In een put :(

23-02-2012 22:10 43 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal



De laatste 6 maanden ben ik depressief. Het wilt maar niet stoppen en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Ik ben in een put gevallen en geraak er gewoon niet meer uit. Wat moet ik doen? Ik weet het even echt niet meer :(
Maar waarom wil je dan perse geen hulp zoeken?



Misschien voelt het voor jezelf als een zwaktebod, maar dat is het niet. En wat dan nog? Als daar jouw oplossing ligt, dan is dat zo.
Alle reacties Link kopieren
Ik wil niet aan mezelf werken. Ik haat mezelf. Ik wil gewoon op één of andere manier ooit nog eens trots op mezelf kunnen zijn of blij kunnen zijn, meer vraag ik niet.
Trollllllllll
Die twee gaan niet samen, he.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan geen hulp zoeken. Ik heb fouten gemaakt in het verleden en als ik hulp zoek word ik daar constant mee geconfronteerd. Dit wil ik absoluut niet. Ik wil vooruit en niet telkens opnieuw herinnerd worden aan het verleden.
Alle reacties Link kopieren
Hmmmmm, ga nu toch ook wel twijfelen aan het trollgehalte. Nou ja: laatste poging omdat ik een enorm watje ben:



Sites die ik je eerder noemen hebben ook on-line hulp (los van de zelftest) de behandelaar en jij mailen elkaar.

Je krijgt opdrachten. Je hoeft er de deur niet voor uit.



Maaaaar: het gaat niet vanzelf. Helaas.
Alle reacties Link kopieren
quote:ihaveadream schreef op donderdag 23 februari 2012 23:13 Ik kan geen hulp zoeken. Ik heb fouten gemaakt in het verleden en als ik hulp zoek word ik daar constant mee geconfronteerd. Dit wil ik absoluut niet. Ik wil vooruit en niet telkens opnieuw herinnerd worden aan het verleden.



Dan zit erniks anders op dan dat te doen. En dan ook niet meer hier komen HAK-ken. (Hulp Afwijzend Klagen)



Daar word ik zooooo depressief van
Ik snap dat je liever niet wordt geconfronteerd met fouten uit het verleden, dat wil niemand.



Maar zoals je je voelt kun je ook niet langer doorgaan, het kan wel maar dan blijf je je zo voelen.



Je zou ook langzaamaan wel happy kunnen zijn en ja, dat gaat tranen kosten, maar dat is het wel waard,



En wees eerlijk: nu zeg je het tegen niemand, maar in stilte met alleen je eigen gedachten word je daar ook mee geconfronteerd, dus die gedachten zijn er sowieso.



Als je in therapie gaat dan heb je een onbekende tegenover je. Het is zijn/haar taak jou te helpen, niet te veroordelen en dat gebeurt ook niet.
quote:anouar schreef op 23 februari 2012 @ 23:16:

Hmmmmm, ga nu toch ook wel twijfelen aan het trollgehalte. Nou ja: laatste poging omdat ik een enorm watje ben:



Sites die ik je eerder noemen hebben ook on-line hulp (los van de zelftest) de behandelaar en jij mailen elkaar.

Je krijgt opdrachten. Je hoeft er de deur niet voor uit.



Maaaaar: het gaat niet vanzelf. Helaas.Zegt het topic 'ik wil een kind' iemand iets, was dezelfde trol. Heb al gestaft en mocht ik er naast zitten, dan merken we dat ook vanzelf.
Alle reacties Link kopieren
Vrees dat je gelijk hebt. Lekker dan...
Alle reacties Link kopieren
quote:loisnvt schreef op 23 februari 2012 @ 23:19:

[...]





Zegt het topic 'ik wil een kind' iemand iets, was dezelfde trol. Heb al gestaft en mocht ik er naast zitten, dan merken we dat ook vanzelf.Echt?! Heb ik me daar een middag voor uitgesloofd?!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb wel degelijk een groot probleem! Ik wijs totaal geen hulp af, maar de huisarts is gewoon onmogelijk. Ik zou dit er nooit opzetten om er eventjes mee te lachen.
Alle reacties Link kopieren
Nou... Make my day met zo'n nick als die van jou. Wat ga je dan wel doen, als het niet HAK-ken is?
Alle reacties Link kopieren
Je wilt geen hulp zoeken bij een huisarts of je vrienden maar wel hulp van ons, hoe zie je dat voor je?
We lachen niet allemaal om je, lees daar gewoon overheen.



Misschien moet je ons iets meer info geven, zodat we weten waar je op doelt, want gaat het om jou of om de huisarts?



Mocht je om een of andere reden liever niet naar je huisarts willen maar wel open staan voor hulp, dan is daar wel een mouw aan te passen denk ik.



Nogmaals: wij willen best meedenken, maar dan moet je wel wat opener zijn. En waarom niet? Je kent hier toch niemand.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb littekens op mijn armen omdat ik mezelf vaak snijd, of toch de laatste tijd. Ik zie het als de enige rede om me iets beter te voelen.

Mijn huisarts snapt dat niet en ik wil niet dat die dat ziet. Hoe moet ik die ooit alles uitleggen? Dat is gewoon echt niks voor mij.

Iedereen kent me als een vrolijk meisje en ik wil dat zo houden.
Alle reacties Link kopieren
een andere arts?



het klinkt wel ernstig als je je snijdt, je je ongelukkig voelt én daarbij ook nog es geen hulp accepteert maar wel nodig hebt.



een andere arts, een andere instantie, je kunt zelf een psycholoog benaderen, of praat es met vrienden of familie, juist deze mensen heb je nodig als je het moeilijk hebt en voor hen mag je geen masker ophouden.

het is niet zwak als je toegeeft hulp nodig te hebben, het is juist sterk je zwakheden te onderkennen.
Alle reacties Link kopieren
Mijn vrienden gaan me voor zot verklaren, want wie snijd er nu zichzelf? Dit is gewoon niet mij en ik wil niet dat ze me anders gaan bekijken ofzo. En het is gewoon eng als jezelf niet meer herkent.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven