Relaties
alle pijlers
De Boze Vrouw
woensdag 25 januari 2012 om 14:29
Al doet mijn voorkomen op Viva nog weleens anders vermoeden, ik ben een Boze Vrouw.
Ik ben bang dat mensen, en dan vooral de mensen die mij lief zijn zoals man en dochter mij niet anders gaan herinneren.
Ik zit al een tijdje tegen een soort van overspannenheid aan. Het lukt niet om een baan te vinden die te combineren is met onze gezinsvorm, er zijn geldproblemen, het botert met vlagen niet meer tussen Manlief en mij.
Ik snauw mijn kind af, kan niks meer hebben omdat mijn hoofd zo vol zit, seks of genegenheid met mijn man zit er niet meer in ook naar hem kan ik me nog maar moeilijk positief uiten, ik schreeuw tegen mijn dieren. Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen, hopend dat al het gezeik gewoon eens opgelost zou zijn.
Ik heb ontzettend weinig tijd voor mijzelf. Voel me ook al lang niet meer de moeite waard. Ik ben uitgeblust. Mijn geestestoestand schemert al maanden tussen een soort Superhyperactiviteit en een Zwevende Vermoeide en Depressieve Toestand. Ik ontplof om alles en lijk niet meer normaal te kunnen communiceren.
Alles om mij heen loopt op zijn tenen. De honden zijn bang, mijn kind luistert niet meer en ik ervaar mijn partner als een Zak Hooi die me alleen maar in de weg loopt en waar ik geen steun van krijg. Ik heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta.
Daarnaast ben ik mij heel bewust van mijn gedrag en erger ik mij aan de Boze Vrouw. Ergens heb ik het gevoel dat ik serieus in de (psychische) shit zit en kan ik mijn Woede heel moeilijk beheersen wat resulteert in sloop- en schreeuwpartijen.
Er lis geen mogelijkheid voor mij om eens afstand te nemen, uit te rusten en wat andere kijk op de wereld te krijgen. Niemand lijkt zonder mij te kunnen. Ik hoor alleen maar "mamamamama" de hele dag of wordt gebeld door Manlief die vraagt "of ik dit kan tjekken, geld over wil maken, zus en zo in kan plannen, deze afspraken kan controleren.." de honden vragen continu aandacht, mijn paarden staan 24u per dag op stal en tot hun knietjes in de stront, maar het lukt niet om elke dag te gaan op dit moment. (geen auto, 15 km fietsen)
Ergens lijkt het mij heerlijk om eens 2 weken in een soort rusthuis te verblijven met ritme en regelmaat. Vakantie kan ik op dit moment helemaal niet betalen.
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
Ik ben bang dat mensen, en dan vooral de mensen die mij lief zijn zoals man en dochter mij niet anders gaan herinneren.
Ik zit al een tijdje tegen een soort van overspannenheid aan. Het lukt niet om een baan te vinden die te combineren is met onze gezinsvorm, er zijn geldproblemen, het botert met vlagen niet meer tussen Manlief en mij.
Ik snauw mijn kind af, kan niks meer hebben omdat mijn hoofd zo vol zit, seks of genegenheid met mijn man zit er niet meer in ook naar hem kan ik me nog maar moeilijk positief uiten, ik schreeuw tegen mijn dieren. Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen, hopend dat al het gezeik gewoon eens opgelost zou zijn.
Ik heb ontzettend weinig tijd voor mijzelf. Voel me ook al lang niet meer de moeite waard. Ik ben uitgeblust. Mijn geestestoestand schemert al maanden tussen een soort Superhyperactiviteit en een Zwevende Vermoeide en Depressieve Toestand. Ik ontplof om alles en lijk niet meer normaal te kunnen communiceren.
Alles om mij heen loopt op zijn tenen. De honden zijn bang, mijn kind luistert niet meer en ik ervaar mijn partner als een Zak Hooi die me alleen maar in de weg loopt en waar ik geen steun van krijg. Ik heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta.
