Klachten van stress
vrijdag 3 februari 2012 om 20:30
Hallo medeforummers,
Ik denk dat ik hiermee gewoon even van mij af wil schrijven en of het misschien herkenbaar is voor sommige,misschien zelfs tips....
Deze week was hectisch,bezoek aan de rechtbank,schoonmoeder lit kantje boord in het ziekenhuis,slecht slapen...
Nu krijg ik deze week steeds vaker last van voor mij onverklaarbaren zaken,kaakpijn,gek gevoel in mijn borstkas,en moe,ontzettend moe!,ook de paniek komt nog wel eens om de hoek kijken,
Het krijgen van kinderen is hier nog wel een issue,
Ben ongeveer drie jaar geleden bevallen van een zoon,helaas was hij al overleden,het begint nu echt goed te knagen,vrienden ,familie en buren hebben allemaal in korte tijd een gezond kindje gekregen,een levend kindje om voor te zorgen.
Deze klachten zullen dus allemaal wel met stress(niet lekker in je vel) te maken hebben,
Herkenbaar? Misschien tips om er mee om te gaan?
Liefs,
Ik denk dat ik hiermee gewoon even van mij af wil schrijven en of het misschien herkenbaar is voor sommige,misschien zelfs tips....
Deze week was hectisch,bezoek aan de rechtbank,schoonmoeder lit kantje boord in het ziekenhuis,slecht slapen...
Nu krijg ik deze week steeds vaker last van voor mij onverklaarbaren zaken,kaakpijn,gek gevoel in mijn borstkas,en moe,ontzettend moe!,ook de paniek komt nog wel eens om de hoek kijken,
Het krijgen van kinderen is hier nog wel een issue,
Ben ongeveer drie jaar geleden bevallen van een zoon,helaas was hij al overleden,het begint nu echt goed te knagen,vrienden ,familie en buren hebben allemaal in korte tijd een gezond kindje gekregen,een levend kindje om voor te zorgen.
Deze klachten zullen dus allemaal wel met stress(niet lekker in je vel) te maken hebben,
Herkenbaar? Misschien tips om er mee om te gaan?
Liefs,
vrijdag 3 februari 2012 om 20:42
Je signalen zijn duidelijk en jij herkent ze, dus nu is het tijd om pas op de plaats te maken en voor jezelf te zorgen.
Doe niet meer dan je gevoelsmatig aankan, zeg er gerust afspraken voor af, bespreek het met de huisarts en kom zoveel mogelijk tot rust, en zorg als je dan toch inspanning levert, dat het iets is waar je een positieve lading van krijgt.
En durf je grenzen even te stellen nu. Dat mag best eventjes, je hebt het nodig.
Sterkte,
Doe niet meer dan je gevoelsmatig aankan, zeg er gerust afspraken voor af, bespreek het met de huisarts en kom zoveel mogelijk tot rust, en zorg als je dan toch inspanning levert, dat het iets is waar je een positieve lading van krijgt.
En durf je grenzen even te stellen nu. Dat mag best eventjes, je hebt het nodig.
Sterkte,
..popcorn?
vrijdag 3 februari 2012 om 20:42
Gewoonsuz,Dankje,mijn huisarts zet dat dit Indy met stress te maken heeft,om een voorbeelden te noemen...
Net dus op bezoek geweest bij schoonmoeder,sta binnen te wachten tot vriend er is (was even naar het toilet) komt er een zwangere vrouw binnen met man,en een huilende baby,ik denk hou aub dat kind stil,en zit ik in de auto begin ik te janken als een kleinind......ik gun het iedereen zo een gezond levend kindje,maar ben ook gewoon jaloers denk ik,ik had het zo graag anders gezien....
