Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
dinsdag 12 juni 2007 om 23:02
Ja!
Ik kom ook even hellupen met beantwoorden.
Ik wissel met warm weer, vaker mijn infuus (haha, een nieuwe term voor iets wat we allemaal kennen; de canule met daaraan een pleister). Voorheen had ik ónder deze pleister ook nog een doorzichtige hypo-allergene huidpleister, maar sinds de zwangerschap kan ik die krengen niet meer hebben. Die huidpleister zorgde er wel voor dat de pleister van het infuus beter bleef zitten. Zo ben ik do. gaan zwemmen, eerst naald vervangen, maar dat kon ik 's avonds dus weer doen.
Vóór de zw.schap kon ik in de winter soms wel 4 dagen met één infuusje doen, is niet zo goed voor je huid, maar je kunt door dat doorzichtige venstertje zien of de huid geïrriteerd is of niet (dat is wel mijn graadmeter meestal). Op mijn cozmo zit een herinneringsalarm voor een nieuw infuus (heel handig)
Ik draag mijn pomp eigenlijk altijd in een beha zakje. Heb ik een strakker truitje aan, dan hang ik het zakje aan mijn broek of rok. Ik heb ook een aantal mobiele telefoonzakjes die je aan de broeklus kunt hangen (waar je de riem doorheen haalt). Ik had een buikband voor 's nachts, maar die heb ik alleen in het begin gebruikt omdat ik bang was dat ik de pomp zou vergeten. Inmiddels kan ik op de automatische piloot omdraaien of het bed uitstappen, ik heb 'm altijd bij me.
Van die zakjes die je moet klemmen aan je broekrand heb ik ook, maar die klemmetjes die zitten altijd (altijd!) in mijn vetrol en dat is zo vervelend. Die gebruik ik dus niet. De pomp is ook best zwaar dus hij moet wel stevig hangen vind ik.
Ik blijf regelmatig met mijn slang (van het infuus dus he) hangen aan de lades van Ella's commode.. maar ja... ik verschoon haar dan 's ochtends en dan sta ik zelf ook in mijn ondergoed en heb ik niet mijn hele slang (ik heb er van 110cm) weggemoffeld. Als ik dan fanatiek weer weg wil lopen, bungee-jump ik weer terug zeg maar. dat is niet zo fijn. Hij bungelt ook wel eens zomaar naar beneden omdat er ergens iets niet goed ging.
Ik ken de cleo niet, wel van gehoord, maar volgens mij is dat met een stalen naaldje dat achter blijft toch? Ik heb nu de tenderlink omdat die een teflon buisje heeft (ik ben allergisch voor nikkel). Toen ik begon met de pomp was dat de enige. Nu zijn er veel meer met teflon. toch eens aan de dvk vragen of zij wat proefmonsters heeft.
Bij het teflon naaldje (de canule idd) heb je een inbrengnaald, die je meteen weer weghaalt.
Ik moet deze week weer bloedprikken en volgende week op controle. Ben heel benieuwd. Mijn laatste hba1c is van december (voor Ella's geboorte) en sinds Ella er is, ben ik stukken minder precies geworden met meten, maar het gaat wel goed. Weinig hypo's soms een hyper, maar wel redelijk. toch vind ik zo'n uitslag dan wel een fijne bevestiging (als het een goede is haha!)
Zo, ben weer weg; het is al laaaat!
Ik kom ook even hellupen met beantwoorden.
Ik wissel met warm weer, vaker mijn infuus (haha, een nieuwe term voor iets wat we allemaal kennen; de canule met daaraan een pleister). Voorheen had ik ónder deze pleister ook nog een doorzichtige hypo-allergene huidpleister, maar sinds de zwangerschap kan ik die krengen niet meer hebben. Die huidpleister zorgde er wel voor dat de pleister van het infuus beter bleef zitten. Zo ben ik do. gaan zwemmen, eerst naald vervangen, maar dat kon ik 's avonds dus weer doen.
