Kinderen
alle pijlers
Opeens kinderwens?
maandag 19 maart 2012 om 15:09
Het kan inderdaad door de hormonen komen. Nu je geen pil meer gebruikt, heb je gewoon je eigen cyclus weer en - het is vast niet wetenschappelijk onderbouwt, maar goed- dan denk ik dat een kinderwens dan sterker naar voren komt dan met pil.
Verder heb je al een tijdje een vaste relatie en denken jullie al over de toekomst samen. Logisch dat kinderen dan ook besproken worden en zo ga je er over nadenken en lijkt het je wel of niet een leuk idee.
Tenslotte heb je biologisch ook een goede leeftijd om kinderen te krijgen en misschien al vriendinnen of familieleden die wel al zwanger zijn. Het is kortom ineens geen ver van je bed show meer.
Probeer toch je kinderwens nog even uit te stellen tot je studie af is. Botvier je moedergevoelens op kleine neefjes en nichtjes of een huisdier.
Verder heb je al een tijdje een vaste relatie en denken jullie al over de toekomst samen. Logisch dat kinderen dan ook besproken worden en zo ga je er over nadenken en lijkt het je wel of niet een leuk idee.
Tenslotte heb je biologisch ook een goede leeftijd om kinderen te krijgen en misschien al vriendinnen of familieleden die wel al zwanger zijn. Het is kortom ineens geen ver van je bed show meer.
Probeer toch je kinderwens nog even uit te stellen tot je studie af is. Botvier je moedergevoelens op kleine neefjes en nichtjes of een huisdier.
maandag 19 maart 2012 om 15:11
Zet het uit je hoofd, die plotselinge behoefte gaat wel weer over en dan komt het over een paar jaar wel weer terug. Zou inderdaad best eens kunnen komen door het idee dat het nu kán gebeuren, omdat je geen pil meer slikt.
Ik heb dat ook een tijdje gehad toen ik begin 20 was, mijn beste vriendinnen kregen kort achter elkaar kinderen (waren paar jaar ouder) en van zo dichtbij leek dat babygedoe wel erg leuk. Bovendien kon ik helemaal nergens meer over meepraten, dat zal ook wel meegespeeld hebben in mijn plotselinge kinderwens. Gelukkig hebben man en ik er niks mee gedaan, en na een aantal maanden zakte het weer af. Een paar jaar later kwam het weer terug en toen was onze situatie er ook veel beter voor en toen zijn we er wel voor gegaan.
Ik heb dat ook een tijdje gehad toen ik begin 20 was, mijn beste vriendinnen kregen kort achter elkaar kinderen (waren paar jaar ouder) en van zo dichtbij leek dat babygedoe wel erg leuk. Bovendien kon ik helemaal nergens meer over meepraten, dat zal ook wel meegespeeld hebben in mijn plotselinge kinderwens. Gelukkig hebben man en ik er niks mee gedaan, en na een aantal maanden zakte het weer af. Een paar jaar later kwam het weer terug en toen was onze situatie er ook veel beter voor en toen zijn we er wel voor gegaan.
..
maandag 19 maart 2012 om 15:24
Denk even aan :
- 3 keer per nacht je bed uit moeten
-kind wat huilt/krijst en waarvan je niet weet waarom en het wil niet stil worden gedurende 2 uur achter elkaar.
- niet meer uitslapen
- niet meer zo makkelijk uit eten gaan/leuke dingen doen
- geen rust me hebben, want elke 2/3 uur moet je kind eten
- het is duur, heel duur (luiers, voeding maar ook de uitzet)
- jullie wonen op een studentenkamer, geen goede plek voor een baby.
- je studie afmaken terwijl je al een kind hebt is heel erg moeilijk
- je leven staat 24/7 in het teken van een kind
- baby's huilen altijd tijdens jouw etenstijd, dus rustig je bord leegeten is er niet meer bij
- een tv-programma of film in 1 keer kijken lukt ook niet meer, want tussendoor moet je minstens 3 keer naar je kind om te voeden, speen te geven, poepluier te verschonen etc.
- even bij vrienden langs is een volksverhuizing
- je huis word overgenomen door spuugdoekjes, maxi cosi, hydrofiele luiers, box, noem maar op.
