Psyche
alle pijlers
bang alleen thuis
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:08
Grrrrrrrrr, ik word gek van mezelf.
Van kinds af aan al bang in het donker.
Ik ben nu 23 en vanaf mijn 16e op kamers gewoond in een huis met 10 mensen dus daar voelde ik me altijd wel veilig.
Sinds een jaar woon ik nu samen met vriendlief. Echter, hij wil natuurlijk ook wel eens uit. Dat resulteert er negen van de tien keer in dat ik dan ook uitga en net zolang wacht tot hij ook naar huis gaat. Dat vind ik eigenlijk gewoon van de zotte.
Nu woon ik niet op de begane grond dus zullen mensen eerst de portiek in moeten waar een sleutel voor nodig is en dan ook nog eens mijn huis uit moeten kiezen om in te breken of wat dan ook. Ik weet eigenlijk niet eens of ik nou bang ben voor een inbreker, of dat iemand me wat aandoet, ik heb geen idee.
Ik zie echter achter elke deur de mogelijkheid dat er iemand staat, iemand die mijn voet pakt van onder het bed als ik er op wil stappen, iemand achter het douchegordijn... Kortom, het loopt de spuigaten uit.
Het erge is, mijn vriend werkt wat extra in de vakantie en is dus ook overdag weg. De laatste tijd merk ik dat ik zelfs dan bang ben en ik weet gewoon niet wat ik er aan moet doen. Overal zie ik wel iets, en het wordt vreselijk. Momenteel zit ik ook weer op de bank met alles (eten, drinken, boeken, laptop, telefoon, afstandbedieningen) binnen handbereik zodat ik niet op hoef te staan..
Is iemand hier bekend mee en heeft dit op wat voor manier dan ook overwonnen. Iemand tips en trucs? Ik weet het namelijk echt niet meer....
thanks:)
Van kinds af aan al bang in het donker.
Ik ben nu 23 en vanaf mijn 16e op kamers gewoond in een huis met 10 mensen dus daar voelde ik me altijd wel veilig.
Sinds een jaar woon ik nu samen met vriendlief. Echter, hij wil natuurlijk ook wel eens uit. Dat resulteert er negen van de tien keer in dat ik dan ook uitga en net zolang wacht tot hij ook naar huis gaat. Dat vind ik eigenlijk gewoon van de zotte.
Nu woon ik niet op de begane grond dus zullen mensen eerst de portiek in moeten waar een sleutel voor nodig is en dan ook nog eens mijn huis uit moeten kiezen om in te breken of wat dan ook. Ik weet eigenlijk niet eens of ik nou bang ben voor een inbreker, of dat iemand me wat aandoet, ik heb geen idee.
Ik zie echter achter elke deur de mogelijkheid dat er iemand staat, iemand die mijn voet pakt van onder het bed als ik er op wil stappen, iemand achter het douchegordijn... Kortom, het loopt de spuigaten uit.
Het erge is, mijn vriend werkt wat extra in de vakantie en is dus ook overdag weg. De laatste tijd merk ik dat ik zelfs dan bang ben en ik weet gewoon niet wat ik er aan moet doen. Overal zie ik wel iets, en het wordt vreselijk. Momenteel zit ik ook weer op de bank met alles (eten, drinken, boeken, laptop, telefoon, afstandbedieningen) binnen handbereik zodat ik niet op hoef te staan..
Is iemand hier bekend mee en heeft dit op wat voor manier dan ook overwonnen. Iemand tips en trucs? Ik weet het namelijk echt niet meer....
thanks:)
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:21
Zie je echt daadwerkelijk dingen of is het echt gewoon angst?
In ieder geval tips voor echt de angst: is om bijv. tegen schemering al het badkamerlicht en je slaapkamerlicht aan te doen. Zo hoef je niet in de avond door een donker huis te lopen.
Verder gewoon toch proberen om het realistisch te bekijken, hoe groot is de kans dat iemand achter gordijn als je je ramen en deuren dicht hebt tevoorschijn komt.
Ik denk dat je jezelf echt gek aan het maken bent, als je overdag ook al niet meer zo happy voelt. Doe er wat aan want het klinkt niet gezond als je constant alles binnen handbereik zet. Niet meer doen dus!
In ieder geval tips voor echt de angst: is om bijv. tegen schemering al het badkamerlicht en je slaapkamerlicht aan te doen. Zo hoef je niet in de avond door een donker huis te lopen.
