Psyche
alle pijlers
Zomaar.... schrijven
maandag 23 juli 2012 om 22:52
Zo hier een topic voor mezelf Dan kan iedereen die wil reageren, dat ook gewoon doen zonder de andere schrijvers in de weg te zitten.
Vandaag GGZ gebeld dat ik even hulp nodig heb. Volgens mij ben ik hypomaan. Wat zich uit in dat ik overal aan begin en niks afmaak, continu van alles kwijt ben, he-le-maal gek wordt als iets technisch ff niet werkt etc.
En het gevaarlijkst is dat ik teveel geld uitgeef. Geen gekke dingen en vooral leuke dingen... maar dat geld dat is voor andere dingen bedoeld.
Anyway, telefoongesprek gehad. Ik zat in tranen want ik ben nog nooit zo eerlijk geweest denk ik, wil me altijd groot houden. En morgen ga ik op gesprek.
Nou, hier kunnen dus de mensen waar ik toch al contact mee had, van verschillende kletstopics, me volgen. En anderen ook. En dan kan het op de kletstopics weer over andere dingen gaan
Vandaag GGZ gebeld dat ik even hulp nodig heb. Volgens mij ben ik hypomaan. Wat zich uit in dat ik overal aan begin en niks afmaak, continu van alles kwijt ben, he-le-maal gek wordt als iets technisch ff niet werkt etc.
En het gevaarlijkst is dat ik teveel geld uitgeef. Geen gekke dingen en vooral leuke dingen... maar dat geld dat is voor andere dingen bedoeld.
Anyway, telefoongesprek gehad. Ik zat in tranen want ik ben nog nooit zo eerlijk geweest denk ik, wil me altijd groot houden. En morgen ga ik op gesprek.
Nou, hier kunnen dus de mensen waar ik toch al contact mee had, van verschillende kletstopics, me volgen. En anderen ook. En dan kan het op de kletstopics weer over andere dingen gaan
maandag 30 juli 2012 om 11:19
quote:Moonlight82 schreef op 25 juli 2012 @ 08:19:
[...]
Dank je! Soms voelt het idd zo, soms voelt het 'terug bij af'.
Maar wat echt nieuw is van het laatste jaar (1,5 jaar) is dat ik zelf bel. Voorheen speelde ik mooi weer (of slecht weer...) en trok mijn moeder aan de bel bij GGZ. En dan was het vaak al te laat en zat ik al in een episode. Depressie dan dus.
Zo zie je maar weer, met vallen en opstaan kom je er wel.
Ik weet er alles van hoor. Heb niet hetzelfde als jou, iets anders (wel psychisch) maar herken de strijd.
En ja, soms voelt het terug bij af, maar als je heel eerlijk naar jezelf kijkt weet je dat je al met al toch al heel ver bent als je het vergelijkt met tien jaar geleden, toch?
[...]
Dank je! Soms voelt het idd zo, soms voelt het 'terug bij af'.
Maar wat echt nieuw is van het laatste jaar (1,5 jaar) is dat ik zelf bel. Voorheen speelde ik mooi weer (of slecht weer...) en trok mijn moeder aan de bel bij GGZ. En dan was het vaak al te laat en zat ik al in een episode. Depressie dan dus.
Zo zie je maar weer, met vallen en opstaan kom je er wel.
Ik weet er alles van hoor. Heb niet hetzelfde als jou, iets anders (wel psychisch) maar herken de strijd.
En ja, soms voelt het terug bij af, maar als je heel eerlijk naar jezelf kijkt weet je dat je al met al toch al heel ver bent als je het vergelijkt met tien jaar geleden, toch?
maandag 30 juli 2012 om 12:34
quote:Mazou schreef op 30 juli 2012 @ 11:19:
[...]
Zo zie je maar weer, met vallen en opstaan kom je er wel.
Ik weet er alles van hoor. Heb niet hetzelfde als jou, iets anders (wel psychisch) maar herken de strijd.
En ja, soms voelt het terug bij af, maar als je heel eerlijk naar jezelf kijkt weet je dat je al met al toch al heel ver bent als je het vergelijkt met tien jaar geleden, toch?
Ja en nee. Omdat ergens mijn leven van tien jaar geleden, vol met vrienden, feest, uitgaan, gezelligheid, waarin ik veeeeeel hooi op mijn vork kon nemen, alcohol dronk voor de gezelligheid, toen ik nog studeerde en mijn ouders nauwelijks nodig had...
Omdat het eigenlijk nog steeds voelt of ik toen verder was dan nu.
En natuurlijk kan ik het 'andersom' gaan redeneren maar als ik eerlijk ben, was ik toen een zelfstandig mens, midden in het leven.
En nu niet.
[...]
Zo zie je maar weer, met vallen en opstaan kom je er wel.
Ik weet er alles van hoor. Heb niet hetzelfde als jou, iets anders (wel psychisch) maar herken de strijd.
En ja, soms voelt het terug bij af, maar als je heel eerlijk naar jezelf kijkt weet je dat je al met al toch al heel ver bent als je het vergelijkt met tien jaar geleden, toch?
Ja en nee. Omdat ergens mijn leven van tien jaar geleden, vol met vrienden, feest, uitgaan, gezelligheid, waarin ik veeeeeel hooi op mijn vork kon nemen, alcohol dronk voor de gezelligheid, toen ik nog studeerde en mijn ouders nauwelijks nodig had...
Omdat het eigenlijk nog steeds voelt of ik toen verder was dan nu.
En natuurlijk kan ik het 'andersom' gaan redeneren maar als ik eerlijk ben, was ik toen een zelfstandig mens, midden in het leven.
En nu niet.
maandag 30 juli 2012 om 12:40
Maargoed, ik ben bij MW geweest. Een schat van een mens is het, ze heeft meer tijd besteed aan vragen hoe het ging en hoe ik me voel, en hoe ik deze week ga besteden/doorbrengen, dan aan het bezwaarschrift.