Daarnaast ben ik mij heel bewust van mijn gedrag en erger ik mij aan de Boze Vrouw. Ergens heb ik het gevoel dat ik serieus in de (psychische) shit zit en kan ik mijn Woede heel moeilijk beheersen wat resulteert in sloop- en schreeuwpartijen.
Er lis geen mogelijkheid voor mij om eens afstand te nemen, uit te rusten en wat andere kijk op de wereld te krijgen. Niemand lijkt zonder mij te kunnen. Ik hoor alleen maar "mamamamama" de hele dag of wordt gebeld door Manlief die vraagt "of ik dit kan tjekken, geld over wil maken, zus en zo in kan plannen, deze afspraken kan controleren.." de honden vragen continu aandacht, mijn paarden staan 24u per dag op stal en tot hun knietjes in de stront, maar het lukt niet om elke dag te gaan op dit moment. (geen auto, 15 km fietsen)
Ergens lijkt het mij heerlijk om eens 2 weken in een soort rusthuis te verblijven met ritme en regelmaat. Vakantie kan ik op dit moment helemaal niet betalen.
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
donderdag 26 januari 2012 om 18:19
Tis ook de zinloosheid waar ik tijdens zo'n telefoongesprek mee geconfronteerd word. De mededeling dat hij wéér wachturen staat te maken, die niet betaald worden, maar die hij niet thuis is terwijl hij hier zo nodig is. En dat veel van huis zijn is dus allemaal onder het mom van "ik ben de Grote Verdiener" terwijl het dus al een half jaar niks meer oplevert vanwege het tekort aan werk en teveel aan wachten. Ik ben dan simpel; ga een dag minder werken en gun die dag mij om wél te werken. Zal misschien onder de streep niet uitmaken, maar wel een wereld van verschil voor mijn zelfvertrouwen en, tja weet-ik-veel uitmaken. Scheelt in ieder geval een hoop geregel.
Maar dat kan niet want "blabla, ze zien me als Trucker al aankomen met mijn Papadag..", "dan blijven er helemaal geen ritten meer over.."
Ik krijg het niet aan zijn verstand of (volgens hem) ik snap niks van zijn Werkwereld.
Maar dat kan niet want "blabla, ze zien me als Trucker al aankomen met mijn Papadag..", "dan blijven er helemaal geen ritten meer over.."
Ik krijg het niet aan zijn verstand of (volgens hem) ik snap niks van zijn Werkwereld.
donderdag 26 januari 2012 om 18:26
quote:dubiootje schreef op 26 januari 2012 @ 18:07:
Ehm Nastik... je klinkt lichtelijk obsessief Jij bent een wandelende to-do-list. Maak eens een goeie waar je de echt belangrijke dingen op zet. Zoals uitslapen (ook als je vroeg wakker wordt), een vriendin bellen, forummen (!), naar de zonnebank en een fles wijn kopen.
O nee, die dingen zijn natuurlijk niet belangrijk want die zijn toch alleen maar voor jou
Eh...
Je hebt gelijk hoor. Ik zit ook vol met rare dwangmatigheden. Ik raak in paniek als mijn koelkast bijv. leeg is. Ik MOET 2 keer per dag stofzuigen vanwege de honden, de honden MOETEN 4 keer per dag uit, de konijnen MOETEN voor 11u gevoerd zijn, ik dweil elke dag. Alle was MOET fris ruiken, ik heb een hele lijst die ik doe vanaf het moment dat ik opsta en die ik MOET doen. Allemaal in een bepaalde volgorde en als ik iets mis voel ik me bijna ziek van schuldgevoel.
Daar zit ook een enorm aandeel van mijn problemen in. Ik heb ook een portie ADD, vandaar de dwangmatige en systematische handelingen.
Ehm Nastik... je klinkt lichtelijk obsessief Jij bent een wandelende to-do-list. Maak eens een goeie waar je de echt belangrijke dingen op zet. Zoals uitslapen (ook als je vroeg wakker wordt), een vriendin bellen, forummen (!), naar de zonnebank en een fles wijn kopen.
