Stel ik me aan?
vrijdag 27 juli 2012 om 06:54
Goeiemorgen,
Ik moet even iets kwijt....
Vannacht kreeg ik een hele heftige hyperventilatie aanval. Heb er wel vaker last van, maar zo erg als nu heb ik het nog niet vaak gehad.
Wist even niet goed wat ik moest doen en ik kreeg mijn ademhaling maar niet onder controle. Nu gaat het gelukkig wel weer wat beter.
Ik ben nogal een piekeraar.... Kan me heel erg druk maken om van alles en nog wat.
Van de week heeft mijn vriend een auto ongeluk gehad. Hij heeft zelf niks gelukkig, maar de auto zat behoorlijk in de prak. We kennen elkaar nog niet zo heel erg lang en ik heb zijn famillie en vrienden nog niet ontmoet.
Stel nou dat hij wel gewond was geraakt ofzo, hoe was ik het dan te weten gekomen? Die gedachten maken me heel bang en geven me een paniekgevoel.
Ik ben er gewoon heel erg van geschrokken en besef me dat het ook anders had kunnen aflopen. Die gedachten zorgen ervoor dat ik echt in paniek raak. Ben zo bang om hem te verliezen! Moet ik deze gedachten met hem delen? Wil ook niet als een zeurpiet overkomen. Vind het zowieso moeilijk om over angstgevoelens te praten, omdat ik bang ben dat mensen vinden dat ik me aanstel.
Ik moet even iets kwijt....
Vannacht kreeg ik een hele heftige hyperventilatie aanval. Heb er wel vaker last van, maar zo erg als nu heb ik het nog niet vaak gehad.
Wist even niet goed wat ik moest doen en ik kreeg mijn ademhaling maar niet onder controle. Nu gaat het gelukkig wel weer wat beter.
Ik ben nogal een piekeraar.... Kan me heel erg druk maken om van alles en nog wat.
Van de week heeft mijn vriend een auto ongeluk gehad. Hij heeft zelf niks gelukkig, maar de auto zat behoorlijk in de prak. We kennen elkaar nog niet zo heel erg lang en ik heb zijn famillie en vrienden nog niet ontmoet.
Stel nou dat hij wel gewond was geraakt ofzo, hoe was ik het dan te weten gekomen? Die gedachten maken me heel bang en geven me een paniekgevoel.
Ik ben er gewoon heel erg van geschrokken en besef me dat het ook anders had kunnen aflopen. Die gedachten zorgen ervoor dat ik echt in paniek raak. Ben zo bang om hem te verliezen! Moet ik deze gedachten met hem delen? Wil ook niet als een zeurpiet overkomen. Vind het zowieso moeilijk om over angstgevoelens te praten, omdat ik bang ben dat mensen vinden dat ik me aanstel.
vrijdag 27 juli 2012 om 07:12
Bij een ongeluk is het echt niet abnormaal dat je over zulke dingen nadenkt, je kan altijd zeggen tegen je vriend dat je heel erg geschrokken bent en vragen of zijn familie iets zou laten weten, of zijn werk. Lijkt me niet raar na zoiets dat je er even over praat met je vriend eigenlijk. Gelukkig is je vriend ok
Ik had dat in het begin bij mijn vriend ook, hij is taxichauffeur en ik heb schrik in de auto, dus ik piekerde daar ook over, want als hij wat aan de hand had, zat ik in zijn huis zonder iets te weten, en de rest van mijn familie enz woont in België, toch wel stukje van hier. Gelukkig (afkloppen) heeft hij nog geen ongeluk gehad
Ik had dat in het begin bij mijn vriend ook, hij is taxichauffeur en ik heb schrik in de auto, dus ik piekerde daar ook over, want als hij wat aan de hand had, zat ik in zijn huis zonder iets te weten, en de rest van mijn familie enz woont in België, toch wel stukje van hier. Gelukkig (afkloppen) heeft hij nog geen ongeluk gehad
vrijdag 27 juli 2012 om 09:52
Dank je wel voor jullie lieve reacties!
Ik zal het er inderdaad met hem over hebben en er iets over afspreken. Zal andersom mijn ouders inlichten voor als er iets met mij gebeurd dat ze dat aan hem laten weten.
Hij is zelf nogal nuchter met dit soort dingen en plaagt mij altijd een beetje omdat ik zoveel over dingen loop te piekeren.
Moet me inderdaad niet gek lopen maken, want het is allemaal goed gegaan gelukkig.
Oei Flutzel, dat lijkt me best lastig. Kan me voorstellen dat je geen moment rustig was in het begin. Gaat het nu wel wat beter?
Ik zal het er inderdaad met hem over hebben en er iets over afspreken. Zal andersom mijn ouders inlichten voor als er iets met mij gebeurd dat ze dat aan hem laten weten.
Hij is zelf nogal nuchter met dit soort dingen en plaagt mij altijd een beetje omdat ik zoveel over dingen loop te piekeren.
Moet me inderdaad niet gek lopen maken, want het is allemaal goed gegaan gelukkig.
Oei Flutzel, dat lijkt me best lastig. Kan me voorstellen dat je geen moment rustig was in het begin. Gaat het nu wel wat beter?