Relaties
alle pijlers
Vriendschap?
maandag 6 augustus 2012 om 10:32
Ik merk dat ik de laatste tijd erg zoekende ben in wat vriendschap voor mij inhoud. Dit komt omdat ik na 3.5 jaar klein wonen (kamertje van 9m2) groter ben gaan wonen (alleen). Deze kamer is nog steeds niet gigantisch maar past meer bij waar ik nu sta. Ik werk en ik kan het betalen, heb veel meer ruimte en het is wat meer op mijzelf dan het vorige huis. Nu merk ik dat ik juist in deze leeftijd (25) er om mij heen verschillen komen in de vrienden die ik had opgebouwd. Bij sommige voel ik mij minder op mijn gemak (die geforceerd willen 'dubbeldaten' met partners en alles weken van tevoren plannen of die kwaad worden als ik geen zin heb in de kroeg maar ik verder ook nooit hoor of zie) en bij andere voel ik mij wat fijner...... Waar ik moeite mee heb is op het moment concreet voornamelijk één vriendin, deze zag en sprak ik voorheen dagelijks (deelden dezelfde woning met anderen) en sinds ik ben verhuisd (in dezelfde stad) zie en spreek ik haar steeds minder.
Destijds is deze vriendin heel erg emotioneel geworden omdat ik 'wegging', en kon ze mij absoluut niet helpen met verhuizen oid. Had moeite met mijn vooruitgang (want ik woon nu echt veel prettiger) en vond dat ik haar in de steek liet. Uiteindelijk heeft ze mijn nieuwe woonplek wel bezocht maar is hier in totaal in een halfjaar tijd niet vaker dan 3 a 4 keer geweest. Hoor minder van haar en als ik iets hoor dan is het vaak afsnauwen en/of denigrerend. Het was destijds zelfs zo erg dat ze mij een week in huis negeerde en onwijs kwaad is geworden omdat ik ging verhuizen, dit terwijl zij zelf rustig een halfjaar ging reizen. Iets wat ik haar gewoon gun. Zelf wil ze wel dat ik vaker kom naar de kroeg en andere sociale activiteiten met meerdere mensen.... Ik heb nooit veel gehad met wekelijks naar de kroeg gaan maar omdat ik voorheen haar al dagelijks zag viel dit minder op. Ik merk dat ik er moeite mee heb dat zij zo negatief kan doen naar alles wat ik beleef en/of meemaak. Dat ik weinig meer van haar hoor.
Na de zoveelste vreemde reactie rond een event waar ik eventueel heen zou gaan maar wat niet duidelijk was besproken en wat leuk zou zijn maar niet beloofd was ik er wel moe van. Ik was er en ze zei niet eens fatsoenlijk 'hoi', negeerde mij compleet maar was vervolgens wel geirriteerd aan de telefoon omdat ik toen mijn eigen ding ook ben gaan doen (het was immers vrijblijvend en niet alleen met haar). Laatst heb ik haar gevraagd (20 juli o.i.d.) via een app of er een reden voor is dat er vervolgens een radio stilte is gevallen van haar kant uit en dat ik er graag eens met haar over zou hebben (een echte afspraak). Haar reactie was dat ze op dat moment druk was en mij de dag erna zou appen voor een afspraak, het ging natuurlijk goed met haar en naar mij vroeg ze verder geen sec. Heb vervolgens niks meer van haar gehoord.... En het voelt een beetje als een "hondje achter haar aan lopen" om haar weer te bellen/op te zoeken.
Wat zouden jullie in deze situatie doen? Omdat we voorheen bijna met elkaar omgingen als zusjes vind ik de situatie lastig, maar ik ben ook beter mijn grenzen gaan aangeven in 't algemeen (doe niet meer alleen wat de ander wil, geef aan als ik wel of ergens geen zin in heb, kom meer op voor mijn eigen geluk en sta achter mijn keuzes). Sindsdien is het eigenlijk anders geworden in deze vriendschap en bij andere ook waardoor ik de meerderheid van mijn vrienden niet of nauwelijks nog écht zie en/of spreek.