O nee, die dingen zijn natuurlijk niet belangrijk want die zijn toch alleen maar voor jou
Eh...
Je hebt gelijk hoor. Ik zit ook vol met rare dwangmatigheden. Ik raak in paniek als mijn koelkast bijv. leeg is. Ik MOET 2 keer per dag stofzuigen vanwege de honden, de honden MOETEN 4 keer per dag uit, de konijnen MOETEN voor 11u gevoerd zijn, ik dweil elke dag. Alle was MOET fris ruiken, ik heb een hele lijst die ik doe vanaf het moment dat ik opsta en die ik MOET doen. Allemaal in een bepaalde volgorde en als ik iets mis voel ik me bijna ziek van schuldgevoel.
Daar zit ook een enorm aandeel van mijn problemen in. Ik heb ook een portie ADD, vandaar de dwangmatige en systematische handelingen.
donderdag 26 januari 2012 om 18:30
quote:Nastik schreef op 26 januari 2012 @ 18:19:
Tis ook de zinloosheid waar ik tijdens zo'n telefoongesprek mee geconfronteerd word. De mededeling dat hij wéér wachturen staat te maken, die niet betaald worden, maar die hij niet thuis is terwijl hij hier zo nodig is. En dat veel van huis zijn is dus allemaal onder het mom van "ik ben de Grote Verdiener" terwijl het dus al een half jaar niks meer oplevert vanwege het tekort aan werk en teveel aan wachten. Ik ben dan simpel; ga een dag minder werken en gun die dag mij om wél te werken. Zal misschien onder de streep niet uitmaken, maar wel een wereld van verschil voor mijn zelfvertrouwen en, tja weet-ik-veel uitmaken. Scheelt in ieder geval een hoop geregel.
Maar dat kan niet want "blabla, ze zien me als Trucker al aankomen met mijn Papadag..", "dan blijven er helemaal geen ritten meer over.."
Ik krijg het niet aan zijn verstand of (volgens hem) ik snap niks van zijn Werkwereld.Denk dat jullie allebei gelijk hebben. Als hij een dag minder werkt, is hij minder vaak beschikbaar en loopt hij dus het risico dat hij minder vaak ingezet wordt. Jij kan niet werken als hij moet werken, ook al levert dat soms niks op als hij moet wachten. Oplossing lijkt mij op korte termijn dan toch dat jij meer gaat werken en jullie zorgen dat er opvang is voor jullie kind. Misschien kennen jullie ook andere mensen die een aantal dagen/avonden per week opvang nodig hebben en kunnen jullie elkaars kinderen opvangen ? Op langere termijn, als jouw man's werk te weinig oplevert zal of hij wat anders moeten zoeken of zal jij als jij makkerlijker werk kan vinden meer moeten gaan werken. Heb als ik het me goed herinner overigens ook iets over mobiele telefoonkosten gelezen ooit van jou, zo ja, lijkt het mij ook een strijd om de macht, wie verantwoordelijk is voor wat etc. en in dat geval helpt geen enkele afspraak of i.d. maar moet je eerst op een lijn zitten hoe je dat ziet..
Tis ook de zinloosheid waar ik tijdens zo'n telefoongesprek mee geconfronteerd word. De mededeling dat hij wéér wachturen staat te maken, die niet betaald worden, maar die hij niet thuis is terwijl hij hier zo nodig is. En dat veel van huis zijn is dus allemaal onder het mom van "ik ben de Grote Verdiener" terwijl het dus al een half jaar niks meer oplevert vanwege het tekort aan werk en teveel aan wachten. Ik ben dan simpel; ga een dag minder werken en gun die dag mij om wél te werken. Zal misschien onder de streep niet uitmaken, maar wel een wereld van verschil voor mijn zelfvertrouwen en, tja weet-ik-veel uitmaken. Scheelt in ieder geval een hoop geregel.