Maar ook dat hebben we samen gedaan. De preek die ik een beetje verwachtte bleef uit hoewel ze me heel subtiel wel wees op iets wat niet zo handig van me was
Voor werk hebben we een nieuwe afspraak gemaakt over twee weken. Als ik tzt denk dat dat te snel is mag ik het verzetten. Maar aangezien ik nu uit de hypomanie ben, en hopelijk over twee weken ook wel kaar ben met slapen kunnen we dan verder praten.
Wat ik overigens wel ergerlijk vond, die viswijven achter de balie (sorry maar ik heb die mening vandaag echt) zaten te schreeuwen over dat het bureau scheef was en weet ik veel wat allemaal.
Dan kom je daar al, zenuwachtig en voel je je al niet goed... en dan moet je ook nog eens in dat geschreeuw zitten tot je aan de beurt bent. Doe dat thuis ofzo....
Was gewoon blij dat er een oudere vrouw in de wachtruimte ging vertellen over haar vakantie, kon ik me daar even op focussen ipv dat geschreeuw.
Maar ook dat hebben we samen gedaan. De preek die ik een beetje verwachtte bleef uit hoewel ze me heel subtiel wel wees op iets wat niet zo handig van me was
Voor werk hebben we een nieuwe afspraak gemaakt over twee weken. Als ik tzt denk dat dat te snel is mag ik het verzetten. Maar aangezien ik nu uit de hypomanie ben, en hopelijk over twee weken ook wel kaar ben met slapen kunnen we dan verder praten.
Wat ik overigens wel ergerlijk vond, die viswijven achter de balie (sorry maar ik heb die mening vandaag echt) zaten te schreeuwen over dat het bureau scheef was en weet ik veel wat allemaal.
Dan kom je daar al, zenuwachtig en voel je je al niet goed... en dan moet je ook nog eens in dat geschreeuw zitten tot je aan de beurt bent. Doe dat thuis ofzo....
Was gewoon blij dat er een oudere vrouw in de wachtruimte ging vertellen over haar vakantie, kon ik me daar even op focussen ipv dat geschreeuw.
maandag 30 juli 2012 om 12:42
quote:Moonlight82 schreef op 30 juli 2012 @ 12:34:
[...]
Ja en nee. Omdat ergens mijn leven van tien jaar geleden, vol met vrienden, feest, uitgaan, gezelligheid, waarin ik veeeeeel hooi op mijn vork kon nemen, alcohol dronk voor de gezelligheid, toen ik nog studeerde en mijn ouders nauwelijks nodig had...
Omdat het eigenlijk nog steeds voelt of ik toen verder was dan nu.
En natuurlijk kan ik het 'andersom' gaan redeneren maar als ik eerlijk ben, was ik toen een zelfstandig mens, midden in het leven.
En nu niet.
Maar je hebt in die tien jaar toch wel ontzettend veel geleerd?
Daar doelde ik op.
[...]
Ja en nee. Omdat ergens mijn leven van tien jaar geleden, vol met vrienden, feest, uitgaan, gezelligheid, waarin ik veeeeeel hooi op mijn vork kon nemen, alcohol dronk voor de gezelligheid, toen ik nog studeerde en mijn ouders nauwelijks nodig had...
Omdat het eigenlijk nog steeds voelt of ik toen verder was dan nu.
En natuurlijk kan ik het 'andersom' gaan redeneren maar als ik eerlijk ben, was ik toen een zelfstandig mens, midden in het leven.
En nu niet.
Maar je hebt in die tien jaar toch wel ontzettend veel geleerd?
Daar doelde ik op.
maandag 30 juli 2012 om 16:13
Ja weet ik en dat snap ik ook. Bedoel het ook niet vervelend tegen jou.
Maar in het algemeen vind ik dat ik achteruit gegaan ben, niet vooruit.
Mijn SPVer had ook van die buien van 'kijk eens waar we al zijn'. Ja als je gaat tellen vanaf dat ik hem voor het eerst zag, niet lang na mijn opname, dan is het verschil groot.
Maar neem je alles mee, dan vind ik hooguit dat we in de buurt komen van hoe het was. Als ik een keer gewoon heel eerlijk ben. En t niet mooier maak dan het is.
Anyway, ik krijg vandaag nog een telefoontje van de SPV die ik vorige week sprak. Vervelend dat ze niet precies weten hoe laat ze gaan bellen. Dat ik dat niet weet, eigenlijk
Heb al eens gehad dat ik er een beetje op wachtte en dan toch boodschappen ging doen, en jawel, precies midden in de winkel ging dan de tel.
Denk wel dat ie voor half zes belt dus iets meer dan een uur nog.....
Maar in het algemeen vind ik dat ik achteruit gegaan ben, niet vooruit.
Mijn SPVer had ook van die buien van 'kijk eens waar we al zijn'. Ja als je gaat tellen vanaf dat ik hem voor het eerst zag, niet lang na mijn opname, dan is het verschil groot.
Maar neem je alles mee, dan vind ik hooguit dat we in de buurt komen van hoe het was. Als ik een keer gewoon heel eerlijk ben. En t niet mooier maak dan het is.
Anyway, ik krijg vandaag nog een telefoontje van de SPV die ik vorige week sprak. Vervelend dat ze niet precies weten hoe laat ze gaan bellen. Dat ik dat niet weet, eigenlijk
Heb al eens gehad dat ik er een beetje op wachtte en dan toch boodschappen ging doen, en jawel, precies midden in de winkel ging dan de tel.
Denk wel dat ie voor half zes belt dus iets meer dan een uur nog.....
maandag 30 juli 2012 om 16:32
quote:Moonlight82 schreef op 30 juli 2012 @ 16:13:
Ja weet ik en dat snap ik ook. Bedoel het ook niet vervelend tegen jou.
Maar in het algemeen vind ik dat ik achteruit gegaan ben, niet vooruit.
Mijn SPVer had ook van die buien van 'kijk eens waar we al zijn'. Ja als je gaat tellen vanaf dat ik hem voor het eerst zag, niet lang na mijn opname, dan is het verschil groot.
Maar neem je alles mee, dan vind ik hooguit dat we in de buurt komen van hoe het was. Als ik een keer gewoon heel eerlijk ben. En t niet mooier maak dan het is.
