Psyche
alle pijlers
lusteloos en down
vrijdag 2 maart 2012 om 21:39
Het is voor mij best een drempel om dit topic te openen, maar toch ga ik het doen.
In het verleden heb ik twee keer een depressie gehad. In de tussen periodes heb ik vaak gedacht dat ik een soort van chronische depressie had. Een leegte/zwaarte die altijd aanwezig is, maar waar ik periodes redelijk mee om kan gaan.
Zo n beetje het laatste jaar zijn veel dingen in mijn leven op het goede spoor gekomen. Leuke en goede relatie, leuk appartement, een baan passend bij mijn studie wat allemaal goed loopt.
Het punt is dat ik mezelf weer een beetje weg voel glijden in sommige aspecten. Maar het mag niet van mezelf en ik kan het ook moeilijk toegeven. Als het nu verkeerd zou gaan wat in mijn leven zou het dan nog beter kunnen maken.
Ik voel me vooral erg lusteloos, heb nergens zin in. Ik ervaar mijn leven als een sleur en een grote opgave. Elke dag opstaan, werken, eten slapen enz.
Ik probeer het leven wat 'spannender' te maken. We hebben pas een vakantie geboekt voor in april en spreek wat meer met vriendinnen af. Ook ga ik min 1 keer per week sporten en ben met een nieuw 'clubje' begonnen. Maar het gevoel komt gewoon niet. Ik kijk nergens naar uit, alleen naar niks moeten en vrij zijn. Maar als dat zo is voel ik me juist beroerder.
Het is niet zo dat ik helemaal geen plezier meer ervaar. Soms gaat het even (een uur tot paar uur) goed en dan voel ik me weer ellendig.
Ik wil dit echt niet nog eens.Leven in zo n enorm zwart gat. Zo is het nu gelukkig niet, maar daar wil ik zeker ook niet naar terug! Echt niet. Maar wat moet ik nou doen om dat te voorkomen?
( ik heb in het verleden langdurig en verschillende therapieen e.d. gevolgd. Hier ging ik me eigenlijk alleen maar beroerder van voelen.Ook heb ik twee maal AD gebruikt, hielp ook niet veel maakte me nog vlakker)
Iemand die dit herkent? Wat helpt je dan om dit gevoel om te buigen?
In het verleden heb ik twee keer een depressie gehad. In de tussen periodes heb ik vaak gedacht dat ik een soort van chronische depressie had. Een leegte/zwaarte die altijd aanwezig is, maar waar ik periodes redelijk mee om kan gaan.
Zo n beetje het laatste jaar zijn veel dingen in mijn leven op het goede spoor gekomen. Leuke en goede relatie, leuk appartement, een baan passend bij mijn studie wat allemaal goed loopt.
Het punt is dat ik mezelf weer een beetje weg voel glijden in sommige aspecten. Maar het mag niet van mezelf en ik kan het ook moeilijk toegeven. Als het nu verkeerd zou gaan wat in mijn leven zou het dan nog beter kunnen maken.
Ik voel me vooral erg lusteloos, heb nergens zin in. Ik ervaar mijn leven als een sleur en een grote opgave. Elke dag opstaan, werken, eten slapen enz.
Ik probeer het leven wat 'spannender' te maken. We hebben pas een vakantie geboekt voor in april en spreek wat meer met vriendinnen af. Ook ga ik min 1 keer per week sporten en ben met een nieuw 'clubje' begonnen. Maar het gevoel komt gewoon niet. Ik kijk nergens naar uit, alleen naar niks moeten en vrij zijn. Maar als dat zo is voel ik me juist beroerder.
Het is niet zo dat ik helemaal geen plezier meer ervaar. Soms gaat het even (een uur tot paar uur) goed en dan voel ik me weer ellendig.
Ik wil dit echt niet nog eens.Leven in zo n enorm zwart gat. Zo is het nu gelukkig niet, maar daar wil ik zeker ook niet naar terug! Echt niet. Maar wat moet ik nou doen om dat te voorkomen?
( ik heb in het verleden langdurig en verschillende therapieen e.d. gevolgd. Hier ging ik me eigenlijk alleen maar beroerder van voelen.Ook heb ik twee maal AD gebruikt, hielp ook niet veel maakte me nog vlakker)
Iemand die dit herkent? Wat helpt je dan om dit gevoel om te buigen?
vrijdag 2 maart 2012 om 23:05
ik herken het wel. Ik heb het ook wel eens (niet vaak) maar met vlagen komt het wel eens voor. Het gevoel van altijd maar dingen moeten. Een huishouden runnen, werken, sociaal zijn naar familie/vrienden/vriend, voor jezelf zorgen etc etc. Ik verlang dan om te reizen, naar de andere kant van de wereld. Ver weg!
