Psyche
alle pijlers
Ik weet geen titel
maandag 13 februari 2012 om 21:00
Ik heb er lang over nagedacht om een onderwerp over mijn 'issue' beginnen. Maar ik wil toch graag jullie ervaringen ermee horen en eventueel wat advies.
Ik ben een vrouwpersoon van 18 jaar en er altijd vroeg bij geweest (lichaamsveranderingen, make up, jongens etc). Dit had deels te maken doordat mijn lichaam al op jonge leeftijd hormonen aanmaakte en deels omdat ik erg nieuwsgierig ben aangelegd.
Toen ik 12 jaar was heb ik vrij heftige relatie van 1,5 jaar gehad - klinkt absurd maar geloof me. Toen dat - ook op een dramatische manier- uitging sloeg ik helemaal door.
Ik sprak met ontzettend veel jongens/mannen af. Ik had ontzettend veel seks, je kon me typeren als een nymfomane. Heel af en toe had ik een 'vriendje' maar goed ik nam het nooit serieus. Ik ging veel uit, ging los, ging welleens met mannen mee. Heb zelfs een paar jaar een seksrelatie gehad. Tuurlijk had ik mijn ups en downs maar over het algemeen had ik het enorm naar mijn zin.
Maar nu heb ik een enorme omkeer. Ik heb nog steeds ontzettend veel behoefte aan mannen maar ik merk dat iets anders van ze wil/verwacht. - Heeft even geduurd voordat ik dat door had- Ik wil meer geborgenheid, maar dat kan ik niet van de straat pikken.
Ja ik moet geduld hebben I know. Maar guess what?! Ik heb geen geduld. Hoe graag ik het ook zou willen.
Wanneer ik een ontzettende leuke tijd heb met iemand en het echt goed zit en we vervolgens seks hebben gehad, onregel ik totaal! Ja het is mijn innerlijke ik die op speelt..
Ik wil dit verhaal niet te lang maken maar nu zit ik dus in deze situatie en ik herken mezelf niet meer.
Ik was altijd een ijskoningin, praten over gevoel deed ik niet, ik werd sowieso niet warm van relatie or what else. En nu bam! Daar was die plaat..
Ik ben een vrouwpersoon van 18 jaar en er altijd vroeg bij geweest (lichaamsveranderingen, make up, jongens etc). Dit had deels te maken doordat mijn lichaam al op jonge leeftijd hormonen aanmaakte en deels omdat ik erg nieuwsgierig ben aangelegd.
Toen ik 12 jaar was heb ik vrij heftige relatie van 1,5 jaar gehad - klinkt absurd maar geloof me. Toen dat - ook op een dramatische manier- uitging sloeg ik helemaal door.
Ik sprak met ontzettend veel jongens/mannen af. Ik had ontzettend veel seks, je kon me typeren als een nymfomane. Heel af en toe had ik een 'vriendje' maar goed ik nam het nooit serieus. Ik ging veel uit, ging los, ging welleens met mannen mee. Heb zelfs een paar jaar een seksrelatie gehad. Tuurlijk had ik mijn ups en downs maar over het algemeen had ik het enorm naar mijn zin.
Maar nu heb ik een enorme omkeer. Ik heb nog steeds ontzettend veel behoefte aan mannen maar ik merk dat iets anders van ze wil/verwacht. - Heeft even geduurd voordat ik dat door had- Ik wil meer geborgenheid, maar dat kan ik niet van de straat pikken.
Ja ik moet geduld hebben I know. Maar guess what?! Ik heb geen geduld. Hoe graag ik het ook zou willen.
Wanneer ik een ontzettende leuke tijd heb met iemand en het echt goed zit en we vervolgens seks hebben gehad, onregel ik totaal! Ja het is mijn innerlijke ik die op speelt..
Ik wil dit verhaal niet te lang maken maar nu zit ik dus in deze situatie en ik herken mezelf niet meer.
Ik was altijd een ijskoningin, praten over gevoel deed ik niet, ik werd sowieso niet warm van relatie or what else. En nu bam! Daar was die plaat..
maandag 13 februari 2012 om 22:27
quote:cookie28 schreef op 13 februari 2012 @ 22:23:
Bnn heeft toch n programma van 40dagen zonder seks ofzo? Miss kun je daar aan meedoen, Miss is dat een positieve uitdaging waar je ook nog es van kan leren.Toch?!Ik ben nu niet meer verslaafd aan het gevoel van klaarkomen ofzo. Sterker nog ik heb misschien 1 keer in de maand seks. Dus dat is nu echt niet meer van toepassing.
Bnn heeft toch n programma van 40dagen zonder seks ofzo? Miss kun je daar aan meedoen, Miss is dat een positieve uitdaging waar je ook nog es van kan leren.Toch?!Ik ben nu niet meer verslaafd aan het gevoel van klaarkomen ofzo. Sterker nog ik heb misschien 1 keer in de maand seks. Dus dat is nu echt niet meer van toepassing.
maandag 13 februari 2012 om 22:38
quote:guirne schreef op 13 februari 2012 @ 22:25:
Iaque, misschien moet je jezelf gewoon een poosje een neukverbod geven.
Wellicht zoek je nu al een hele tijd intimiteit op de verkeerde manier, je sublimeert die naar seks. Natuurlijk is seks hartstikke leuk maar er is meer. Hoogste tijd dat jij dat gaat beleven.
Probeer het nu eens andersom, eerst iemand leren kennen, en dan pas seks. Geef jezelf eens op aan andere manier bloot. Laat jezelf eens echt zien.
Haha ja ik heb mezelf al welleens een neukverbod gegeven en ook even een tijdje niet meer bezig geweest met mannen etc. Ik heb het allemaal geprobeerd echter het heeft me nooit iets positiefs opgeleverd.
Ik vind het echt fijn dat jullie me echt advies willen geven etc.Maar deze post is omdat ik inprincipe alles al voor mezelf geprobeerd heb. - Ja geen hulp gezocht, maar dat is geen optie.
Dit was eigenlijk mijn laatste stap xD
Iaque, misschien moet je jezelf gewoon een poosje een neukverbod geven.