Destijds is deze vriendin heel erg emotioneel geworden omdat ik 'wegging', en kon ze mij absoluut niet helpen met verhuizen oid. Had moeite met mijn vooruitgang (want ik woon nu echt veel prettiger) en vond dat ik haar in de steek liet. Uiteindelijk heeft ze mijn nieuwe woonplek wel bezocht maar is hier in totaal in een halfjaar tijd niet vaker dan 3 a 4 keer geweest. Hoor minder van haar en als ik iets hoor dan is het vaak afsnauwen en/of denigrerend. Het was destijds zelfs zo erg dat ze mij een week in huis negeerde en onwijs kwaad is geworden omdat ik ging verhuizen, dit terwijl zij zelf rustig een halfjaar ging reizen. Iets wat ik haar gewoon gun. Zelf wil ze wel dat ik vaker kom naar de kroeg en andere sociale activiteiten met meerdere mensen.... Ik heb nooit veel gehad met wekelijks naar de kroeg gaan maar omdat ik voorheen haar al dagelijks zag viel dit minder op. Ik merk dat ik er moeite mee heb dat zij zo negatief kan doen naar alles wat ik beleef en/of meemaak. Dat ik weinig meer van haar hoor.
Na de zoveelste vreemde reactie rond een event waar ik eventueel heen zou gaan maar wat niet duidelijk was besproken en wat leuk zou zijn maar niet beloofd was ik er wel moe van. Ik was er en ze zei niet eens fatsoenlijk 'hoi', negeerde mij compleet maar was vervolgens wel geirriteerd aan de telefoon omdat ik toen mijn eigen ding ook ben gaan doen (het was immers vrijblijvend en niet alleen met haar). Laatst heb ik haar gevraagd (20 juli o.i.d.) via een app of er een reden voor is dat er vervolgens een radio stilte is gevallen van haar kant uit en dat ik er graag eens met haar over zou hebben (een echte afspraak). Haar reactie was dat ze op dat moment druk was en mij de dag erna zou appen voor een afspraak, het ging natuurlijk goed met haar en naar mij vroeg ze verder geen sec. Heb vervolgens niks meer van haar gehoord.... En het voelt een beetje als een "hondje achter haar aan lopen" om haar weer te bellen/op te zoeken.
Wat zouden jullie in deze situatie doen? Omdat we voorheen bijna met elkaar omgingen als zusjes vind ik de situatie lastig, maar ik ben ook beter mijn grenzen gaan aangeven in 't algemeen (doe niet meer alleen wat de ander wil, geef aan als ik wel of ergens geen zin in heb, kom meer op voor mijn eigen geluk en sta achter mijn keuzes). Sindsdien is het eigenlijk anders geworden in deze vriendschap en bij andere ook waardoor ik de meerderheid van mijn vrienden niet of nauwelijks nog écht zie en/of spreek.
maandag 6 augustus 2012 om 12:09
@ zonnestraal0987: grenzen aangeven is ook niet altijd even makkelijk, maar je bent intussen wel op het punt gekomen dat je dat kan en doet. Zoals de situatie die je beschrijft, en de 'tactiek' van je vriendin, dat gevoel wil je niet meer en dat is allesbehalve netjes van haar.
Ik krijg een beetje het gevoel dat je vriendin meer pissig is, omdat ze geen 'controle' meer over je heeft, dan dat je weggaat. Ik vind het een buiten-proportie reactie van haar, aangezien je blijkbaar maar 1 minuut verder bent gaan wonen, te voet dan nog.
Verder heb ik de ervaring al gehad dat als je mensen gaat vergelijken, en je raakt nét die zere plek, dat ze inderdaad gaan steigeren en nóg pissiger gaan worden, simpelweg omdat je de spijker op de kop slaat en ze dat zelf beseffen. Jij mag wel opdraven wanneer het haar schikt, jij mag over je grenzen heen gaan voor haar, maar wat doet zij eigenlijk echt voor jou? Onbaatzuchtig he, zonder er zelf iets of wat voordeel uit te halen, zoals ik lees wat je over haar schrijft is dat bijster weinig. En zoals je zelf ook zegt begin je dat te beseffen.
