Paniekaanval?

17-02-2012 11:37 16 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb zoals ik het zelf noem af en toe buien.

Nu las ik ergens anders iets over een paniekaanval.

Zouden mijn buien dat kunnen zijn?



Afgelopen dinsdag had ik er 1. Ik was mijn medicatie vergeten die ochtend (strattera). Op het werk liep het niet lekker en er zeurde teveel mensen aan mijn kop en toen 's avonds thuis kwam ben ik echt ontploft. Ik ben eerst nog in bed gaan liggen maar ik kon de slaap niet vatten / voelde me schuldig dat ik niet ging koken / te onrustig en toen ben ik letterlijk ontploft.



Ik wil het niet meer maar hoe meer ik mijn best doe om het te voorkomen als ik het aan voel komen hoe harder ik ontplof.



Ik heb ook daadwerkelijk door de huiskamer lopen ijsberen 'ik kan het niet, ik kan niets, ik ben mislukt enz enz'



Achteraf snap ik wel hoe ik er in schiet maar niet waarom ik het doe. En op het moment zelf kan ik er echt niet uitkomen.



kan iemand me meer duidelijkheid geven over mij?
Als je letterlijk bent ontploft dan zou je dit bericht niet kunnen intypen, alleen al vanwege het feit dat computers niet zo goed tegen ontploffende mensen kunnen....



Wat houdt "ontploffen" bij jou in? Wat gebeurt er dan?



Kennelijk ben je er toch uitgekomen, hoe ging dat dan?



Ik schiet zelf ook wel eens in een mini-depressie, dan ben ik onevenredig boos op mijzelf, dat duurt vaak maar 5 minuten. Is het zoiets?
Alle reacties Link kopieren
Tv gaan kijken.



Slapen werkt goed maar als dat niet lukt of kan dan heb ik de rest van de dag vaak knallende koppijn.



Het ontploft in mijn hoofd. wat er precies gebeurt kan ik niet omschrijven. Beetje fluitketel effect. Op een gegevenmoment is de druk te hoog en dan 'plof' ik. De druk neemt dan wel weer af maar het duurt ff.
Je gaat TV kijken om eruit te komen? Begrijp ik dat goed?



Kennelijk helpt het dan om aan andere dingen te gaan denken dan aan jezelf. Misschien handig om dat gelijk te gaan doen wanneer je je rot voelt. Of is dat geen optie?
Denk je dat het mogelijk is om de druk niet zo op te voeren in je hoofd? Om eerder in te grijpen?
Alle reacties Link kopieren
De druk op het werk en mijn collega's kan ik niet veranderen. (ben aant solliciteren maar bij andere bedrijven is er ook werkdruk) Niet alles kan altijd meezitten ik wil er alleen niet meer door ontploffen.
Je kunt anderen inderdaad niet veranderen, maar je kunt wel de manier waarop jij daarop reageert veranderen.



Als je het druk hebt, schrijf dan actiepunten op en streep deze af, dan gaan ze niet rondzingen in je kop. Als je zo'n lijst hebt dan kun je ook inschatten wat je nog kunt doen en wat eigenlijk niet meer kan. Als je telkens te veel punten op die lijst hebt die je niet meer kunt doen, ga daarmee dan naar je leidinggevende en leg uit wat de situatie is. Zij/hij kan je wellicht helpen met het stellen van prioriteiten.



Als je 's avonds thuis komt, bekijk dan wat je allemaal wel hebt gedaan en sluit de werkdag dan voor jezelf af, morgen is er weer een dag. Als jij je werkt niet af krijgt en je hebt dat netjes gemeld bij je leidinggevende dan is er niets aan de hand, dan heb je het goed gedaan (ervan uitgaande dat je wel je best doet natuurlijk).



Neem wel de verantwoordelijkheid voor je eigen gedrag en emoties maar niet voor die van een ander.
Alle reacties Link kopieren
Dat is het probleem niet. lijstjes enz ken ik wel (heb add).

Het zit dieper dan dat.



Het is een collega die voor dat moment net ff teveel commentaar heeft op een tekst + boodschappen die nog gedaan moeten worden om half 7 savonds + nog eten + een altijd aanwezig gevoel dat ik 'het??' niet aan kan + nog iets wat ik ook niet kan benoemen.