Anyway, ik krijg vandaag nog een telefoontje van de SPV die ik vorige week sprak. Vervelend dat ze niet precies weten hoe laat ze gaan bellen. Dat ik dat niet weet, eigenlijk
Heb al eens gehad dat ik er een beetje op wachtte en dan toch boodschappen ging doen, en jawel, precies midden in de winkel ging dan de tel.
Denk wel dat ie voor half zes belt dus iets meer dan een uur nog.....
Maar is het wel reëel jezelf te vergelijken met hoe het toen ging? Had je toen al de klachten die je nu had?
Ik vind het knap hoor, zoals je het doet. Er zijn genoeg mensen met psychische problemen die ervoor 'kiezen' zichzelf naar de klote te laten gaan.
Jij kiest ervoor om verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf. Daar mag je best trots op zijn.
Oh ja en dat van dat gebeld worden ken ik....En ook dat van de supermarkt.
Vervelend he?!
Ja weet ik en dat snap ik ook. Bedoel het ook niet vervelend tegen jou.
Maar in het algemeen vind ik dat ik achteruit gegaan ben, niet vooruit.
Mijn SPVer had ook van die buien van 'kijk eens waar we al zijn'. Ja als je gaat tellen vanaf dat ik hem voor het eerst zag, niet lang na mijn opname, dan is het verschil groot.
Maar neem je alles mee, dan vind ik hooguit dat we in de buurt komen van hoe het was. Als ik een keer gewoon heel eerlijk ben. En t niet mooier maak dan het is.
Anyway, ik krijg vandaag nog een telefoontje van de SPV die ik vorige week sprak. Vervelend dat ze niet precies weten hoe laat ze gaan bellen. Dat ik dat niet weet, eigenlijk
Heb al eens gehad dat ik er een beetje op wachtte en dan toch boodschappen ging doen, en jawel, precies midden in de winkel ging dan de tel.
Denk wel dat ie voor half zes belt dus iets meer dan een uur nog.....
Maar is het wel reëel jezelf te vergelijken met hoe het toen ging? Had je toen al de klachten die je nu had?
Ik vind het knap hoor, zoals je het doet. Er zijn genoeg mensen met psychische problemen die ervoor 'kiezen' zichzelf naar de klote te laten gaan.
Jij kiest ervoor om verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf. Daar mag je best trots op zijn.
Oh ja en dat van dat gebeld worden ken ik....En ook dat van de supermarkt.
Vervelend he?!
woensdag 1 augustus 2012 om 10:29
Dank je Mazou. Tja toen was ik nog niet ziek en nu wel... dat klopt.
En hoe ik toen leefde riep ik het een beetje over me af dat ik vroeg of laat zou instorten, dat klopt ook
Alleen sociaal-maatschappelijk vind ik het zo jammer.... Ik woon nu in de buurt van familie wat an sich fijn is en ook goed ivm een vangnet. Maar het klikt niet zo met de mensen hier, dit is geen 'grote stad' en waar ik voorheen maatschappelijk betrokken was, valt dat hier allemaal een beetje tegen. Hier kom je voornamelijk gepensioneerden tegen bij lezingen, koren e.d.
Maar misschien als ik alles weer op de rit heb en mijn ouders minder hard nodig heb, kan ik weer naar de Randstad. Overigens is de natuur hier wel heel mooi, dat mag gezegd worden
Wil er ook geen klaagtopic van maken maar wil wel eerlijk zijn.
Overigens, na vier nachten van veeeeel slapen (en soms ook overdag) heb ik het gevoel 'er weer te zijn'.
De medicatie was opgehoogd (mocht dat zelf een beetje naar eigen inzicht doen, met een maximum dat echt een viervoud is van wat ik maximaal slik op een dag). En ik heb ge-sla-pen, niet normaal meer.
Ben blij dat ik dit middel heb. Het gebeurt vaak dat ik wel moe ben of opgefokt maar gewoon geen rust kan vinden. Vroeger loste ik dat op met alcohol... nu drink ik niet meer.
Maar ik heb al een paar keer gedacht, ik móet iets hebben dat me kalmeert op zulke momenten. Heb gedacht aan blowen maar -verstandigerwijs- niet gedaan.
Nu blijkt dus dat het tijdelijk ophogen van de medicatie dat effect ook heeft. Ik zal het met mijn arts bespreken, in hoeverre ik dat mag toepassen als mijn hoofd overloopt.
Want als het zo erg is word ik bij wijze van spreken zelfs in de natuur nog overladen door prikkels. 1000 verschillende bloemetjes en overal wandelende mensen.
Het is gewoon moeilijk dan iets te vinden wat helpt ontspannen.
En hoe ik toen leefde riep ik het een beetje over me af dat ik vroeg of laat zou instorten, dat klopt ook
Alleen sociaal-maatschappelijk vind ik het zo jammer.... Ik woon nu in de buurt van familie wat an sich fijn is en ook goed ivm een vangnet. Maar het klikt niet zo met de mensen hier, dit is geen 'grote stad' en waar ik voorheen maatschappelijk betrokken was, valt dat hier allemaal een beetje tegen. Hier kom je voornamelijk gepensioneerden tegen bij lezingen, koren e.d.
Maar misschien als ik alles weer op de rit heb en mijn ouders minder hard nodig heb, kan ik weer naar de Randstad. Overigens is de natuur hier wel heel mooi, dat mag gezegd worden
Wil er ook geen klaagtopic van maken maar wil wel eerlijk zijn.
Overigens, na vier nachten van veeeeel slapen (en soms ook overdag) heb ik het gevoel 'er weer te zijn'.
De medicatie was opgehoogd (mocht dat zelf een beetje naar eigen inzicht doen, met een maximum dat echt een viervoud is van wat ik maximaal slik op een dag). En ik heb ge-sla-pen, niet normaal meer.
Ben blij dat ik dit middel heb. Het gebeurt vaak dat ik wel moe ben of opgefokt maar gewoon geen rust kan vinden. Vroeger loste ik dat op met alcohol... nu drink ik niet meer.
