wat te doen?
vrijdag 30 maart 2012 om 12:11
Op een aanraden van een vriendin post ik hier maar eens mijn situatie: misschien dat de mening van niet betrokken mensen wat duidelijkheid geeft.
Sinds 8,5 maand heb ik een relatie met H. En sinds ongeveer november is hij nagenoeg constant bij mij, omdat ik een redelijk groot huur appartement heb en hij een kamer waar nog geen 2 persoonsbed in past.
In februari ben ik een maand weggeweest om te reizen in Australie, iets wat ik al veel langer wilde naar mijn afstudeerde en het ticket ook al had geboekt voordat H en ik iets serieus kregen.
Nu was het de afspraak om nadat ik terug was het over samenwonen te hebben omdat hij toch al zo vaak hier is, dit hebben we 2 dagen geleden gedaan. Echter gaf hij aan dat ie het wel lekker vindt zo: heel vaak bij mij en toch zijn eigen kamer aanhouden als backup. En vooralsnog geen reden ziet om een termijn af te spreken dat we "echt" gaan samenwonen.
Het voelt als een harde klap in mijn gezicht: zo van ik vind je leuk voor nu, maar ik ben er (nog) niet zeker van. Kortom ik ben geneigd om een punt achter de relatie te gaan zetten....We zijn 26 en 28 jaar oud.
Sinds 8,5 maand heb ik een relatie met H. En sinds ongeveer november is hij nagenoeg constant bij mij, omdat ik een redelijk groot huur appartement heb en hij een kamer waar nog geen 2 persoonsbed in past.
In februari ben ik een maand weggeweest om te reizen in Australie, iets wat ik al veel langer wilde naar mijn afstudeerde en het ticket ook al had geboekt voordat H en ik iets serieus kregen.
Nu was het de afspraak om nadat ik terug was het over samenwonen te hebben omdat hij toch al zo vaak hier is, dit hebben we 2 dagen geleden gedaan. Echter gaf hij aan dat ie het wel lekker vindt zo: heel vaak bij mij en toch zijn eigen kamer aanhouden als backup. En vooralsnog geen reden ziet om een termijn af te spreken dat we "echt" gaan samenwonen.
Het voelt als een harde klap in mijn gezicht: zo van ik vind je leuk voor nu, maar ik ben er (nog) niet zeker van. Kortom ik ben geneigd om een punt achter de relatie te gaan zetten....We zijn 26 en 28 jaar oud.
vrijdag 30 maart 2012 om 12:31
quote:nena_ schreef op 30 maart 2012 @ 12:29:
Mijn lief en ik zijn nu ongeveer 8 maanden samen, hij is 28 en ik word volgende maand 28. We zijn allebei heel zeker van elkaar en hebben besproken dat we ooit samen willen gaan wonen, maar dat dat de komende maanden nog niet gaat gebeuren. Heeft niets te maken met dat we elkaar niet leuk genoeg vinden, maar dat we er gewoon nog niet aan toe zijn. We slapen zo'n 4/5 avonden in de week samen en voorlopig zijn we beiden tevreden met hoe het gaat.
Ik snap wel dat het als een klap in je gezicht voelt, maar wat is jouw bezwaar tegen de huidige situatie? En valt dáár misschien over te praten?
Ik weet natuurlijk niet hoe het bij jullie zit, maar ik heb een eerdere relatie gehad waarbij we 99% van de tijd in mijn kleine studiootje waren. Dat was ik op een gegeven moment zó zat, want we waren altijd in "mijn" huis, dus alles was ook mijn verantwoordelijkheid: boodschappen, schoonmaken, rekeningen. Als mijn ex toentertijd gezegd zou hebben dat hij niet wilde samenwonen omdat hij het op deze manier wel lekker makkelijk vond, ja...dan zou ik het ook uitgemaakt hebben. Overigens bleek samenwonen ook niet de oplossing te zijn, zijn gemakzuchtige houding is één van de redenen geweest dat ik het alsnog uit heb gemaakt.Nena ik quoot je even voor
Dit is precies de situatie nu zoals jij hem beschrijft: ik doe de was, betaal de schoonmaakster en doe 75% van de tijd de boodschappen......
