Relaties
alle pijlers
De Boze Vrouw
woensdag 25 januari 2012 om 14:29
Al doet mijn voorkomen op Viva nog weleens anders vermoeden, ik ben een Boze Vrouw.
Ik ben bang dat mensen, en dan vooral de mensen die mij lief zijn zoals man en dochter mij niet anders gaan herinneren.
Ik zit al een tijdje tegen een soort van overspannenheid aan. Het lukt niet om een baan te vinden die te combineren is met onze gezinsvorm, er zijn geldproblemen, het botert met vlagen niet meer tussen Manlief en mij.
Ik snauw mijn kind af, kan niks meer hebben omdat mijn hoofd zo vol zit, seks of genegenheid met mijn man zit er niet meer in ook naar hem kan ik me nog maar moeilijk positief uiten, ik schreeuw tegen mijn dieren. Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen, hopend dat al het gezeik gewoon eens opgelost zou zijn.
Ik heb ontzettend weinig tijd voor mijzelf. Voel me ook al lang niet meer de moeite waard. Ik ben uitgeblust. Mijn geestestoestand schemert al maanden tussen een soort Superhyperactiviteit en een Zwevende Vermoeide en Depressieve Toestand. Ik ontplof om alles en lijk niet meer normaal te kunnen communiceren.
Alles om mij heen loopt op zijn tenen. De honden zijn bang, mijn kind luistert niet meer en ik ervaar mijn partner als een Zak Hooi die me alleen maar in de weg loopt en waar ik geen steun van krijg. Ik heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta.
Daarnaast ben ik mij heel bewust van mijn gedrag en erger ik mij aan de Boze Vrouw. Ergens heb ik het gevoel dat ik serieus in de (psychische) shit zit en kan ik mijn Woede heel moeilijk beheersen wat resulteert in sloop- en schreeuwpartijen.
Er lis geen mogelijkheid voor mij om eens afstand te nemen, uit te rusten en wat andere kijk op de wereld te krijgen. Niemand lijkt zonder mij te kunnen. Ik hoor alleen maar "mamamamama" de hele dag of wordt gebeld door Manlief die vraagt "of ik dit kan tjekken, geld over wil maken, zus en zo in kan plannen, deze afspraken kan controleren.." de honden vragen continu aandacht, mijn paarden staan 24u per dag op stal en tot hun knietjes in de stront, maar het lukt niet om elke dag te gaan op dit moment. (geen auto, 15 km fietsen)
Ergens lijkt het mij heerlijk om eens 2 weken in een soort rusthuis te verblijven met ritme en regelmaat. Vakantie kan ik op dit moment helemaal niet betalen.
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
Ik ben bang dat mensen, en dan vooral de mensen die mij lief zijn zoals man en dochter mij niet anders gaan herinneren.
Ik zit al een tijdje tegen een soort van overspannenheid aan. Het lukt niet om een baan te vinden die te combineren is met onze gezinsvorm, er zijn geldproblemen, het botert met vlagen niet meer tussen Manlief en mij.
Ik snauw mijn kind af, kan niks meer hebben omdat mijn hoofd zo vol zit, seks of genegenheid met mijn man zit er niet meer in ook naar hem kan ik me nog maar moeilijk positief uiten, ik schreeuw tegen mijn dieren. Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen, hopend dat al het gezeik gewoon eens opgelost zou zijn.
Ik heb ontzettend weinig tijd voor mijzelf. Voel me ook al lang niet meer de moeite waard. Ik ben uitgeblust. Mijn geestestoestand schemert al maanden tussen een soort Superhyperactiviteit en een Zwevende Vermoeide en Depressieve Toestand. Ik ontplof om alles en lijk niet meer normaal te kunnen communiceren.
Alles om mij heen loopt op zijn tenen. De honden zijn bang, mijn kind luistert niet meer en ik ervaar mijn partner als een Zak Hooi die me alleen maar in de weg loopt en waar ik geen steun van krijg. Ik heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta.
Daarnaast ben ik mij heel bewust van mijn gedrag en erger ik mij aan de Boze Vrouw. Ergens heb ik het gevoel dat ik serieus in de (psychische) shit zit en kan ik mijn Woede heel moeilijk beheersen wat resulteert in sloop- en schreeuwpartijen.
