterk op mij over dat ik echt verbaasd ben hoe zwaar je het hebt .
Hierbij wil ik graag mijn hulp aanbieden bij je dieren. Ik heb er ervaring mee en ik heb de tijd om je een flinke periode bij te kunnen staan.
Dit is een serieus, niet impulsief aanbod, dus als je wilt dat ik je met de dieren help dan hoor ik het graag. Voel je niet schuldig, want dieren zijn mijn lust en leven, dus je doet mij er ook een plezier mee. Als je het aanbod niet wilt aannemen is het uiteraard ook prima.
Hierbij wil ik graag mijn hulp aanbieden bij je dieren. Ik heb er ervaring mee en ik heb de tijd om je een flinke periode bij te kunnen staan.
Dit is een serieus, niet impulsief aanbod, dus als je wilt dat ik je met de dieren help dan hoor ik het graag. Voel je niet schuldig, want dieren zijn mijn lust en leven, dus je doet mij er ook een plezier mee. Als je het aanbod niet wilt aannemen is het uiteraard ook prima.
woensdag 25 januari 2012 om 15:50
quote:iris1969 schreef op 25 januari 2012 @ 15:44:
Ach Nastik toch, wat naar voor je. Ik ken je niet zo goed, maar je komt juist altijd zo sterk op mij over dat ik echt verbaasd ben hoe zwaar je het hebt .
Hierbij wil ik graag mijn hulp aanbieden bij je dieren. Ik heb er ervaring mee en ik heb de tijd om je een flinke periode bij te kunnen staan.
Dit is een serieus, niet impulsief aanbod, dus als je wilt dat ik je met de dieren help dan hoor ik het graag. Voel je niet schuldig, want dieren zijn mijn lust en leven, dus je doet mij er ook een plezier mee. Als je het aanbod niet wilt aannemen is het uiteraard ook prima.Iris, schat... Ik weet niet waar je woont, maar ik zit in Tiel. Welke dieren zou je het leukst vinden? Je moet er ook geen 200km voor moeten rijden hoor!
Ach Nastik toch, wat naar voor je. Ik ken je niet zo goed, maar je komt juist altijd zo sterk op mij over dat ik echt verbaasd ben hoe zwaar je het hebt .
Hierbij wil ik graag mijn hulp aanbieden bij je dieren. Ik heb er ervaring mee en ik heb de tijd om je een flinke periode bij te kunnen staan.
Dit is een serieus, niet impulsief aanbod, dus als je wilt dat ik je met de dieren help dan hoor ik het graag. Voel je niet schuldig, want dieren zijn mijn lust en leven, dus je doet mij er ook een plezier mee. Als je het aanbod niet wilt aannemen is het uiteraard ook prima.Iris, schat... Ik weet niet waar je woont, maar ik zit in Tiel. Welke dieren zou je het leukst vinden? Je moet er ook geen 200km voor moeten rijden hoor!