Mijn lief en ik zijn nu ongeveer 8 maanden samen, hij is 28 en ik word volgende maand 28. We zijn allebei heel zeker van elkaar en hebben besproken dat we ooit samen willen gaan wonen, maar dat dat de komende maanden nog niet gaat gebeuren. Heeft niets te maken met dat we elkaar niet leuk genoeg vinden, maar dat we er gewoon nog niet aan toe zijn. We slapen zo'n 4/5 avonden in de week samen en voorlopig zijn we beiden tevreden met hoe het gaat.
Ik snap wel dat het als een klap in je gezicht voelt, maar wat is jouw bezwaar tegen de huidige situatie? En valt dáár misschien over te praten?
Ik weet natuurlijk niet hoe het bij jullie zit, maar ik heb een eerdere relatie gehad waarbij we 99% van de tijd in mijn kleine studiootje waren. Dat was ik op een gegeven moment zó zat, want we waren altijd in "mijn" huis, dus alles was ook mijn verantwoordelijkheid: boodschappen, schoonmaken, rekeningen. Als mijn ex toentertijd gezegd zou hebben dat hij niet wilde samenwonen omdat hij het op deze manier wel lekker makkelijk vond, ja...dan zou ik het ook uitgemaakt hebben. Overigens bleek samenwonen ook niet de oplossing te zijn, zijn gemakzuchtige houding is één van de redenen geweest dat ik het alsnog uit heb gemaakt.Nena ik quoot je even voor
vrijdag 30 maart 2012 om 12:33
vrijdag 30 maart 2012 om 12:33
Ik denk dat je er te veel van maakt, motie van wantrouwen, wachten tot er iets beters voorbij komt, leuk voor nu...
Wat is er mis met elkaar echt leren kennen, ik had na drie jaar pas zoiets dat ik mijn huidige man goed genoeg kende om te gaan samenwonen. Na zes jaar ontdekte ik nog steeds nieuwe dingen aan hem, hoe hij reageert op stressvolle situaties, etc. En nu naar 15(!) jaar beginnen wij echt door te krijgen hoe onze karakters op elkaar reageren, wat onze relatievalkuilen zijn, etc.
Laat je partner lekker de kat uit de boom kijken en doe dat zelf ook.
Wat is er mis met elkaar echt leren kennen, ik had na drie jaar pas zoiets dat ik mijn huidige man goed genoeg kende om te gaan samenwonen. Na zes jaar ontdekte ik nog steeds nieuwe dingen aan hem, hoe hij reageert op stressvolle situaties, etc. En nu naar 15(!) jaar beginnen wij echt door te krijgen hoe onze karakters op elkaar reageren, wat onze relatievalkuilen zijn, etc.
Laat je partner lekker de kat uit de boom kijken en doe dat zelf ook.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 30 maart 2012 om 12:33
Ik begrijp je gevoel wel maar hij is er gewoon nog niet aan toe. Ik vind wel dat hij mag mee betalen als hij zeg maar 5 dagen bij jou is, of misschien nog meer. Je verbruikt toch meer.
Kijk zelf wat je nu verder wilt, want jij wilt wel sneller samenwonen, maar als het niet goed gaat dan heeft hij niets meer om op terug te vallen. En misschien ook een probleem krijgt.
Ik snap de teleurstelling maar ook wel zijn kant qua onzekerheid als het niet goed gaat.
Qua kosten en boodschappen zou ik een goede afspraak maken en ook dat hij mee helpt in het huishouden en het niet als een hotel ziet.
Kijk zelf wat je nu verder wilt, want jij wilt wel sneller samenwonen, maar als het niet goed gaat dan heeft hij niets meer om op terug te vallen. En misschien ook een probleem krijgt.
Ik snap de teleurstelling maar ook wel zijn kant qua onzekerheid als het niet goed gaat.