Vóór de zw.schap kon ik in de winter soms wel 4 dagen met één infuusje doen, is niet zo goed voor je huid, maar je kunt door dat doorzichtige venstertje zien of de huid geïrriteerd is of niet (dat is wel mijn graadmeter meestal). Op mijn cozmo zit een herinneringsalarm voor een nieuw infuus (heel handig)
Ik draag mijn pomp eigenlijk altijd in een beha zakje. Heb ik een strakker truitje aan, dan hang ik het zakje aan mijn broek of rok. Ik heb ook een aantal mobiele telefoonzakjes die je aan de broeklus kunt hangen (waar je de riem doorheen haalt). Ik had een buikband voor 's nachts, maar die heb ik alleen in het begin gebruikt omdat ik bang was dat ik de pomp zou vergeten. Inmiddels kan ik op de automatische piloot omdraaien of het bed uitstappen, ik heb 'm altijd bij me.
Van die zakjes die je moet klemmen aan je broekrand heb ik ook, maar die klemmetjes die zitten altijd (altijd!) in mijn vetrol en dat is zo vervelend. Die gebruik ik dus niet. De pomp is ook best zwaar dus hij moet wel stevig hangen vind ik.
Ik blijf regelmatig met mijn slang (van het infuus dus he) hangen aan de lades van Ella's commode.. maar ja... ik verschoon haar dan 's ochtends en dan sta ik zelf ook in mijn ondergoed en heb ik niet mijn hele slang (ik heb er van 110cm) weggemoffeld. Als ik dan fanatiek weer weg wil lopen, bungee-jump ik weer terug zeg maar. dat is niet zo fijn. Hij bungelt ook wel eens zomaar naar beneden omdat er ergens iets niet goed ging.
Ik ken de cleo niet, wel van gehoord, maar volgens mij is dat met een stalen naaldje dat achter blijft toch? Ik heb nu de tenderlink omdat die een teflon buisje heeft (ik ben allergisch voor nikkel). Toen ik begon met de pomp was dat de enige. Nu zijn er veel meer met teflon. toch eens aan de dvk vragen of zij wat proefmonsters heeft.
Bij het teflon naaldje (de canule idd) heb je een inbrengnaald, die je meteen weer weghaalt.
Ik moet deze week weer bloedprikken en volgende week op controle. Ben heel benieuwd. Mijn laatste hba1c is van december (voor Ella's geboorte) en sinds Ella er is, ben ik stukken minder precies geworden met meten, maar het gaat wel goed. Weinig hypo's soms een hyper, maar wel redelijk. toch vind ik zo'n uitslag dan wel een fijne bevestiging (als het een goede is haha!)
Zo, ben weer weg; het is al laaaat!
woensdag 13 juni 2007 om 00:08
Dank je wel Ris, voor je verhaal! Leuk hoor, om ervaringsverhalen te lezen, in afwachting van mijn pomp.... ik heb er de afgelopen nachten niet meer over gedroomd gelukkig. 
Mijn meest absurde droom, vorige week, was wel dat ik de pomp al had en ook al aangesloten was, maar ik moest eerst maar gaan oefenen met de overbuurman. Ik kreeg een tweedelig slangetje aan mijn pomp, met één aftakking naar mijn buik en één aftakking naar zijn buik.
Overbuurman heeft helemaal geen pomp :? dus waarom ik dat nou droomde?
Afijn, we moesten als een soort van siamese tweeling (want we waren door die pomp aan elkaar verbonden) door de wereld, en waar hij heen ging diende ik te volgen (als een slaafje ) want hij heeft een eigen zaak en dat was belangrijker dan mijn 'tijdelijke baantje' bij het callcenter. Volgens de dvk hè? Duzzz....
Ik vertelde deze droom aan mijn man en die kon er hartelijk om lachen, hij zag de humor er wel van in
Succes met bloedprikken Ris, en ik hoop dat je een mooie Hba1C hebt! Kom je de uitslag nog hier vertellen?
Goed, ik ga zo naar bed, lekker slapen. Nog even met mijn setters knuffelen en dan plat!
Welterusten allemaal, sweet dreams!