Maar dat kan niet want "blabla, ze zien me als Trucker al aankomen met mijn Papadag..", "dan blijven er helemaal geen ritten meer over.."
Ik krijg het niet aan zijn verstand of (volgens hem) ik snap niks van zijn Werkwereld.Denk dat jullie allebei gelijk hebben. Als hij een dag minder werkt, is hij minder vaak beschikbaar en loopt hij dus het risico dat hij minder vaak ingezet wordt. Jij kan niet werken als hij moet werken, ook al levert dat soms niks op als hij moet wachten. Oplossing lijkt mij op korte termijn dan toch dat jij meer gaat werken en jullie zorgen dat er opvang is voor jullie kind. Misschien kennen jullie ook andere mensen die een aantal dagen/avonden per week opvang nodig hebben en kunnen jullie elkaars kinderen opvangen ? Op langere termijn, als jouw man's werk te weinig oplevert zal of hij wat anders moeten zoeken of zal jij als jij makkerlijker werk kan vinden meer moeten gaan werken. Heb als ik het me goed herinner overigens ook iets over mobiele telefoonkosten gelezen ooit van jou, zo ja, lijkt het mij ook een strijd om de macht, wie verantwoordelijk is voor wat etc. en in dat geval helpt geen enkele afspraak of i.d. maar moet je eerst op een lijn zitten hoe je dat ziet..
donderdag 26 januari 2012 om 18:52
En misschien moet hij het op zijn werk niet brengen als papa-dag. Misschien moet hij het op zijn werk brengen als: hiermee maak ik mijn vrouw gelukkig en mannen willen vrouwen gelukkig maken. Dus.
En dat dwangmatige poetsen hoeft toch niet joh! Dweil en stofzuig eens een dag niet; het ergste dat gebeurt is dat je ;s avonds zanderige sokken hebt, big deal.
Zou werk met dieren dat ook tussendoor een uurtje kan niets voor jou zijn, bij een hondenuitlaatservice bijvoorbeeld? Helemaal als je kind straks naar de basisschool is?
En dat dwangmatige poetsen hoeft toch niet joh! Dweil en stofzuig eens een dag niet; het ergste dat gebeurt is dat je ;s avonds zanderige sokken hebt, big deal.
Zou werk met dieren dat ook tussendoor een uurtje kan niets voor jou zijn, bij een hondenuitlaatservice bijvoorbeeld? Helemaal als je kind straks naar de basisschool is?
donderdag 26 januari 2012 om 18:59
Wat rot dat je je zo voelt lieve Nastik. Iemand in mijn omgeving is door een soortgelijk proces heengegaan. Aantal dingen die aandacht behoeven:
1. je fysieke gezondheid. Laat je bij HA nakijken op schildklier, en andere hormonale waardes, op vitamine D en dat soort dingen. Het kan zijn dat het gejaagde en matte niet alleen komt door de situatie, maar ook door je gezondheid.
2. Prioriteiten stellen. Wat is echt belangrijk, de rest op de to do list heeft vette pech. Hier heb je al veel tips over gekregen op dit topic
3. Contact maken. Letterlijk ontmoeten, de woordgrap die eerder gemaakt is. Maak gebruik van dat familielid en die vriendin met het luisterend oor, want wat je nog het meest boos maakt is het gevoel dat je er helemaal alleen in staat. Maak daar tijd voor, het is essentieel.
4. Zorg voor voldoende slaap en eet goed genoeg.
5. Zoek hulp.
1. je fysieke gezondheid. Laat je bij HA nakijken op schildklier, en andere hormonale waardes, op vitamine D en dat soort dingen. Het kan zijn dat het gejaagde en matte niet alleen komt door de situatie, maar ook door je gezondheid.