Qua kosten en boodschappen zou ik een goede afspraak maken en ook dat hij mee helpt in het huishouden en het niet als een hotel ziet.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 30 maart 2012 om 12:37
@mrsstanley, ik heb eerder de kat uit de boom gekeken en gewacht op iemand die na een aantal mag nog niks zeker wist en ik ben daardoor geneigd dat zeker niet meer te doen en vooral te doen waar ik mij goed voel en deze situatie zoals nu voelt niet meer goed, dus er moet iets veranderen.
Optie 1: voorzichtig aan gaan samen is dus afgesloten, blijven er 2 opties over voor mij: of ik stop ermee omdat het vertrouwen fout is gelopen of hij komt een stuk minder vaak tot ie het zeker weet, ik zie eigenlijk weinig tussenwegen...
Dat ie mee gaat betalen en dingen doen is eigenlijk een gepasseerd station hij woont hier niet dus hoeft ie dat ook niet vindt ie.....
Optie 1: voorzichtig aan gaan samen is dus afgesloten, blijven er 2 opties over voor mij: of ik stop ermee omdat het vertrouwen fout is gelopen of hij komt een stuk minder vaak tot ie het zeker weet, ik zie eigenlijk weinig tussenwegen...
Dat ie mee gaat betalen en dingen doen is eigenlijk een gepasseerd station hij woont hier niet dus hoeft ie dat ook niet vindt ie.....
vrijdag 30 maart 2012 om 12:38
quote:vivatobbertje schreef op 30 maart 2012 @ 12:31:
[...]
Nena ik quoot je even voor
Dit is precies de situatie nu zoals jij hem beschrijft: ik doe de was, betaal de schoonmaakster en doe 75% van de tijd de boodschappen......
Ik kan me heel goed voorstellen dat je hier genoeg van hebt en dat je een 'eerlijkere' verdeling wil. Ik kan je alleen wel vertellen dat gaan samenwonen zonder DIT bespreekbaar te maken niet de oplossing is .
Dus het lijkt me dat het probleem niet is dat je vriend niet wil samenwonen, maar dat hij niet (voldoende) meehelpt/betaalt als jullie bij jou zijn. En daar zullen jullie samen een oplossing voor moeten vinden.
[...]
Nena ik quoot je even voor
Ik kan me heel goed voorstellen dat je hier genoeg van hebt en dat je een 'eerlijkere' verdeling wil. Ik kan je alleen wel vertellen dat gaan samenwonen zonder DIT bespreekbaar te maken niet de oplossing is .
Dus het lijkt me dat het probleem niet is dat je vriend niet wil samenwonen, maar dat hij niet (voldoende) meehelpt/betaalt als jullie bij jou zijn. En daar zullen jullie samen een oplossing voor moeten vinden.
vrijdag 30 maart 2012 om 12:39
Hmmm..is dat niet een beetje een overdreven reactie om uit elkaar te willen gaan? Ik kan me goed voorstellen dat je nu teleurgesteld bent en dat dit eventjes tijd nodig heeft om te bezinken, maar feitelijk is 8,5 nog niet echt mega-lang.Wat hij zegt hoeft ie nog niet te bedoelen als regelrechte afwijzing. Misschien heeft ie wel horror verhalen gehoord in zijn omgeving of via fam. over mensen die te snel zijn gaan samenwonen bij wie het mis is gegaan. Is het niet juist ook verstandig en logisch dat ie niet gelijk zijn eigen kamer op geeft?!
Wel klinkt de reactie van je vriend me er een van, nu heb ik best of both worlds dus waarom dit veranderen? Immers hij kan gewoon lekker chillen in jouw huis wanneer die wil. Is ie niet op zoek naar een soort vriendin + moeder all in one...? Dat is wel een beetje een afknapper...
Misschien moet je daar eens meer aan doen, ervoor zorgen dat ie jouw huis niet als een 2e huiskamer gaat zien. Dan ontstaat er vanzelf wel een behoefte om over samenwonen na te gaan denken.