Net dus op bezoek geweest bij schoonmoeder,sta binnen te wachten tot vriend er is (was even naar het toilet) komt er een zwangere vrouw binnen met man,en een huilende baby,ik denk hou aub dat kind stil,en zit ik in de auto begin ik te janken als een kleinind......ik gun het iedereen zo een gezond levend kindje,maar ben ook gewoon jaloers denk ik,ik had het zo graag anders gezien....
vrijdag 3 februari 2012 om 21:00
vrijdag 3 februari 2012 om 21:13
de kaken is je spanning, dat gevoel op je borst is je ademhaling.
Weet je hoe je ademhalingsoefeningen moet doen?
Probeer dit eens:
Ga op de vloer liggen, met alleen een handoek onder je, open handpalmen, ontspannen benen.
Laat je kaakmhangen, je mond iets open.
Haal vier tellen adem in en in zes tellen adem je uit. Terwijl je dit doet concentreer je op je buik, voel hoe deze op en neer gaat bij het in en uit admen, concentreer je daar op.
Voel je je vanaf je tenen stukje voor stukje je spierenloslaat.
Van teen naarnkuiten, naar bovenbenen, naar billen, rug,mschouders, nek,mwangen voorhoofd, loopmalles af in je gedachten.. geen tv, maar radio met muziek waar je rustig van wordt, of complete stilte als je dat lukt.
En laat je kaak hangen. En ademen rustig de tellen door, tot je voelt dat je ontspannen raakt.
koop valeriaan, ga eerder naar bed, en lees een positief boek voorue gaat slapen, geen tv kijken.
Terug naar de basis met jezelf.
Dat wil nog weleens helpen.
Weet je hoe je ademhalingsoefeningen moet doen?
Probeer dit eens:
Ga op de vloer liggen, met alleen een handoek onder je, open handpalmen, ontspannen benen.
Laat je kaakmhangen, je mond iets open.
Haal vier tellen adem in en in zes tellen adem je uit. Terwijl je dit doet concentreer je op je buik, voel hoe deze op en neer gaat bij het in en uit admen, concentreer je daar op.
Voel je je vanaf je tenen stukje voor stukje je spierenloslaat.
Van teen naarnkuiten, naar bovenbenen, naar billen, rug,mschouders, nek,mwangen voorhoofd, loopmalles af in je gedachten.. geen tv, maar radio met muziek waar je rustig van wordt, of complete stilte als je dat lukt.
En laat je kaak hangen. En ademen rustig de tellen door, tot je voelt dat je ontspannen raakt.
koop valeriaan, ga eerder naar bed, en lees een positief boek voorue gaat slapen, geen tv kijken.
Terug naar de basis met jezelf.
Dat wil nog weleens helpen.
..popcorn?
vrijdag 3 februari 2012 om 21:16
Als er te veel emoties loskomen bel dan gewoon de dokter.
Schaam je vooral niet.
En wees niet bang laat de paniek maar komen, het ebt vanzelf weer weg.
heb me weleens op een bureustoel gezeten, en heel hard rondjes gedraaid tot je duidelig werd, helemaal naar, en dan zakt het weer weg...
Dat is ook met paniek.
Wees er dus niet bang voor, je wil iets niet loslaten, maar laat het stukje voor stukje toch gaan...
jij kan dit aan.
Geloof daar in.
Jij kan dit aan.
En ik ben trots op je dat je het hier vertelt want ik weet hoe moeilijk dit is.
Schaam je vooral niet.
En wees niet bang laat de paniek maar komen, het ebt vanzelf weer weg.
heb me weleens op een bureustoel gezeten, en heel hard rondjes gedraaid tot je duidelig werd, helemaal naar, en dan zakt het weer weg...
Dat is ook met paniek.
Wees er dus niet bang voor, je wil iets niet loslaten, maar laat het stukje voor stukje toch gaan...
jij kan dit aan.
Geloof daar in.
Jij kan dit aan.
En ik ben trots op je dat je het hier vertelt want ik weet hoe moeilijk dit is.
..popcorn?
vrijdag 3 februari 2012 om 23:28