2. Prioriteiten stellen. Wat is echt belangrijk, de rest op de to do list heeft vette pech. Hier heb je al veel tips over gekregen op dit topic
3. Contact maken. Letterlijk ontmoeten, de woordgrap die eerder gemaakt is. Maak gebruik van dat familielid en die vriendin met het luisterend oor, want wat je nog het meest boos maakt is het gevoel dat je er helemaal alleen in staat. Maak daar tijd voor, het is essentieel.
4. Zorg voor voldoende slaap en eet goed genoeg.
5. Zoek hulp.
donderdag 26 januari 2012 om 19:23
quote:Nastik schreef op 26 januari 2012 @ 18:26:
[...]
Eh...
Je hebt gelijk hoor. Ik zit ook vol met rare dwangmatigheden. Ik raak in paniek als mijn koelkast bijv. leeg is. Ik MOET 2 keer per dag stofzuigen vanwege de honden, de honden MOETEN 4 keer per dag uit, de konijnen MOETEN voor 11u gevoerd zijn, ik dweil elke dag. Alle was MOET fris ruiken, ik heb een hele lijst die ik doe vanaf het moment dat ik opsta en die ik MOET doen. Allemaal in een bepaalde volgorde en als ik iets mis voel ik me bijna ziek van schuldgevoel.
Daar zit ook een enorm aandeel van mijn problemen in. Ik heb ook een portie ADD, vandaar de dwangmatige en systematische handelingen.Kijk, dit is dus gevaarlijk. Natuurlijk heb je verplichtingen, maar jij moet wel heel veel van jezelf. De konijnen gaan niet dood als ze om half 12 eten krijgen, als het druk is kan je een dagje dweilen overslaan, en als ik twee keer per dag zou stofzuigen zou ik ook moe worden . Je maakt alles zo onnodig zwaar. Ga eens zitten, maak een lijstje van wat je moet doen op een dag en streep de helft door. Wat is nu echt belangrijk? Dat is natuurlijk moeilijk, maar als ik lees wat je allemaal doet snap ik dat je af en toe uit je plaat gaat.
[...]
Eh...
Je hebt gelijk hoor. Ik zit ook vol met rare dwangmatigheden. Ik raak in paniek als mijn koelkast bijv. leeg is. Ik MOET 2 keer per dag stofzuigen vanwege de honden, de honden MOETEN 4 keer per dag uit, de konijnen MOETEN voor 11u gevoerd zijn, ik dweil elke dag. Alle was MOET fris ruiken, ik heb een hele lijst die ik doe vanaf het moment dat ik opsta en die ik MOET doen. Allemaal in een bepaalde volgorde en als ik iets mis voel ik me bijna ziek van schuldgevoel.
Daar zit ook een enorm aandeel van mijn problemen in. Ik heb ook een portie ADD, vandaar de dwangmatige en systematische handelingen.Kijk, dit is dus gevaarlijk. Natuurlijk heb je verplichtingen, maar jij moet wel heel veel van jezelf. De konijnen gaan niet dood als ze om half 12 eten krijgen, als het druk is kan je een dagje dweilen overslaan, en als ik twee keer per dag zou stofzuigen zou ik ook moe worden . Je maakt alles zo onnodig zwaar. Ga eens zitten, maak een lijstje van wat je moet doen op een dag en streep de helft door. Wat is nu echt belangrijk? Dat is natuurlijk moeilijk, maar als ik lees wat je allemaal doet snap ik dat je af en toe uit je plaat gaat.
donderdag 26 januari 2012 om 20:54
quote:kwallenbal schreef op 26 januari 2012 @ 19:38:
Ik kan je nog een leuk verhaal vertellen (waar gebeurd) over wat er in het ziekenhuis bij jullie door de specialist tegen mij werd gezegt en ik ben lang zo erg niet
Nee, het was geen psychiater.
Enfin, je hoort eht nog wel Dat klinkt onheilspellend!
Ik kan je nog een leuk verhaal vertellen (waar gebeurd) over wat er in het ziekenhuis bij jullie door de specialist tegen mij werd gezegt en ik ben lang zo erg niet
Nee, het was geen psychiater.
