Overig
alle pijlers
Emigreren, waar begin ik?
dinsdag 7 februari 2012 om 16:48
Hallo allemaal, ik ben me aan het orienteren op mogelijkheden om te emigreren, of tenminste voor een jaar naar het buitenland om te kijken hoe het bevalt. Het land maakt me niet zoveel uit, maar het liefst ergens waar het weer beter is dan in Nederland, ik spreek redelijk Engels, Spaans en Duits.
Het idee zit al een jaar of 8 in mijn hoofd maar ik durfde mijn zekerheid hier (vaste baan, eigen huis) nooit op te geven, dus ging gewoon veel op vakantie. Nu ik net weer terug ben van een maand vakantie in Azie merk ik mijn humeur vanaf dag 1 hier weer omslaat en ik tegen alles opzie. En dat ligt niet alleen aan het weer..Ook heb ik gemerkt dat ik weinig heb wat me hier houdt (geen relatie, geen kids en niet zo'n close familie). Ik voel me thuis vaak eenzamer dan aan de andere kant van de wereld en heb hier het gevoel dat ik niet echt leef. Nou weet ik ook wel dat alles op vakantie ontspannen en leuk is, maar ik wil er toch iets mee doen...ik kan altijd terug als het niet bevalt
Mijn vraag is dus nu, waar begin ik?? Is het verstandig om eerst werk/visum te regelen of eerst een oplossing voor mijn koophuis.
En kan ik bijv met onbetaald verlof gaan en tegelijkertijd werken of moet ik in zo'n geval altijd mijn baan opzeggen?
Ook het soort werk vind ik nog een lastige,...ik heb een heel brede opleiding gedaan en niet echt een vak geleerd, (hier werk ik bij de gemeente ) maar weet niet of dat in ander land open is voor buitenlanders?
Nouja, een hoop open vragen dus, maar ik hoor graag jullie tips, adviezen en ervaringen!!
Het idee zit al een jaar of 8 in mijn hoofd maar ik durfde mijn zekerheid hier (vaste baan, eigen huis) nooit op te geven, dus ging gewoon veel op vakantie. Nu ik net weer terug ben van een maand vakantie in Azie merk ik mijn humeur vanaf dag 1 hier weer omslaat en ik tegen alles opzie. En dat ligt niet alleen aan het weer..Ook heb ik gemerkt dat ik weinig heb wat me hier houdt (geen relatie, geen kids en niet zo'n close familie). Ik voel me thuis vaak eenzamer dan aan de andere kant van de wereld en heb hier het gevoel dat ik niet echt leef. Nou weet ik ook wel dat alles op vakantie ontspannen en leuk is, maar ik wil er toch iets mee doen...ik kan altijd terug als het niet bevalt
Mijn vraag is dus nu, waar begin ik?? Is het verstandig om eerst werk/visum te regelen of eerst een oplossing voor mijn koophuis.
En kan ik bijv met onbetaald verlof gaan en tegelijkertijd werken of moet ik in zo'n geval altijd mijn baan opzeggen?
Ook het soort werk vind ik nog een lastige,...ik heb een heel brede opleiding gedaan en niet echt een vak geleerd, (hier werk ik bij de gemeente ) maar weet niet of dat in ander land open is voor buitenlanders?
Nouja, een hoop open vragen dus, maar ik hoor graag jullie tips, adviezen en ervaringen!!
dinsdag 7 februari 2012 om 16:51
Ik zou niet na gaan denken wat je allemaal moet gaan regelen maar waarom je precies wil gaan emigreren.
Ik lees wat over vakanties en het niet hebben van familie.
Maar je hebt daar ook geen familie, geen vrienden, geen vangnet etc.
Verder is het vakantiegevoel na een tijdje ook weg en zul je ook de sleur hebben van het elke dag opstaan en gaan werken.
Ik lees wat over vakanties en het niet hebben van familie.
Maar je hebt daar ook geen familie, geen vrienden, geen vangnet etc.
Verder is het vakantiegevoel na een tijdje ook weg en zul je ook de sleur hebben van het elke dag opstaan en gaan werken.
dinsdag 7 februari 2012 om 16:52
Waar wil je heen? En dan de taal van het land leren spreken als je dat nog niet kan.