Maar ik heb al een paar keer gedacht, ik móet iets hebben dat me kalmeert op zulke momenten. Heb gedacht aan blowen maar -verstandigerwijs- niet gedaan.
Nu blijkt dus dat het tijdelijk ophogen van de medicatie dat effect ook heeft. Ik zal het met mijn arts bespreken, in hoeverre ik dat mag toepassen als mijn hoofd overloopt.
Want als het zo erg is word ik bij wijze van spreken zelfs in de natuur nog overladen door prikkels. 1000 verschillende bloemetjes en overal wandelende mensen.
Het is gewoon moeilijk dan iets te vinden wat helpt ontspannen.
woensdag 1 augustus 2012 om 11:05
Ik zit nog even te denken aan mijn maatsch werkster en hoe fijn zij eigenlijk is. In het begin was ik een beetje bang voor haar omdat ze zo direct is en een schop onder de kont niet schuwt.
Maar ze is de enige die me van het begin tot nu meegemaakt heeft, omdat ze niet zozeer gebonden is aan één team. (ik val telkens onder een ander team).
Ze was ook de eerste die me serieus nam tijdens mijn opname toen ik bleef herhalen dat ik dringend zaken moest regelen. Dat was namelijk écht zo en zij zag dat gelukkig net op tijd. Of eigenlijk net te laat want toen was ik mijn studentenhuis al uit gezet.
Nouja... oude koeien... ik vind de band prettig. (Helaas ) heb ik haar niet zo veel nodig omdat ik het meeste regelwerk zelf wel kan.
Ik weet niet in hoeverre het 'done' is om bijv eens een kaart te sturen (bijv als ik een baan vind) maar dat zou ik wel leuk vinden.
Overigens heb ik ook al eens met liefdesverdriet bij haar gezeten omdat ik compleet overhoop lag
En ze heeft me eens gebeld toen ik stomdronken was... ik schaam me er nog voor.
Nouja dit was even een ode aan de MW. Ben in een jolige bui
Maar ze is de enige die me van het begin tot nu meegemaakt heeft, omdat ze niet zozeer gebonden is aan één team. (ik val telkens onder een ander team).
Ze was ook de eerste die me serieus nam tijdens mijn opname toen ik bleef herhalen dat ik dringend zaken moest regelen. Dat was namelijk écht zo en zij zag dat gelukkig net op tijd. Of eigenlijk net te laat want toen was ik mijn studentenhuis al uit gezet.
Nouja... oude koeien... ik vind de band prettig. (Helaas ) heb ik haar niet zo veel nodig omdat ik het meeste regelwerk zelf wel kan.
Ik weet niet in hoeverre het 'done' is om bijv eens een kaart te sturen (bijv als ik een baan vind) maar dat zou ik wel leuk vinden.
Overigens heb ik ook al eens met liefdesverdriet bij haar gezeten omdat ik compleet overhoop lag
En ze heeft me eens gebeld toen ik stomdronken was... ik schaam me er nog voor.
Nouja dit was even een ode aan de MW. Ben in een jolige bui
woensdag 1 augustus 2012 om 13:25
quote:Moonlight82 schreef op 01 augustus 2012 @ 10:29:
Dank je Mazou. Tja toen was ik nog niet ziek en nu wel... dat klopt.
En hoe ik toen leefde riep ik het een beetje over me af dat ik vroeg of laat zou instorten, dat klopt ook
Dus je bent al met al toch een wijzer mens geworden met de nodige levenservaring. Die je misschien liever niet op had willen doen, maar toch. Ooit zal je er misschien wel de vruchten van gaan plukken.
Ik merkte tijdens mijn opleiding (die ik ging afmaken na vele jaren intensieve therapie), dat de levenservaring mij ook ten positieve gevormd had en ik er zelfs iets aan had in mijn schoolwerk.
quote:Moonlight82 schreef op 01 augustus 2012 @ 10:29:
Alleen sociaal-maatschappelijk vind ik het zo jammer.... Ik woon nu in de buurt van familie wat an sich fijn is en ook goed ivm een vangnet. Maar het klikt niet zo met de mensen hier, dit is geen 'grote stad' en waar ik voorheen maatschappelijk betrokken was, valt dat hier allemaal een beetje tegen. Hier kom je voornamelijk gepensioneerden tegen bij lezingen, koren e.d.
Maar misschien als ik alles weer op de rit heb en mijn ouders minder hard nodig heb, kan ik weer naar de Randstad. Overigens is de natuur hier wel heel mooi, dat mag gezegd worden
Oh, klinkt als een situatie waar ik een paar jaar geleden in zat.
Ik woonde toen ook tijdelijk in een 'bejaardendorp' zoals ik het zelf noemde.
Ik ken het gevoel. En het is inderdaad niet leuk om het gevoel te hebben dat je niet echt deelneemt aan de maatschappij.
Misschien is vrijwilligerswerk iets voor je.
Maar ik denk inderdaad dat je stapje voor stapje weer meer zelfstandig zal kunnen worden, zo is dat bij mij ook gegaan (ook al 'heb' ik iets anders dan jij).
Dus houd moed .
quote:Moonlight82 schreef op 01 augustus 2012 @ 10:29:
Wil er ook geen klaagtopic van maken maar wil wel eerlijk zijn.
Ik vind het niet overkomen als klagen hoor.
Ik vind het juist goed als je eerlijk bent. Daarmee help je jezelf veel meer dan als je je anders zou voordoen.
Bovendien zijn er al genoeg mensen die de schijn ophouden, vind ik dan.
quote:Moonlight82 schreef op 01 augustus 2012 @ 10:29:
Overigens, na vier nachten van veeeeel slapen (en soms ook overdag) heb ik het gevoel 'er weer te zijn'.
De medicatie was opgehoogd (mocht dat zelf een beetje naar eigen inzicht doen, met een maximum dat echt een viervoud is van wat ik maximaal slik op een dag). En ik heb ge-sla-pen, niet normaal meer.
Ben blij dat ik dit middel heb. Het gebeurt vaak dat ik wel moe ben of opgefokt maar gewoon geen rust kan vinden. Vroeger loste ik dat op met alcohol... nu drink ik niet meer.
