Overig
alle pijlers
Bedanken van mensen
donderdag 31 mei 2012 om 14:13
Tegenwoordig worden nog maar weinig mensen bedankt omdat ze iemands leven hebben gered of wilden redden.Of mensen die gevonden spullen naar de igenaar terugbrengen krijgen nog geen dank je wel te horen terwijl een bloemetje,fles wijn of wat dan ook toch netjes zou zijn om zo iemand te bedanken.
Zie onderstaand bericht
De 12-jarige jongen die vorige week uit de Nieuwe Maas werd gehaald door Ramsis Kwidama heeft een bedankbrief geschreven aan de familie van zijn overleden redder. De school van de jongen nam daartoe het initiatief, omdat er vanuit diens eigen gezin niets werd ondernomen.
Dat zegt adjunct-directeur Wilma Gelderblom van de Dr. J. Woltjerschool in Rotterdam-West tegen het AD. De 12-jarige drenkeling meldde zich deze week weer op school. “We hadden niet de indruk dat er vanuit het gezin iets werd geregeld als dankbetuiging. Daarom hebben wij op school die verantwoordelijkheid genomen. Je hebt ook een opvoedkundige taak.”
------------------------------------------------------------------------------------
Ik vind het echt erg dat de ouders van dit kind niets van zich hebben laten horen.Iemand die het leven van je kind wilde redden....en daarbij zelf het leven verloor....
Wat voor ouders zijn dat?
Hoe gaan jullie om met het bedanken van mensen?
Ik zou in dit geval een kaart met bloemstuk persoonlijk afleveren met het kind bij de nabestaanden om ook persoonlijk nog eens mijn grootste dank en tevens ook het medeleven met hun verlies uit te spreken en ook een advertentie in de krant plaatsen als dankbetuiging aan de overleden held
Zie onderstaand bericht
De 12-jarige jongen die vorige week uit de Nieuwe Maas werd gehaald door Ramsis Kwidama heeft een bedankbrief geschreven aan de familie van zijn overleden redder. De school van de jongen nam daartoe het initiatief, omdat er vanuit diens eigen gezin niets werd ondernomen.
Dat zegt adjunct-directeur Wilma Gelderblom van de Dr. J. Woltjerschool in Rotterdam-West tegen het AD. De 12-jarige drenkeling meldde zich deze week weer op school. “We hadden niet de indruk dat er vanuit het gezin iets werd geregeld als dankbetuiging. Daarom hebben wij op school die verantwoordelijkheid genomen. Je hebt ook een opvoedkundige taak.”
------------------------------------------------------------------------------------
Ik vind het echt erg dat de ouders van dit kind niets van zich hebben laten horen.Iemand die het leven van je kind wilde redden....en daarbij zelf het leven verloor....
Wat voor ouders zijn dat?
Hoe gaan jullie om met het bedanken van mensen?
Ik zou in dit geval een kaart met bloemstuk persoonlijk afleveren met het kind bij de nabestaanden om ook persoonlijk nog eens mijn grootste dank en tevens ook het medeleven met hun verlies uit te spreken en ook een advertentie in de krant plaatsen als dankbetuiging aan de overleden held
donderdag 31 mei 2012 om 14:51
Hmm. Ik dacht dat de schouders ophalen een vrij universeel gebaar is voor iets niet weten.
Ik ben het ermee eens dat het niet de schoonheidsprijs verdiend. Maar niet iedereen is sociaal even begaafd. Dat valt te betreuren.
Als de school daarop ingrijpt en hulp aan wil bieden, dan juich ik dat toe.
Om vervolgens een gezin aan de schandpaal te nagelen vind ik echt niet kunnen.
Ik ben het ermee eens dat het niet de schoonheidsprijs verdiend. Maar niet iedereen is sociaal even begaafd. Dat valt te betreuren.
Als de school daarop ingrijpt en hulp aan wil bieden, dan juich ik dat toe.
Om vervolgens een gezin aan de schandpaal te nagelen vind ik echt niet kunnen.
donderdag 31 mei 2012 om 14:53
Mocht het zo gebeurd zijn, dan is de reaktie van vader van jongetje onbeschoft. Maar dankbaar zijn omdat iemand overlijdt die een reddingsactie uitvoert....het is fijn dat mensen je willen helpen. Maar het eerste wat ik geleerd heb toen ik EHBO ging doen was: breng jezelf -als hulpverlener- niet in gevaar!. Daar heeft niemand wat aan. De redder heeft zijn leven niet gegéven, hij is verongelukt... dat is iets heel anders. Het was geen koehandel, zijn leven voor dat van het jongetje.
donderdag 31 mei 2012 om 14:56
Elders begreep ik dat de vader geen Nederlands spreekt (een reactie van iemand bij radio Rijmond). Ik kan me dus voorstellen dat het schouders ophalen in dit geval betekende dat de vader het niet verstond. Of de school de ouders te kakken heeft gezet in het AD betwijfel ik. Ik heb onlangs van nabij mee gemaakt hoe het AD zelf haar nieuws bij elkaar haalt (welke bronnen ze gebruiken zonder controle of het anders maar gewoon verzinnen), dus ik geloof niet zoveel meer van wat ik in het AD lees. Een menselijk drama is voor hun niet meer dan een stukje sensatie en als het nog niet erg genoeg is verzinnen ze er gewoon het een en ander bij.
donderdag 31 mei 2012 om 14:58
Zeer goed dat die school het beestje bij de naam noemt.