En gewoon solliciteren denk ik. En dan gewoon gaan. Heb je spaargeld waarmee je het een paar maanden kan uitzingen?
Ik ben ook naar het buitenland vertrokken en het is nu allemaal wel op z'n pootjes terecht gekomen, maar als ik had geweten wat ik nu weet, had ik dingen wel anders aangepakt.
En gewoon solliciteren denk ik. En dan gewoon gaan. Heb je spaargeld waarmee je het een paar maanden kan uitzingen?
Ik ben ook naar het buitenland vertrokken en het is nu allemaal wel op z'n pootjes terecht gekomen, maar als ik had geweten wat ik nu weet, had ik dingen wel anders aangepakt.
dinsdag 7 februari 2012 om 17:00
Je huis kun je ook verhuren via een makelaar (niet zelf doen want je krijgt de huurders er nooit meer uit)
Onbetaald verlof dat ligt aan je werkgever. Ben jij belangrijk genoeg om je een tijd te laten gaan en dan terug te nemen? Of voor jou 10 anderen?
Begin met landen uit te kiezen die op je top-5 van wonen staan en ga daarbij kijken hoe het zit met vergunning.visum en wat nog meer.hebben zij behoefte aan jouw werkrvaring
En vergeet niet de taal te leren
Onbetaald verlof dat ligt aan je werkgever. Ben jij belangrijk genoeg om je een tijd te laten gaan en dan terug te nemen? Of voor jou 10 anderen?
Begin met landen uit te kiezen die op je top-5 van wonen staan en ga daarbij kijken hoe het zit met vergunning.visum en wat nog meer.hebben zij behoefte aan jouw werkrvaring
En vergeet niet de taal te leren
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
dinsdag 7 februari 2012 om 17:04
@scamp mijn 1e reactie was aan dotje over dat ticket..had die van jou nog niet gelezen. Ik snap je vragen, maar bij mij is het juist zo dat ik hier ook geen vangnet heb, en dat ik vaak ervaar dat mensen die ik op reis tegenkom zich nog meer om me bekommeren dan thuis. Mijn vrienden hier zijn zich allemaal aan het settelen, man, kindjes enz waardoor ik steeds vaker alleen zit.
Ik zit hier inderdaad vast in een sleur, maar ook in bepaalde patronen/ verhoudingen die ik in een nieuwe omgeving veel minder ervaar. Ik snap je opmerking dat daar ook weer een sleur zal optreden, maar dat wil ik dan graag ondervinden. Ik heb nu niet de indruk dat ik Nederland zal gaan missen, maar dat zal moeten blijken...Het liefst zou ik naar Spanje willen maar daar is de economische situatie/werkgelegenheid zo slecht dat ik niet weet of het realistisch is
Aan welk land zit jij te denken??
Ik zit hier inderdaad vast in een sleur, maar ook in bepaalde patronen/ verhoudingen die ik in een nieuwe omgeving veel minder ervaar. Ik snap je opmerking dat daar ook weer een sleur zal optreden, maar dat wil ik dan graag ondervinden. Ik heb nu niet de indruk dat ik Nederland zal gaan missen, maar dat zal moeten blijken...Het liefst zou ik naar Spanje willen maar daar is de economische situatie/werkgelegenheid zo slecht dat ik niet weet of het realistisch is
Aan welk land zit jij te denken??
dinsdag 7 februari 2012 om 17:06
Wat je precies moet regelen verschilt natuurlijk per land. Ook de regeltjes voor wat betreft overheidsbaan, de volgorde waarin je dingen moet aanpakken etc.
Ga je naar een land als Australie, dan hoor je dat men altijd vrij makkelijk vanuit NL een baan kan zoeken etc. Zelf ben ik naar Italie geemigreerd en heb eigenlijk alles vanuit hier geregeld.
Ik ben begonnen met een taalcurus, vandaar uit heb ik een paar maanden als au pair gewerkt (daar geregeld), dekte de kosten en ik had een slaapplaats. Toen eigenlijk al vrij snel mijn partner leren kennen en hij en zijn familie hebben mij ook wel geholpen. Zonder die hulp zou ik waarschijnlijk toch weer terug zijn gegaan.