Maar ik heb al een paar keer gedacht, ik móet iets hebben dat me kalmeert op zulke momenten. Heb gedacht aan blowen maar -verstandigerwijs- niet gedaan.
Nu blijkt dus dat het tijdelijk ophogen van de medicatie dat effect ook heeft. Ik zal het met mijn arts bespreken, in hoeverre ik dat mag toepassen als mijn hoofd overloopt.
Want als het zo erg is word ik bij wijze van spreken zelfs in de natuur nog overladen door prikkels. 1000 verschillende bloemetjes en overal wandelende mensen.
Het is gewoon moeilijk dan iets te vinden wat helpt ontspannen.
Ook herkenbaar, dat vele slapen en dat je daar zo van kunt opknappen.
Balen dat de medicatie weer andere vervelende neveneffecten heeft, ook al werkt het op zich goed.
Ontspannen vind ik zelf ook moeilijk.
Wat mij wel helpt is, klinkt misschien suf maar: een voetenbad nemen. Ik doe dat met salievoetenbad van dr. Hauschka.
Bij mij helpt dat heel goed, 20 minuten en ik voel me als herboren.
Een warme kruik op mijn buik leggen helpt gek genoeg ook. Word ik rustig van.
Misschien helpt dat bij jou ook wel.
Soms zit de oplossing helemaal niet in ingewikkelde psychische dingen maar gewoon in een praktisch iets als een kruik op je buik .
Dank je Mazou. Tja toen was ik nog niet ziek en nu wel... dat klopt.
En hoe ik toen leefde riep ik het een beetje over me af dat ik vroeg of laat zou instorten, dat klopt ook
Dus je bent al met al toch een wijzer mens geworden met de nodige levenservaring. Die je misschien liever niet op had willen doen, maar toch. Ooit zal je er misschien wel de vruchten van gaan plukken.
Ik merkte tijdens mijn opleiding (die ik ging afmaken na vele jaren intensieve therapie), dat de levenservaring mij ook ten positieve gevormd had en ik er zelfs iets aan had in mijn schoolwerk.
quote:Moonlight82 schreef op 01 augustus 2012 @ 10:29:
Alleen sociaal-maatschappelijk vind ik het zo jammer.... Ik woon nu in de buurt van familie wat an sich fijn is en ook goed ivm een vangnet. Maar het klikt niet zo met de mensen hier, dit is geen 'grote stad' en waar ik voorheen maatschappelijk betrokken was, valt dat hier allemaal een beetje tegen. Hier kom je voornamelijk gepensioneerden tegen bij lezingen, koren e.d.
Maar misschien als ik alles weer op de rit heb en mijn ouders minder hard nodig heb, kan ik weer naar de Randstad. Overigens is de natuur hier wel heel mooi, dat mag gezegd worden
Oh, klinkt als een situatie waar ik een paar jaar geleden in zat.
Ik woonde toen ook tijdelijk in een 'bejaardendorp' zoals ik het zelf noemde.
Ik ken het gevoel. En het is inderdaad niet leuk om het gevoel te hebben dat je niet echt deelneemt aan de maatschappij.
Misschien is vrijwilligerswerk iets voor je.
Maar ik denk inderdaad dat je stapje voor stapje weer meer zelfstandig zal kunnen worden, zo is dat bij mij ook gegaan (ook al 'heb' ik iets anders dan jij).
Dus houd moed .
quote:Moonlight82 schreef op 01 augustus 2012 @ 10:29:
Wil er ook geen klaagtopic van maken maar wil wel eerlijk zijn.
Ik vind het niet overkomen als klagen hoor.
Ik vind het juist goed als je eerlijk bent. Daarmee help je jezelf veel meer dan als je je anders zou voordoen.
Bovendien zijn er al genoeg mensen die de schijn ophouden, vind ik dan.
quote:Moonlight82 schreef op 01 augustus 2012 @ 10:29:
Overigens, na vier nachten van veeeeel slapen (en soms ook overdag) heb ik het gevoel 'er weer te zijn'.
De medicatie was opgehoogd (mocht dat zelf een beetje naar eigen inzicht doen, met een maximum dat echt een viervoud is van wat ik maximaal slik op een dag). En ik heb ge-sla-pen, niet normaal meer.
Ben blij dat ik dit middel heb. Het gebeurt vaak dat ik wel moe ben of opgefokt maar gewoon geen rust kan vinden. Vroeger loste ik dat op met alcohol... nu drink ik niet meer.
Maar ik heb al een paar keer gedacht, ik móet iets hebben dat me kalmeert op zulke momenten. Heb gedacht aan blowen maar -verstandigerwijs- niet gedaan.
Nu blijkt dus dat het tijdelijk ophogen van de medicatie dat effect ook heeft. Ik zal het met mijn arts bespreken, in hoeverre ik dat mag toepassen als mijn hoofd overloopt.
Want als het zo erg is word ik bij wijze van spreken zelfs in de natuur nog overladen door prikkels. 1000 verschillende bloemetjes en overal wandelende mensen.
Het is gewoon moeilijk dan iets te vinden wat helpt ontspannen.
Ook herkenbaar, dat vele slapen en dat je daar zo van kunt opknappen.
Balen dat de medicatie weer andere vervelende neveneffecten heeft, ook al werkt het op zich goed.
Ontspannen vind ik zelf ook moeilijk.
Wat mij wel helpt is, klinkt misschien suf maar: een voetenbad nemen. Ik doe dat met salievoetenbad van dr. Hauschka.
Bij mij helpt dat heel goed, 20 minuten en ik voel me als herboren.
Een warme kruik op mijn buik leggen helpt gek genoeg ook. Word ik rustig van.
Misschien helpt dat bij jou ook wel.
Soms zit de oplossing helemaal niet in ingewikkelde psychische dingen maar gewoon in een praktisch iets als een kruik op je buik .
woensdag 1 augustus 2012 om 21:14
Dank je
Ben even te moe/ niet scherp genoeg meer om er heel diep op in te gaan, maar dat komt hopelijk morgen.