Wellicht zoek je nu al een hele tijd intimiteit op de verkeerde manier, je sublimeert die naar seks. Natuurlijk is seks hartstikke leuk maar er is meer. Hoogste tijd dat jij dat gaat beleven.
Probeer het nu eens andersom, eerst iemand leren kennen, en dan pas seks. Geef jezelf eens op aan andere manier bloot. Laat jezelf eens echt zien.
Haha ja ik heb mezelf al welleens een neukverbod gegeven en ook even een tijdje niet meer bezig geweest met mannen etc. Ik heb het allemaal geprobeerd echter het heeft me nooit iets positiefs opgeleverd.
Ik vind het echt fijn dat jullie me echt advies willen geven etc.Maar deze post is omdat ik inprincipe alles al voor mezelf geprobeerd heb. - Ja geen hulp gezocht, maar dat is geen optie.
Dit was eigenlijk mijn laatste stap xD
maandag 13 februari 2012 om 22:48
quote:NouEvenNiet schreef op 13 februari 2012 @ 22:44:
Je hebt helemaal niks geprobeerd, daar heb je de tijd niet voor gehad.
Proberen, dat betekent dat je iets minstens een jaar consequent volhoudt, en dat is dan een beginnetje.
Haha oke oke, je hebt gelijk haha
Maar je zult er niet van opkijken dat ik een jaar heeeul lang vind?
Je hebt helemaal niks geprobeerd, daar heb je de tijd niet voor gehad.
Proberen, dat betekent dat je iets minstens een jaar consequent volhoudt, en dat is dan een beginnetje.
Haha oke oke, je hebt gelijk haha
Maar je zult er niet van opkijken dat ik een jaar heeeul lang vind?
maandag 13 februari 2012 om 22:55
maandag 13 februari 2012 om 23:17
quote:NouEvenNiet schreef op 13 februari 2012 @ 22:55:
Nee, daar kijk ik niet van op.
Toch is het amper 5 % van je leven tot nu toe, valt wel mee toch? En van de rest van je leven is het waarschijnlijk maar een fractie. Als je iets wilt veranderen in je leven, lijkt een jaar me niet zo'n grote investering.
Je hebt gelijk.
Nu moet je me alleen even helpen met het concreet maken van een doelstelling. Nou ja, je moet niets. Maar ik zou het zeerrr op prijs stellen.
Nee, daar kijk ik niet van op.
Toch is het amper 5 % van je leven tot nu toe, valt wel mee toch? En van de rest van je leven is het waarschijnlijk maar een fractie. Als je iets wilt veranderen in je leven, lijkt een jaar me niet zo'n grote investering.
Je hebt gelijk.
Nu moet je me alleen even helpen met het concreet maken van een doelstelling. Nou ja, je moet niets. Maar ik zou het zeerrr op prijs stellen.
maandag 13 februari 2012 om 23:49
@Laque: er zijn idd altijd andere dingen en altijd andere uitvluchten redenen om te vinden dat je het zonder hulp af moet kunnen. Het is wel een ernstig genoeg iets om aan te pakken, omdat het een vd belangrijkste dingen in je leven gaat hinderen en belemmeren: liefde, een normaal liefdesleven.
Dan red je het niet met doelstellingen. En hoe intelligent je zelf ook bent (dacht ik ook): sommige dingen kan je zelf gewoon niet bij, omdat het te complex ligt en je zelfbeschermings- en overlevingsmechanismen je vaak beletten om bij een dieperliggende kern te komen. Je hoeft geen megaproblemen te hebben om met een psych of seksuologe of andere vorm van therapie in zee te gaan. Mensen gaan daar tegenwoordig heen om aan zichzelf te werken en dat gaat gewoon een stuk sneller en makkelijker dan in je eentje.
Ik heb ook jarenlang gedacht dat ik eea zelf wel kon oplossen/ leren enz. Dingen die ik veel eerder en sneller had kunnen verwerken en die achteraf gezien toch veel meer invloed op mijn leven en liefde (en geliefde) hebben gehad dan ik zelf dacht. Zonde van mijn tijd en zonde van al die jaren dat ik had kunnen leren/weten wat ik nu weet (ten goede).
Als je het blijft bagatelliseren zijn er altijd dingen te vinden die erger zijn. Maar hier heb jij last van, nietwaar? En daar is wat aan te doen. Je hoeft je daar voor niemand voor te verantwoorden, trouwens. Anderen hoeven dat niet eens te weten, of je vertelt gewoon dat je "aan jezelf werkt", dat is tegenwoordig eerder positief dan blijven hangen in circeltjes.
Het is al 1 ding dat je erkent dat je hierin vastloopt (en dat is helemaal niet raar of iets om je voor te schamen). Je kan heersen over een probleem voordat je probleem jou overheerst..
Dan red je het niet met doelstellingen. En hoe intelligent je zelf ook bent (dacht ik ook): sommige dingen kan je zelf gewoon niet bij, omdat het te complex ligt en je zelfbeschermings- en overlevingsmechanismen je vaak beletten om bij een dieperliggende kern te komen. Je hoeft geen megaproblemen te hebben om met een psych of seksuologe of andere vorm van therapie in zee te gaan. Mensen gaan daar tegenwoordig heen om aan zichzelf te werken en dat gaat gewoon een stuk sneller en makkelijker dan in je eentje.
Ik heb ook jarenlang gedacht dat ik eea zelf wel kon oplossen/ leren enz. Dingen die ik veel eerder en sneller had kunnen verwerken en die achteraf gezien toch veel meer invloed op mijn leven en liefde (en geliefde) hebben gehad dan ik zelf dacht. Zonde van mijn tijd en zonde van al die jaren dat ik had kunnen leren/weten wat ik nu weet (ten goede).
Als je het blijft bagatelliseren zijn er altijd dingen te vinden die erger zijn. Maar hier heb jij last van, nietwaar? En daar is wat aan te doen. Je hoeft je daar voor niemand voor te verantwoorden, trouwens. Anderen hoeven dat niet eens te weten, of je vertelt gewoon dat je "aan jezelf werkt", dat is tegenwoordig eerder positief dan blijven hangen in circeltjes.