Er lis geen mogelijkheid voor mij om eens afstand te nemen, uit te rusten en wat andere kijk op de wereld te krijgen. Niemand lijkt zonder mij te kunnen. Ik hoor alleen maar "mamamamama" de hele dag of wordt gebeld door Manlief die vraagt "of ik dit kan tjekken, geld over wil maken, zus en zo in kan plannen, deze afspraken kan controleren.." de honden vragen continu aandacht, mijn paarden staan 24u per dag op stal en tot hun knietjes in de stront, maar het lukt niet om elke dag te gaan op dit moment. (geen auto, 15 km fietsen)
Ergens lijkt het mij heerlijk om eens 2 weken in een soort rusthuis te verblijven met ritme en regelmaat. Vakantie kan ik op dit moment helemaal niet betalen.
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
woensdag 25 januari 2012 om 21:22
quote:Nastik schreef op 25 januari 2012 @ 14:29:
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
Leren nee zeggen?
Ben je de secretaresse van je man of zijn partner?
Gewoon afspreken dat hij per dag een keer belt.
Veel mensen die zo zitten denken dat ze onmisbaar zijn en
geloof me, ook als je er niet bent draait de wereld door.
quote:Nastik schreef op 25 januari 2012 @ 14:42:
[...]
.
Maar dan zit je samen thuis en hij is zo "hulpbehoevend", dit klinkt ook weer raar, maar hij kan niks zelfstandig. Alles vragen, altijd naar de bekende weg. Geen ei kunnen bakken. Ik ben een zorgzame vrouw, maar op den duur komt het je gewoon de keel uit. Het zou ook makkelijker gaan als ik lekkerder in mijn vel zat.
.
Zorgzame vrouwen zorgen goed voor iedereen behalve voor zichzelf, droevig maar waar.
Als ik je postings ook lees betuttel jij je man behoorlijk, uiteindelijk betaal jij de rekening.
Kan hij geen ei bakken? Jammer dan maar geen ei.
Ik weet nog goed dat ik op mezelf ging wonen en boerenkool
ging maken, vermoedelijk had ik iets gemist in het recept,
de sudderlappen stonden 20 minuten op en de boerenkool
4 uur ach het was eenmalig nu kook ik tientallen recepten
uit mijn hoofd
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
Leren nee zeggen?
Ben je de secretaresse van je man of zijn partner?
Gewoon afspreken dat hij per dag een keer belt.
Veel mensen die zo zitten denken dat ze onmisbaar zijn en
geloof me, ook als je er niet bent draait de wereld door.
quote:Nastik schreef op 25 januari 2012 @ 14:42:
[...]
.
Maar dan zit je samen thuis en hij is zo "hulpbehoevend", dit klinkt ook weer raar, maar hij kan niks zelfstandig. Alles vragen, altijd naar de bekende weg. Geen ei kunnen bakken. Ik ben een zorgzame vrouw, maar op den duur komt het je gewoon de keel uit. Het zou ook makkelijker gaan als ik lekkerder in mijn vel zat.
.
Zorgzame vrouwen zorgen goed voor iedereen behalve voor zichzelf, droevig maar waar.
Als ik je postings ook lees betuttel jij je man behoorlijk, uiteindelijk betaal jij de rekening.
Kan hij geen ei bakken? Jammer dan maar geen ei.
Ik weet nog goed dat ik op mezelf ging wonen en boerenkool
ging maken, vermoedelijk had ik iets gemist in het recept,
de sudderlappen stonden 20 minuten op en de boerenkool
4 uur ach het was eenmalig nu kook ik tientallen recepten
uit mijn hoofd
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
woensdag 25 januari 2012 om 22:56
Lieve Nastik, ik lees dat jij in T woont en ik woon daar niet zo heel ver van weg. Als ik je ergens mee kan helpen dan geef een gil. Ik wil best een middag komen poetsen, oppassen of weet ik veel wat.
Ervaring met paarden heb ik ook en ook al is het lang geleden, de meeste dingen vergeet je nooit.
Vanaf 1 februari ben ik werkeloos dus tijd in overvloed behalve de donderdag. Nogmaals geef maar een seintje als je me kunt gebruiken.
Ervaring met paarden heb ik ook en ook al is het lang geleden, de meeste dingen vergeet je nooit.
Vanaf 1 februari ben ik werkeloos dus tijd in overvloed behalve de donderdag. Nogmaals geef maar een seintje als je me kunt gebruiken.
woensdag 25 januari 2012 om 23:13
quote:dubiootje schreef op 25 januari 2012 @ 21:43:
hbg
Ja was echt een drama maar ik leerde iedere dag bij, net als met de
soep ik dacht dat alles uren moest trekken ook de soepgroente.