Ik moet denken aan twee vriendinnen, nav bovenstaande. Vriendin M en vriendin D.
Vriendin M leefde altijd een beetje op het randje, veel uitgaan, veel hooi op haar vork, altijd bezig. Maar als ze rust nam, dan sliep ze ook. Die kon slapen, echt een gat in de dag. Kon zo tot 16 uur slapen, even waker en eten, en dan weer naar bed.
Vriendin D kon niet uitslapen, was altijd op tijd wakker, ook als ze er laat in lag. Zij is op een gegeven moment ook overspannen geraakt en moest toen lange tijd vroeg naar bed om er weer een beetje bovenop te komen. Maar ze heeft zeker een jaar last gehad.
En ik zou soms zo graag hebben wat M heeft. Dat je op een gegeven moment uitgeput in bed stort, een paar dagen slaapt en er dan gewoon weer bent
Want bij mij wordt het soms zo slepend... ik voel me moe maar slaap slecht en dat kan maanden duren.
Maar wellicht met deze medicatie slaag ik er in dat patroon te doorbreken en kan ik lekker bijslapen als ik moe ben. Bij voorkeur geen hele dagen, maar soms eens een nachtje van 12 uur... is best lekker
Ben even te moe/ niet scherp genoeg meer om er heel diep op in te gaan, maar dat komt hopelijk morgen.
Ik moet denken aan twee vriendinnen, nav bovenstaande. Vriendin M en vriendin D.
Vriendin M leefde altijd een beetje op het randje, veel uitgaan, veel hooi op haar vork, altijd bezig. Maar als ze rust nam, dan sliep ze ook. Die kon slapen, echt een gat in de dag. Kon zo tot 16 uur slapen, even waker en eten, en dan weer naar bed.
Vriendin D kon niet uitslapen, was altijd op tijd wakker, ook als ze er laat in lag. Zij is op een gegeven moment ook overspannen geraakt en moest toen lange tijd vroeg naar bed om er weer een beetje bovenop te komen. Maar ze heeft zeker een jaar last gehad.
En ik zou soms zo graag hebben wat M heeft. Dat je op een gegeven moment uitgeput in bed stort, een paar dagen slaapt en er dan gewoon weer bent
Want bij mij wordt het soms zo slepend... ik voel me moe maar slaap slecht en dat kan maanden duren.
Maar wellicht met deze medicatie slaag ik er in dat patroon te doorbreken en kan ik lekker bijslapen als ik moe ben. Bij voorkeur geen hele dagen, maar soms eens een nachtje van 12 uur... is best lekker
woensdag 1 augustus 2012 om 21:21
Ben benieuwd hoe ik me morgen voel. Vandaag mijn klussers gehad. Vanochtend nog wat laatste voorbereidingen, wat lekkers in huis gehaald en toen kwamen ze.
Ik had nogal wat klussen en wilde de touwtjes in handen houden maar dat was nog best vermoeiend.
Mijn vader, broer en moeder waren er maar vader en broer wilden zomaar ergens beginnen met wat zij vonden dat gebeuren moest. Terwijl ik een heel ander lijstje in gedachten had
Begin van de middag vond ik het ontzettend druk maar later heb ik zelf ook zitten knutselen, laatjes voor een kast in elkaar gezet en kwam daarmee wel tot rust.
Maar benieuwd hoe het morgen is. Of ik zo'n kater voel van teveel gedaan... of dat het meevalt.
Ik had nogal wat klussen en wilde de touwtjes in handen houden maar dat was nog best vermoeiend.
Mijn vader, broer en moeder waren er maar vader en broer wilden zomaar ergens beginnen met wat zij vonden dat gebeuren moest. Terwijl ik een heel ander lijstje in gedachten had
Begin van de middag vond ik het ontzettend druk maar later heb ik zelf ook zitten knutselen, laatjes voor een kast in elkaar gezet en kwam daarmee wel tot rust.
Maar benieuwd hoe het morgen is. Of ik zo'n kater voel van teveel gedaan... of dat het meevalt.
woensdag 1 augustus 2012 om 22:20
quote:Moonlight82 schreef op 01 augustus 2012 @ 21:21:
Ben benieuwd hoe ik me morgen voel. Vandaag mijn klussers gehad. Vanochtend nog wat laatste voorbereidingen, wat lekkers in huis gehaald en toen kwamen ze.
Ik had nogal wat klussen en wilde de touwtjes in handen houden maar dat was nog best vermoeiend.
Mijn vader, broer en moeder waren er maar vader en broer wilden zomaar ergens beginnen met wat zij vonden dat gebeuren moest. Terwijl ik een heel ander lijstje in gedachten had
Begin van de middag vond ik het ontzettend druk maar later heb ik zelf ook zitten knutselen, laatjes voor een kast in elkaar gezet en kwam daarmee wel tot rust.
Maar benieuwd hoe het morgen is. Of ik zo'n kater voel van teveel gedaan... of dat het meevalt.Ben ook benieuwd. Maar hopelijk geeft het je een fijn gevoel dat er nu weer wat dingen af zijn.
Ben benieuwd hoe ik me morgen voel. Vandaag mijn klussers gehad. Vanochtend nog wat laatste voorbereidingen, wat lekkers in huis gehaald en toen kwamen ze.
Ik had nogal wat klussen en wilde de touwtjes in handen houden maar dat was nog best vermoeiend.
Mijn vader, broer en moeder waren er maar vader en broer wilden zomaar ergens beginnen met wat zij vonden dat gebeuren moest. Terwijl ik een heel ander lijstje in gedachten had
Begin van de middag vond ik het ontzettend druk maar later heb ik zelf ook zitten knutselen, laatjes voor een kast in elkaar gezet en kwam daarmee wel tot rust.
Maar benieuwd hoe het morgen is. Of ik zo'n kater voel van teveel gedaan... of dat het meevalt.Ben ook benieuwd. Maar hopelijk geeft het je een fijn gevoel dat er nu weer wat dingen af zijn.
donderdag 9 augustus 2012 om 20:15
Dank je Mazou.