Ik ken het gevoel van mensen die misbruik maken, als je je grenzen niet goed durft aangeven, en dat is allesbehalve leuk. Net zoals je gevoel dat je hebt gehad bij die 'grap' van ze.
Het moet niet nummer 1 zijn wat anderen van je denken, of ze je leuk vinden of niet. Dat speelt altijd mee wel, maar het belangrijkste is dat je jezelf leuk vind. Dat moet nummer 1 zijn.
Want zeg nou eens eerlijk: als je nou die energie in die vriendin blijft steken, dan word je energie er op een gegeven moment aan een sneltempo uitgeslurpt, dat ervaar je nu al voor een deel. Je kan me niet vertellen dat dat zich op een gegeven moment niet op andere vlakken zal uiten, je word bv misschien chagerijniger tegen je vriend ofzo (ik noem maar wat he), en dan voel je jezelf ook niet leuk veronderstel ik. Dus dan zorgt een buitenstaander voor het slechte gevoel, terwijl je zonder die buitenstaander je je misschien wel een leuker mens vind. Dat wil je toch niet?
Mensen die het laten afhangen van bezoekjes aan de kroeg en die je op verschillende manieren dingen willen laten doen buiten je grenzen, dat zijn geen echte vrienden. Echte vrienden hebben wel begrip als het even niet gaat of je even behoefte hebt aan iets anders.
Maar dat is mijn mening maar he, kan enorm door de bocht zijn sorry als dat zo is.
Ik krijg een beetje het gevoel dat je vriendin meer pissig is, omdat ze geen 'controle' meer over je heeft, dan dat je weggaat. Ik vind het een buiten-proportie reactie van haar, aangezien je blijkbaar maar 1 minuut verder bent gaan wonen, te voet dan nog.
Verder heb ik de ervaring al gehad dat als je mensen gaat vergelijken, en je raakt nét die zere plek, dat ze inderdaad gaan steigeren en nóg pissiger gaan worden, simpelweg omdat je de spijker op de kop slaat en ze dat zelf beseffen. Jij mag wel opdraven wanneer het haar schikt, jij mag over je grenzen heen gaan voor haar, maar wat doet zij eigenlijk echt voor jou? Onbaatzuchtig he, zonder er zelf iets of wat voordeel uit te halen, zoals ik lees wat je over haar schrijft is dat bijster weinig. En zoals je zelf ook zegt begin je dat te beseffen.
Ik ken het gevoel van mensen die misbruik maken, als je je grenzen niet goed durft aangeven, en dat is allesbehalve leuk. Net zoals je gevoel dat je hebt gehad bij die 'grap' van ze.
Het moet niet nummer 1 zijn wat anderen van je denken, of ze je leuk vinden of niet. Dat speelt altijd mee wel, maar het belangrijkste is dat je jezelf leuk vind. Dat moet nummer 1 zijn.
Want zeg nou eens eerlijk: als je nou die energie in die vriendin blijft steken, dan word je energie er op een gegeven moment aan een sneltempo uitgeslurpt, dat ervaar je nu al voor een deel. Je kan me niet vertellen dat dat zich op een gegeven moment niet op andere vlakken zal uiten, je word bv misschien chagerijniger tegen je vriend ofzo (ik noem maar wat he), en dan voel je jezelf ook niet leuk veronderstel ik. Dus dan zorgt een buitenstaander voor het slechte gevoel, terwijl je zonder die buitenstaander je je misschien wel een leuker mens vind. Dat wil je toch niet?
Mensen die het laten afhangen van bezoekjes aan de kroeg en die je op verschillende manieren dingen willen laten doen buiten je grenzen, dat zijn geen echte vrienden. Echte vrienden hebben wel begrip als het even niet gaat of je even behoefte hebt aan iets anders.