Het is al 1 ding dat je erkent dat je hierin vastloopt (en dat is helemaal niet raar of iets om je voor te schamen). Je kan heersen over een probleem voordat je probleem jou overheerst..
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 14 februari 2012 om 00:04
quote:Suzy65 schreef op 13 februari 2012 @ 23:49:
@Laque: er zijn idd altijd andere dingen en altijd andere uitvluchten redenen om te vinden dat je het zonder hulp af moet kunnen. Het is wel een ernstig genoeg iets om aan te pakken, omdat het een vd belangrijkste dingen in je leven gaat hinderen en belemmeren: liefde, een normaal liefdesleven.
Dan red je het niet met doelstellingen. En hoe intelligent je zelf ook bent (dacht ik ook): sommige dingen kan je zelf gewoon niet bij, omdat het te complex ligt en je zelfbeschermings- en overlevingsmechanismen je vaak beletten om bij een dieperliggende kern te komen. Je hoeft geen megaproblemen te hebben om met een psych of seksuologe of andere vorm van therapie in zee te gaan. Mensen gaan daar tegenwoordig heen om aan zichzelf te werken en dat gaat gewoon een stuk sneller en makkelijker dan in je eentje.
Ik heb ook jarenlang gedacht dat ik eea zelf wel kon oplossen/ leren enz. Dingen die ik veel eerder en sneller had kunnen verwerken en die achteraf gezien toch veel meer invloed op mijn leven en liefde (en geliefde) hebben gehad dan ik zelf dacht. Zonde van mijn tijd en zonde van al die jaren dat ik had kunnen leren/weten wat ik nu weet (ten goede).
Als je het blijft bagatelliseren zijn er altijd dingen te vinden die erger zijn. Maar hier heb jij last van, nietwaar? En daar is wat aan te doen. Je hoeft je daar voor niemand voor te verantwoorden, trouwens. Anderen hoeven dat niet eens te weten, of je vertelt gewoon dat je "aan jezelf werkt", dat is tegenwoordig eerder positief dan blijven hangen in circeltjes.
Het is al 1 ding dat je erkent dat je hierin vastloopt (en dat is helemaal niet raar of iets om je voor te schamen). Je kan heersen over een probleem voordat je probleem jou overheerst..
Ik weet dat je gelijk hebt en eigenlijk zou ik het best fijn vinden om er eens met zo'n iemand over te praten.
Maar het heeft ook een andere reden waarom het geen optie is. Mijn verzekering loopt nog via mijn ouders, als zij zoiets zien zullen ze zeggen: Ach, doe niet zo gek, er is niets mis met je. Met als eindconclusie; je gaat niet hoor.
Daarnaast wil ik dit ook helemaal niet met mijn ouders bespreken or what.
Misschien is dit weer een uitvlucht maar het is geen optie.
@Laque: er zijn idd altijd andere dingen en altijd andere uitvluchten redenen om te vinden dat je het zonder hulp af moet kunnen. Het is wel een ernstig genoeg iets om aan te pakken, omdat het een vd belangrijkste dingen in je leven gaat hinderen en belemmeren: liefde, een normaal liefdesleven.
Dan red je het niet met doelstellingen. En hoe intelligent je zelf ook bent (dacht ik ook): sommige dingen kan je zelf gewoon niet bij, omdat het te complex ligt en je zelfbeschermings- en overlevingsmechanismen je vaak beletten om bij een dieperliggende kern te komen. Je hoeft geen megaproblemen te hebben om met een psych of seksuologe of andere vorm van therapie in zee te gaan. Mensen gaan daar tegenwoordig heen om aan zichzelf te werken en dat gaat gewoon een stuk sneller en makkelijker dan in je eentje.
Ik heb ook jarenlang gedacht dat ik eea zelf wel kon oplossen/ leren enz. Dingen die ik veel eerder en sneller had kunnen verwerken en die achteraf gezien toch veel meer invloed op mijn leven en liefde (en geliefde) hebben gehad dan ik zelf dacht. Zonde van mijn tijd en zonde van al die jaren dat ik had kunnen leren/weten wat ik nu weet (ten goede).
Als je het blijft bagatelliseren zijn er altijd dingen te vinden die erger zijn. Maar hier heb jij last van, nietwaar? En daar is wat aan te doen. Je hoeft je daar voor niemand voor te verantwoorden, trouwens. Anderen hoeven dat niet eens te weten, of je vertelt gewoon dat je "aan jezelf werkt", dat is tegenwoordig eerder positief dan blijven hangen in circeltjes.
Het is al 1 ding dat je erkent dat je hierin vastloopt (en dat is helemaal niet raar of iets om je voor te schamen). Je kan heersen over een probleem voordat je probleem jou overheerst..
Ik weet dat je gelijk hebt en eigenlijk zou ik het best fijn vinden om er eens met zo'n iemand over te praten.
Maar het heeft ook een andere reden waarom het geen optie is. Mijn verzekering loopt nog via mijn ouders, als zij zoiets zien zullen ze zeggen: Ach, doe niet zo gek, er is niets mis met je. Met als eindconclusie; je gaat niet hoor.
Daarnaast wil ik dit ook helemaal niet met mijn ouders bespreken or what.
Misschien is dit weer een uitvlucht maar het is geen optie.
dinsdag 14 februari 2012 om 01:32
Over dat laatste, toen ik 18 was zat ik ook met het een en ander. Net zoals jij geen wereldschokkende zaken, maar wel erg persoonlijke dingen die me behoorlijk dwars zaten. Ik ben toen via een vertrouwenspersoon van mijn studie bij een jongerenpsycholoog terecht gekomen. Ik was ook nog via mijn ouders verzekerd, maar heb er toen duidelijk bij gezegd dat ik liever niet had dat mijn ouders hiervan op de hoogte zouden zijn.
Pas vier jaar later heb ik mijn ouders verteld dat ik een tijd lang hulp heb gehad van een psycholoog, mijn ouders hadden er toen nooit iets over geweten. Het kan dus wel.