Ben ruim 3 maanden werkloos geweest, klote baantje gevonden bij een internationale helpdesk, enorm lange reistijd (4 uur per dag). Toch heb ik daar ruim een jaar moeten zitten, want ander werk was er niet. Na dat jaar dus wel een andere baan gevonden. Absoluut niet mijn droombaan, wel beter dan de vorige, dichterbij, hoger loon en meer zekerheid (heb na 6 maanden hier een vast contract gekregen) Maar nee, in NL werkte ik leuker en verdiende ik meer. Toch ben ik hier gelukkiger dan in NL, maar dat komt door de goede relatie met mijn vriend en 2 hele lieve vriendinnen die ik hier heb leren kennen.
Qua administratieve rompslomp heb ik het als volgt aangepakt. Binnen EU is er vrij verkeer van personen, dus pas nadat ik een baan had gevonden (is ook een vereiste) hier naar de gemeente geweest om mij in te laten schrijven. Daarna brief verstuurd naar NL gemeente om mij uit te schrijven, ook naar de ziektekostenverzekeraar. In Italie ziekenfonds inschrijving geregeld. Huisarts gekozen en binnen 1 jaar na officieel vertrek uit NL ook mijn rijbewijs omgezet naar een Italiaans rijbewijs.
Het enige wat ik nu nog moet regelen is dat ik jaarlijks mijn inschrijving bij het ziekenfonds moet verlengen. Dat blijft helaas zo, tenzij ik over 2 jaar ervoor kies om Italiaanse te worden en dat was ik niet van plan!
Ga je naar een land als Australie, dan hoor je dat men altijd vrij makkelijk vanuit NL een baan kan zoeken etc. Zelf ben ik naar Italie geemigreerd en heb eigenlijk alles vanuit hier geregeld.
Ik ben begonnen met een taalcurus, vandaar uit heb ik een paar maanden als au pair gewerkt (daar geregeld), dekte de kosten en ik had een slaapplaats. Toen eigenlijk al vrij snel mijn partner leren kennen en hij en zijn familie hebben mij ook wel geholpen. Zonder die hulp zou ik waarschijnlijk toch weer terug zijn gegaan.
Ben ruim 3 maanden werkloos geweest, klote baantje gevonden bij een internationale helpdesk, enorm lange reistijd (4 uur per dag). Toch heb ik daar ruim een jaar moeten zitten, want ander werk was er niet. Na dat jaar dus wel een andere baan gevonden. Absoluut niet mijn droombaan, wel beter dan de vorige, dichterbij, hoger loon en meer zekerheid (heb na 6 maanden hier een vast contract gekregen) Maar nee, in NL werkte ik leuker en verdiende ik meer. Toch ben ik hier gelukkiger dan in NL, maar dat komt door de goede relatie met mijn vriend en 2 hele lieve vriendinnen die ik hier heb leren kennen.
Qua administratieve rompslomp heb ik het als volgt aangepakt. Binnen EU is er vrij verkeer van personen, dus pas nadat ik een baan had gevonden (is ook een vereiste) hier naar de gemeente geweest om mij in te laten schrijven. Daarna brief verstuurd naar NL gemeente om mij uit te schrijven, ook naar de ziektekostenverzekeraar. In Italie ziekenfonds inschrijving geregeld. Huisarts gekozen en binnen 1 jaar na officieel vertrek uit NL ook mijn rijbewijs omgezet naar een Italiaans rijbewijs.
Het enige wat ik nu nog moet regelen is dat ik jaarlijks mijn inschrijving bij het ziekenfonds moet verlengen. Dat blijft helaas zo, tenzij ik over 2 jaar ervoor kies om Italiaanse te worden en dat was ik niet van plan!
dinsdag 7 februari 2012 om 17:10
quote:natazia schreef op 07 februari 2012 @ 17:04:
@scamp mijn 1e reactie was aan dotje over dat ticket..had die van jou nog niet gelezen. Ik snap je vragen, maar bij mij is het juist zo dat ik hier ook geen vangnet heb, en dat ik vaak ervaar dat mensen die ik op reis tegenkom zich nog meer om me bekommeren dan thuis. Mijn vrienden hier zijn zich allemaal aan het settelen, man, kindjes enz waardoor ik steeds vaker alleen zit.