Donderdag en vrijdag nog een beetje doorgehobbeld. Vrijdag was ik heel onrustig. Heb boodschappen gedaan met moeder en ook al wilde ik verder niks doen, ik deed van alles.
Sinds kort koop ik af en toe een pakje sigaretten. Ik bedoel, drink geen alcohol, gebruik geen drugs, heb deze weken toch gehoefte aan zondigen.
Maar dan rook ik ik huis omdat er buiten geen fluit aan is... voor andermans voordeur bij wijze van spreken. Maar een dag als vrijdag ben ik vervolgens continu bezig met ramen open, ramen dicht, ramen open - shit zo komt de kat van de buren binnen - ramen weer dicht. Dat hele roken is echt niet meer ontspannend.
Ik wilde een verslagje schrijven hier maar ben zo moe en moet steeds mijn eigen zinnen aanpassen. Dus wordt vervolgd....
Donderdag en vrijdag nog een beetje doorgehobbeld. Vrijdag was ik heel onrustig. Heb boodschappen gedaan met moeder en ook al wilde ik verder niks doen, ik deed van alles.
Sinds kort koop ik af en toe een pakje sigaretten. Ik bedoel, drink geen alcohol, gebruik geen drugs, heb deze weken toch gehoefte aan zondigen.
Maar dan rook ik ik huis omdat er buiten geen fluit aan is... voor andermans voordeur bij wijze van spreken. Maar een dag als vrijdag ben ik vervolgens continu bezig met ramen open, ramen dicht, ramen open - shit zo komt de kat van de buren binnen - ramen weer dicht. Dat hele roken is echt niet meer ontspannend.
Ik wilde een verslagje schrijven hier maar ben zo moe en moet steeds mijn eigen zinnen aanpassen. Dus wordt vervolgd....
zondag 12 augustus 2012 om 23:57
Zo... vandaag voel ik me goed. Eindelijk weer normaal (althans het hoogst haalbare )
Vorig weekend had ik een etentje hier en heb me daarvoor behoorlijk ingespannen. Niet dat het zo enorm veel werk was, maar voor mijn toestand wel ff.
Vervolgens kon ik zondagavond 'instorten' en heb ik eigenlijk de hele week enorm veel geslapen. Had ook de medicatie iets opgehoogd, daardoor was ik al wat slomer. (zit dan op 1/4 van de max dosering dus niet bijzonder hoog)
Heb hier en daar wat uitzendingen gekeken van 'Ik kom bij je eten' en de OS. Af en toe wat gegeten en verder geslapen, geslapen en geslapen.
Gisteren besloten weer eens een dagje wakker te blijven.. dat lukte en vandaag had ik weer een gewone dag, langs ouders gegaan en ben weer helder.
Verder besloten deze zomer niet meer naar festivals te gaan. Aanvankelijk was dat de bedoeling maar financieel wordt het even lastig en ik voel ook zo'n druk van dat ik het leuk móet vinden. Ook omdat het zo veel geld kost.
Nu besloten dat te laten gaan verder. Ben ooit lid geworden van een wandelclub en dat kan ik wel weer oppakken komende tijd.
Komend weekend stond ook een weekend nachtbraken op de planning maar het lijkt er op dat er niet veel animo is. Dus dat blaas ik ws ook af... veel beter voor mijn ritme.
Hoop even flink te kunnen doorpakken met de rest van de klussen in huis. Heb bij mijn ouders de folders meegenomen, stonden nog wat aanbiedingen in.
De zomer wordt dan iets minder spetterend dan aanvankelijk de bedoeling was maar oh wat zal ik blij zijn als mijn huis klaar is.
En het doormaken van de hypomanie was toch ook wel een leerzame ervaring. Ik weet nu hoe het moet
Vorig weekend had ik een etentje hier en heb me daarvoor behoorlijk ingespannen. Niet dat het zo enorm veel werk was, maar voor mijn toestand wel ff.
Vervolgens kon ik zondagavond 'instorten' en heb ik eigenlijk de hele week enorm veel geslapen. Had ook de medicatie iets opgehoogd, daardoor was ik al wat slomer. (zit dan op 1/4 van de max dosering dus niet bijzonder hoog)
Heb hier en daar wat uitzendingen gekeken van 'Ik kom bij je eten' en de OS. Af en toe wat gegeten en verder geslapen, geslapen en geslapen.
Gisteren besloten weer eens een dagje wakker te blijven.. dat lukte en vandaag had ik weer een gewone dag, langs ouders gegaan en ben weer helder.
Verder besloten deze zomer niet meer naar festivals te gaan. Aanvankelijk was dat de bedoeling maar financieel wordt het even lastig en ik voel ook zo'n druk van dat ik het leuk móet vinden. Ook omdat het zo veel geld kost.
Nu besloten dat te laten gaan verder. Ben ooit lid geworden van een wandelclub en dat kan ik wel weer oppakken komende tijd.
Komend weekend stond ook een weekend nachtbraken op de planning maar het lijkt er op dat er niet veel animo is. Dus dat blaas ik ws ook af... veel beter voor mijn ritme.
Hoop even flink te kunnen doorpakken met de rest van de klussen in huis. Heb bij mijn ouders de folders meegenomen, stonden nog wat aanbiedingen in.
De zomer wordt dan iets minder spetterend dan aanvankelijk de bedoeling was maar oh wat zal ik blij zijn als mijn huis klaar is.
En het doormaken van de hypomanie was toch ook wel een leerzame ervaring. Ik weet nu hoe het moet
woensdag 15 augustus 2012 om 00:19
Na mijn dag vol goede ideeen zondag.... gisteren een enorme dipdag gehad.
t Was kennelijk toch een beetje teveel, alle verhalen van mijn ouders en broer en al mijn eigen plannen in mijn hoofd.
Anyway, vandaag bij SPV geweest. Veel besproken, maar wat me opviel was iets grappigs.
Ik zei dat ik soms even naar binnen 'moet' als het zo heel mooi weer is omdat het buiten dan zo licht is en dan weet ik even niet waar ik het zoeken moet. Heb dat niet vaak hoor, maar laatste tijd soms.