Die school bekijkt haar opvoedkundige taak ook nog ruimer zo en laat aan heel Nederland zien dat dit gedrag toch echt niet kan.
Maar iets subtieler had misschien meer effect gehad. Zoals een gesprek organiseren tussen familie van jochie en familie van redder.
Ik kan me voorstellen dat die familie zich ronduit schuldig voelt. Dat kan ook natuurlijk.
Hmm. Mijn reactie is ronduit dubbelzinnig..
Die school bekijkt haar opvoedkundige taak ook nog ruimer zo en laat aan heel Nederland zien dat dit gedrag toch echt niet kan.
Maar iets subtieler had misschien meer effect gehad. Zoals een gesprek organiseren tussen familie van jochie en familie van redder.
Ik kan me voorstellen dat die familie zich ronduit schuldig voelt. Dat kan ook natuurlijk.
Hmm. Mijn reactie is ronduit dubbelzinnig..
donderdag 31 mei 2012 om 15:04
Dat is niet aan mij. Ik weet niet wat er in dat gezin speelt. Mogelijk is het een enorme Tokkie-familie, of weten ze zich geen raad met de situatie, zijn ze nog niet bekomen van de schrik, vrezen ze de gevolgen of zijn ze al dagen een enorm dank-gebaar aan het bedenken.... Ik weet het niet.
Het gaat mij om het punt dat de school de familie van een leerling zo te kakken zet in een landelijke krant. Daar is je leerling helemaal niet bij gebaat. School moet in mijn ogen een veilige haven zijn, voor ouders en kinderen.
donderdag 31 mei 2012 om 15:04
Nou dat vind ik niet. Daarnaast weet niemand hoe die situatie op het politiebureau geweest is. Voor het zelfde geldt gingen de nabestaanden van de redder compleet uit hun plaat ( begrijpelijkerwijs) . Wat moet je dan doen? Bloemen? Op je knieën? Ik zou het ook niet weten, maar ik weet wel dat ik het je reinste riooljournalistiek vind van kranten die dit verhaal als smeuïge roddel naar buiten brengen.
donderdag 31 mei 2012 om 15:15
Een kennis van mijn familie heeft ooit een jongeman uit een brandende auto gered. De auto ontplofte vlak nadat hij hem eruit had gehaald. De jongen had evengoed een jaar revalidatie nodig, maar politie/ziekenhuis etc. zeiden allemaal dat hij er niet meer zou zijn geweest zonder de man.
Een jaar na dato dus (toen de jongen was opgeknapt) ging hij bij de man op bezoek, wat hij had meegenomen als bedankje...? Een doos Merci.
Mijn vader was helemaal ontzet zovan: je redt iemands leven en je krijgt een doos Merci?! Maarja, ik zei ook: WAT geef je iemand die je leven redt? Daar staat toch geen geld/cadeau etc. tegenover? Ik zou het ook niet weten.
Maar ik denk zeker TO dat je gelijk hebt, ben laatst aangereden door een automobiliste, best wat aan over gehouden. Het was volledig haar schuld. Mijn auto total loss en ik het ziekenhuis in. Denk je dat ze een kaart of een bloemetje stuurde? Nope....
Een jaar na dato dus (toen de jongen was opgeknapt) ging hij bij de man op bezoek, wat hij had meegenomen als bedankje...? Een doos Merci.
Mijn vader was helemaal ontzet zovan: je redt iemands leven en je krijgt een doos Merci?! Maarja, ik zei ook: WAT geef je iemand die je leven redt? Daar staat toch geen geld/cadeau etc. tegenover? Ik zou het ook niet weten.
Maar ik denk zeker TO dat je gelijk hebt, ben laatst aangereden door een automobiliste, best wat aan over gehouden. Het was volledig haar schuld. Mijn auto total loss en ik het ziekenhuis in. Denk je dat ze een kaart of een bloemetje stuurde? Nope....
donderdag 31 mei 2012 om 15:19
En ik vind het de normaalste zaak van de wereld dat je dan iemand bedankt. Maar schijnbaar ben ik nogal wereldvreemd.
Dit stond in het AD:
Na het verhoor lopen Merrel (vriendin verdronken man) en het geredde jongetje uit het politiebureau, waar de vader van de drenkeling op zijn zoontje staat te wachten. "He kleine, maak wat van je leven", geeft Merrel de jongen mee. Z'n vader draait zich om. Ik zeg: 'Ja meneer, zorg dat uw zoon goed zijn best doet op school en wat van zijn leven maakt. Mijn vriend is doodgegaan voor uw zoon'. Die vader kijkt me aan, haalt zijn zijn
houders op, draait zich om en loopt door."
En vervolgens niets laten horen. Ik kan daar echt niet bij. Hij heeft het geprobeerd, hij is verzopen. Ook mensen die daarna weer op de kant klimmen zou ik bedanken voor hun moeite om mijn kind te willen redden.