Mijn meest absurde droom, vorige week, was wel dat ik de pomp al had en ook al aangesloten was, maar ik moest eerst maar gaan oefenen met de overbuurman. Ik kreeg een tweedelig slangetje aan mijn pomp, met één aftakking naar mijn buik en één aftakking naar zijn buik.
Overbuurman heeft helemaal geen pomp :? dus waarom ik dat nou droomde?
Afijn, we moesten als een soort van siamese tweeling (want we waren door die pomp aan elkaar verbonden) door de wereld, en waar hij heen ging diende ik te volgen (als een slaafje ) want hij heeft een eigen zaak en dat was belangrijker dan mijn 'tijdelijke baantje' bij het callcenter. Volgens de dvk hè? Duzzz....
Ik vertelde deze droom aan mijn man en die kon er hartelijk om lachen, hij zag de humor er wel van in
Succes met bloedprikken Ris, en ik hoop dat je een mooie Hba1C hebt! Kom je de uitslag nog hier vertellen?
Goed, ik ga zo naar bed, lekker slapen. Nog even met mijn setters knuffelen en dan plat!
Welterusten allemaal, sweet dreams!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 13 juni 2007 om 00:10
Oh, dat van die Cleo en een stalen naald i.p.v. een teflon canule: dat weet ik eigenlijk niet. Ik zat te googlen en kwam op de diabetes-startpagina terecht en via één van de sites daar kwam ik bij de Cleo uit. Ik heb er toen eigenlijk niet zo goed op gelet wat voor naald daar nou aan zat. Ik ga nog eens googlen denk ik, een dezer dagen.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 13 juni 2007 om 16:15
Hallo allemaal, kennen jullie me nog? ;-)Ik heb al een tijdje niets meer geschreven vanwege totale chaos hier, maar alles is weer wat rustiger aan het worden. Jullie hebben flink doorgeschreven ondertussen, leuk!Ik blijf meelezen maar omdat ik zelf dus geen diabeet ben (partner van) en mijn man tabletten heeft in tegenstelling tot de meesten hier kan ik meestal niet echt meepraten.Even een update over waar ik was gebleven: ik had een vraag over de hoge bloeddruk die mijn man ineens had, maar ondertussen is gebleken dat de artsen de bloeddruk niet goed hebben gemeten en er is dus niets aan de hand.Ze gingen namelijk steeds meten als hij heel gehaast en druk binnen kwam gerend. Wij konden het haast niet geloven, en hebben bij de Kijkshop zelf een meter gekocht en daarop was het iedere keer in orde. Daarmee is hij terug gegaan naar de arts, en daar hebben ze hem een keer een kwartiertje laten zitten voor ze gingen meten. En toen bleek ons metertje gelijk te hebben: niets aan de hand!Tsja, en in zo'n arts moet je dan vertrouwen hebben....Manlief is sinds de constatering van de diabetes (anderhalf jaar geleden) nooit meer op controle geweest. Ze schrijven gewoon iedere keer een vervolgrecept uit en verder moeten we het zelf maar uitzoeken... Ongelooflijk!Ik heb ondertussen mijn connecties (mis)(ge)bruikt en heb via via een hoop informatie en wat begeleiding gekregen van een diabetesverpleegkundige, anders hadden we nu nog steeds amper geweten wat het nou eigenlijk is!
donderdag 14 juni 2007 om 11:27
Miss Moneypenny, wordt jouwman dan niet doorgestuurd naar het ziekenhuis? Mijn moeder was in ons gezin de eerste die diabetes bleek te hebben, en zij moest gewoon even gaan bloedprikken bij de trombosedienst in het winkelcentrum vlak bij hun huis, ze kreeg tabletten van de huisarts en verder niks. Zij ging uit zichzelf ieder jaar maar even weer naar de huisarts toe voor een nieuw bloedprikpapiertje, maar verder gebeurde er helemaal niets!
Ik kreeg een jaar later diabetes en ik moest onmiddellijk naar de internist! Ik moest bloedprikken, een hartfilmpje en een longfoto laten maken, naar de oogarts en de neuroloog, en ik moest 24 uur urine verzamelen. Ik moest vervolgens 3 maanden later terugkomen bij de internist.