Ze zei, dat is goed, doe dan lekker even de gordijnen dicht.
Nou heb ik al heel lang zulke momenten binnen met de gordijnen dicht maar vond het altijd een raar iets van mezelf. Nu blijkt dus dat dat helemaal niet gek is en juist goed op zijn tijd.
Denk alleen dat ik afgelopen winter dat ook te vaak heb gedaan... toen had ik de gordijnen wat vaker open moeten trekken. Voor mijn ritme... enzo.
t Was kennelijk toch een beetje teveel, alle verhalen van mijn ouders en broer en al mijn eigen plannen in mijn hoofd.
Anyway, vandaag bij SPV geweest. Veel besproken, maar wat me opviel was iets grappigs.
Ik zei dat ik soms even naar binnen 'moet' als het zo heel mooi weer is omdat het buiten dan zo licht is en dan weet ik even niet waar ik het zoeken moet. Heb dat niet vaak hoor, maar laatste tijd soms.
Ze zei, dat is goed, doe dan lekker even de gordijnen dicht.
Nou heb ik al heel lang zulke momenten binnen met de gordijnen dicht maar vond het altijd een raar iets van mezelf. Nu blijkt dus dat dat helemaal niet gek is en juist goed op zijn tijd.
Denk alleen dat ik afgelopen winter dat ook te vaak heb gedaan... toen had ik de gordijnen wat vaker open moeten trekken. Voor mijn ritme... enzo.
woensdag 15 augustus 2012 om 14:18
Dank je! Een voor jou terug.
Was gisteren eigenlijk best druk in d'n kop nadat we het over werk gehad hebben. Ook mijn zorgen om het financiele stuk.
Ik realiseer me nu dat het goed is om straks andere bezigheden even géén prioriteit te geven (verjaardagen aan de andere kant van het land.... vrijwilligerswerk) als ik mijn zoektocht naar hét r.i.-bureau start en daarna begin met werken.
Heb in mijn jaren zonder werk nogal wat versnipperde bezigheden opgebouwd (die ik wegens herkenning niet allemaal op het forum zet) maar ik moet straks wel de focus terugbrengen op één ding.
Was gisteren eigenlijk best druk in d'n kop nadat we het over werk gehad hebben. Ook mijn zorgen om het financiele stuk.
Ik realiseer me nu dat het goed is om straks andere bezigheden even géén prioriteit te geven (verjaardagen aan de andere kant van het land.... vrijwilligerswerk) als ik mijn zoektocht naar hét r.i.-bureau start en daarna begin met werken.
Heb in mijn jaren zonder werk nogal wat versnipperde bezigheden opgebouwd (die ik wegens herkenning niet allemaal op het forum zet) maar ik moet straks wel de focus terugbrengen op één ding.
woensdag 22 augustus 2012 om 13:39
Hey Flower,
Liefs dat je het vraagt. Het kon beter. Ik ben af en toe zó moe en heb ook helemaal geen zin om dingen te ondernemen. Ik bedoel, het is prachtig weer, maar ik vind alles veel te veel gedoe (strand, meer, terras)
Vorige week was ik wel een beetje druk in mijn hoofd (realiseer ik me ook weer als ik terug lees) en dat heb ik wel aan banden gelegd door bijv minder internetten.
Voor nu doe ik maar even alleen de noodzakelijke dingen, boodschappen e.d. en hoop dat het snel beter gaat.
Ik slaap wel lang en lekker... maar rust er niet echt van uit.
Liefs dat je het vraagt. Het kon beter. Ik ben af en toe zó moe en heb ook helemaal geen zin om dingen te ondernemen. Ik bedoel, het is prachtig weer, maar ik vind alles veel te veel gedoe (strand, meer, terras)
Vorige week was ik wel een beetje druk in mijn hoofd (realiseer ik me ook weer als ik terug lees) en dat heb ik wel aan banden gelegd door bijv minder internetten.
Voor nu doe ik maar even alleen de noodzakelijke dingen, boodschappen e.d. en hoop dat het snel beter gaat.
Ik slaap wel lang en lekker... maar rust er niet echt van uit.
donderdag 23 augustus 2012 om 08:10
Rot is dat he, dan wil je zo graag van alles doen maar t gaat gewoon ff niet.
Wel knap van je dat je gewoon ff pas op de plaats neemt!!
Heb je nog iets aan je begeleiding hierin?
Hoop ook voor je dat t gauw beter gaat, blijf ook naar jezelf luisteren hoor, al lig je de hele dag in bed, soms heb je van die dagen dat je dat ff nodig hebt!
Wel knap van je dat je gewoon ff pas op de plaats neemt!!
Heb je nog iets aan je begeleiding hierin?
Hoop ook voor je dat t gauw beter gaat, blijf ook naar jezelf luisteren hoor, al lig je de hele dag in bed, soms heb je van die dagen dat je dat ff nodig hebt!
donderdag 23 augustus 2012 om 08:48
Hoi Moon.
Ik kom je ook even een en een brengen.
Dat binnen zijn terwijl het zo mooi weer is wel erg herkenbaar. Wij hebben ook lekker het hele weekend de goordijnen dicht gelaten (blijft meteen de warmte buiten) en we hebben lekker niets gedaan behalve het strikt noodzakelijke. Verder heerlijk rondgehangen in tuinesie
Waarom zou je jezelf verplichten dat je iets 'leuks' zoals strand, meer, terras moet doen. Als jij lekker niets wil doen en tuis wil blijven mag dat toch gewoon!
Ik kom je ook even een en een brengen.
Dat binnen zijn terwijl het zo mooi weer is wel erg herkenbaar. Wij hebben ook lekker het hele weekend de goordijnen dicht gelaten (blijft meteen de warmte buiten) en we hebben lekker niets gedaan behalve het strikt noodzakelijke. Verder heerlijk rondgehangen in tuinesie
Waarom zou je jezelf verplichten dat je iets 'leuks' zoals strand, meer, terras moet doen. Als jij lekker niets wil doen en tuis wil blijven mag dat toch gewoon!
Been there, done that, got the T-shirt.