Daar wil ik aan toevoegen dat je ouders het beste voor je willen en je vast niet zullen vertellen dat jij dat toch helemaal niet nodig hebt. Misschien zullen ze wel verbaasd zijn, omdat ze het niet verwachtten. Ik ben blij dat ik het mijn ouders na al die jaren toch verteld heb, mijn moeder gaf zelf toe vroeger ook naar een psycholoog te zijn geweest terwijl ik dat juist nooit verwacht had. Het toont je vertrouwen in je ouders en geeft ze de kans vertrouwen in jou te tonen en je, waar nodig, te helpen.
Pas vier jaar later heb ik mijn ouders verteld dat ik een tijd lang hulp heb gehad van een psycholoog, mijn ouders hadden er toen nooit iets over geweten. Het kan dus wel.
Daar wil ik aan toevoegen dat je ouders het beste voor je willen en je vast niet zullen vertellen dat jij dat toch helemaal niet nodig hebt. Misschien zullen ze wel verbaasd zijn, omdat ze het niet verwachtten. Ik ben blij dat ik het mijn ouders na al die jaren toch verteld heb, mijn moeder gaf zelf toe vroeger ook naar een psycholoog te zijn geweest terwijl ik dat juist nooit verwacht had. Het toont je vertrouwen in je ouders en geeft ze de kans vertrouwen in jou te tonen en je, waar nodig, te helpen.
dinsdag 14 februari 2012 om 20:21
@TO
Allereerst je schrijft supergrappig. Maar daar heb je dus verder geen bal aan.
Wat me opvalt aan je post is een discrepantie tussen wat je zegt (denkt, opschrijft) en wat je uiteindelijke gedrag is, dus het concrete.
Zoiets als een neukverbod. FF kort door de bocht - mensen met een gezonde seksualiteit leggen zichzelf geen neukverbod op. Je gedrag en gedachtegangen lijken op die van een verslaafde.
Ik denk dat je even bij jezelf te rade moet gaan. Je spreekt over geborgenheid, maar onderneemt nou niet echt stappen die dat doel bereiken. Plus zodra je dat 'hebt' of denkt te hebben, ga je op de vlucht.
Food for thought.
Allereerst je schrijft supergrappig. Maar daar heb je dus verder geen bal aan.
Wat me opvalt aan je post is een discrepantie tussen wat je zegt (denkt, opschrijft) en wat je uiteindelijke gedrag is, dus het concrete.
Zoiets als een neukverbod. FF kort door de bocht - mensen met een gezonde seksualiteit leggen zichzelf geen neukverbod op. Je gedrag en gedachtegangen lijken op die van een verslaafde.
Ik denk dat je even bij jezelf te rade moet gaan. Je spreekt over geborgenheid, maar onderneemt nou niet echt stappen die dat doel bereiken. Plus zodra je dat 'hebt' of denkt te hebben, ga je op de vlucht.
Food for thought.
dinsdag 14 februari 2012 om 21:05
quote:laque schreef op 14 februari 2012 @ 00:04:
Mijn verzekering loopt nog via mijn ouders, als zij zoiets zien zullen ze zeggen: Ach, doe niet zo gek, er is niets mis met je. Met als eindconclusie; je gaat niet hoor.
Daarnaast wil ik dit ook helemaal niet met mijn ouders bespreken or what.
Misschien is dit weer een uitvlucht maar het is geen optie.
Huh?! Het is toch JOUW leven?! Als jij daar behoefte aan hebt kan je toch gewoon gaan, je hoeft ze toch niet te vertellen waarom je gaat en het met ze te bespreken? Je gaat gewoon en de factuur gaat naar je verzekering, hoogstens komt er een factuur thuis voor de eigen bijdrage, die zou je dan misschien zelf kunnen betalen?
Ik schrik eerlijk gezegd nogal van je verhaal, vooral omdat je er zo lacherig over doet. Denk dat er heel veel achter dit verhaal zit en daar zal je een keer nog harder tegenaan lopen dan je nu al doet denk ik... Sterkte!
Mijn verzekering loopt nog via mijn ouders, als zij zoiets zien zullen ze zeggen: Ach, doe niet zo gek, er is niets mis met je. Met als eindconclusie; je gaat niet hoor.
Daarnaast wil ik dit ook helemaal niet met mijn ouders bespreken or what.
Misschien is dit weer een uitvlucht maar het is geen optie.
Huh?! Het is toch JOUW leven?! Als jij daar behoefte aan hebt kan je toch gewoon gaan, je hoeft ze toch niet te vertellen waarom je gaat en het met ze te bespreken? Je gaat gewoon en de factuur gaat naar je verzekering, hoogstens komt er een factuur thuis voor de eigen bijdrage, die zou je dan misschien zelf kunnen betalen?
Ik schrik eerlijk gezegd nogal van je verhaal, vooral omdat je er zo lacherig over doet. Denk dat er heel veel achter dit verhaal zit en daar zal je een keer nog harder tegenaan lopen dan je nu al doet denk ik... Sterkte!
dinsdag 14 februari 2012 om 22:36
quote:h_l_g schreef op 14 februari 2012 @ 20:21:
@TO
Allereerst je schrijft supergrappig. Maar daar heb je dus verder geen bal aan.
Wat me opvalt aan je post is een discrepantie tussen wat je zegt (denkt, opschrijft) en wat je uiteindelijke gedrag is, dus het concrete.
Zoiets als een neukverbod. FF kort door de bocht - mensen met een gezonde seksualiteit leggen zichzelf geen neukverbod op. Je gedrag en gedachtegangen lijken op die van een verslaafde.
Ik denk dat je even bij jezelf te rade moet gaan. Je spreekt over geborgenheid, maar onderneemt nou niet echt stappen die dat doel bereiken. Plus zodra je dat 'hebt' of denkt te hebben, ga je op de vlucht.
Food for thought.
Well thanks for that, part of mijn opleiding ook dus ja.
Maar ja, er is zeker een verschil tussen wat ik denk en voel en wat ik uiteindelijk doe. Dat is ook het geen wat me enorm frustreert. Dan zou je zeggen; 'Doe er wat aan?!'
Ik heb echt niet met elke date het bed gedeeld. Er zijn mannen geweest waarbij ik seks ook echt niet nodig vond, in de zin van; er is meer dan dat. Ik werd iets opener etc.