Verder gewoon toch proberen om het realistisch te bekijken, hoe groot is de kans dat iemand achter gordijn als je je ramen en deuren dicht hebt tevoorschijn komt.
Ik denk dat je jezelf echt gek aan het maken bent, als je overdag ook al niet meer zo happy voelt. Doe er wat aan want het klinkt niet gezond als je constant alles binnen handbereik zet. Niet meer doen dus!
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:24
quote:Mac123 schreef op 11 augustus 2012 @ 15:21:
Is een hond een optie om je wat veiliger te voelen?Ik snap de tip in de zin van dat ze niet alleen is maar een hond is niet een lichtje wat je even aan kan zetten als je je niet veilig voelt, Een hond heeft veel zorg en aandacht nodig, moet gedurende dag ook uitgelaten worden en dergelijke, eten...
Is een hond een optie om je wat veiliger te voelen?Ik snap de tip in de zin van dat ze niet alleen is maar een hond is niet een lichtje wat je even aan kan zetten als je je niet veilig voelt, Een hond heeft veel zorg en aandacht nodig, moet gedurende dag ook uitgelaten worden en dergelijke, eten...
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:31
nou zie dingen, zie dingen, is misschien niet juist verwoord.
net zat ik bijvoorbeeld te lezen, en de tv staat aan, links van mij.
recht voor mij is een deur, waar af en toe een flits van de tv op komt. hoewel ik dat wel kan bedenken, heb ik toch elke keer bijvoorbeeld het idee dat er iemand liep of iets bewoog.
ik ''zie'' gewoon overal mogelijkheden. achter de deur, onder het bed, in de hoek, achter de bank. gaat de ene dag wel beter dan de ander maar momenteel toch even een dieptepuntje.
wat ook wel meespeelt is dat ik niet zon band heb met die huis.
studeer fulltime en werk elke avond van 4 tot 10, waardoor ik ook alleen maar thuiskom, wat drink, even tv kijk en ga slapen.
misschien dat ik het huis gewoon nog niet goed genoeg ''ken''.
daarbij komt dat we niet zon frisse buurman hebben, een alcoholist die zich vreemd gedraagt, hoewel hij nooit iets heeft gedaan wat mij angst bezorgt ofzo, maar voelt gewoon niet prettig. erg lullig want het is ongetwijfeld een aardige man.
het is gewoon niet zo mijn huisje en mijn buurt. misschien maar eens contacten leggen nu ik toch vakantie heb, want omdat ik iedereen kende in mijn oude studentenhuis en alle huizen eromheen voelde ik me zo veilig. dat zal vast helpen, dat ik weet dat er iemand in de buurt is:)
net zat ik bijvoorbeeld te lezen, en de tv staat aan, links van mij.
recht voor mij is een deur, waar af en toe een flits van de tv op komt. hoewel ik dat wel kan bedenken, heb ik toch elke keer bijvoorbeeld het idee dat er iemand liep of iets bewoog.
ik ''zie'' gewoon overal mogelijkheden. achter de deur, onder het bed, in de hoek, achter de bank. gaat de ene dag wel beter dan de ander maar momenteel toch even een dieptepuntje.
wat ook wel meespeelt is dat ik niet zon band heb met die huis.
studeer fulltime en werk elke avond van 4 tot 10, waardoor ik ook alleen maar thuiskom, wat drink, even tv kijk en ga slapen.
misschien dat ik het huis gewoon nog niet goed genoeg ''ken''.
daarbij komt dat we niet zon frisse buurman hebben, een alcoholist die zich vreemd gedraagt, hoewel hij nooit iets heeft gedaan wat mij angst bezorgt ofzo, maar voelt gewoon niet prettig. erg lullig want het is ongetwijfeld een aardige man.
het is gewoon niet zo mijn huisje en mijn buurt. misschien maar eens contacten leggen nu ik toch vakantie heb, want omdat ik iedereen kende in mijn oude studentenhuis en alle huizen eromheen voelde ik me zo veilig. dat zal vast helpen, dat ik weet dat er iemand in de buurt is:)
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:35
ik dwing mezelf overigens wel om gewoon met het licht uit te gaan slapen, lichten aandoen gaat me te ver. Ik besef ook heel goed dat het een irreeele angst is, maar me eroverheen zetten lukt op uitzonderingen na niet.
wellicht is er een therapie hiervoor, toch maar eens zoeken want het is nu 15.35, licht, vakantie en de buurt is ook gewoon thuis, dus dit gaat eigenlijk tooooch wat te ver.
wellicht is er een therapie hiervoor, toch maar eens zoeken want het is nu 15.35, licht, vakantie en de buurt is ook gewoon thuis, dus dit gaat eigenlijk tooooch wat te ver.
