Relaties
alle pijlers
Geheim
donderdag 9 februari 2012 om 00:06
Beste Vivaforummers,
Ik ben gekomen om jullie mening te horen, ik zit namelijk met iets waar ik een slecht gevoel bij heb maar weet niet zeker wat ik er nou van moet denken.
Het zit zo;
Ik heb inmiddels 4 jaar een relatie, naar mijn gevoel ging het goed. Wij hebben sinds een jaar plannen om binnenkort samen te gaan wonen zodra ik meer zekerheid heb qua werk enzo.
Nou heb ik het al mijn vriendinnen en collega's het al verteld.
Mijn vader en zijn ouders weten er ook van.
Nu wil mijn vriend het zijn collega's perse niet vertellen.
Onder het mom van, ze hoeven toch niet alles te weten terwijl hij verder wel, in mijn ogen soms iets te veel, alles verteld.
Bijvoorbeeld over dingen in zijn verleden waar zijn werkgever waarschijnlijk niet blij mee zou zijn mocht hij er achter komen...
Nou zegt hij dat zijn vrienden het toch weten maar dat hebben ze van een vriendin van mij gehoord. Ik weet niet of hij het zelf wel zou hebben verteld aan hun omdat mijn vriendin hem al voor was.
Ik heb er gewoon een naar gevoel bij.
Waarom moet hij dat voor hun geheimhouden terwijl ze verder alles mogen weten?
Wat denken jullie hier van? Gewoon laten of mijn instinct volgen? En waarom zou het kunnen zijn volgens jullie dat hij juist dit verzwijgt? Want hij wil er gewoon niet over praten.
Alvast bedankt voor jullie tijd en jullie mening
Ik ben gekomen om jullie mening te horen, ik zit namelijk met iets waar ik een slecht gevoel bij heb maar weet niet zeker wat ik er nou van moet denken.
Het zit zo;
Ik heb inmiddels 4 jaar een relatie, naar mijn gevoel ging het goed. Wij hebben sinds een jaar plannen om binnenkort samen te gaan wonen zodra ik meer zekerheid heb qua werk enzo.
Nou heb ik het al mijn vriendinnen en collega's het al verteld.
Mijn vader en zijn ouders weten er ook van.
Nu wil mijn vriend het zijn collega's perse niet vertellen.
Onder het mom van, ze hoeven toch niet alles te weten terwijl hij verder wel, in mijn ogen soms iets te veel, alles verteld.
Bijvoorbeeld over dingen in zijn verleden waar zijn werkgever waarschijnlijk niet blij mee zou zijn mocht hij er achter komen...
Nou zegt hij dat zijn vrienden het toch weten maar dat hebben ze van een vriendin van mij gehoord. Ik weet niet of hij het zelf wel zou hebben verteld aan hun omdat mijn vriendin hem al voor was.
Ik heb er gewoon een naar gevoel bij.
Waarom moet hij dat voor hun geheimhouden terwijl ze verder alles mogen weten?
Wat denken jullie hier van? Gewoon laten of mijn instinct volgen? En waarom zou het kunnen zijn volgens jullie dat hij juist dit verzwijgt? Want hij wil er gewoon niet over praten.
Alvast bedankt voor jullie tijd en jullie mening
donderdag 9 februari 2012 om 00:15
Ik heb daar geen goed gevoel bij. Als je een leuke relatie hebt, dan hoef je dat toch niet te verzwijgen?
Ik heb eens van iemand gehoord: ze woonden samen, toen wilde zij opeens latten, dat wilde hij niet, dus uiteindelijk bleven ze wel samen wonen. Toen veranderde zij van baan, en haar nieuwe werkgever heeft nooit (3 jaar lang) geweten dat zij samenwoonde. En nooit tegen hem verteld dat ze een andere baan had (was in dezelfde sector ) Dat kwam pas uit toen ze uit elkaar waren, jawel.
Ze bleven idd niet samen, ik wil je niet ongerust maken, maar ergens klopt hier iets niet.
Kijk eens hoe hij reageert, als jij zegt dat je nog niet wilt samenwonen, zolang hij daar tegen derden zo geheimzinnig over doet.