Maar goed dat werd niet beloond, sterker nog het werd meer afgekeurd.
Het zijn altijd teleurstellingen geweest en het zijn misschien wel vaak dezelfde teleurstellingen maar het hoort bij het leven. Ik zou eigenlijk kunnen zeggen dat ik met teleurstellingen moet leren omgaan.
Oh, ik heb al wel contact gezocht met de studentendecaan, zij helpen studenten met persoonlijke problemen etc. Ik weet niet of ik het door ga zetten. Ik ben namelijk bang dat dit gewoon een opwelling is en dat ik niet goed weet waar ik aan begin. Ik weet niet of ik van alles wil oprakelen en dat mijn hele jeugd doorzocht wordt naar de 'oorspronkelijke oorzaak'. Daarbij ik weet niet eens hoe ik het probleem uit moet leggen, sterker nog ik weet niet eens meer wat het probleem is.
Is het dat 'liefde' zoek op de verkeerde plek? Is het dat ik niet om kan gaan met seks? Ben ik verslaafd? Of kan ik gewoon niet teleurstellingen omgaan? - Wel, alles zal wel met elkaar in verband staan maar het klinkt al messed up als ik er over nadenk.
@TO
Allereerst je schrijft supergrappig. Maar daar heb je dus verder geen bal aan.
Wat me opvalt aan je post is een discrepantie tussen wat je zegt (denkt, opschrijft) en wat je uiteindelijke gedrag is, dus het concrete.
Zoiets als een neukverbod. FF kort door de bocht - mensen met een gezonde seksualiteit leggen zichzelf geen neukverbod op. Je gedrag en gedachtegangen lijken op die van een verslaafde.
Ik denk dat je even bij jezelf te rade moet gaan. Je spreekt over geborgenheid, maar onderneemt nou niet echt stappen die dat doel bereiken. Plus zodra je dat 'hebt' of denkt te hebben, ga je op de vlucht.
Food for thought.
Well thanks for that, part of mijn opleiding ook dus ja.
Maar ja, er is zeker een verschil tussen wat ik denk en voel en wat ik uiteindelijk doe. Dat is ook het geen wat me enorm frustreert. Dan zou je zeggen; 'Doe er wat aan?!'
Ik heb echt niet met elke date het bed gedeeld. Er zijn mannen geweest waarbij ik seks ook echt niet nodig vond, in de zin van; er is meer dan dat. Ik werd iets opener etc.
Maar goed dat werd niet beloond, sterker nog het werd meer afgekeurd.
Het zijn altijd teleurstellingen geweest en het zijn misschien wel vaak dezelfde teleurstellingen maar het hoort bij het leven. Ik zou eigenlijk kunnen zeggen dat ik met teleurstellingen moet leren omgaan.
Oh, ik heb al wel contact gezocht met de studentendecaan, zij helpen studenten met persoonlijke problemen etc. Ik weet niet of ik het door ga zetten. Ik ben namelijk bang dat dit gewoon een opwelling is en dat ik niet goed weet waar ik aan begin. Ik weet niet of ik van alles wil oprakelen en dat mijn hele jeugd doorzocht wordt naar de 'oorspronkelijke oorzaak'. Daarbij ik weet niet eens hoe ik het probleem uit moet leggen, sterker nog ik weet niet eens meer wat het probleem is.
Is het dat 'liefde' zoek op de verkeerde plek? Is het dat ik niet om kan gaan met seks? Ben ik verslaafd? Of kan ik gewoon niet teleurstellingen omgaan? - Wel, alles zal wel met elkaar in verband staan maar het klinkt al messed up als ik er over nadenk.
woensdag 15 februari 2012 om 09:36
quote:laque schreef op 14 februari 2012 @ 22:36:
[...]
Even wat tough love in mijn reply:
Maar ja, er is zeker een verschil tussen wat ik denk en voel en wat ik uiteindelijk doe. Dat is ook het geen wat me enorm frustreert. Dan zou je zeggen; 'Doe er wat aan?!'
Tja was het maar zo makkelijk. Het ligt, vrees ik, meestal toch wat complexer .
Ik heb echt niet met elke date het bed gedeeld. Er zijn mannen geweest waarbij ik seks ook echt niet nodig vond, in de zin van; er is meer dan dat. Ik werd iets opener etc.
Ik twijfel er niet aan dat je soms ook nee hebt gezegd. Maar wees eens eerlijk, hoe vaak heb je ja gezegd...
Maar goed dat werd niet beloond, sterker nog het werd meer afgekeurd.
Welke mannen zoek je uit. En wat maakt het uit wat zij er van denken. En wat is die beloning dan precies? Mensen (mannen) vinden je dan aardig en zijn bereid tijd in je te steken? Als ik op straat euros uit ga delen dan vinden mensen mij ook aardiger, dan heb ik heel veel 'vrienden'.
Het zijn altijd teleurstellingen geweest en het zijn misschien wel vaak dezelfde teleurstellingen maar het hoort bij het leven. Ik zou eigenlijk kunnen zeggen dat ik met teleurstellingen moet leren omgaan.
Wat zijn precies die teleurstellingen?
Oh, ik heb al wel contact gezocht met de studentendecaan, zij helpen studenten met persoonlijke problemen etc.
Een eerste stap is een eerste stap. Goedzo.
Ik weet niet of ik het door ga zetten. Ik ben namelijk bang dat dit gewoon een opwelling is en dat ik niet goed weet waar ik aan begin.
Klopt. Je weet wat je hebt. Je bent ook nog jong. Dus je kunt met je huidige gedrag nog best een jaartje of 15 doorgaan. No problem. De vraag is wat je dat gaat opleveren...
Ik weet niet of ik van alles wil oprakelen en dat mijn hele jeugd doorzocht wordt naar de 'oorspronkelijke oorzaak'.
Ja das heel vervelend. Maar als mijn auto kapot is, dan moet er toch echt ff onder de motorkap gekeken worden. Het is nou eenmaal ff niet anders.
Daarbij ik weet niet eens hoe ik het probleem uit moet leggen,
Nee, daarvoor moet er eerst ff onder de motorkap gekeken worden.
sterker nog ik weet niet eens meer wat het probleem is.