Mijn vader kreeg een half jaar na mij diabetes en ook hij werd onmiddellijk doorgestuurd naar de internist! Hij moest hetzelfde wat ik ook moest, maar voor mijn moeder werd niks geregeld. Raar hè? Ik weet niet hoe het nu geregeld is, aangezien ik al 4 jaar geen contact meer met mijn ouders heb, maar ik vond het toentertijd al raar dat onze huisarts (en we hebben allemaal dezelfde huisarts, al 31 jaar inmiddels) met 2 maten mat.
Ik heb van mijn huisarts begrepen dat alle jonge mensen met diabetes direct doorgestuurd worden naar een internist, dus waarom jouw man dan zo aan zijn lot overgelaten wordt? Kun je het daar niet eens over hebben met jullie huisarts?
Wel fijn trouwens dat zijn bloeddruk gewoon goed was, dat zal wel een hele opluchting voor jullie zijn!
Vraagje: welke pillen slikt jouw man?
Ik kreeg een jaar later diabetes en ik moest onmiddellijk naar de internist! Ik moest bloedprikken, een hartfilmpje en een longfoto laten maken, naar de oogarts en de neuroloog, en ik moest 24 uur urine verzamelen. Ik moest vervolgens 3 maanden later terugkomen bij de internist.
Mijn vader kreeg een half jaar na mij diabetes en ook hij werd onmiddellijk doorgestuurd naar de internist! Hij moest hetzelfde wat ik ook moest, maar voor mijn moeder werd niks geregeld. Raar hè? Ik weet niet hoe het nu geregeld is, aangezien ik al 4 jaar geen contact meer met mijn ouders heb, maar ik vond het toentertijd al raar dat onze huisarts (en we hebben allemaal dezelfde huisarts, al 31 jaar inmiddels) met 2 maten mat.
Ik heb van mijn huisarts begrepen dat alle jonge mensen met diabetes direct doorgestuurd worden naar een internist, dus waarom jouw man dan zo aan zijn lot overgelaten wordt? Kun je het daar niet eens over hebben met jullie huisarts?
Wel fijn trouwens dat zijn bloeddruk gewoon goed was, dat zal wel een hele opluchting voor jullie zijn!
Vraagje: welke pillen slikt jouw man?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 14 juni 2007 om 14:28
Zo ben weer helemaal bijgelezen. Heb het de afgelopen week ongelooflijk druk gehad en geen tijd om hier te lezen/schrijven.
Partners van diabeten, gewoon mee blijven schrijven hoor. Vind het juist leuk om jullie ervaring met een diabeet te lezen.
Mijn schoonmoeder is sinds 1 1/2 jaar ook diabeet. Zij moet om de 3/4 maanden bij een diabetespost komen en wordt daar nagekeken (bloed prikken, etc.). Ze gebruikt tabletten maar ik weet niet welke. Ze heeft ook al problemen aan haar voeten. Zwart wordende teentjes. Is gelukkig wel verholpen. Nu moet ze ook regelmatig naar de pedicure en andere schoenen gaan dragen.
Ik weet nu dus dat mijn man ook veel kans heeft om het te krijgen en later onze kinderen (als ze oud zijn) ook. Ouderdomsdiabetes is erfelijk en het mijne niet, gek eigenlijk.
Miss Moneypenny raar dat jouw man niet doorgestuurd wordt. Zou ik toch eens aankaarten bij je huisarts.
Pompgebruiksters. Hoe doen jullie dat als je met vakantie bent en een bikini of badpak draagt. Waar laat je je pomp dan?
Partners van diabeten, gewoon mee blijven schrijven hoor. Vind het juist leuk om jullie ervaring met een diabeet te lezen.
Mijn schoonmoeder is sinds 1 1/2 jaar ook diabeet. Zij moet om de 3/4 maanden bij een diabetespost komen en wordt daar nagekeken (bloed prikken, etc.). Ze gebruikt tabletten maar ik weet niet welke. Ze heeft ook al problemen aan haar voeten. Zwart wordende teentjes. Is gelukkig wel verholpen. Nu moet ze ook regelmatig naar de pedicure en andere schoenen gaan dragen.