Wel klinkt de reactie van je vriend me er een van, nu heb ik best of both worlds dus waarom dit veranderen? Immers hij kan gewoon lekker chillen in jouw huis wanneer die wil. Is ie niet op zoek naar een soort vriendin + moeder all in one...? Dat is wel een beetje een afknapper...
Misschien moet je daar eens meer aan doen, ervoor zorgen dat ie jouw huis niet als een 2e huiskamer gaat zien. Dan ontstaat er vanzelf wel een behoefte om over samenwonen na te gaan denken.
vrijdag 30 maart 2012 om 13:22
volgens mij is het probleem idd dat je vriend niet mee wil betalen en mee wil helpen in jouw huis. Ik vind dat wel onredelijk van hem, omdat hij er wel elke dag of minstens 4/5 dagen per week is. Dan maakt het niet uit of hij er wel of niet officieel woont. Als hij nu al geen compromis wil sluiten daarover, dan zegt dat wat over de toekomst...
En toen jij op vakantie was, mocht hij toen ook in jouw woning verblijven?
En toen jij op vakantie was, mocht hij toen ook in jouw woning verblijven?
vrijdag 30 maart 2012 om 13:25
quote:vivatobbertje schreef op 30 maart 2012 @ 12:37:
Dat ie mee gaat betalen en dingen doen is eigenlijk een gepasseerd station hij woont hier niet dus hoeft ie dat ook niet vindt ie.....Wat een sneu type. Dat zou voor mij al een flinke domper op de relatie zetten.
Dat ie mee gaat betalen en dingen doen is eigenlijk een gepasseerd station hij woont hier niet dus hoeft ie dat ook niet vindt ie.....Wat een sneu type. Dat zou voor mij al een flinke domper op de relatie zetten.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 30 maart 2012 om 13:33
als praktische tip zou ik bijv. mijn huissleutel terug vragen als ie die had onder het mom van een smoesje.
Zo.... weer eventjes de regie terug en het profiteergedrag de kop indrukken
alle mannen zijn uiteindelijk jongetjes.... you give them one finger they take a hand... tenminste als jij dat toe laat.
Zou absoluut nog niet denken aan de relatie verbreken, maar aan hem opnieuw opvoeden. Eventjes wat regeltjes introduceren (=lees bepaalde voordeeltjes afpakken), en natuurlijk allemaal op een luchtige, leuke manier.
Zo.... weer eventjes de regie terug en het profiteergedrag de kop indrukken
alle mannen zijn uiteindelijk jongetjes.... you give them one finger they take a hand... tenminste als jij dat toe laat.
Zou absoluut nog niet denken aan de relatie verbreken, maar aan hem opnieuw opvoeden. Eventjes wat regeltjes introduceren (=lees bepaalde voordeeltjes afpakken), en natuurlijk allemaal op een luchtige, leuke manier.
vrijdag 30 maart 2012 om 13:43
Ik zou aangeven dat ik het samen zijn en samen slapen ook heel gezellig vind, maar dat ik het wel eerlijker wil verdelen, dus dat jullie ook op zijn kamer gaan afspreken. Dan mag hij ook weer boodschappen doen en opruimen voor jullie. En ik zou regelmatig hem wegsturen van je eigen plek omdat je moet schoonmaken of tijd voor jezelf nodig hebt.
vrijdag 30 maart 2012 om 14:39
quote:vivatobbertje schreef op 30 maart 2012 @ 12:37:
Dat ie mee gaat betalen en dingen doen is eigenlijk een gepasseerd station hij woont hier niet dus hoeft ie dat ook niet vindt ie.....Getsie, lekker asociaal. Daarom wil hij dus niet samenwonen, ook al woont hij 80% van de tijd wel bij jou. Want dan zou hij wel moeten betalen en dingen doen.