Nou dat kan ik je wel uitleggen. Wat een kleine 6 jaar heeft gewerkt (promiscue gedrag), werkt niet meer. Het is niet meer genoeg om de onderliggende problemen te dempen. Als dit voor je zou werken, dan stond hier geen topic van jou. En ik kan je ook nog een voorspelling doen: als je er niets aan doet, gaat het alleen maar erger worden.
Om achter de oorzaak van het 'probleem' te komen zal toch echt even onder de motorkap gekeken moeten worden. Zie mijn eerdere opmerkingen.
Is het dat 'liefde' zoek op de verkeerde plek?
Daar lijkt het wel op. Want je verslijt een hele bups dates en de prins op het witte paard blijkt er maar steeds niet tussen te zitten.
Is het dat ik niet om kan gaan met seks?
Jezelf een neukverbod opleggen klinkt niet echt als ergens mee om kunnen gaan.
Ben ik verslaafd?
Dat kan alleen jij bepalen. Je klinkt en gedraagt je wel verslaafd.
Of kan ik gewoon niet teleurstellingen omgaan?
Ik weet niet welke teleurstelling je over spreekt.
- Wel, alles zal wel met elkaar in verband staan maar het klinkt al messed up als ik er over nadenk.
Er zal ongetwijfeld een diepere oorzaak achter zitten. Ik zou op zoek gaan naar die oorzaak. De decaan is een eerste goede stap.
Kijk wat er nog meer is. Als je wilt praten met 'gelijkgestemden' kijk dan eens bij http://www.slaa-nederland.nl/bijeenkomsten.htm (sex en liefdesverslaafden). Die hebben mannen en vrouwen groepen. Van alle leeftijden. En die spreken uit ervaring. Tevens anoniem en gratis. Ben je ook van het probleem met je ouders af.
Er is een scala aan mogelijkheden om 'geholpen' te worden. Probeer te zoeken wat bij jou past.
On a final note: zo messed up klinkt het ook allemaal niet. Tevens ben je er lekker vroeg bij. Heel leven voor je. En als je stappen onderneemt, kan het alleen maar beter worden...
Succes!
[...]
Even wat tough love in mijn reply:
Maar ja, er is zeker een verschil tussen wat ik denk en voel en wat ik uiteindelijk doe. Dat is ook het geen wat me enorm frustreert. Dan zou je zeggen; 'Doe er wat aan?!'
Tja was het maar zo makkelijk. Het ligt, vrees ik, meestal toch wat complexer .
Ik heb echt niet met elke date het bed gedeeld. Er zijn mannen geweest waarbij ik seks ook echt niet nodig vond, in de zin van; er is meer dan dat. Ik werd iets opener etc.
Ik twijfel er niet aan dat je soms ook nee hebt gezegd. Maar wees eens eerlijk, hoe vaak heb je ja gezegd...
Maar goed dat werd niet beloond, sterker nog het werd meer afgekeurd.
Welke mannen zoek je uit. En wat maakt het uit wat zij er van denken. En wat is die beloning dan precies? Mensen (mannen) vinden je dan aardig en zijn bereid tijd in je te steken? Als ik op straat euros uit ga delen dan vinden mensen mij ook aardiger, dan heb ik heel veel 'vrienden'.
Het zijn altijd teleurstellingen geweest en het zijn misschien wel vaak dezelfde teleurstellingen maar het hoort bij het leven. Ik zou eigenlijk kunnen zeggen dat ik met teleurstellingen moet leren omgaan.
Wat zijn precies die teleurstellingen?
Oh, ik heb al wel contact gezocht met de studentendecaan, zij helpen studenten met persoonlijke problemen etc.
Een eerste stap is een eerste stap. Goedzo.
Ik weet niet of ik het door ga zetten. Ik ben namelijk bang dat dit gewoon een opwelling is en dat ik niet goed weet waar ik aan begin.
Klopt. Je weet wat je hebt. Je bent ook nog jong. Dus je kunt met je huidige gedrag nog best een jaartje of 15 doorgaan. No problem. De vraag is wat je dat gaat opleveren...
Ik weet niet of ik van alles wil oprakelen en dat mijn hele jeugd doorzocht wordt naar de 'oorspronkelijke oorzaak'.
Ja das heel vervelend. Maar als mijn auto kapot is, dan moet er toch echt ff onder de motorkap gekeken worden. Het is nou eenmaal ff niet anders.
Daarbij ik weet niet eens hoe ik het probleem uit moet leggen,
Nee, daarvoor moet er eerst ff onder de motorkap gekeken worden.
sterker nog ik weet niet eens meer wat het probleem is.
Nou dat kan ik je wel uitleggen. Wat een kleine 6 jaar heeft gewerkt (promiscue gedrag), werkt niet meer. Het is niet meer genoeg om de onderliggende problemen te dempen. Als dit voor je zou werken, dan stond hier geen topic van jou. En ik kan je ook nog een voorspelling doen: als je er niets aan doet, gaat het alleen maar erger worden.
Om achter de oorzaak van het 'probleem' te komen zal toch echt even onder de motorkap gekeken moeten worden. Zie mijn eerdere opmerkingen.
Is het dat 'liefde' zoek op de verkeerde plek?
Daar lijkt het wel op. Want je verslijt een hele bups dates en de prins op het witte paard blijkt er maar steeds niet tussen te zitten.
Is het dat ik niet om kan gaan met seks?
Jezelf een neukverbod opleggen klinkt niet echt als ergens mee om kunnen gaan.
Ben ik verslaafd?
Dat kan alleen jij bepalen. Je klinkt en gedraagt je wel verslaafd.
Of kan ik gewoon niet teleurstellingen omgaan?
Ik weet niet welke teleurstelling je over spreekt.
- Wel, alles zal wel met elkaar in verband staan maar het klinkt al messed up als ik er over nadenk.
Er zal ongetwijfeld een diepere oorzaak achter zitten. Ik zou op zoek gaan naar die oorzaak. De decaan is een eerste goede stap.