Ik zit hier inderdaad vast in een sleur, maar ook in bepaalde patronen/ verhoudingen die ik in een nieuwe omgeving veel minder ervaar. Ik snap je opmerking dat daar ook weer een sleur zal optreden, maar dat wil ik dan graag ondervinden. Ik heb nu niet de indruk dat ik Nederland zal gaan missen, maar dat zal moeten blijken...Het liefst zou ik naar Spanje willen maar daar is de economische situatie/werkgelegenheid zo slecht dat ik niet weet of het realistisch is
Aan welk land zit jij te denken??
Ik ga naar Engeland. Ik ga samenwonen met mijn (Engelse) vriend.
Ik snap je heel goed hoor.
Het is best een grote stap en het is natuurlijk niet zo maar iets wat je doet en het is misschien nog moeilijker om weer naar NL terug te moeten als het allemaal niet gaat zoals je zou willen.
@scamp mijn 1e reactie was aan dotje over dat ticket..had die van jou nog niet gelezen. Ik snap je vragen, maar bij mij is het juist zo dat ik hier ook geen vangnet heb, en dat ik vaak ervaar dat mensen die ik op reis tegenkom zich nog meer om me bekommeren dan thuis. Mijn vrienden hier zijn zich allemaal aan het settelen, man, kindjes enz waardoor ik steeds vaker alleen zit.
Ik zit hier inderdaad vast in een sleur, maar ook in bepaalde patronen/ verhoudingen die ik in een nieuwe omgeving veel minder ervaar. Ik snap je opmerking dat daar ook weer een sleur zal optreden, maar dat wil ik dan graag ondervinden. Ik heb nu niet de indruk dat ik Nederland zal gaan missen, maar dat zal moeten blijken...Het liefst zou ik naar Spanje willen maar daar is de economische situatie/werkgelegenheid zo slecht dat ik niet weet of het realistisch is
Aan welk land zit jij te denken??
Ik ga naar Engeland. Ik ga samenwonen met mijn (Engelse) vriend.
Ik snap je heel goed hoor.
Het is best een grote stap en het is natuurlijk niet zo maar iets wat je doet en het is misschien nog moeilijker om weer naar NL terug te moeten als het allemaal niet gaat zoals je zou willen.
dinsdag 7 februari 2012 om 17:31
Het komt op mij over alsof je niet gelukkig bent met je werk/vrienden/familie, kortom je leventje in NL. Waarschijnlijk heeft de plek hier weinig mee te maken, ga je dezelfde problemen in - ik zeg maar wat - Portugal net zo hard tegenkomen, want het leven is geen vakantie als je daar gaat wonen! Natuurlijk heb je een fantastische tijd als je een maand naar Azie gaat. Je hoéft daar helemaal niks, maakt makkelijker (kortdurende/oppervlakkige) contacten waar je behoefte aan hebt... Maar als je emigreert zul je toch ook moeten gaan werken en een sociaal netwerk opbouwen etc. als dit je niet lukt in NL waarom zou het je dan wel gaan lukken in een ander land.
Ik vind dat je onrealistische verwachtingen hebt van het verhuizen naar een ander land... Zou eerst hier heel goed over nadenken voor je volgende stappen onderneemt.
Ik vind dat je onrealistische verwachtingen hebt van het verhuizen naar een ander land... Zou eerst hier heel goed over nadenken voor je volgende stappen onderneemt.
dinsdag 7 februari 2012 om 17:41
Weet je waar ik je even voor wil waarschuwen, ik zal later uitgebreider reageren.
In het begin is het natuurlijk altijd leuk/spannend, maar zodra je ergens wat langer bent komt ook daar de sleur erin. Heb je soms geen zin om naar je werk te gaan, ben je misschien wel eenzaam omdat je nog geen groot sociaal netwerk hebt enz enz. M.a.w. het gras is niet altijd groener aan de andere kant.
En ja, ik weet waar ik over praat, ik ben ook geemigreerd, heb er geen moment spijt van gehad, maar eht is echt niet altijd rozegeur en maneschijn.