Enfin, je hoort eht nog wel Dat klinkt onheilspellend!
donderdag 26 januari 2012 om 21:18
quote:Nastik schreef op 26 januari 2012 @ 18:13:
[...]
Onnodig, onnodig. Ik vind het gewoon lastig serieus en normaal onvrede uiten via de telefoon. Ik zie hem naar verwachting pas zaterdag weer. Ik heb vandaag zijn mobiel helemaal betaald en weer aan laten sluiten en ik vrees gewoon het ergste aan het einde van de maand. Heb daar ook gewoon alweer maagpijn van. Ik kan het niet laten om me daar dan ook weer druk om te maken.
!
Nastik, de Polen hebben er een mooi gezegde voor, vrij
vertaald: Je bed slaapt zo lekker als je het zelf opmaakt.
Ik denk dat jouw probleem is dat je je bed niet goed opmaakt
Je klaagt in best veel postings over je man maar echte maatregelen neem je nooit, of half.
Voorbeelden:
Klacht: Je man belt teveel en in mijn ogen laat je zijn mobiel terecht afsluiten.
Hoe het afliep: Je laat zijn mobiel weer aansluiten terwijl hij voor noodgevallen een mobiel van de zaak heeft.
Klacht: Hij belt teveel en dat kost jou veel tijd.
Hoe het afliep: Je blijft opnemen en zijn secretaresse, luisterend oor spelen, duidelijk afspraken en niet opnemen is ook een optie.
Klacht: 2 geldverslindende oldtimers in de tuin.
Hoe het afliep: Hij heeft een advertentie op markplaats gezet en dat was het.
Geloof me Nastik ik doe dat werk, binnen 24 uur zijn ze weg
als je echt actie onderneemt.
Wil je oplossingen of is klagen een uitlaatklep, wat ik overigens
wel snap, en laat je het voor wat het is.
[...]
Onnodig, onnodig. Ik vind het gewoon lastig serieus en normaal onvrede uiten via de telefoon. Ik zie hem naar verwachting pas zaterdag weer. Ik heb vandaag zijn mobiel helemaal betaald en weer aan laten sluiten en ik vrees gewoon het ergste aan het einde van de maand. Heb daar ook gewoon alweer maagpijn van. Ik kan het niet laten om me daar dan ook weer druk om te maken.
!
Nastik, de Polen hebben er een mooi gezegde voor, vrij
vertaald: Je bed slaapt zo lekker als je het zelf opmaakt.
Ik denk dat jouw probleem is dat je je bed niet goed opmaakt
Je klaagt in best veel postings over je man maar echte maatregelen neem je nooit, of half.
Voorbeelden:
Klacht: Je man belt teveel en in mijn ogen laat je zijn mobiel terecht afsluiten.
Hoe het afliep: Je laat zijn mobiel weer aansluiten terwijl hij voor noodgevallen een mobiel van de zaak heeft.
Klacht: Hij belt teveel en dat kost jou veel tijd.
Hoe het afliep: Je blijft opnemen en zijn secretaresse, luisterend oor spelen, duidelijk afspraken en niet opnemen is ook een optie.
Klacht: 2 geldverslindende oldtimers in de tuin.
Hoe het afliep: Hij heeft een advertentie op markplaats gezet en dat was het.
Geloof me Nastik ik doe dat werk, binnen 24 uur zijn ze weg
als je echt actie onderneemt.
Wil je oplossingen of is klagen een uitlaatklep, wat ik overigens
wel snap, en laat je het voor wat het is.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 26 januari 2012 om 22:12
donderdag 26 januari 2012 om 23:43
quote:dubiootje schreef op 26 januari 2012 @ 23:26:
Abby, waar haal je vandaan dat Nastik niet werkt? Wat een onvriendelIjke reactie voor iemand die het topic niet goed heeft gelezen.
Je man zakgeld geven. Briljant idee.