Ik ben al sinds 2004 opzoek naar wat er is en ondanks psychologische onderzoeken en tests en medicatie kan nog steeds geen psych me helpen met die rottige buien. Op een gegevenmoment verstikt iets me en dan plof ik.
Hmmm, als al die profs je niet kunnen helpen dan kan ik dat natuurlijk ook niet met een tip die over lijstjes gaat bijvoorbeeld.



Je hebt een altijd aanwezig gevoel dat jij het niet aan kunt zeg je, dat lijkt me het probleem. Iedereen zit er namelijk wel eens doorheen in een situatie die jij beschrijft maar ik denk dat de meesten dat altijd aanwezige gevoel het niet aan te kunnen niet herkennen.



Misschien eens concreet maken wat je precies niet aan denkt te kunnen en te onderzoeken of dat nou daadwerkelijk zo is of dat dat een afweermechanisme van je is.
Alle reacties Link kopieren
Een paniekaanval is meer een hele heftige angstaanval waarvan jezelf kan denken dat je doodgaat, hartkloppingen, zweten, trillende handen. Je hebt het gevoel dat je jezelf niet meer onder controle kan houden. En je bent helemaal in paniek.
Alle reacties Link kopieren
Onder een paniekaanval versta ik ook meer wat xalliesuper noemt.. Hartkloppingen, zweten, trillen, hyperventilatie, enoooorme paniek en niet meer rationeel kunnen denken of handelen.



Maar goed, het is maar net hoe je zelf het woord 'paniek aanval' definieert;)



Wat jij noemt zou ik zelf meer onder 'even helemaal klaar zijn met alles' schalen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het gehad met alles ken ik ook maar dan ben ik gewoon bij. Bij dit verlies ik een soort van de controle over mij, over wat ik zeg en wat ik denk. Eigenlijk vind ik het eng. Ik kan mezelf niet terug roepen.



En de hoofdpijn achteraf is echt niet leuk. (ik zou bij wijze van zelfs midden in de nacht nog een zonnebril op willen zetten, zo veel pijn)
Alle reacties Link kopieren
Maja ik heb even gegoogeld.

Je gebruikt strattera toch? Dan denk ik eerder dat het komt doordat je het niet had geslikt?



Strattera

De werkzame stof in Strattera is atomoxetine.





Atomoxetine regelt in de hersenen de hoeveelheid norepinefrine. Deze natuurlijk voorkomende stof speelt een rol bij het vasthouden van de aandacht.



Artsen schrijven het voor bij ADHD.





Ik denk dat je daardoor het gevoel krijgt dat je 'ontploft' soort van kortsluiting misschien in de hersenen?
Alle reacties Link kopieren
ik heb strattera pas sinds 2 weken.

Die buien had ik als kind al heel soms en ik ben er in 2004 voor het eerste mee naar een arts gegaan. Sindsdien veel met add-klachten bezig geweest maar nooit heb een een contreet antwoord gehad op die buien. De stemmingswisselingen die ik eerder had zijn deels hormoon gerelateered en zijn nu grotendeels onder controle maar dit niet. Dit is ook niet hormoongerelatereerd.
Alle reacties Link kopieren
Maar zo'n ontbloffing voelt wel als kortsluiting.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan me voorstellen dat zo'n ontploffing heel naar is. Het is echter geen paniekaanval. Ik heb zelf een paniekstoornis gehad en werk in de psychiatrie en een paniekaanval gaat er anders aan toe.



Echter begrijp ik dat je na deze ontploffing je wél zorgen maakt! Zo'n ontploffing heb je liever niet nogmaals. Mocht het vaker voor komen, of mocht je over het algemeen niet lekker in je vel zitten - ga dan eens langs bij je huisarts. Je kunt een gesprek hierover hebben met de HA en mogelijk stuurt hij je door naar een maatschappelijk werker of psychologe om hier nog een aantal gesprekken te hebben.. Dit kan je helpen wat zaken op zijn plek te krijgen én kan zorgen dat jij wat meer rust vind in je leven!



sterkte!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven