Twijfels....

Waarom blijf je bij hem?

Je vertrouwt hem niet, je hebt er nog veel moeite mee, je mag er niet over praten dan wordt hij boos, jij bent nog heel kwaad........... wat is er nog wel leuk ?

Hoe weet jijzo zeker dat hij niet vreemd is gegaan?

quote:lushx schreef op 30 januari 2012 @ 00:55:





We hebben het wel uitgesprokenDan vraag ik me toch wel af wat hij gezegd heeft, dat jij nog met hem verder wou.

quote:blijfgewoonbianca schreef op 30 januari 2012 @ 01:01:

Je vertrouwt hem niet, je hebt er nog veel moeite mee, je mag er niet over praten dan wordt hij boos, jij bent nog heel kwaad........... wat is er nog wel leuk ?dat en meer dus.

Krijg hier het gevoel bij: het draait allemaal vooral om zijn behoeften. Bespreken gaat ook niet want dan wordt hij boos. Lees bij jou vooral veel verdriet en wantrouwen. Logisch ook. Hier word je toch nooit gelukkig van?

Maar meid. Waar ben jij in deze relatie dan? Waarom zijn jouw gevoelens en wensen minder waard dan de zijne?



JIJ hebt de behoefte om te praten over wat HIJ heeft veroorzaakt. Het is voor hem ook rot om er steeds weer mee te worden geconfronteerd (je hebt er immers voor gekozen met hem verder te gaan) maar het zit jou nog zo dwars dat hij dat maar te accepteren heeft.



Besef dat je zelf ook in de macht bent keuzes te maken. Jij moet gelukkig worden van deze relatie, het moet je energie opleveren ipv kosten..

Hij kan zoveel willen, maar als hij jouw vertrouwen terug wil zal zich toch echt anders moeten gaan opstellen.



Dat hij boos word geeft me toch het gevoel dat er meer achter zit.

ja iedereen denkt er anders over.. Kijk als hij 1 keer met 1 vrouw had afgesproken allah. Maar blijkbaar gaat hij heel gemakkelijk in op nieuwe contacten tenminste denk ik uit dat verhaal van jou vriendin.. Ik zou dit niet accepteren, ik wil geen man delen. Persoonlijk denk ik dat deze mensen ook niet zomaar veranderen. Als jij hem niet vertrouwt dan ben je toch ook niet gelukkig erg zonde

quote:lushx schreef op 30 januari 2012 @ 01:13:





ik hou nog wel heel erg van hem.Weet jij wat houden van is?





Onbaatzuchtig

Echte liefde is niet gericht op een bepaald belang, laat staan eigen belang.

Belang is simpelweg van een andere orde, het doet er niet toe. Dat betekent ook dat men zich kan losmaken van externe factoren of mensen. Echte liefde is zuivere, ongemengde betrokkenheid op de ander. Ze verdraagt geen kritisch commentaar langs de zijlijn, laat staan consciëntieuze rekenmeesters die precies bijhouden hoeveel winst en verlies de relatie oplevert.



Totaal

Echte liefde wordt gevoeld voor de ander als totale persoon, dus niet voor specifieke eigenschappen. Liefde is (veel) meer dan de optelsom van een aantrekkelijk uiterlijk, een riant inkomen, een boeiende uitstraling en een charmante babbel. Wie blind is van liefde zal weliswaar tal van goede eigenschappen in de ander zien, maar steeds het gevoel hebben dat het hem dáár niet in zit. Liefde gaat immers uit naar een ondefinieerbare grootheid, de ander als persoon.



Gericht op de ander

Bij echte liefde is men - in principe - met heel zijn hart gericht op de ander. Men wil er voor de ander zijn, men wil helpen, beschermen, verzorgen. Dat betekent ook dat men de partner tijd en ruimte geeft om zijn eigen weg in te slaan.