Ik weet nu dus dat mijn man ook veel kans heeft om het te krijgen en later onze kinderen (als ze oud zijn) ook. Ouderdomsdiabetes is erfelijk en het mijne niet, gek eigenlijk.
Miss Moneypenny raar dat jouw man niet doorgestuurd wordt. Zou ik toch eens aankaarten bij je huisarts.
Pompgebruiksters. Hoe doen jullie dat als je met vakantie bent en een bikini of badpak draagt. Waar laat je je pomp dan?
maandag 18 juni 2007 om 17:23
quote:
Mijn schoonmoeder is sinds 1 1/2 jaar ook diabeet. Zij moet om de 3/4 maanden bij een diabetespost komen en wordt daar nagekeken (bloed prikken, etc.). Ze gebruikt tabletten maar ik weet niet welke. Ze heeft ook al problemen aan haar voeten. Zwart wordende teentjes. Is gelukkig wel verholpen. Nu moet ze ook regelmatig naar de pedicure en andere schoenen gaan dragen.
Ik weet nu dus dat mijn man ook veel kans heeft om het te krijgen en later onze kinderen (als ze oud zijn) ook. Ouderdomsdiabetes is erfelijk en het mijne niet, gek eigenlijk.
Miss Moneypenny raar dat jouw man niet doorgestuurd wordt. Zou ik toch eens aankaarten bij je huisarts.
Pompgebruiksters. Hoe doen jullie dat als je met vakantie bent en een bikini of badpak draagt. Waar laat je je pomp dan? Over dat stukje in blauw: het is raar maar waar: degene die het meest op zijn moeder lijkt in bijna alle opzichten, mijn jongste broer, is de enige binnen ons gezin die nog geen diabetes heeft. Ik heb type 2, de erfelijk overdraagbare soort, en die heb ik overduidelijk van de kant van mijn moeder, zoals ik hier al eerder vertelde.
Onze vroegere buurvrouw had type 2 diabetes, maar zowel haar vader als haar jongste zoon hadden type 1. Vreemd hè? Het heeft bij hun, lijkt het, een generatie overgeslagen.
Wel vervelend voor jullie om te weten dat de kans nu groter is dat jullie kinderen ook diabetes krijgen (en je man ook). Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn DAT ze het krijgen, maar ik kan me best voorstellen dat je lichtelijk baalt. Sterkte ermee! *;
Die laatste vraag, aan de pompgebruiksters, is een vraag waar ik ook eigenlijk wel een antwoord op wil. Dames? Zijn jullie er nog?
Kleine update over mijn pomp: ik heb vandaag Univé maar weer eens gebeld: ze hebben de machtiging afgelopen donderdag, de 14e, verzonden aan Medtronic. Daarna heb ik Medtronic gebeld, hij lag waarschijnlijk nog bij de post, maar als het goed is is hij morgen bij de afdeling expeditie waar hij dan diezelfde dag verzonden wordt. Hopelijk heb ik hem dan as. woensdag in huis! Duim duim......hoop hoop......
Mijn schoonmoeder is sinds 1 1/2 jaar ook diabeet. Zij moet om de 3/4 maanden bij een diabetespost komen en wordt daar nagekeken (bloed prikken, etc.). Ze gebruikt tabletten maar ik weet niet welke. Ze heeft ook al problemen aan haar voeten. Zwart wordende teentjes. Is gelukkig wel verholpen. Nu moet ze ook regelmatig naar de pedicure en andere schoenen gaan dragen.
Ik weet nu dus dat mijn man ook veel kans heeft om het te krijgen en later onze kinderen (als ze oud zijn) ook. Ouderdomsdiabetes is erfelijk en het mijne niet, gek eigenlijk.
Miss Moneypenny raar dat jouw man niet doorgestuurd wordt. Zou ik toch eens aankaarten bij je huisarts.