Dat ie mee gaat betalen en dingen doen is eigenlijk een gepasseerd station hij woont hier niet dus hoeft ie dat ook niet vindt ie.....Getsie, lekker asociaal. Daarom wil hij dus niet samenwonen, ook al woont hij 80% van de tijd wel bij jou. Want dan zou hij wel moeten betalen en dingen doen.
vrijdag 30 maart 2012 om 14:57
(Nog) niet willen samenwonen snap ik volkomen maar niet meebetalen aan de boodschappen terwijl je grotendeels bij een ander bent dat kan absoluut niet.
Ik zou daar ook zeker iets van zeggen.
Zegt hij dan 'ja maar ik woon hier niet' dan zeg jij 'prima maar voor iemand die hier niet woont hoef ik ook geen boodschappen te doen'
Idem met de was,geef het hem maar gewoon weer smerig mee.
Ik zou daar ook zeker iets van zeggen.
Zegt hij dan 'ja maar ik woon hier niet' dan zeg jij 'prima maar voor iemand die hier niet woont hoef ik ook geen boodschappen te doen'
Idem met de was,geef het hem maar gewoon weer smerig mee.
vrijdag 30 maart 2012 om 15:01
quote:vivatobbertje schreef op 30 maart 2012 @ 12:29:
@vivadiva dan voelt ie zich dus aangevallen. En krijg ik de vraag terug waarom? het is toch fijner om samen te slapen.....
Waarom? Waarom is een boosheidsvraag.
Jouw persoonlijke grenzen zijn onduidelijk. Op zo'n vraag hoef je helemaal geen antwoord te geven. Het antwoord is, ik hoef me niet te verdedigen, ik vind het prettig om een avondje voor mezelf te hebben.
Als hij zo veel bij je is, dan zou ik, als ik jou was, wat vaker "nee" zeggen. Nee, ik kan niet vanavond. Nee, ik ga een film kijken vanavond (alleen). Enz.
Ook snap ik het vakantie-verhaal niet. Je kunt toch gewoon zeggen, joh, ik wil een vakantie boeken. Als we samen op vakantie gaan, dan wil ik dit weekend een reis boeken. Anders boek ik 'm met een vriendin.
Keep the world simple.
@vivadiva dan voelt ie zich dus aangevallen. En krijg ik de vraag terug waarom? het is toch fijner om samen te slapen.....
Waarom? Waarom is een boosheidsvraag.
Jouw persoonlijke grenzen zijn onduidelijk. Op zo'n vraag hoef je helemaal geen antwoord te geven. Het antwoord is, ik hoef me niet te verdedigen, ik vind het prettig om een avondje voor mezelf te hebben.
Als hij zo veel bij je is, dan zou ik, als ik jou was, wat vaker "nee" zeggen. Nee, ik kan niet vanavond. Nee, ik ga een film kijken vanavond (alleen). Enz.
Ook snap ik het vakantie-verhaal niet. Je kunt toch gewoon zeggen, joh, ik wil een vakantie boeken. Als we samen op vakantie gaan, dan wil ik dit weekend een reis boeken. Anders boek ik 'm met een vriendin.
Keep the world simple.
vrijdag 30 maart 2012 om 16:42
quote:vivatobbertje schreef op 30 maart 2012 @ 12:37:
@mrsstanley, ik heb eerder de kat uit de boom gekeken en gewacht op iemand die na een aantal mag nog niks zeker wist en ik ben daardoor geneigd dat zeker niet meer te doen en vooral te doen waar ik mij goed voel en deze situatie zoals nu voelt niet meer goed, dus er moet iets veranderen.
Optie 1: voorzichtig aan gaan samen is dus afgesloten, blijven er 2 opties over voor mij: of ik stop ermee omdat het vertrouwen fout is gelopen of hij komt een stuk minder vaak tot ie het zeker weet, ik zie eigenlijk weinig tussenwegen...
Dat ie mee gaat betalen en dingen doen is eigenlijk een gepasseerd station hij woont hier niet dus hoeft ie dat ook niet vindt ie.....
Oh, maar dan moet je hem er gewoon uittrappen. Je bent geen hotel, met gespreid bedje en inhoud.