Kijk wat er nog meer is. Als je wilt praten met 'gelijkgestemden' kijk dan eens bij http://www.slaa-nederland.nl/bijeenkomsten.htm (sex en liefdesverslaafden). Die hebben mannen en vrouwen groepen. Van alle leeftijden. En die spreken uit ervaring. Tevens anoniem en gratis. Ben je ook van het probleem met je ouders af.
Er is een scala aan mogelijkheden om 'geholpen' te worden. Probeer te zoeken wat bij jou past.
On a final note: zo messed up klinkt het ook allemaal niet. Tevens ben je er lekker vroeg bij. Heel leven voor je. En als je stappen onderneemt, kan het alleen maar beter worden...
Succes!
woensdag 15 februari 2012 om 13:29
quote:h_l_g schreef op 15 februari 2012 @ 09:36:
[...]
Welke mannen zoek je uit. En wat maakt het uit wat zij er van denken. En wat is die beloning dan precies? Mensen (mannen) vinden je dan aardig en zijn bereid tijd in je te steken? Als ik op straat euros uit ga delen dan vinden mensen mij ook aardiger, dan heb ik heel veel 'vrienden'.
Ik zal ook zeer zeker de verkeerde mannen uitzoeken maar ik kom ook zelden andere mannen tegen.
Dit heeft ook te maken met mijn uiterlijk en uitdrukkingen. Je kan mij niet typeren als een engeltje, zo blond, zo puur. Nee, ik straal meer een pittige brunet uit. Ik heb een vrij strenge blik van nature. Daarnaast weet ik dat mijn lichaam mét kleren er bijzonder goed uit kan zien. Ik kleed me daarentegen absoluut niet hoerig. Eigenlijk nooit echt een decollete en ook geen korte broekjes/rokjes/jurkes en enorm strakke dingen. Ik heb echt wel een bepaalde stijl over me.
Ik weet dat mannen al op me af komen met het idee; ze is vast goed in bed. Maarr ik kan ook ontzettend arrogant zijn duss ik schenk geen aandacht aan zulke mensen.
Mannen die ik tegen ben gekomen waarmee ik leuk over koetjes en kalfjes heb gepraat vonden het altijd wel heel gezellig met me maar op één of andere manier ben ik nooit 'relatie materiaal'. Hierbij zeg ik niet dat ik meteen een relatie met ze wil maar ik ben altijd meer toevlucht heb ik het idee. Het is leuk, gezellig en fun met mij, ik sta goed aan hun arm, maar een beetje meer dan dat? Nee. Ik straal al per defenitie ontrouw en porno uit. (Nogmaals ik kleed me ECHT niet porno)
Ik heb dit trouwens echt een paar keer gehoord van de desbetreffende mannen.
Wat zijn precies die teleurstellingen?
De teleurstelling waren bijv dat ik me echt open gesteld had naar een jongen. Ik weet namelijk dat er niets van me af te lezen is tot dat ik het echt zeg, bijv hoe ik over hem denk etc.
En vervolgens was het toch van 'tja, ja nou zullen we het maar niet zo serieus nemen?'
Daarnaast heb ik mezelf ook welleens teleurgesteld door keihard weg te rennen als het te serieus werd.
Kijk wat er nog meer is. Als je wilt praten met 'gelijkgestemden' kijk dan eens bij http://www.slaa-nederland.nl/bijeenkomsten.htm (sex en liefdesverslaafden). Die hebben mannen en vrouwen groepen. Van alle leeftijden. En die spreken uit ervaring. Tevens anoniem en gratis. Ben je ook van het probleem met je ouders af.
Ik was eigenlijk wel enthousiast toen ik het allemaal aan het lezen was. Er stond ook een test op om te kijken of het misschien een uitkomst voor mij zou zijn. En ja ik geef het niet graag toe maar mijn antwoord op de vragen waren wel vaak 'ja'. Maarrrrr toen ging ik verder kijk en zag ik dat zij 'een hogere Macht' gebruiken om elkaar te steunen. En later hadden ze het ook echt over God etc.
Ik ben niet gelovig en ik vind het persoonlijk vrij naief om je problemen op zo'n manier aan te pakken. Dusss dat werd 'm niet.
Tevens ben je er lekker vroeg bij. Heel leven voor je. En als je stappen onderneemt, kan het alleen maar beter worden...
Mijn beste vriendin sleept me volgende week mee naar de decaan
En je hebt echt gelijk. Thanks a lot!
[...]
Welke mannen zoek je uit. En wat maakt het uit wat zij er van denken. En wat is die beloning dan precies? Mensen (mannen) vinden je dan aardig en zijn bereid tijd in je te steken? Als ik op straat euros uit ga delen dan vinden mensen mij ook aardiger, dan heb ik heel veel 'vrienden'.
Ik zal ook zeer zeker de verkeerde mannen uitzoeken maar ik kom ook zelden andere mannen tegen.
Dit heeft ook te maken met mijn uiterlijk en uitdrukkingen. Je kan mij niet typeren als een engeltje, zo blond, zo puur. Nee, ik straal meer een pittige brunet uit. Ik heb een vrij strenge blik van nature. Daarnaast weet ik dat mijn lichaam mét kleren er bijzonder goed uit kan zien. Ik kleed me daarentegen absoluut niet hoerig. Eigenlijk nooit echt een decollete en ook geen korte broekjes/rokjes/jurkes en enorm strakke dingen. Ik heb echt wel een bepaalde stijl over me.
Ik weet dat mannen al op me af komen met het idee; ze is vast goed in bed. Maarr ik kan ook ontzettend arrogant zijn duss ik schenk geen aandacht aan zulke mensen.
Mannen die ik tegen ben gekomen waarmee ik leuk over koetjes en kalfjes heb gepraat vonden het altijd wel heel gezellig met me maar op één of andere manier ben ik nooit 'relatie materiaal'. Hierbij zeg ik niet dat ik meteen een relatie met ze wil maar ik ben altijd meer toevlucht heb ik het idee. Het is leuk, gezellig en fun met mij, ik sta goed aan hun arm, maar een beetje meer dan dat? Nee. Ik straal al per defenitie ontrouw en porno uit. (Nogmaals ik kleed me ECHT niet porno)
Ik heb dit trouwens echt een paar keer gehoord van de desbetreffende mannen.