- je eigen kleren zitten onder het spuug/melk
- tijd om te douchen is er bijna niet meer
Vergeet ik nog wat? Vast wel...maar dit is wel alles wat je niet ziet als je bij die o zo lieve baby op kraamvisite gaat ze lijken lief en schattig, maar het neemt echt je hele leven over en als ik jullie situatie zo bekijk is dat geen goede combi. Wacht ermee tot na je studie, dan kan je je kindje ook meer bieden en heb je er meer tijd voor. Het moederschap heeft ook hele leuke kanten hoor! Begrijp me niet verkeerd. Maar ik denk dat jij even de minder leuke kanten moet horen nu hihi.
En nu ga ik weer, want mijn dochter word net wakker en heeft honger
- 3 keer per nacht je bed uit moeten
-kind wat huilt/krijst en waarvan je niet weet waarom en het wil niet stil worden gedurende 2 uur achter elkaar.
- niet meer uitslapen
- niet meer zo makkelijk uit eten gaan/leuke dingen doen
- geen rust me hebben, want elke 2/3 uur moet je kind eten
- het is duur, heel duur (luiers, voeding maar ook de uitzet)
- jullie wonen op een studentenkamer, geen goede plek voor een baby.
- je studie afmaken terwijl je al een kind hebt is heel erg moeilijk
- je leven staat 24/7 in het teken van een kind
- baby's huilen altijd tijdens jouw etenstijd, dus rustig je bord leegeten is er niet meer bij
- een tv-programma of film in 1 keer kijken lukt ook niet meer, want tussendoor moet je minstens 3 keer naar je kind om te voeden, speen te geven, poepluier te verschonen etc.
- even bij vrienden langs is een volksverhuizing
- je huis word overgenomen door spuugdoekjes, maxi cosi, hydrofiele luiers, box, noem maar op.
- je eigen kleren zitten onder het spuug/melk
- tijd om te douchen is er bijna niet meer
Vergeet ik nog wat? Vast wel...maar dit is wel alles wat je niet ziet als je bij die o zo lieve baby op kraamvisite gaat ze lijken lief en schattig, maar het neemt echt je hele leven over en als ik jullie situatie zo bekijk is dat geen goede combi. Wacht ermee tot na je studie, dan kan je je kindje ook meer bieden en heb je er meer tijd voor. Het moederschap heeft ook hele leuke kanten hoor! Begrijp me niet verkeerd. Maar ik denk dat jij even de minder leuke kanten moet horen nu hihi.
En nu ga ik weer, want mijn dochter word net wakker en heeft honger
maandag 19 maart 2012 om 15:27
Gezond verstand is het enige wat helpt.
Verder: jezelf niet te raar vinden, mijn hormonen staan al sinds mijn 19e op springen en ik ben nu 24, student, samenwonend met vriend en nog steeds kinderloos.
Maar er gaat geen week voorbij waarin ik niet 100 keer aan kinderen heb gedacht..En ik moet nog een paar jaar, want dat verstand van mij wil werken, een mooi(er) huis et cetera.
In ieder geval, ik voel met je mee.
Verder: jezelf niet te raar vinden, mijn hormonen staan al sinds mijn 19e op springen en ik ben nu 24, student, samenwonend met vriend en nog steeds kinderloos.
Maar er gaat geen week voorbij waarin ik niet 100 keer aan kinderen heb gedacht..En ik moet nog een paar jaar, want dat verstand van mij wil werken, een mooi(er) huis et cetera.
In ieder geval, ik voel met je mee.
maandag 19 maart 2012 om 15:43
Hoi,
Is normaal die gedachten. Is je moeder instinct en inderdaad de hormonen. Als je die continu moet volgen had elke vrouw nu 10 kinderen haha. Dat stopt niet tot na je overgang
Ik heb er nu 2 (ben 24) en vind dat wel echt genoeg. ben blij dat er anticonceptie is. Vreemd genoeg betrap ik mezelf erop dat ik zit te rekenen als er een derde bij zou komen.
En echt achteraf was ik iets te snel gegaan met kinderen want alles wat Ivetje net zei klopt!
ben wel ontzettend blij en gezegend met mijn liefies!
Is normaal die gedachten. Is je moeder instinct en inderdaad de hormonen. Als je die continu moet volgen had elke vrouw nu 10 kinderen haha. Dat stopt niet tot na je overgang
Ik heb er nu 2 (ben 24) en vind dat wel echt genoeg. ben blij dat er anticonceptie is. Vreemd genoeg betrap ik mezelf erop dat ik zit te rekenen als er een derde bij zou komen.