Een beetje vent betaalt mee aan de boodschappen en de energiekosten. Hij douched ook bij jou, neem ik aan.
En hij zou z'n handjes moeten laten wapperen, hij maakt toch ook rotzooi? Je bent zijn sloofje niet.
En geloof me, als je echt gaat samenwonen, zal dat niet veranderen. Het zit er niet van nature in bij hem.
@mrsstanley, ik heb eerder de kat uit de boom gekeken en gewacht op iemand die na een aantal mag nog niks zeker wist en ik ben daardoor geneigd dat zeker niet meer te doen en vooral te doen waar ik mij goed voel en deze situatie zoals nu voelt niet meer goed, dus er moet iets veranderen.
Optie 1: voorzichtig aan gaan samen is dus afgesloten, blijven er 2 opties over voor mij: of ik stop ermee omdat het vertrouwen fout is gelopen of hij komt een stuk minder vaak tot ie het zeker weet, ik zie eigenlijk weinig tussenwegen...
Dat ie mee gaat betalen en dingen doen is eigenlijk een gepasseerd station hij woont hier niet dus hoeft ie dat ook niet vindt ie.....
Oh, maar dan moet je hem er gewoon uittrappen. Je bent geen hotel, met gespreid bedje en inhoud.
Een beetje vent betaalt mee aan de boodschappen en de energiekosten. Hij douched ook bij jou, neem ik aan.
En hij zou z'n handjes moeten laten wapperen, hij maakt toch ook rotzooi? Je bent zijn sloofje niet.
En geloof me, als je echt gaat samenwonen, zal dat niet veranderen. Het zit er niet van nature in bij hem.
vrijdag 30 maart 2012 om 16:43
quote:happyjune schreef op 30 maart 2012 @ 13:33:
als praktische tip zou ik bijv. mijn huissleutel terug vragen als ie die had onder het mom van een smoesje.
Zo.... weer eventjes de regie terug en het profiteergedrag de kop indrukken
alle mannen zijn uiteindelijk jongetjes.... you give them one finger they take a hand... tenminste als jij dat toe laat.
Zou absoluut nog niet denken aan de relatie verbreken, maar aan hem opnieuw opvoeden. Eventjes wat regeltjes introduceren (=lees bepaalde voordeeltjes afpakken), en natuurlijk allemaal op een luchtige, leuke manier.opnieuw opvoeden?! Ze is zijn moeder niet!
als praktische tip zou ik bijv. mijn huissleutel terug vragen als ie die had onder het mom van een smoesje.
Zo.... weer eventjes de regie terug en het profiteergedrag de kop indrukken
alle mannen zijn uiteindelijk jongetjes.... you give them one finger they take a hand... tenminste als jij dat toe laat.
Zou absoluut nog niet denken aan de relatie verbreken, maar aan hem opnieuw opvoeden. Eventjes wat regeltjes introduceren (=lees bepaalde voordeeltjes afpakken), en natuurlijk allemaal op een luchtige, leuke manier.opnieuw opvoeden?! Ze is zijn moeder niet!
dinsdag 3 april 2012 om 12:19
quote:monsterpinguin schreef op 30 maart 2012 @ 15:01:
[...]
Jouw persoonlijke grenzen zijn onduidelijk. Op zo'n vraag hoef je helemaal geen antwoord te geven. Het antwoord is, ik hoef me niet te verdedigen, ik vind het prettig om een avondje voor mezelf te hebben.
Als hij zo veel bij je is, dan zou ik, als ik jou was, wat vaker "nee" zeggen. Nee, ik kan niet vanavond. Nee, ik ga een film kijken vanavond (alleen). Enz.
Ook snap ik het vakantie-verhaal niet. Je kunt toch gewoon zeggen, joh, ik wil een vakantie boeken. Als we samen op vakantie gaan, dan wil ik dit weekend een reis boeken. Anders boek ik 'm met een vriendin.
Keep the world simple.
Mooie!
Hoe is het nu Vivatobbertje? Heb je al met je vriend kunnen praten?!