Ik heb eens van iemand gehoord: ze woonden samen, toen wilde zij opeens latten, dat wilde hij niet, dus uiteindelijk bleven ze wel samen wonen. Toen veranderde zij van baan, en haar nieuwe werkgever heeft nooit (3 jaar lang) geweten dat zij samenwoonde. En nooit tegen hem verteld dat ze een andere baan had (was in dezelfde sector ) Dat kwam pas uit toen ze uit elkaar waren, jawel.
Ze bleven idd niet samen, ik wil je niet ongerust maken, maar ergens klopt hier iets niet.
Kijk eens hoe hij reageert, als jij zegt dat je nog niet wilt samenwonen, zolang hij daar tegen derden zo geheimzinnig over doet.
donderdag 9 februari 2012 om 00:19
donderdag 9 februari 2012 om 00:22
O heb het niet helemaal goed gelezen. Er is nog niets concreets, er zijn alleen plannen.
Tja dan houdt hij nog even slag om de arm, want hij kan er toch nog niet zoveel over zeggen, wanneer en waar en hoe.
Mannen komen pas met feiten als er feiten zijn, en die zijn er nog niet, dus maak je nog niet zo druk.
Pas als je echt besloten hebt wanneer en waar en hoe, en je hebt de sleutel, en hij wil dan nog niets zeggen, ja dan is dat vreemd, maar nu nog niet hoor.
Tja dan houdt hij nog even slag om de arm, want hij kan er toch nog niet zoveel over zeggen, wanneer en waar en hoe.
Mannen komen pas met feiten als er feiten zijn, en die zijn er nog niet, dus maak je nog niet zo druk.
Pas als je echt besloten hebt wanneer en waar en hoe, en je hebt de sleutel, en hij wil dan nog niets zeggen, ja dan is dat vreemd, maar nu nog niet hoor.
donderdag 9 februari 2012 om 00:24
Als je eenmaal samen woont dan komen zijn vrienden en zijn baas er vanzelf toch wel achter ?(ik denk aan adres verandering in de gegevens bij de baas? en vrienden die hem op komen halen om iets leuks te gaan doen?)
Dus tot het zover is ? je eigen er niet druk over maken lijkt me ?
Net wat er al getypt was mannen hebben soms heel andere prioriteiten als wij vrouwen en vinden het vaak geneuzel waar wij ons heel erg druk over kunnen maken .
Dus tot het zover is ? je eigen er niet druk over maken lijkt me ?
Net wat er al getypt was mannen hebben soms heel andere prioriteiten als wij vrouwen en vinden het vaak geneuzel waar wij ons heel erg druk over kunnen maken .
donderdag 9 februari 2012 om 00:25
Komt idd wel over alsof hij miss ergens twijfels heeft, maar aan de andere kant, miss vertelt hij nog niks uit zelfbescherming. Hoe waren zijn vorige relaties? Is hij erg teleurgesteld geweest terwijl hij alle hoop had?
Maar mannen vinden niet dezelfde dingen als wij vrouwen belangrijk om te vertellen. Mijn man heeft dat ook, hield het ook iets langer dan mij stil dat we gingen trouwen. Nu is hij zo trots als n hoentje als ie zegt 'wacht ff, ik heb mijn vrouw aan de telefoon'!
Maar het belangrijkste is wel om altijd je gevoel te volgen, dat hebben wij vrouwen heel sterk!
Maar mannen vinden niet dezelfde dingen als wij vrouwen belangrijk om te vertellen. Mijn man heeft dat ook, hield het ook iets langer dan mij stil dat we gingen trouwen. Nu is hij zo trots als n hoentje als ie zegt 'wacht ff, ik heb mijn vrouw aan de telefoon'!
Maar het belangrijkste is wel om altijd je gevoel te volgen, dat hebben wij vrouwen heel sterk!
donderdag 9 februari 2012 om 00:34
Nou mijn vriend praat na 5 jaar nog steeds niet uit zichzelf met collega's over mij. Hij is iemand die een duidelijke grens heeft tussen werk-privé. Als hem wordt gevraagd naar vriendin dan vertelt hij dat hij een vriendin heeft, maar hij zal nooit uit zichzelf vertellen dat hij gaat samenwonen. Wat mij betreft hoeft hij het ook niet te vertellen, ik daarentegen zou het collega's wel terloops vertellen.
donderdag 9 februari 2012 om 00:51
Het zou best kunnen dat hij zolang er nog niks concreets is, hij het nog niet belangrijk vind om te vertellen of geen zin heeft omdat er dan vele vragen zullen komen die hij niet zal kunnen beantwoorden..