Wat zijn precies die teleurstellingen?
De teleurstelling waren bijv dat ik me echt open gesteld had naar een jongen. Ik weet namelijk dat er niets van me af te lezen is tot dat ik het echt zeg, bijv hoe ik over hem denk etc.
En vervolgens was het toch van 'tja, ja nou zullen we het maar niet zo serieus nemen?'
Daarnaast heb ik mezelf ook welleens teleurgesteld door keihard weg te rennen als het te serieus werd.
Kijk wat er nog meer is. Als je wilt praten met 'gelijkgestemden' kijk dan eens bij http://www.slaa-nederland.nl/bijeenkomsten.htm (sex en liefdesverslaafden). Die hebben mannen en vrouwen groepen. Van alle leeftijden. En die spreken uit ervaring. Tevens anoniem en gratis. Ben je ook van het probleem met je ouders af.
Ik was eigenlijk wel enthousiast toen ik het allemaal aan het lezen was. Er stond ook een test op om te kijken of het misschien een uitkomst voor mij zou zijn. En ja ik geef het niet graag toe maar mijn antwoord op de vragen waren wel vaak 'ja'. Maarrrrr toen ging ik verder kijk en zag ik dat zij 'een hogere Macht' gebruiken om elkaar te steunen. En later hadden ze het ook echt over God etc.
Ik ben niet gelovig en ik vind het persoonlijk vrij naief om je problemen op zo'n manier aan te pakken. Dusss dat werd 'm niet.
Tevens ben je er lekker vroeg bij. Heel leven voor je. En als je stappen onderneemt, kan het alleen maar beter worden...
Mijn beste vriendin sleept me volgende week mee naar de decaan
En je hebt echt gelijk. Thanks a lot!
woensdag 15 februari 2012 om 14:08
Je moet dat concept van die hogere macht zo lezen:
Iets zoeken dat sterker is dan jezelf. Er is al iets dat sterker is dan jezelf, nml sex. Kortom je hebt al een hogere macht. Dus moet je iets zoeken dat weer sterker is dan dat. Dat kan bijvoorbeeld de groep an sich zijn. Wat probeer ik te zeggen: Je moet het woord God niet letterlijk (in een Christelijke zin) nemen. Het is dus geen clubje van gelovigen of zo.
Misschien goed om te vermelden: zo'n beetje elke afkickkliniek werkt met hetzelfde systeem.
Therapeutische modellen komen ook vaak op hetzelfde neer. Loslaten en overdragen en erop vertrouwen dat het goed gaat komen. Ze gebruiken alleen andere terminologie.
Afijn beter dan dit kan ik het je niet uitleggen. Ik wens je veel succes. En heb er wel vertrouwen in dat het je gaat lukken...
En succes bij de decaan!
Iets zoeken dat sterker is dan jezelf. Er is al iets dat sterker is dan jezelf, nml sex. Kortom je hebt al een hogere macht. Dus moet je iets zoeken dat weer sterker is dan dat. Dat kan bijvoorbeeld de groep an sich zijn. Wat probeer ik te zeggen: Je moet het woord God niet letterlijk (in een Christelijke zin) nemen. Het is dus geen clubje van gelovigen of zo.
Misschien goed om te vermelden: zo'n beetje elke afkickkliniek werkt met hetzelfde systeem.
Therapeutische modellen komen ook vaak op hetzelfde neer. Loslaten en overdragen en erop vertrouwen dat het goed gaat komen. Ze gebruiken alleen andere terminologie.
Afijn beter dan dit kan ik het je niet uitleggen. Ik wens je veel succes. En heb er wel vertrouwen in dat het je gaat lukken...
En succes bij de decaan!
woensdag 15 februari 2012 om 17:24
quote:h_l_g schreef op 15 februari 2012 @ 14:08:
Je moet dat concept van die hogere macht zo lezen:
Iets zoeken dat sterker is dan jezelf. Er is al iets dat sterker is dan jezelf, nml sex. Kortom je hebt al een hogere macht. Dus moet je iets zoeken dat weer sterker is dan dat. Dat kan bijvoorbeeld de groep an sich zijn. Wat probeer ik te zeggen: Je moet het woord God niet letterlijk (in een Christelijke zin) nemen. Het is dus geen clubje van gelovigen of zo.
Misschien goed om te vermelden: zo'n beetje elke afkickkliniek werkt met hetzelfde systeem.
Therapeutische modellen komen ook vaak op hetzelfde neer. Loslaten en overdragen en erop vertrouwen dat het goed gaat komen. Ze gebruiken alleen andere terminologie.
Afijn beter dan dit kan ik het je niet uitleggen. Ik wens je veel succes. En heb er wel vertrouwen in dat het je gaat lukken...
En succes bij de decaan!Oke, nou misschien ga ik wel even een kijkje nemen. Kijken hoe ze het werkelijk bedoelen. Want ik heb het op een andere manier proberen te lezen maar lukte niet echt.
Je moet dat concept van die hogere macht zo lezen:
Iets zoeken dat sterker is dan jezelf. Er is al iets dat sterker is dan jezelf, nml sex. Kortom je hebt al een hogere macht. Dus moet je iets zoeken dat weer sterker is dan dat. Dat kan bijvoorbeeld de groep an sich zijn. Wat probeer ik te zeggen: Je moet het woord God niet letterlijk (in een Christelijke zin) nemen. Het is dus geen clubje van gelovigen of zo.
Misschien goed om te vermelden: zo'n beetje elke afkickkliniek werkt met hetzelfde systeem.
Therapeutische modellen komen ook vaak op hetzelfde neer. Loslaten en overdragen en erop vertrouwen dat het goed gaat komen. Ze gebruiken alleen andere terminologie.
Afijn beter dan dit kan ik het je niet uitleggen. Ik wens je veel succes. En heb er wel vertrouwen in dat het je gaat lukken...
En succes bij de decaan!Oke, nou misschien ga ik wel even een kijkje nemen. Kijken hoe ze het werkelijk bedoelen. Want ik heb het op een andere manier proberen te lezen maar lukte niet echt.