Voor mij is het een kwestie van afleiding zoeken op die momenten en een knop omzetten. Bedenken wat ik allemaal heb en hoe blij ik eigenlijk ben met die baan. Ik vraag mezelf af; wat als ik die baan niet had..?
Voor mij is het een kwestie van afleiding zoeken op die momenten en een knop omzetten. Bedenken wat ik allemaal heb en hoe blij ik eigenlijk ben met die baan. Ik vraag mezelf af; wat als ik die baan niet had..?
zaterdag 3 maart 2012 om 09:31
Het lijkt alsof je de oplossing steeds zoekt buiten je, je veranderd iets in je omgeving, boekt een vakantie, enz. Maar ik denk dat je het in jezelf moet zoeken, denk dat zo'n gevoel (ik herken het) komt doordat je niet leeft vanuit je hart, niet in contact staat met jezelf. Lees anders eens de laatste posts in dit topic; Eigen identiteit en het vinden van klein geluk
zaterdag 3 maart 2012 om 09:59
Ik herken het heel erg. Voel me bijna precies zoals jij omschrijft. Heb een relatie, huis, leuk (met wel veel werkdruk) werk, vrienden. Maar ook ik voel me heel lusteloos en kijk vooral uit naar niets doen. En als dat moment er dan is en ik wil een boek lezen ofzo heb ik ook daar helemaal geen zin in en voel ik me ellendig. Ga dan ook vaak aan alles twijfelen. Op dit moment weet ik vaak niet wat ik voel en dat geldt ook in mijn relatie. Qua werk twIjfel ik. Door reistijd van meer dan 3 uur per dag ben ik erg moe en heb ik door de week heel weinig vrije tijd.
Maar ik heb het al mijn hele leven in me om altijd te kijken jaar hoe het beter kan. Ik leg de lat altijd hoog voor mezelf en ben helaas niet snel tevreden.
Ik heb in het verleden ook een aantal keer echte depressie gehad en verder voelt het alsof die donkere wolken altijd een beetje om me heen hangen. Vorige week enorme huilbuien gehad (duw normaal altijd alles weg) en toen kwam veel verdriet terug van vroeger. Begin te denken dat ik dingen uit mijn verleden nooit heb verwerkt/afgesloten.
Helaas heb ik geen tips voor je. Maar heb dus wel hetzelfde. Weet jij waar vroeger je depressies vandaan kwamen? Hopelijk gaat de zon snel weer wat meer schijnen!
Maar ik heb het al mijn hele leven in me om altijd te kijken jaar hoe het beter kan. Ik leg de lat altijd hoog voor mezelf en ben helaas niet snel tevreden.
Ik heb in het verleden ook een aantal keer echte depressie gehad en verder voelt het alsof die donkere wolken altijd een beetje om me heen hangen. Vorige week enorme huilbuien gehad (duw normaal altijd alles weg) en toen kwam veel verdriet terug van vroeger. Begin te denken dat ik dingen uit mijn verleden nooit heb verwerkt/afgesloten.
Helaas heb ik geen tips voor je. Maar heb dus wel hetzelfde. Weet jij waar vroeger je depressies vandaan kwamen? Hopelijk gaat de zon snel weer wat meer schijnen!
zondag 4 maart 2012 om 11:11
Ik denk inderdaad dat het iets is dat in mezelf zit, en niet in omgevingsfactoren. Alleen heb ik geen idee hoe ik dat dan aan zou moeten pakken. Ik heb namelijk al allerlei therapieën gevolgd. Het werkt bij mij juist averecht. Ik ga dan teveel in dat gevoel hangen.. dat wekt de depressie juist op.
Ik denk/hoop dat het ook helpt als het straks weer lente wordt. Ik denk soms dat ik een soort van chronische lichte depressie heb ofzo dat altijd latent aanwezig is. Ik denk dat het het beste werkt als ik er niet teveel over nadenk.. het accepteer.. maar dat weet ik ook niet zeker..
Ik denk/hoop dat het ook helpt als het straks weer lente wordt. Ik denk soms dat ik een soort van chronische lichte depressie heb ofzo dat altijd latent aanwezig is. Ik denk dat het het beste werkt als ik er niet teveel over nadenk.. het accepteer.. maar dat weet ik ook niet zeker..