Betreft zelfbescherming en hoop, hij is nooit echt serieus geweest met zijn exen. Was meestal van, in mijn ogen extreem, korte duur. En ik denk dat je na 4 jaar toch wel vertrouwen zal moeten hebben dat je partner graag met je verder wil en niet zomaar zal vertrekken.
Tegen zijn ouders was hij overigens wel enthousiast maar daar was ik bij. Zijn collega's ken ik niet echt, maar een paar gezien, nooit echt gesproken.
Zijn vrienden ook niet zo goed.
Ik heb gewoon het gevoel alsof hij daar misschien een ander leven leid, zonder mij. Gezien wij hand in hand liepen, komen we een collega tegen, groet hij die, even een snel gesprek terwijl de man mij geen blik waardig keurt en mijn vriend snel weer verder loopt voordat ik mijn mond open kan trekken. 2de keer dat we deze man tegen kwamen stelde ik me voor van ik ben trouwens ... terwijl hij zich voorstelde en toen zei ik de vriendin van .. en zijn enige reactie was oh... Ik denk wat als ze niet eens weten dat hij (nog) een (serieuze) relatie met mij heeft.
Tjah ik ben best wel para als ik eenmaal ergens een slecht gevoel over heb. Zoals nu dan ga ik dingen bedenken zo van misschien heeft hij daar ook nog iemand, dat hij het daarom stil houdt en zijn collega's van niks lijken te weten. Misschien dachten degene die we dus wel samen tegenkwamen wel gewoon dat ik een scharrel was ofzo...
Of misschien heb ik gewoon te veel films gezien :p
Betreft zelfbescherming en hoop, hij is nooit echt serieus geweest met zijn exen. Was meestal van, in mijn ogen extreem, korte duur. En ik denk dat je na 4 jaar toch wel vertrouwen zal moeten hebben dat je partner graag met je verder wil en niet zomaar zal vertrekken.
Tegen zijn ouders was hij overigens wel enthousiast maar daar was ik bij. Zijn collega's ken ik niet echt, maar een paar gezien, nooit echt gesproken.
Zijn vrienden ook niet zo goed.
Ik heb gewoon het gevoel alsof hij daar misschien een ander leven leid, zonder mij. Gezien wij hand in hand liepen, komen we een collega tegen, groet hij die, even een snel gesprek terwijl de man mij geen blik waardig keurt en mijn vriend snel weer verder loopt voordat ik mijn mond open kan trekken. 2de keer dat we deze man tegen kwamen stelde ik me voor van ik ben trouwens ... terwijl hij zich voorstelde en toen zei ik de vriendin van .. en zijn enige reactie was oh... Ik denk wat als ze niet eens weten dat hij (nog) een (serieuze) relatie met mij heeft.
Tjah ik ben best wel para als ik eenmaal ergens een slecht gevoel over heb. Zoals nu dan ga ik dingen bedenken zo van misschien heeft hij daar ook nog iemand, dat hij het daarom stil houdt en zijn collega's van niks lijken te weten. Misschien dachten degene die we dus wel samen tegenkwamen wel gewoon dat ik een scharrel was ofzo...
Of misschien heb ik gewoon te veel films gezien :p
donderdag 9 februari 2012 om 00:53
quote:emaille schreef op 09 februari 2012 @ 00:39:
Ik heb ook ooit meegemaakt dat ik mn destijds vriend op z'n werk moest bellen, bleken ze niet eens te weten dat ie een vriendin had! En we woonden samen. Hij werkte daar toen een paar maanden denk ik. Achteraf een eye-opener...
Haha misschien moet ik hem eens naar zijn werk bellen. Op het moment weet ik ook nog niet zo zeker of ze van mij weten.
Wat was bij hem de reden?
Ik heb ook ooit meegemaakt dat ik mn destijds vriend op z'n werk moest bellen, bleken ze niet eens te weten dat ie een vriendin had! En we woonden samen. Hij werkte daar toen een paar maanden denk ik. Achteraf een eye-opener...
Haha misschien moet ik hem eens naar zijn werk bellen. Op het moment weet ik ook nog niet zo zeker of ze van mij weten.
Wat was bij hem de reden?
donderdag 9 februari 2012 om 01:02
[quote]shanne87 schreef op 09 februari 2012 @ 00:51:
En ik denk dat je na 4 jaar toch wel vertrouwen zal moeten hebben dat je partner graag met je verder wil en niet zomaar zal vertrekken.
Zijn collega's ken ik niet echt, maar een paar gezien, nooit echt gesproken.
Zijn vrienden ook niet zo goed.
Na 4jaar ken je zijn vrienden ook niet? ....[/quote]
En ik denk dat je na 4 jaar toch wel vertrouwen zal moeten hebben dat je partner graag met je verder wil en niet zomaar zal vertrekken.
Zijn collega's ken ik niet echt, maar een paar gezien, nooit echt gesproken.
Zijn vrienden ook niet zo goed.
Na 4jaar ken je zijn vrienden ook niet? ....[/quote]
donderdag 9 februari 2012 om 01:23
quote:ster89 schreef op 09 februari 2012 @ 00:58:
En je gaat samenwonen terwijl je dat over je vriend denkt? Heb je het hem wel eens gevraagd waarom hij zo doet? Spreek je hem aan op zijn gedrag na zo'n ontmoeting?
Nouja, ik heb nooit eerder zo over de relatie gedacht. Ik was gelukkig. Alleen toen hij zegmaar zei dat ze niks wisten van het samenwonen kreeg ik een slecht gevoel. Als ik me slecht voel, ga ik nadenken. Bij rare ontmoetingen heb ik wel eens gevraagd waarom die collega bijvoorbeeld zo deed en of ze wel wisten van onze relatie. Hij zei, rare vent en natuurlijk weet hij wel dat ik een vriendin heb.
Ik ben verder nooit echt verder op dat soort dingen in gegaan omdat ik me nou niet echt zorgen maakte. Het voelde allemaal goed. Maar ik spreek hem niet aan op zijn gedrag, vraag wel naar de reden van die persoon zijn gedrag omdat ik dat wel raar vond.
En je gaat samenwonen terwijl je dat over je vriend denkt? Heb je het hem wel eens gevraagd waarom hij zo doet? Spreek je hem aan op zijn gedrag na zo'n ontmoeting?
Nouja, ik heb nooit eerder zo over de relatie gedacht. Ik was gelukkig. Alleen toen hij zegmaar zei dat ze niks wisten van het samenwonen kreeg ik een slecht gevoel. Als ik me slecht voel, ga ik nadenken. Bij rare ontmoetingen heb ik wel eens gevraagd waarom die collega bijvoorbeeld zo deed en of ze wel wisten van onze relatie. Hij zei, rare vent en natuurlijk weet hij wel dat ik een vriendin heb.
Ik ben verder nooit echt verder op dat soort dingen in gegaan omdat ik me nou niet echt zorgen maakte. Het voelde allemaal goed. Maar ik spreek hem niet aan op zijn gedrag, vraag wel naar de reden van die persoon zijn gedrag omdat ik dat wel raar vond.
donderdag 9 februari 2012 om 01:29
quote:cookie28 schreef op 09 februari 2012 @ 01:02:
[quote]shanne87 schreef op 09 februari 2012 @ 00:51:
En ik denk dat je na 4 jaar toch wel vertrouwen zal moeten hebben dat je partner graag met je verder wil en niet zomaar zal vertrekken.
Zijn collega's ken ik niet echt, maar een paar gezien, nooit echt gesproken.
Zijn vrienden ook niet zo goed.
Na 4jaar ken je zijn vrienden ook niet? ....[/quote]
Neen. Nooit echt mee gepraat. Weet de namen, zij weten mijn naam, weet dingen uit verhalen van vriend maar ik heb niet vaak genoeg met hun gesproken om te kunnen zeggen dat ik ze ken.
Hij gaat alleen uit met zijn vrienden, ik met de mijne.
Als we elkaar tegen komen wel even kletsen en klef doen maar verder gaan we onze eigen gang.
Dus ik weet niet wat voor type vrienden hij heeft, hoe hij over mij praat tegen hun enzovoort.
[quote]shanne87 schreef op 09 februari 2012 @ 00:51:
En ik denk dat je na 4 jaar toch wel vertrouwen zal moeten hebben dat je partner graag met je verder wil en niet zomaar zal vertrekken.
Zijn collega's ken ik niet echt, maar een paar gezien, nooit echt gesproken.
Zijn vrienden ook niet zo goed.