Excuseer Nastik. Ik bedoel, werk zonder je man erbij te betrekken, dat veroorzaakt stress. Ik krijg de indruk dat je man geen help geeft, maar dat je dat toch verwacht, waarom? Ik neem aan dat je die keuze toch al gemaakt hebt,
Je dochter gaat bijna naar school, werk daar omheen,
Abby, waar haal je vandaan dat Nastik niet werkt? Wat een onvriendelIjke reactie voor iemand die het topic niet goed heeft gelezen.
Je man zakgeld geven. Briljant idee.
Excuseer Nastik. Ik bedoel, werk zonder je man erbij te betrekken, dat veroorzaakt stress. Ik krijg de indruk dat je man geen help geeft, maar dat je dat toch verwacht, waarom? Ik neem aan dat je die keuze toch al gemaakt hebt,
Je dochter gaat bijna naar school, werk daar omheen,
vrijdag 27 januari 2012 om 00:04
Goed idee Abby. Gewoon overdag gaan werken en opvang regelen. Je maakt een bekende denk- of beter gezegd rekenfout. Je rekent jezelf alle opvangkosten aan, terwijl je die natuurlijk over jezelf en je man moet verdelen. Proportioneel. Zo hou jij meer van je salaris over dan je denkt.
Als je man niet werkte, had je ook geen opvang nodig.
Denk je dat je man echt parttime wil werken? Waar merk je dat aan?
Als je man niet werkte, had je ook geen opvang nodig.
Denk je dat je man echt parttime wil werken? Waar merk je dat aan?
Ga in therapie!
vrijdag 27 januari 2012 om 10:41
Ik heb schandaaaalig lang in mijn lekker opgemaakte bed gelegen. Gisteren lekker firs opgemaakt, extra dekentje erop, filmpje gekeken en met een dik boek het mandje ingedoken en er pas om 10uur met slapende dochter naast me eruit gekomen. En nu schijnt de zon.
Voor de paarden heeft zich een vreemde, onverwachte oplossing voorgedaan. Een stalgenootje neemt nu iedere dag haar buurmeisje van 14 mee en die vind het heerlijk om te mesten en te borstelen, dus de beessies zijn tevreden.
Het is nu 10.40u en ik heb nog niet de drang om de konijnen te MOETEN voeren, dus ik ga dat over de 12u heentillen. Eerst effe koffie, wakker worden en op de fiets naar de bieb en een pondje slagroomtruffels kopen.
Der is wel stress omdat ik vanavond een oppasafspraak heb, en man heeft vanaf 18u vrij, maar jawel................. het wordt weer morgenochtend of middag voor hij thuiskomt. En dit vanaf 18u is dus het beloofde weekje vrij voor mij, gaat dus weer niet door zoals we hadden afgesproken. Maar ik heb vriendin gevraagd haar dochters hierheen te brengen zodat ik niet 8 kilometer met dochter achterop de fiets in het donker heen en weer hoef.
Ik zou graag naar de zonnebank willen vandaag, maar met dochter ernaast is dat niks, dus effe wachten tot man er is.
Voor de paarden heeft zich een vreemde, onverwachte oplossing voorgedaan. Een stalgenootje neemt nu iedere dag haar buurmeisje van 14 mee en die vind het heerlijk om te mesten en te borstelen, dus de beessies zijn tevreden.
Het is nu 10.40u en ik heb nog niet de drang om de konijnen te MOETEN voeren, dus ik ga dat over de 12u heentillen. Eerst effe koffie, wakker worden en op de fiets naar de bieb en een pondje slagroomtruffels kopen.
Der is wel stress omdat ik vanavond een oppasafspraak heb, en man heeft vanaf 18u vrij, maar jawel................. het wordt weer morgenochtend of middag voor hij thuiskomt. En dit vanaf 18u is dus het beloofde weekje vrij voor mij, gaat dus weer niet door zoals we hadden afgesproken. Maar ik heb vriendin gevraagd haar dochters hierheen te brengen zodat ik niet 8 kilometer met dochter achterop de fiets in het donker heen en weer hoef.