[...]
Jouw persoonlijke grenzen zijn onduidelijk. Op zo'n vraag hoef je helemaal geen antwoord te geven. Het antwoord is, ik hoef me niet te verdedigen, ik vind het prettig om een avondje voor mezelf te hebben.
Als hij zo veel bij je is, dan zou ik, als ik jou was, wat vaker "nee" zeggen. Nee, ik kan niet vanavond. Nee, ik ga een film kijken vanavond (alleen). Enz.
Ook snap ik het vakantie-verhaal niet. Je kunt toch gewoon zeggen, joh, ik wil een vakantie boeken. Als we samen op vakantie gaan, dan wil ik dit weekend een reis boeken. Anders boek ik 'm met een vriendin.
Keep the world simple.
Mooie!
Hoe is het nu Vivatobbertje? Heb je al met je vriend kunnen praten?!
donderdag 5 april 2012 om 13:03
Even een update:
Die vakantie: lang verhaal, ik wil graag met hem weg.........in totaal ga ik dit jaar al 7 weken zonder hem reizen en om daar nu nog 2 weken bij op te tellen wordt mij wat gortig.....maar goed misschien boek ik alsnog over een maand voor eind van dit jaar een ticket naar azie en dan ga ik lekker 3 weken zonder hem (hij kan niet mee vanwege werk in de periode).
Qua boodschappen tsja zo loopt het (als ik om half 6 thuis ben ga ik niet vragen of hij om half 8 nog boodschappen wil doen, zou ik zelf ook heel chagrijnig van worden als iemand mij dat zou vragen): heb nu voorgesteld dat ie in het weekend dat regelt en dan de "grotere" boodschappen worden gedaan, dan loopt het 50/50
Qua kosten: dat ik meer water/stroom/electrciteit, dat zal neerkomen op 10 euro per maand. En om geld gaat het mij niet.
Maar ik blijf met onbestemd gevoel zitten omdat ie niet wil samenwonen, qua tijd bij mij zijn, spullen die hier liggen etc is het voor mij gevoelsmatig niet meer dan een logische stap..
Iemand zegt hier de kat uit de boom kijken, daar is wat voor te zeggen (al kan het na 10 jaar ook nog fout gaan, zekerheid heb je nooit in het leven), maar ik ben iemand die er niet tegen kan dat er geen termijn is waneer er wel duidelijk is.
Opmerkingen hij staat op straat als er iets: klopt, maar hij heeft ook binnen 2 weken wel wat anders als het mis gaat, om daar heel drama van te maken vind ik ook overdreven. (we wonen niet in amsterdam, komen niet in aanmerking voor sociale huur, en particulier is in onze stad niet lastig).
Besef mij terdege dat het mijn probleem is waar ik hem eigenlijk niet mee lastig moet vallen, maar ik merk wel dat ik op dit moment niet gelukkig ben situatie zoals die is
Misschien concreter: hoe zijn andere mensen met die situatie omgegaan toen 1 iemand het nog te vroeg vonden (en nee je kunt niemand dwingen); elkaar minder gaan zien, er toch over praten, een termijn afspreken of iets anders?
Die vakantie: lang verhaal, ik wil graag met hem weg.........in totaal ga ik dit jaar al 7 weken zonder hem reizen en om daar nu nog 2 weken bij op te tellen wordt mij wat gortig.....maar goed misschien boek ik alsnog over een maand voor eind van dit jaar een ticket naar azie en dan ga ik lekker 3 weken zonder hem (hij kan niet mee vanwege werk in de periode).
Qua boodschappen tsja zo loopt het (als ik om half 6 thuis ben ga ik niet vragen of hij om half 8 nog boodschappen wil doen, zou ik zelf ook heel chagrijnig van worden als iemand mij dat zou vragen): heb nu voorgesteld dat ie in het weekend dat regelt en dan de "grotere" boodschappen worden gedaan, dan loopt het 50/50
Qua kosten: dat ik meer water/stroom/electrciteit, dat zal neerkomen op 10 euro per maand. En om geld gaat het mij niet.