Na 4jaar ken je zijn vrienden ook niet? ....[/quote]
Neen. Nooit echt mee gepraat. Weet de namen, zij weten mijn naam, weet dingen uit verhalen van vriend maar ik heb niet vaak genoeg met hun gesproken om te kunnen zeggen dat ik ze ken.
Hij gaat alleen uit met zijn vrienden, ik met de mijne.
Als we elkaar tegen komen wel even kletsen en klef doen maar verder gaan we onze eigen gang.
Dus ik weet niet wat voor type vrienden hij heeft, hoe hij over mij praat tegen hun enzovoort.
donderdag 9 februari 2012 om 07:42
Ik denk eerlijk gezegd dat je er te veel achter zoekt. Mannen zijn daar over het algemeen gewoon niet zo openlijk enthousiast over. En zeker als het nog in de planfase is.
Apart trouwens dat je je voorstelt als zijnde 'vriendin van'. Weet je dat ik me laatst realiseerde dat ik me nóóit voorstel als 'vrouw van' mijn man, en hij ook niet als 'man van'? En we zijn verschrikkelijk blij met elkaar hoor, daar ligt het niet aan .
Trouwens, mijn man heeft ook een paar vrienden die ik in de tien jaar dat wij samen zijn nog nooit gezien heb. Hij heeft alleen via sms contact met ze om af te spreken in de kroeg. Ik HAAT de kroeg en kom daar nooit. Ergo: die vrienden nog nooit gezien. Ze spreken elkaar ook nooit búiten de kroeg. Heel apart eigenlijk
Man kwam één van die vrienden laatst in de stad tegen, waren ze helemaal ongemakkelijk met elkaar omdat de situatie zo zo vreemd was
Of ze delen natuurlijk verschrikkelijke geheimen en voelden zich ongemakkelijk omdat de echtgenotes erbij waren.
Dat kan ook.
Apart trouwens dat je je voorstelt als zijnde 'vriendin van'. Weet je dat ik me laatst realiseerde dat ik me nóóit voorstel als 'vrouw van' mijn man, en hij ook niet als 'man van'? En we zijn verschrikkelijk blij met elkaar hoor, daar ligt het niet aan .
Trouwens, mijn man heeft ook een paar vrienden die ik in de tien jaar dat wij samen zijn nog nooit gezien heb. Hij heeft alleen via sms contact met ze om af te spreken in de kroeg. Ik HAAT de kroeg en kom daar nooit. Ergo: die vrienden nog nooit gezien. Ze spreken elkaar ook nooit búiten de kroeg. Heel apart eigenlijk
Man kwam één van die vrienden laatst in de stad tegen, waren ze helemaal ongemakkelijk met elkaar omdat de situatie zo zo vreemd was
Of ze delen natuurlijk verschrikkelijke geheimen en voelden zich ongemakkelijk omdat de echtgenotes erbij waren.
Dat kan ook.
donderdag 9 februari 2012 om 09:55
Ik snap je vriend wel. Ik vertel ook bijna geen belangrijke zaken voordat ze 'echt' zijn geworden. Niet op de zaken vooruit lopen, dat idee.
Wanneer het gaat om 'gevoelige' zaken (relationele stappen, geld, succes, ongeluk) ben ik er helemaal voorzichtig mee. Niet iedereen in deze wereld wenst je het beste toe, er is veel afgunst, jaloezie, etc. Sommige zaken zijn 'mijn' zaken, niet die van de ander.
Dan is er ook nog het aspect dat zoiets als samenwonen iets heel intiems is. Iets tussen mij en een 'partner'. Dat wil ik dan graag even zo houden. Genieten van 'ons' moment. De wereld weet tegenwoordig al genoeg over je (FB twitter etc).
Wanneer het gaat om 'gevoelige' zaken (relationele stappen, geld, succes, ongeluk) ben ik er helemaal voorzichtig mee. Niet iedereen in deze wereld wenst je het beste toe, er is veel afgunst, jaloezie, etc. Sommige zaken zijn 'mijn' zaken, niet die van de ander.
Dan is er ook nog het aspect dat zoiets als samenwonen iets heel intiems is. Iets tussen mij en een 'partner'. Dat wil ik dan graag even zo houden. Genieten van 'ons' moment. De wereld weet tegenwoordig al genoeg over je (FB twitter etc).