Maar dat is mijn mening maar he, kan enorm door de bocht zijn sorry als dat zo is.
maandag 6 augustus 2012 om 12:18
flutzel ik vind je berichtjes niet kort door de bocht hoor, maar eigenlijk wel fijn en verhelderend. Ik weet dat ik al een paar goede stappen heb gezet m.b.t. grenzen aangeven, dit uitte zich voornamelijk in mijn vorige relatie waarin dat zo'n beetje het enige is wat ik continu aan het oefenen was en kon. Ha ha. Ik heb sinds kort een nieuwe vriend waar dit allemaal niet aan de orde is, ik woon heel prettig (en ik woon niet alleen 1 min. lopen ik woon een aantal huisnummers verderop van die vriendin...). Die 'grap' over dat die kennis zwanger was had mij zo geraakt omdat die 'goede vriendin' het woord hield aan de telefoon om mij de grap wijs te maken omdat ze mijn zwakke plekken wist en dat ik soms naïef was.. Ze wist dat ik het van haar wel zou geloven omdat ik haar vertrouwde, daar was ik destijds over gekwetst. Niet eens om de grap op zichzelf.
En ja ik mag wel opdraven als het haar schikt en zelf komt ze nauwelijks naar mij, vraagt niet naar mij. Anderhalve maand terug keek ze hier film en toen vond ze de film tegenvallen (was op tv) en zei ze 'ik ga maar weer eens en bedankt he, deze 2 uur van mijn leven krijg ik nooit meer terug'. Het was ongetwijfeld een grap maar in 't kader van de afgelopen periode vond ik 't een beetje misplaatst allemaal. En het zou best een deel met controle hebben over mij te maken hebben, ook het hele verhuizen en haar reactie. Ik heb tegen een vriendin van haar gezegd dat ze het niet echt kan waarderen dat ik wegging e.d. en toen werd ze daarna pissig op mij (alweer ja). Want ze was er heus niet trots op dat ze zo deed en ik had het recht niet hier iets over te zeggen tegen haar vrienden (die ik ook regelmatig gezien had en wat ik bewust op een luchtige manier vertelde om 't wat minder zwaar te maken)..
En ja ik mag wel opdraven als het haar schikt en zelf komt ze nauwelijks naar mij, vraagt niet naar mij. Anderhalve maand terug keek ze hier film en toen vond ze de film tegenvallen (was op tv) en zei ze 'ik ga maar weer eens en bedankt he, deze 2 uur van mijn leven krijg ik nooit meer terug'. Het was ongetwijfeld een grap maar in 't kader van de afgelopen periode vond ik 't een beetje misplaatst allemaal. En het zou best een deel met controle hebben over mij te maken hebben, ook het hele verhuizen en haar reactie. Ik heb tegen een vriendin van haar gezegd dat ze het niet echt kan waarderen dat ik wegging e.d. en toen werd ze daarna pissig op mij (alweer ja). Want ze was er heus niet trots op dat ze zo deed en ik had het recht niet hier iets over te zeggen tegen haar vrienden (die ik ook regelmatig gezien had en wat ik bewust op een luchtige manier vertelde om 't wat minder zwaar te maken)..
maandag 6 augustus 2012 om 12:30
@zonnestraaltje, Op die manier heb je de deur open gehouden. En nu heeft zij de touwtjes in handen, en weet niemand waar ie aan toe is. Persoonlijk heb ik alles liever duidelijk, ook al is dat soms misschien wat pijnlijk. Als je haar gewoon duidelijk zegt waar het op staat bij jou, is het voor iedereen helder.