Maar ik blijf met onbestemd gevoel zitten omdat ie niet wil samenwonen, qua tijd bij mij zijn, spullen die hier liggen etc is het voor mij gevoelsmatig niet meer dan een logische stap..
Iemand zegt hier de kat uit de boom kijken, daar is wat voor te zeggen (al kan het na 10 jaar ook nog fout gaan, zekerheid heb je nooit in het leven), maar ik ben iemand die er niet tegen kan dat er geen termijn is waneer er wel duidelijk is.
Opmerkingen hij staat op straat als er iets: klopt, maar hij heeft ook binnen 2 weken wel wat anders als het mis gaat, om daar heel drama van te maken vind ik ook overdreven. (we wonen niet in amsterdam, komen niet in aanmerking voor sociale huur, en particulier is in onze stad niet lastig).
Besef mij terdege dat het mijn probleem is waar ik hem eigenlijk niet mee lastig moet vallen, maar ik merk wel dat ik op dit moment niet gelukkig ben situatie zoals die is
Misschien concreter: hoe zijn andere mensen met die situatie omgegaan toen 1 iemand het nog te vroeg vonden (en nee je kunt niemand dwingen); elkaar minder gaan zien, er toch over praten, een termijn afspreken of iets anders?
donderdag 5 april 2012 om 14:02
Jellyfish, dat zal zeker een rol spelen
. Ik plan best veel (deels omdat ik anders andere vrienden niet zie en deels omdat ik lekker vind om te weten waar ik aan toe ben)
Met de vakantie speelt ook dat ik geen zin heb om in juli/augustus te gaan omdat honderden euro's extra kost
, en hij zegt dat ie in september geen verlof kan regelen, wat volgens mij onzin is....
Ander punt: met vrienden op wintersport kan ie ook een half jaar vantevoren plannen dus de vlieger gaat deels op.
Met de vakantie speelt ook dat ik geen zin heb om in juli/augustus te gaan omdat honderden euro's extra kost
Ander punt: met vrienden op wintersport kan ie ook een half jaar vantevoren plannen dus de vlieger gaat deels op.
donderdag 5 april 2012 om 14:02
quote:vivatobbertje schreef op 05 april 2012 @ 13:03:
hoe zijn andere mensen met die situatie omgegaan toen 1 iemand het nog te vroeg vonden (en nee je kunt niemand dwingen); elkaar minder gaan zien, er toch over praten, een termijn afspreken of iets anders?
Mijn vriend wilde vorig jaar wel samenwonen, toen zag ik het niet zitten. Vorige maand stelde ik weer voor om samen te wonen, en antwoordde hij afwachtend... echt lastig. Nadat we het erover hadden gehad besloten we steeds dat we elkaar eerst toch vaker willen zien, en omdat we nu allebei een relaxt huis/kamer hebben.
Laatst was ik zwaar teleurgesteld toen hij dus aarzelde. Dat herken ik in je verhaal. Ik bedacht me dat dat niet door dit antwoord kwam, maar dat het de druppel was die me deed realiseren dat ik me aan veel meer dingen van hem erger.
hoe zijn andere mensen met die situatie omgegaan toen 1 iemand het nog te vroeg vonden (en nee je kunt niemand dwingen); elkaar minder gaan zien, er toch over praten, een termijn afspreken of iets anders?
Mijn vriend wilde vorig jaar wel samenwonen, toen zag ik het niet zitten. Vorige maand stelde ik weer voor om samen te wonen, en antwoordde hij afwachtend... echt lastig. Nadat we het erover hadden gehad besloten we steeds dat we elkaar eerst toch vaker willen zien, en omdat we nu allebei een relaxt huis/kamer hebben.
Laatst was ik zwaar teleurgesteld toen hij dus aarzelde. Dat herken ik in je verhaal. Ik bedacht me dat dat niet door dit antwoord kwam, maar dat het de druppel was die me deed realiseren dat ik me aan veel meer dingen van hem erger.