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:38
mijn angst is irreeel. Ik weet niet zo goed waar ik bang voor ben.
Inbrekers ben ik bang voor, maar niet voor het inbreken zelf, wat mij betreft nemen ze alles mee. Ik ben bang dat de bewuste inbreker mij iets aandoet, en ik weet niet goed waarom. Er is nooit bij me ingebroken, ook niet bij bekenden van me en ik snap dan ook niet waar de angst vandaan komt.
Ik heb een absurde angst voor mensen in mijn huis die daar niet horen en waarom, GEEN IDEE. Wat ze me zouden kunnen doen vraag ik me ook af, want als ik die bewuste inbreker was, zou ik heel hard wegrennen. Als ik er bewust over nadenk, weet ik dat het onzin is, maar toch kan ik dat op het moment zelf niet... bah.
toch fijn zo'n forum om de inzichten die je zelf hebt (hulp zoeken en het feit dat je angst ernstige vormen aanneemt) even bevestigt te krijgen:) THANKS!
Inbrekers ben ik bang voor, maar niet voor het inbreken zelf, wat mij betreft nemen ze alles mee. Ik ben bang dat de bewuste inbreker mij iets aandoet, en ik weet niet goed waarom. Er is nooit bij me ingebroken, ook niet bij bekenden van me en ik snap dan ook niet waar de angst vandaan komt.
Ik heb een absurde angst voor mensen in mijn huis die daar niet horen en waarom, GEEN IDEE. Wat ze me zouden kunnen doen vraag ik me ook af, want als ik die bewuste inbreker was, zou ik heel hard wegrennen. Als ik er bewust over nadenk, weet ik dat het onzin is, maar toch kan ik dat op het moment zelf niet... bah.
toch fijn zo'n forum om de inzichten die je zelf hebt (hulp zoeken en het feit dat je angst ernstige vormen aanneemt) even bevestigt te krijgen:) THANKS!
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:39
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:41
Lolitaah geeft helemaal niets, voor jou is de angst groot en dat hoef je niet weg te stoppen of te negeren. Juist niet, want dan wordt het erger. Het is juist heel goed dat je je er meer bewust van wordt en dat het ook een irreële angst is en dat je er wat mee moet/iets aan kan doen om het te verbeteren/weg te nemen.
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:41
Ja, excuses, excuses... Ik ben me gewoon zo bewust van dat deze angst belachelijk is dat ik voor mezelf probeer te verklaren waarom het nu zo heftig is:).
therapie is zeker iets voor mij omdat ik het volgend jaar megadruk ga krijgen met een fulltime werkweek, en vriendlief nog een rustig studentenjaartje waarin hij ongetwijfeld wel eens uit zal gaan, ook door de week. om dan de volgende dag uitgeput op mijn werk aan te komen zie ik niet zitten. en laten we eerlijk zijn, ik ben nu 23, en zon kinderangst mag nu wel een keer ophouden! al is dat makkelijker gezegd dan gedaan, maargoed daar heb ik wel heel wat voor over:D
therapie is zeker iets voor mij omdat ik het volgend jaar megadruk ga krijgen met een fulltime werkweek, en vriendlief nog een rustig studentenjaartje waarin hij ongetwijfeld wel eens uit zal gaan, ook door de week. om dan de volgende dag uitgeput op mijn werk aan te komen zie ik niet zitten. en laten we eerlijk zijn, ik ben nu 23, en zon kinderangst mag nu wel een keer ophouden! al is dat makkelijker gezegd dan gedaan, maargoed daar heb ik wel heel wat voor over:D
zaterdag 11 augustus 2012 om 15:43
Je hoeft helemaal geen excuses te maken hoor. Ik zou niet weten voor wie of voor jezelf. Kwel jezelf niet zo. Maar ga er wat aan doen. Dus de therapie zou misschien een goede optie kunnen zijn. Doordat je er zoveel in je hoofd mee bezig bent, het denkwerk lost vaak niet zoveel op. Doen, die stap nemen, kan misschien helpen positief resultaten te boeken.