En echt achteraf was ik iets te snel gegaan met kinderen want alles wat Ivetje net zei klopt!
ben wel ontzettend blij en gezegend met mijn liefies!
maandag 19 maart 2012 om 15:47
quote:priempje schreef op 19 maart 2012 @ 15:39:
ivetje das is bij ieder kind weer anders he...mwah, elke baby huilt regelmatig en elke baby heeft op z'n tijd eten en een schone luier nodig. En met een kind kun je gewoon niet ff snel de deur uit, onmogelijk. Je krijgt er wel handigheid in, maar je moet ineens aan duizend en een dingen denken (flesje mee, luiers mee, verschoninkje mee, blijven we lang weg, dan moet er extra melk mee e/o fruithapje). En wat te denken van de keren dat mijn baby eindelijk sliep en ik eten wilde koken en erachter kwam dat ik een essentieel ingrediënt miste....dan kun je dus niet naar de winkel.
ivetje das is bij ieder kind weer anders he...mwah, elke baby huilt regelmatig en elke baby heeft op z'n tijd eten en een schone luier nodig. En met een kind kun je gewoon niet ff snel de deur uit, onmogelijk. Je krijgt er wel handigheid in, maar je moet ineens aan duizend en een dingen denken (flesje mee, luiers mee, verschoninkje mee, blijven we lang weg, dan moet er extra melk mee e/o fruithapje). En wat te denken van de keren dat mijn baby eindelijk sliep en ik eten wilde koken en erachter kwam dat ik een essentieel ingrediënt miste....dan kun je dus niet naar de winkel.
maandag 19 maart 2012 om 15:53
TO, ik heb dat al vanaf mijn 19e en ben een groot gedeelte van de tijd nog vriendloos geweest ook. Ben nu 28 en zwanger van de eerste. Er zijn inderdaad periodes dat je er heel veel aan denkt en er zijn periodes dat het je geen moeite kost om er zomaar een paar weken niet bij stil te staan.
En als ik dan de hoopgevende woorden van Ivetje zo lees, denk ik: dank je he, kom je 20 weken te laat mee
En als ik dan de hoopgevende woorden van Ivetje zo lees, denk ik: dank je he, kom je 20 weken te laat mee
maandag 19 maart 2012 om 15:57
quote:Ivetje schreef op 19 maart 2012 @ 15:49:
Priempje : je gaat mij niet vertellen dat er 1 baby is die vanaf geboorte doorslaapt en nooit huilt sommige dingen kunnen anders zijn, maar deze 2 zijn wel het ergst en die doen elke baby haha!
nou inderdaad, de eerste weken heb ik geen avond rustig kunnen eten ivm huilende baby die zich alleen door mij liet troosten. En mijn man werd 's nachts nergens van wakker dus daar draaide ik ook voor op.
Maar wat ik het ergste vond en waar ik me lelijk op verkeken had was dus dat ik echt nooit meer zo de deur uit kon. Altijd rekening houden met zoveel dingen en scenario's. Nooit spontaan besluiten ergens langer te blijven zitten, want je had geen voeding of luiers meer, altijd maar oppas regelen. Brr, ben blij dat dat niet meer hoeft.
Priempje : je gaat mij niet vertellen dat er 1 baby is die vanaf geboorte doorslaapt en nooit huilt
sommige dingen kunnen anders zijn, maar deze 2 zijn wel het ergst en die doen elke baby haha!nou inderdaad, de eerste weken heb ik geen avond rustig kunnen eten ivm huilende baby die zich alleen door mij liet troosten. En mijn man werd 's nachts nergens van wakker dus daar draaide ik ook voor op.
Maar wat ik het ergste vond en waar ik me lelijk op verkeken had was dus dat ik echt nooit meer zo de deur uit kon. Altijd rekening houden met zoveel dingen en scenario's. Nooit spontaan besluiten ergens langer te blijven zitten, want je had geen voeding of luiers meer, altijd maar oppas regelen. Brr, ben blij dat dat niet meer hoeft.
maandag 19 maart 2012 om 16:01
Dat echte hysterische of obsessieve er aan denken heb ik gelukkig ook maar met periodes hoor
En onze kat maakt veel goed, ik projecteer er alles op. Daarnaast heb ik verantwoordelijkheden door haar, weliswaar niet zo veel als bij een kind maar het helpt je wel te realiseren dat vrijheid een groot goed is!
En onze kat maakt veel goed, ik projecteer er alles op. Daarnaast heb ik verantwoordelijkheden door haar, weliswaar niet zo veel als bij een kind maar het helpt je wel te realiseren dat vrijheid een groot goed is!
maandag 19 maart 2012 om 16:03
quote:Starshine schreef op 19 maart 2012 @ 15:57:
[...]