maandag 6 augustus 2012 om 12:37
glasrivella ik denk dat het voor mij toch wat fijner voelt om 't even zo te laten. Mocht ze binnenkort toch op een bepaalde manier contact opnemen dan zal ze er alsnog niet onderuit kunnen en hoe langer ze wacht hoe duidelijker het voor mij wordt, dan ben ik geen belangrijke prioriteit meer in haar leven van nu. Ik zelf weet niet eens of ik dat nog wel wil, gezien de situaties die allemaal zijn voorgevallen. Als ik dat allemaal zo terug lees wat ik hier schrijf dan heb ik al meer dan voldoende van haar gepikt (en over mijn eigen grenzen gegaan). Binnen een echte vriendschap hoeft dit mijn inziens niet. Maar het is voor mij nog wennen om dat niet alleen te roepen maar ook toe te passen in de dagelijkse praktijk.
maandag 6 augustus 2012 om 12:38
@ zonnestraal1987: het kan zijn dat ze zich geen raad weet met dat je weggaat (ook al lijkt me dat stug, gezien andere reacties en dingen van haar die ik lees), maar dan nog vind ik haar reactie buiten proportie.
Ook de commentaar op de film bv. het lijkt me niet dat ze niet tegen jou kon vermelden dat de film haar niet zo lag en dat jullie een dvd ofzo op zouden zetten. Dat moet toch mogelijk zijn in een vriendschap die aanvoelt als zusters, lijkt mij.
Goed dat je al stappen gezet hebt en vooruit gaat, als je jezelf kunt verbeteren moet je ervoor gaan. En soms sneuvelen vriendschappen daarbij, zoals ik al vermeldde: jij hebt andere prioriteiten dan zij heeft, jou leven, haar leven. Helaas kun je dat niet veranderen, of afdwingen. Jij kan dat niet, maar zij kan dat ook niet.
Naar jezelf luisteren is het belangrijkste op zo een moment, je hebt ook naar jezelf geluisterd door die stappen te nemen, die je al genomen hebt. Dat zal vast ook niet altijd even makkelijk zijn geweest, maar het eindresultaat is bij jezelf al zichtbaar, en dat is hetgeen wat je moet hebben.
Je moet je geluk niet laten afhangen van iemand anders, dan word je nooit gelukkig. Op een bepaalde hoogte 'moet' je alleen aan je eigen denken, voor je eigen welzijn. Je word er echt niet beter van om altijd aan het geluk van een ander te willen denken. Dat is heel nobel als je dat wel doet, zeker weten, maar dat is niet de oplossing.
Ook de commentaar op de film bv. het lijkt me niet dat ze niet tegen jou kon vermelden dat de film haar niet zo lag en dat jullie een dvd ofzo op zouden zetten. Dat moet toch mogelijk zijn in een vriendschap die aanvoelt als zusters, lijkt mij.
Goed dat je al stappen gezet hebt en vooruit gaat, als je jezelf kunt verbeteren moet je ervoor gaan. En soms sneuvelen vriendschappen daarbij, zoals ik al vermeldde: jij hebt andere prioriteiten dan zij heeft, jou leven, haar leven. Helaas kun je dat niet veranderen, of afdwingen. Jij kan dat niet, maar zij kan dat ook niet.
Naar jezelf luisteren is het belangrijkste op zo een moment, je hebt ook naar jezelf geluisterd door die stappen te nemen, die je al genomen hebt. Dat zal vast ook niet altijd even makkelijk zijn geweest, maar het eindresultaat is bij jezelf al zichtbaar, en dat is hetgeen wat je moet hebben.
Je moet je geluk niet laten afhangen van iemand anders, dan word je nooit gelukkig. Op een bepaalde hoogte 'moet' je alleen aan je eigen denken, voor je eigen welzijn. Je word er echt niet beter van om altijd aan het geluk van een ander te willen denken. Dat is heel nobel als je dat wel doet, zeker weten, maar dat is niet de oplossing.
maandag 6 augustus 2012 om 12:46
@ zonnestraal1987: ik moet nu even dingen gaan doen, kom vanavond nog teruglezen, maar ongeacht wat je beslist ivm je vriendin: veel sterkte gewenst, je zal het nodig hebben als je het contact toch wilt onderhouden, en je zal het nodig hebben als je het laat verwateren en zij niet na een tijd zelf initiatief neemt. Maar hoe dan ook: erdoor komen doe je uiteindelijk.