Hele vreemde soep een soort hele vloeibare hutspot
Maar het moraal, ik gaf niet op, klungelde in de keuken, ging op
mijn fietsje naar de bank om een hypotheek te vragen, het lukte
en ik fietste naar de notaris om apetrots mijn eerst appartement
te kopen enz. enz. enz.
Heel eerlijk kwam dat door mijn ouders, die zeiden altijd:
"lukt niet ligt op het kerkhof en kan niet ligt er naast"
Van zorgzame moeders en vrouwen krijg je mannen die lui, lamlendig en onzelfstandig zijn en dan gaan de vrouwen vreemd
omdat ze EEN ECHTE VENT ZOEKEN
Vreemd allemaal.
hbg
Ja was echt een drama maar ik leerde iedere dag bij, net als met de
soep ik dacht dat alles uren moest trekken ook de soepgroente.
Hele vreemde soep een soort hele vloeibare hutspot
Maar het moraal, ik gaf niet op, klungelde in de keuken, ging op
mijn fietsje naar de bank om een hypotheek te vragen, het lukte
en ik fietste naar de notaris om apetrots mijn eerst appartement
te kopen enz. enz. enz.
Heel eerlijk kwam dat door mijn ouders, die zeiden altijd:
"lukt niet ligt op het kerkhof en kan niet ligt er naast"
Van zorgzame moeders en vrouwen krijg je mannen die lui, lamlendig en onzelfstandig zijn en dan gaan de vrouwen vreemd
omdat ze EEN ECHTE VENT ZOEKEN
Vreemd allemaal.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 26 januari 2012 om 00:07
Nastik 
.
Alleen OP gelezen, klinkt alsof je enkele dingen kan gebruiken:
1. Hulp met de verzorging van de dieren en het huishouden
2. Een vakantie zonder het gedoe
3. Iemand om mee te praten (psycholoog).
Moest je in noord brabant wonen zou ik best wel willen komen helpen met de paarden in het weekend, maar dat is momenteel ook geen structurele oplossing. Ik hoop dat je eruit komt, veel sterkte.
. Alleen OP gelezen, klinkt alsof je enkele dingen kan gebruiken:
1. Hulp met de verzorging van de dieren en het huishouden
2. Een vakantie zonder het gedoe
3. Iemand om mee te praten (psycholoog).
Moest je in noord brabant wonen zou ik best wel willen komen helpen met de paarden in het weekend, maar dat is momenteel ook geen structurele oplossing. Ik hoop dat je eruit komt, veel sterkte.
donderdag 26 januari 2012 om 00:30
Ik ben weer terug van het werk en stap zo mijn bedje in met Stephen King's IT, dus dat wordt griezelen.
Morgen weer bijtijds op voor Peuterschool!
Echt, ik knap heel erg op van alle lieve adviezen en de e-mailtjes van behulpzame forummers.
Ik heb zojuist besloten dat ik volgende week maar 2 daagjes ga werken en verder lekker ga lanterfanteren tussen de paarden en naar het Rijksmuseum ga. En ik hoop ook een momentje voor de zonnebank oid. Morgen ga ik ook bellen voor een afspraak bij de HA.
Ik denk niet dat ik met een weekje weer de oude ga zijn, maar ik hoop dat ik met een beetje forumsteun de boel effe de boel kan laten en mij een beetje kan focussen op de dingen waar ik normaal zo van geniet. Zonder Boze Vrouw te zijn.
Welterusten!
Morgen weer bijtijds op voor Peuterschool!
Echt, ik knap heel erg op van alle lieve adviezen en de e-mailtjes van behulpzame forummers.
Ik heb zojuist besloten dat ik volgende week maar 2 daagjes ga werken en verder lekker ga lanterfanteren tussen de paarden en naar het Rijksmuseum ga. En ik hoop ook een momentje voor de zonnebank oid. Morgen ga ik ook bellen voor een afspraak bij de HA.
Ik denk niet dat ik met een weekje weer de oude ga zijn, maar ik hoop dat ik met een beetje forumsteun de boel effe de boel kan laten en mij een beetje kan focussen op de dingen waar ik normaal zo van geniet. Zonder Boze Vrouw te zijn.
Welterusten!
donderdag 26 januari 2012 om 10:22
Hoi Nastik,
Ik herken een deel van je verhaal; dat alle verantwoordelijkheid bij jou ligt, al het regelen op jouw bord komt en jij degene bent die schippert om alles heen.
