Kinderen
alle pijlers
hartoperatie zoontje
zondag 22 april 2012 om 10:39
Hi,
Ik heb vaker gepost over de hartafwijking van mijn zoontje van nu 10 weken oud. Hij heeft afgelopen maandag dan eindelijk zijn grote herstel operatie gehad en dat was heel spannend. De chirurg had ons verteld dat het slagingspercentage 80/90% was en dat lijkt heel veel, maar die andere 10/20% van de kindjes overleven de operatie niet. We hebben hem om 8u 's morgen naar de OK gebracht en toen hij onder narcose was moest ik de OK verlaten. De chirurg had gezegd dat hij ieg tot 15u bezig verwachtte te zijn maar uiteindelijk kregen we pas om 18u15 het verlossende telefoontje dat we naar de IC mochten komen. Die spanning was haast ondraaglijk. Het had dus veel langer geduurd dan ze gehoopt hadden maar het was ieg wel gelukt! Opluchting. Maar doordat het heel lang geduurd heeft en zijn hartje heel lang heeft stilgelegen heeft het extra ruimte nodig om te herstellen en is nu zijn borstkas nog open. Wij kunnen dus nu zijn hart zien kloppen in zijn borstkas. De verwachting was dat ze dat een paar dagen laten alsnog zouden kunnen sluiten maar omdat hij heel veel vocht vasthoudt is dat nu bijna een week later nog niet gelukt. Dus zijn herstel gaat nog niet snel genoeg. Ook wat betreft de artsen niet. En al die tijd wordt hij in slaap gehouden omdat hij natuurlijk niet mag bewegen met een open bosrtkas. Ik mis hem echt vreselijk en kan niet wachten totdat ze hem weer wakker maken. Ben inmiddels veel onzekerheid gewend maar merk dat de rek eruit is en dat ik het nu niet meer zo goed kan handelen. Wil zo graag dat hij snel herstelt zodat we eindelijk dan misschien over een week of 3 naar huis kunnen. Na 6 weken ziekenhuis voor de geboorte en nu alweer 10 weken erna ben ik het ook zo zat. Wilde gewoon even hart luchten en wat steun denk ik
Ik heb vaker gepost over de hartafwijking van mijn zoontje van nu 10 weken oud. Hij heeft afgelopen maandag dan eindelijk zijn grote herstel operatie gehad en dat was heel spannend. De chirurg had ons verteld dat het slagingspercentage 80/90% was en dat lijkt heel veel, maar die andere 10/20% van de kindjes overleven de operatie niet. We hebben hem om 8u 's morgen naar de OK gebracht en toen hij onder narcose was moest ik de OK verlaten. De chirurg had gezegd dat hij ieg tot 15u bezig verwachtte te zijn maar uiteindelijk kregen we pas om 18u15 het verlossende telefoontje dat we naar de IC mochten komen. Die spanning was haast ondraaglijk. Het had dus veel langer geduurd dan ze gehoopt hadden maar het was ieg wel gelukt! Opluchting. Maar doordat het heel lang geduurd heeft en zijn hartje heel lang heeft stilgelegen heeft het extra ruimte nodig om te herstellen en is nu zijn borstkas nog open. Wij kunnen dus nu zijn hart zien kloppen in zijn borstkas. De verwachting was dat ze dat een paar dagen laten alsnog zouden kunnen sluiten maar omdat hij heel veel vocht vasthoudt is dat nu bijna een week later nog niet gelukt. Dus zijn herstel gaat nog niet snel genoeg. Ook wat betreft de artsen niet. En al die tijd wordt hij in slaap gehouden omdat hij natuurlijk niet mag bewegen met een open bosrtkas. Ik mis hem echt vreselijk en kan niet wachten totdat ze hem weer wakker maken. Ben inmiddels veel onzekerheid gewend maar merk dat de rek eruit is en dat ik het nu niet meer zo goed kan handelen. Wil zo graag dat hij snel herstelt zodat we eindelijk dan misschien over een week of 3 naar huis kunnen. Na 6 weken ziekenhuis voor de geboorte en nu alweer 10 weken erna ben ik het ook zo zat. Wilde gewoon even hart luchten en wat steun denk ik
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
zondag 22 april 2012 om 11:37
Lieve boannan, wat moet dat enorm zwaar voor je zijn!
Ik kan me voorstellen dat je je zoontje vreselijk mist en hem zou willen knuffelen. Ik voel een steekje in mijn moederhart als ik je verhaal lees.
heel veel sterkte de komende tijd, en veel beterschap voor je zoontje. Dat hij maar gauw in je armen mag liggen. Zet 'm op boannanmini!
Ik kan me voorstellen dat je je zoontje vreselijk mist en hem zou willen knuffelen. Ik voel een steekje in mijn moederhart als ik je verhaal lees.
heel veel sterkte de komende tijd, en veel beterschap voor je zoontje. Dat hij maar gauw in je armen mag liggen. Zet 'm op boannanmini!
zondag 22 april 2012 om 11:42