Actief

De mens kan overvallen worden door verliefdheid, maar niet door liefde. Echte liefde ontstaat dus niet plotseling, als een donderslag bij heldere hemel, maar volgt een proces waarbij de liefde steeds weer wordt bevestigd en getoond. Liefde vóelen is niet voldoende. Het vergt vormgeving en onderhoud, zodat de ander de liefde ook werkelijk vóelt.



Liefde als levenshouding

Tot op zekere hoogte is liefde een manier van in deze wereld staan. Het is niet die exclusieve, magische ketting die de partners voor eens en voor altijd aan elkaar vastketent, het is een open houding naar de wereld als geheel. Liefde staat dus (ook) voor ontvankelijkheid en een blik die naar buiten is gericht. Iemand die zich helemaal afzondert in zichzelf en voortdurend op voet van oorlog staat met wat er om hem heen gebeurt, zal niet makkelijk liefde voelen.



Gezonde wortels

Echte liefde spruit voort uit rijkdom in plaats van armoede, uit groei in plaats van stilstand, uit willen in plaats van moeten. De ander is niet iemand die je eigen bestaan kan rechtvaardigen of je eenzaamheid kan verdrijven, maar iemand die je deelgenoot kunt maken van je eigen existentie. Dat kan alleen als we in het reine zijn met onszelf, met ons verleden en de omringende wereld. Er moet immers - in psychologische zin - plaats zijn voor iemand anders.



Wederkerigheid

De ideale liefde veronderstelt wederkerigheid en gelijkwaardigheid. Alles wat je in de relatie investeert, komt (op een andere manier) weer terug. Daarbij gaat het niet om objectieve, kwantificeerbare uitwisselingstransacties, maar om een fundamenteel gevoel dat de relatie `klopt'. Zo lang als we het gevoel hebben dat we van de ander voldoende krijgen, zal het ons geen enkele moeite kosten om te (blijven) geven. Op het moment dat we dat gevoel niet meer hebben, zullen we automatisch en onbewust een stapje terug doen.



Onbedoelde bevrediging

Echte liefde is niet gericht op beloning of bevrediging. Dit zijn onbedoelde effecten die vanzelf ontstaan, zonder dat ze beoogd waren. Maar dát deze effecten optreden, tegelijk met het uiten van liefde, is wel belangrijk. Liefde die bevrediging nastreeft, is net zo kansloos als liefde die nimmer bevredigend is.



Acht kenmerken van sterke relaties



Wie kent hun geheim beter dan de stellen zelf? Onderzoekster Francine Klagsbrun onderwierp stellen die minstens vijftien jaar getrouwd zijn, aan een vijf uur durend interview. Hieruit destilleerde ze acht kenmerken van goede relaties:



Flexibiliteit: de mogelijkheid om met veranderingen om te gaan, zoals de kinderen die uit huis gaan, of de partner die van baan verandert.

Het accepteren van het onveranderbare: het gedrag en de eigenschappen van de partner accepteren die niet zullen veranderen.



De overtuiging van eeuwigheid: de partners zien scheiding niet als een optie.

In de meeste relaties zijn er tijden van afstand en woede geweest, maar geen van beiden overwoog eruit te stappen.

Vertrouwen: je veilig voelen bij de ander.

Wederzijdse afhankelijkheid: niet per se op hetzelfde moment, want de een kan emotioneel meer afhankelijk zijn in de ene periode, de ander op een ander moment. Het betekent overigens niet volledig in elkaar opgaan.

Plezier in elkaar: gelukkige stellen vinden het prettig om bij elkaar te zijn en met elkaar te praten.

Een gekoesterde gedeelde geschiedenis.

Geluk: veel van de lang gehuwden zagen zichzelf als mazzelaars.

Dumpen! Zo onbetrouwbaar als het maar kan. Jij verdient echt beter!

deze man denkt alleen aan zijn eigen behoeften, liegt, en wordt boos op jou als je ook hem maar 1 minuutje van zijn vage bezigheden met anderen afleidt... Ik weet niet hoe hij nu is maar als hij nu niet al 6 maanden op zijn knietjes heeft gelegen en jou letterlijk op handen heeft gedragen, heeft laten zien dat het hem echt en diep spijt, zou ik weg zijn.