Bij mij was het ook een tijd voor mij teveel en dat gaf ik al 10 keer aan bij mijn man. Maar hier ook hetzelfde verhaal; de dag erna deed ik toch alles weer (want het moest gebeuren) en nam hij het niet zo serieus. Hij nam het pas echt serieus toen we een enorme ruzie hadden en ik echt stond te janken met het snot op de wangen en te schreeuwen "dat ik op was". Voor mij 5 stappen te ver, maar bij hem ging er toen pas een lampje branden dat ik serieus was.
Wat bij ons heeft geholpen is heel duidelijke afspraken, want mannen kunnen niet zoveel met "je moet me helpen". En je moet je verwachtingen aanpassen (hoewel jij volgens mij al erg lage verwachtingen van je man hebt, niet rot bedoeld).
- Ik zou er voorlopig vanuit gaan, dat je man er niet is als jij moet werken. Regel dus altijd oppas/logeeradres voor dochter als jij moet werken. Als je man er toch is, is dat mooi meegenomen.
- Zeg hem dat de auto's in februari verkocht moeten zijn, omdat jij het anders doet (dat kun jij volgens mij prima! En dan ben je er ook vanaf).
- Laat je man al zijn vragen/overschrijvingen/regeldingen opschrijven gedurende de dag. Hij mag je dan 1 keer per dag bellen, zodat je het allemaal kunt doen.Of laat het hem 1 keer per dag mailen.
- Als hij een afspraak met vrienden maakt, regelt hij een oppas.
- En ik zet in onze kalender ook groot 'bezet' op 1 dag in het weekend. Zodat die niet weer volgepland kan worden. Een lege dag in de kalender leest mijn man als 'daar kan ik wat gaan doen'.
- Gaat dochter naar de peuterspeelzaal? Doe die 2 ochtenden iets voor jezelf, ipv weer te gaan klussen.
- Toch nadenken over je paarden wegdoen?
Het is ook zwaar allemaal, dan is het geen schande als het teveel wordt.
Ik herken een deel van je verhaal; dat alle verantwoordelijkheid bij jou ligt, al het regelen op jouw bord komt en jij degene bent die schippert om alles heen.
Bij mij was het ook een tijd voor mij teveel en dat gaf ik al 10 keer aan bij mijn man. Maar hier ook hetzelfde verhaal; de dag erna deed ik toch alles weer (want het moest gebeuren) en nam hij het niet zo serieus. Hij nam het pas echt serieus toen we een enorme ruzie hadden en ik echt stond te janken met het snot op de wangen en te schreeuwen "dat ik op was". Voor mij 5 stappen te ver, maar bij hem ging er toen pas een lampje branden dat ik serieus was.
Wat bij ons heeft geholpen is heel duidelijke afspraken, want mannen kunnen niet zoveel met "je moet me helpen". En je moet je verwachtingen aanpassen (hoewel jij volgens mij al erg lage verwachtingen van je man hebt, niet rot bedoeld).
- Ik zou er voorlopig vanuit gaan, dat je man er niet is als jij moet werken. Regel dus altijd oppas/logeeradres voor dochter als jij moet werken. Als je man er toch is, is dat mooi meegenomen.
- Zeg hem dat de auto's in februari verkocht moeten zijn, omdat jij het anders doet (dat kun jij volgens mij prima! En dan ben je er ook vanaf).
- Laat je man al zijn vragen/overschrijvingen/regeldingen opschrijven gedurende de dag. Hij mag je dan 1 keer per dag bellen, zodat je het allemaal kunt doen.Of laat het hem 1 keer per dag mailen.
- Als hij een afspraak met vrienden maakt, regelt hij een oppas.
- En ik zet in onze kalender ook groot 'bezet' op 1 dag in het weekend. Zodat die niet weer volgepland kan worden. Een lege dag in de kalender leest mijn man als 'daar kan ik wat gaan doen'.
- Gaat dochter naar de peuterspeelzaal? Doe die 2 ochtenden iets voor jezelf, ipv weer te gaan klussen.
- Toch nadenken over je paarden wegdoen?
Het is ook zwaar allemaal, dan is het geen schande als het teveel wordt.
donderdag 26 januari 2012 om 12:41
quote:Ksenija schreef op 26 januari 2012 @ 12:28:
Je hebt geldproblemen maar ook paarden (als ik me goed herinner) en ook vele andere dieren. Soms moet je keuzes maken en een hobby kan niet boven financiele zaken staan.
Misschien kun je daar wat mee doen?Jij hebt duidelijk niet het hele topic gelezen...
Je hebt geldproblemen maar ook paarden (als ik me goed herinner) en ook vele andere dieren. Soms moet je keuzes maken en een hobby kan niet boven financiele zaken staan.