Maar wat ik het ergste vond en waar ik me lelijk op verkeken had was dus dat ik echt nooit meer zo de deur uit kon. Altijd rekening houden met zoveel dingen en scenario's. Nooit spontaan besluiten ergens langer te blijven zitten, want je had geen voeding of luiers meer, altijd maar oppas regelen. Brr, ben blij dat dat niet meer hoeft.
Dit heb ik niet zo ervaren. Zorgde altijd voor genoeg luiers, extra kleding in de luiertas en daarnaast gaf ik borstvoeding, waardoor ik altijd eten bij me had. Ik vind dat je met één kind nog best flexibel bent eigenlijk.
Maar... Ondanks dat kan TO beter nog even wachten, vind ik. Een kind is niet niks natuurlijk.
[...]
Maar wat ik het ergste vond en waar ik me lelijk op verkeken had was dus dat ik echt nooit meer zo de deur uit kon. Altijd rekening houden met zoveel dingen en scenario's. Nooit spontaan besluiten ergens langer te blijven zitten, want je had geen voeding of luiers meer, altijd maar oppas regelen. Brr, ben blij dat dat niet meer hoeft.
Dit heb ik niet zo ervaren. Zorgde altijd voor genoeg luiers, extra kleding in de luiertas en daarnaast gaf ik borstvoeding, waardoor ik altijd eten bij me had. Ik vind dat je met één kind nog best flexibel bent eigenlijk.
Maar... Ondanks dat kan TO beter nog even wachten, vind ik. Een kind is niet niks natuurlijk.
maandag 19 maart 2012 om 16:18
Toen ik nog aan de pil was had ik echt een hekel aan kinderen, maar toen ik zoals jij om medische redenen stopte met de pil, begon ik ze best leuk te vinden. Ik weet niet of het met elkaar te maken heeft, maar opvallend was het wel! Bij mij is het alleen niet zo sterk dat ik meteen een kinderwens heb ofzo, dus wat dat betreft is de situatie niet helemaal vergelijkmaar. Ik kan je wel vertellen dat mijn kinderirritaties na één jaar zonder pil langzaamaan een beetje zijn teruggekomen, dus misschien zijn die gedachtes van jou nu ook van tijdelijke aard, en moet je gewoon maar geduld hebben eer ze weer weggaan.
maandag 19 maart 2012 om 16:25
quote:kabouterpuntmuts schreef op 19 maart 2012 @ 16:04:
Kortom, ik ben blij dat ik niet de enige ben met moedergevoelens, maar nu je 28 bent en zwanger (met naar ik aanneem een huis en een baan) zou ik er lekker van genieten. Gefeliciteerd in ieder geval!
Thanks!
En ik weet het hoor, ik heb het me allemaal gerealiseerd, en tóch wilde ik zwanger worden. Zó sterk is die wens nou eenmaal. Bij mij heeft het 9 jaar geduurd voordat ik er wat mee kon (en 4 jaar in mijn huidige relatie: ik wist heel snel dat mijn vriend de vader van mijn kind(eren) zou worden, maar hij was er nog niet aan toe). Het is meer dat ik ook moest wachten op de goede omstandigheden.
En nu die er zijn, gooit niemand meer met die roze wolk en die schattige zwitsal-baby'tjes, maar alleen met poepbroeken en slapeloze nachten Ach, ook daar groei ik in mee en uiteindelijk overheen!
Succes met wachten en met je hormonen. Ze zijn lang niet altijd gemakkelijk.
Kortom, ik ben blij dat ik niet de enige ben met moedergevoelens, maar nu je 28 bent en zwanger (met naar ik aanneem een huis en een baan) zou ik er lekker van genieten. Gefeliciteerd in ieder geval!
Thanks!
En ik weet het hoor, ik heb het me allemaal gerealiseerd, en tóch wilde ik zwanger worden. Zó sterk is die wens nou eenmaal. Bij mij heeft het 9 jaar geduurd voordat ik er wat mee kon (en 4 jaar in mijn huidige relatie: ik wist heel snel dat mijn vriend de vader van mijn kind(eren) zou worden, maar hij was er nog niet aan toe). Het is meer dat ik ook moest wachten op de goede omstandigheden.
En nu die er zijn, gooit niemand meer met die roze wolk en die schattige zwitsal-baby'tjes, maar alleen met poepbroeken en slapeloze nachten Ach, ook daar groei ik in mee en uiteindelijk overheen!
Succes met wachten en met je hormonen. Ze zijn lang niet altijd gemakkelijk.