En dat is niet rot bedoeld btw, gewoon oprecht bedoeld.
En dat is niet rot bedoeld btw, gewoon oprecht bedoeld.
maandag 6 augustus 2012 om 12:54
flutzel ik pikte het ook niet op alsof je iets rottig bedoelde hoor. Ik weet natuurlijk wel dat dit geen echt ernstige situatie is en ik daar wel doorheen kom. Voor mijzelf is het gewoon heel belangrijk dat ik mijn grenzen niet alleen voel maar ook blijf aankijken en ik merk dat nu ik dit zo'n beetje doe/probeer op een actievere meer zelfbewuste manier vanaf 2012 ik tegen deze situatie(s) aanloop. Het forum helpt mij dan omdat ik dan neutraal en anoniem kan spuien wat het precies is waar ik mee worstel zonder dat iemand mij op een dusdanige negatieve manier gaat (ver)oordelen. 
. Het helpt ook om de mening van anderen te horen om mijn gedachtegang te filteren. Als ik dan de dingen heel vreemd inschat dan zouden jullie het hier ook schrijven.
Nou ja goed, ik denk dat ik de boel laat verwateren. Deels omdat ik geen zin heb te trekken aan een dood paard, deels omdat ik te trots ben (of koppig) om de hele tijd berichtjes te sturen als ik toch rustig 2.5/3 weken niks hoor. Vind ergens dat je het fatsoen best kunt hebben om iets eerder te reageren, maar je dit alleen niet doet als iemand totaal niet boeiend voor je is. Dat zal dan dus wel. Want ik ben immers het trutje die niet altijd zin heeft in de kroeg....... En niet meer wil kruipen voor niemand.
. Het helpt ook om de mening van anderen te horen om mijn gedachtegang te filteren. Als ik dan de dingen heel vreemd inschat dan zouden jullie het hier ook schrijven. Nou ja goed, ik denk dat ik de boel laat verwateren. Deels omdat ik geen zin heb te trekken aan een dood paard, deels omdat ik te trots ben (of koppig) om de hele tijd berichtjes te sturen als ik toch rustig 2.5/3 weken niks hoor. Vind ergens dat je het fatsoen best kunt hebben om iets eerder te reageren, maar je dit alleen niet doet als iemand totaal niet boeiend voor je is. Dat zal dan dus wel. Want ik ben immers het trutje die niet altijd zin heeft in de kroeg....... En niet meer wil kruipen voor niemand.
dinsdag 7 augustus 2012 om 10:37
@ zonnestraal1987: sorry dat ik gisteren er niet meer was, maar was stikop.
Kruipen voor iemand is nooit goed, maar dat weet je zelf al wel he Ik vind ook niet dat je dingen vanuit een raar opzicht bekijkt, je bekijkt ze gewoon goed, en je schat ze gewoon goed in.
En het is misschien geen echt ernstige situatie, wat je zelf zegt, maar het is daarom niet zomaar even makkelijk. Maar je raakt er inderdaad wel uit.
Kruipen voor iemand is nooit goed, maar dat weet je zelf al wel he Ik vind ook niet dat je dingen vanuit een raar opzicht bekijkt, je bekijkt ze gewoon goed, en je schat ze gewoon goed in.
En het is misschien geen echt ernstige situatie, wat je zelf zegt, maar het is daarom niet zomaar even makkelijk. Maar je raakt er inderdaad wel uit.
dinsdag 7 augustus 2012 om 23:36
Flutzel dankjewel nog voor je reactie. Ik heb uiteraard nog steeds niets van deze vriendin gehoord maar heb er zelf wel steeds wat meer rust in. Het is wel goed zo en ik ben ook wel wat leuker dan voor mensen kruipen. Hoe minder ik dat doe en hoe meer ik doe waar ik mij zelf ook goed bij voel hoe beter, uiteindelijk.