Misschien kun je daar wat mee doen?Jij hebt duidelijk niet het hele topic gelezen...
donderdag 26 januari 2012 om 12:48
quote:vivalaavida schreef op 26 januari 2012 @ 12:46:
Ga in Therapie en schreeuw nooit meer op je kinderen, wie denk je wel niet dat je bent! Je hebt zelf voor hun bestaan gekozen! Echt ongelovelijk zulke vrouwen!!
God. Ze is ook maar een mens. Denk niet dat er een moeder bestaat die nog nooit een keer haar stem heeft verheven, als het haar allemaal te veel is geworden.
Juist goed dat ze het inziet en er iets aan wilt doen.
Ga in Therapie en schreeuw nooit meer op je kinderen, wie denk je wel niet dat je bent! Je hebt zelf voor hun bestaan gekozen! Echt ongelovelijk zulke vrouwen!!
God. Ze is ook maar een mens. Denk niet dat er een moeder bestaat die nog nooit een keer haar stem heeft verheven, als het haar allemaal te veel is geworden.
Juist goed dat ze het inziet en er iets aan wilt doen.
donderdag 26 januari 2012 om 12:49
donderdag 26 januari 2012 om 12:51
quote:vivalaavida schreef op 26 januari 2012 @ 12:50:
Ik heb nog nooit op mijn kind geschreeuwt hoor en heb minstens zo een zware dag te voorduren als deze mevrouw, het is gewooon zwak! Punt.
Fijn dat jij zo geweldig bent!
Gelukkig zijn we niet allemaal zoals jou, zou wel heel saai worden anders he!
Ik heb nog nooit op mijn kind geschreeuwt hoor en heb minstens zo een zware dag te voorduren als deze mevrouw, het is gewooon zwak! Punt.
Fijn dat jij zo geweldig bent!
Gelukkig zijn we niet allemaal zoals jou, zou wel heel saai worden anders he!
donderdag 26 januari 2012 om 12:53
quote:vivalaavida schreef op 26 januari 2012 @ 12:51:
Omdat je je kinderen niet met je eigen stress moet confronteren kan er boos om worden ja. Laat hun lekker buiten de problemen die je zelf in de hand hebt. Echt tjongejonge
Ehhh dus jij wilt je kinderen niet met stress confronteren, maar ondertussen word je hier wel boos op iemand die allang doorheeft dat het zo niet meer door kan gaan, en er zelf al helemaal door heen zit?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Omdat je je kinderen niet met je eigen stress moet confronteren kan er boos om worden ja. Laat hun lekker buiten de problemen die je zelf in de hand hebt. Echt tjongejonge
Ehhh dus jij wilt je kinderen niet met stress confronteren, maar ondertussen word je hier wel boos op iemand die allang doorheeft dat het zo niet meer door kan gaan, en er zelf al helemaal door heen zit?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 26 januari 2012 om 12:54
quote:vivalaavida schreef op 26 januari 2012 @ 12:51:
Omdat je je kinderen niet met je eigen stress moet confronteren
He ja, laat kinderen vooral niet in aanraking komen met het echte leven...
Nastik weet ook dat ze dingen moet veranderen, daarom vraagt ze hier om hulp. Fijn dat jij het allemaal wel heel goed, misschien kun je dan wat constructieve tips geven.
Omdat je je kinderen niet met je eigen stress moet confronteren
He ja, laat kinderen vooral niet in aanraking komen met het echte leven...
Nastik weet ook dat ze dingen moet veranderen, daarom vraagt ze hier om hulp. Fijn dat jij het allemaal wel heel goed, misschien kun je dan wat constructieve tips geven.
donderdag 26 januari 2012 om 12:55
donderdag 26 januari 2012 om 12:55
quote:aluminiumfolie schreef op 26 januari 2012 @ 12:53:
[...]
Ehhh dus jij wilt je kinderen niet met stress confronteren, maar ondertussen word je hier wel boos op iemand die allang doorheeft dat het zo niet meer door kan gaan, en er zelf al helemaal door heen zit?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Pfff, inderdaad.
Vilvalavilda, ga je frustraties ergens anders afreageren. En ik geloof er niks van dat jij zo perfect bent. Zeiksnor.
[...]
Ehhh dus jij wilt je kinderen niet met stress confronteren, maar ondertussen word je hier wel boos op iemand die allang doorheeft dat het zo niet meer door kan gaan, en er zelf al helemaal door heen zit?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Pfff, inderdaad.
Vilvalavilda, ga je frustraties ergens anders afreageren. En ik geloof er niks van dat jij zo perfect bent. Zeiksnor.