Kan het kort houden: RFR

oftewel: pak je biezen, je bent beter af zonder hem!

In mijn ervaring als een man boos wordt omdat jij het ergens over wilt hebben is jou gevoel juist en loopt hij de boel te bedriegen!

Daar heb je toch niks aan, zo'n leugenachtige flapdrol! Het is een kwestie van tijd dat deze relatie uit gaat. Het vertrouwen is geschaad en zal [in de meeste gevallen] ook niet meer terugkomen.

quote:lushx schreef op 30 januari 2012 @ 01:13:

Ja daarom heb ik dus me twijfels...



ik hou nog wel heel erg van hem...en hij doet ook echt zijn best voor me nu. Maar wat er is gebeurt blijft me dwars zitten.. en elke keer als ik erover wil praten dan wilt hij dat niet...omdat hij vindt dat we het achter ons moeten laten...ikj probeer ook me best om het achter me te laten maar soms lukt dat me gewoon niet

Het lijkt me sterk dat je van iemand houdt die je zo slecht behandelt. Je zult aan hem gewend zijn, misschien zelfs gehecht. Maar liefde is dat niet. Net als dat hij geen liefde voelt voor jou, anders zou hij je niet zo behandelen en al helemaal net boos worden als jij er over wil praten omdat je er duidelijk nog mee zit.



Er is geen vertrouwen en overduidelijk ook geen liefde, ik snap niet dat je bij hem blijft.

blijfgewoonbianca;

helaas ken ik niemand met zo'n onbaatzuchtige relatie.

Vooral bij stellen die langer dan 20 jaar bij elkaar zijn zie ik vooral on-flexibiliteit,



Het accepteren van het onveranderbare

het gedrag en de eigenschappen van de partner accepteren die niet zullen veranderen.

de partners zien scheiding niet als een optie.(vooral vanwege de financien, het afbetaalde huis, de kinderen, niet alleen verder kunnen etc)



In de meeste relaties zijn er tijden van afstand en woede geweest, maar geen van beiden overwoog eruit te stappen. Vaak leven ze in een constante staat van afstand en woede en ontkennen ze dit naar buiten toe.



Vertrouwen: je veilig voelen bij de ander. Omdat de wereld zonder elkaar nog onveiliger lijkt



Wederzijdse afhankelijkheid: niet per se op hetzelfde moment, want de een kan emotioneel meer afhankelijk zijn in de ene periode, de ander op een ander moment. Het betekent overigens niet volledig in elkaar opgaan. Vaak geven ze op een vertrouwd moment toe dat als ze elkaar vandaag tegen gekomen waren, ze er echt niet aan begonnen waren.



Plezier in elkaar: gelukkige stellen vinden het prettig om bij elkaar te zijn en met elkaar te praten. Slechts bij vlagen, de rest van de tijd is er een van de twee afhankelijk aan het doen



Een gekoesterde gedeelde geschiedenis. is onflexibel, zonder die partner hebben ze geen stevige basis voor hun geschiedenis.



Geluk: veel van de lang gehuwden zagen zichzelf als mazzelaars.Ook alleen bij vlagen, vaak ergeren ze zich de rest van de tijd dood aan elkaar . De rest van de tijd is crisis en als daarover gepost wordt dan wordt er vaak geroepen dat je vooral uit elkaar moet.



ik denk zelf dat je het beste kunt genieten van de mooie momenten maar ervan uit moet gaan dat een relatie geen leven lang duurt.eerst Heb je een paar korte relaties, dan een lange voor kinderen en dan weer wat vrolijke korte. Probeer iedere scheiding vriendschappelijk en respectvol te organiseren zodat je met positieve bagage verder kunt.Bereid je te aller tijden voor op je onafhankelijkheid en als de irritaties groter worden dan de leuke momenten dan kun je vrolijk verder fietsen

Gelukkig ken ik wel veel stellen met zo'n gelukkige relatie. Anders zou ik erg gedeprimeerd worden van je bericht lilalollie