In het begin is het natuurlijk altijd leuk/spannend, maar zodra je ergens wat langer bent komt ook daar de sleur erin. Heb je soms geen zin om naar je werk te gaan, ben je misschien wel eenzaam omdat je nog geen groot sociaal netwerk hebt enz enz. M.a.w. het gras is niet altijd groener aan de andere kant.
En ja, ik weet waar ik over praat, ik ben ook geemigreerd, heb er geen moment spijt van gehad, maar eht is echt niet altijd rozegeur en maneschijn.
dinsdag 7 februari 2012 om 17:43
quote:natazia schreef op 07 februari 2012 @ 16:48:
Het land maakt me niet zoveel uit, maar het liefst ergens waar het weer beter is dan in Nederland
Dacht dat men meestal ging emigreren naar een bepaald land, omdat men bijv. in desbetreffende land iemand ontmoet heeft/ het door de vakantie stemming HET land lijkt te zijn/ bepaalde idealen ziet ( B&B/hotel/camping oid. beginnen).
Een maand ergens vakantie, is heel wat anders dan als je er zou wonen. Zou eerst maar eens zien welk land je dan bevalt, voor je er meteen gaat wonen.
Je geeft anders ook meteen nogal wat op (werk/ koophuis) voor misschien een droom. Het gras is niet altijd groener bij de buren.
Een land met zongarantie, geeft nog geen garantie tot een gelukkig leven.
Elk jaar is er een emigratiebeurs, geen idee wanneer, misschien daar eens rondvragen.
Het land maakt me niet zoveel uit, maar het liefst ergens waar het weer beter is dan in Nederland
Dacht dat men meestal ging emigreren naar een bepaald land, omdat men bijv. in desbetreffende land iemand ontmoet heeft/ het door de vakantie stemming HET land lijkt te zijn/ bepaalde idealen ziet ( B&B/hotel/camping oid. beginnen).
Een maand ergens vakantie, is heel wat anders dan als je er zou wonen. Zou eerst maar eens zien welk land je dan bevalt, voor je er meteen gaat wonen.
Je geeft anders ook meteen nogal wat op (werk/ koophuis) voor misschien een droom. Het gras is niet altijd groener bij de buren.
Een land met zongarantie, geeft nog geen garantie tot een gelukkig leven.
Elk jaar is er een emigratiebeurs, geen idee wanneer, misschien daar eens rondvragen.
dinsdag 7 februari 2012 om 17:59
Ja dames, dat gras snap ik ook heus wel. En lief dat jullie me daarvoor willen waarschuwen, maar die gedachte heeft me al 8 jaar hier gehouden...Ik heb inderdaad geen directe reden om naar het buitenland te gaan (zoals bv een vakantie-liefde of een baan-aanbod) en een hoop zekerheden die ik hier zal moeten opgeven. Maar die zekerheden maken me ook niet gelukkig. (dat vind ik nou een typisch hollandse gedachte..)
Wat ik maar zeggen wil...ik vroeg om ervaringen en tips, niet of jullie me even willen doorzagen op mijn motivatie
Wat ik maar zeggen wil...ik vroeg om ervaringen en tips, niet of jullie me even willen doorzagen op mijn motivatie
dinsdag 7 februari 2012 om 18:00
toevallig hoorde ik vanmiddag dat er komend weekend een emigratiebeurs is in Houten: http://www.emigratiebeurs.nl.
dinsdag 7 februari 2012 om 18:02
dinsdag 7 februari 2012 om 18:09
dinsdag 7 februari 2012 om 18:11
Ik heb een tijd in het buitenland gewoond (Spanje) en ik ben het er wel mee eens dat als je geluk hebt dat je een leuke plek hebt gekozen, het inderdaad makkelijker is om te socializen. Veel Nederlanders bouwen toch een soort van muur om zich heen Hoewel dit in het buitenland vaak wel mee valt. probeer een plek te kiezen waar mensen zich in de situatie bevinden als jij (een internationaal bedrijf in Spanje heeft vast meer immigranten) ik ken ook wat mensen die zijn gestart met call center projecten waar mensen voor worden overgehaald uit verschillende landen. er zijn ook bepaalde plekken waar meer buitenlanders zijn. weet je al een beetje welke kant je op wil? Oftewel goed onderzoek doen, misschien kan je alvast wat contacten leggen en op fora kijken.