Ik zou graag naar de zonnebank willen vandaag, maar met dochter ernaast is dat niks, dus effe wachten tot man er is.
vrijdag 27 januari 2012 om 11:00
quote:dubiootje schreef op 27 januari 2012 @ 00:04:
Goed idee Abby. Gewoon overdag gaan werken en opvang regelen. Je maakt een bekende denk- of beter gezegd rekenfout. Je rekent jezelf alle opvangkosten aan, terwijl je die natuurlijk over jezelf en je man moet verdelen. Proportioneel. Zo hou jij meer van je salaris over dan je denkt.
Als je man niet werkte, had je ook geen opvang nodig.
Denk je dat je man echt parttime wil werken? Waar merk je dat aan?
Ik heb het echt geprobeerd hoor, 3 of 4 dagen werken, maar dat gaat gewoon niet. En ik begrijp dat het op papier of op scherm heel makkelijk lijkt en het ook lijkt alsof je met de tegemoetkoming van de Belastingdienst veel overhoud. Maar dat is in ons geval niet zo.
Wij gooien ons geld op een hoop, dus ik verdeel niks in Mans geld of Mijn geld. Opvang kost ONS geld.
In de transportsector is het zo dat het bruto allemaal veel lijkt met overuren, maar onder de streep hou je verdomd weinig over. Maar de Belastingdienst kijkt naar het gezamelijk bruto inkomen en dan hebben we erg weinig recht op Toeslag. We hebben ook geen Zorgtoeslag of Kindtoeslag of wat voor toestand dan ook.
Ik heb ook geprobeerd om een baan te vinden, part-time, tijdens wat gunstige kantooruren, maar die vind je hier gewoon niet. Als ik afhankelijk van het OV naar Utreg of Nijmegen moet gaan voor een callcenter baan is de kans groot dat ik ALTIJD in de knoei zit kwa tijd en mijn dochter nooit op tijd kan ophalen of brengen omdat de verbindingen slecht zijn. Dan kan ik of mijn werk niet goed doen, of mijn kind zit altijd te koekeloeren.
Goed idee Abby. Gewoon overdag gaan werken en opvang regelen. Je maakt een bekende denk- of beter gezegd rekenfout. Je rekent jezelf alle opvangkosten aan, terwijl je die natuurlijk over jezelf en je man moet verdelen. Proportioneel. Zo hou jij meer van je salaris over dan je denkt.
Als je man niet werkte, had je ook geen opvang nodig.
Denk je dat je man echt parttime wil werken? Waar merk je dat aan?
Ik heb het echt geprobeerd hoor, 3 of 4 dagen werken, maar dat gaat gewoon niet. En ik begrijp dat het op papier of op scherm heel makkelijk lijkt en het ook lijkt alsof je met de tegemoetkoming van de Belastingdienst veel overhoud. Maar dat is in ons geval niet zo.
Wij gooien ons geld op een hoop, dus ik verdeel niks in Mans geld of Mijn geld. Opvang kost ONS geld.
In de transportsector is het zo dat het bruto allemaal veel lijkt met overuren, maar onder de streep hou je verdomd weinig over. Maar de Belastingdienst kijkt naar het gezamelijk bruto inkomen en dan hebben we erg weinig recht op Toeslag. We hebben ook geen Zorgtoeslag of Kindtoeslag of wat voor toestand dan ook.
Ik heb ook geprobeerd om een baan te vinden, part-time, tijdens wat gunstige kantooruren, maar die vind je hier gewoon niet. Als ik afhankelijk van het OV naar Utreg of Nijmegen moet gaan voor een callcenter baan is de kans groot dat ik ALTIJD in de knoei zit kwa tijd en mijn dochter nooit op tijd kan ophalen of brengen omdat de verbindingen slecht zijn. Dan kan ik of mijn werk niet goed doen, of mijn kind zit altijd te koekeloeren.