Pompgebruiksters. Hoe doen jullie dat als je met vakantie bent en een bikini of badpak draagt. Waar laat je je pomp dan? Over dat stukje in blauw: het is raar maar waar: degene die het meest op zijn moeder lijkt in bijna alle opzichten, mijn jongste broer, is de enige binnen ons gezin die nog geen diabetes heeft. Ik heb type 2, de erfelijk overdraagbare soort, en die heb ik overduidelijk van de kant van mijn moeder, zoals ik hier al eerder vertelde.
Onze vroegere buurvrouw had type 2 diabetes, maar zowel haar vader als haar jongste zoon hadden type 1. Vreemd hè? Het heeft bij hun, lijkt het, een generatie overgeslagen.
Wel vervelend voor jullie om te weten dat de kans nu groter is dat jullie kinderen ook diabetes krijgen (en je man ook). Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn DAT ze het krijgen, maar ik kan me best voorstellen dat je lichtelijk baalt. Sterkte ermee! *;
Die laatste vraag, aan de pompgebruiksters, is een vraag waar ik ook eigenlijk wel een antwoord op wil. Dames? Zijn jullie er nog?
Kleine update over mijn pomp: ik heb vandaag Univé maar weer eens gebeld: ze hebben de machtiging afgelopen donderdag, de 14e, verzonden aan Medtronic. Daarna heb ik Medtronic gebeld, hij lag waarschijnlijk nog bij de post, maar als het goed is is hij morgen bij de afdeling expeditie waar hij dan diezelfde dag verzonden wordt. Hopelijk heb ik hem dan as. woensdag in huis! Duim duim......hoop hoop......
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
maandag 18 juni 2007 om 19:35
Hai Setter, spannend joh, misschien woensdag dus.. Hoop voor je dat je hem dan toch echt krijgt. Hij ziet er mooi uit!\
Een antwoord van mij op je vraag: Als ik een bikini aan heb en ga lopen of zwemmen dan doe ik de pomp af. Ik meet dan regelmatig mijn bloedsuiker en stuur tussendoor bij door bij te bolussen. Als ik op het strand lig of zit sluit ik de pomp wel aan en leg hem naast me. Of ik doe een rokje of broekje erover aan waarin of waaraan ik de pomp wel kwijt kan. Wel blijven opletten dus, maar het lukt wel.
Een antwoord van mij op je vraag: Als ik een bikini aan heb en ga lopen of zwemmen dan doe ik de pomp af. Ik meet dan regelmatig mijn bloedsuiker en stuur tussendoor bij door bij te bolussen. Als ik op het strand lig of zit sluit ik de pomp wel aan en leg hem naast me. Of ik doe een rokje of broekje erover aan waarin of waaraan ik de pomp wel kwijt kan. Wel blijven opletten dus, maar het lukt wel.
dinsdag 19 juni 2007 om 10:03
Hallo allemaal,
Ik heb hier een tijdje zitten meelezen omdat mijn vriend Diabetes heeft en ik wilde er wat meer vanaf weten. Ik heb het idee dat ik het nu vrij aardig door heb.
Ik heb wel een vraag waarop hij geen antwoord kon geven maar jullie misschien wel. De volgende vraag is n.a.v. het feit dat ik dacht ooit weleens gehoord te hebben dat er een speciaal dieet bestond voor mensen met Diabetes. (Of is dit alleen maar een fabel?)
Heeft het enige nut om je dieet een beetje aan te passen en dan bedoel ik of het enig effect heeft op hoe je je voelt en of het enig verschil maakt in het feit dat hij nu zulke ontzettende schommelingen heeft, dus het ene moment is het heel laag en zit hij dingen te eten/drinken met suiker en even later mag hij absoluut geen suiker hebben en moet hij erbij spuiten, ik heb wel begrepen dat e.e.a. bij zijn ziektebeeld hoort maar ik kan me zo voorstellen dat het niet gezond is voor je lichaam als het steeds zo hevig schommelt.
Deze week is het heel erg geweest hij heeft 2x gehad dat hij niet meer kon praten/hevig verward was omdat z'n suiker zo ontzettend laag was.
Kan een dieet hier enige invloed op uitoefenen of is het gewoon allemaal onzin?
Ik heb hier een tijdje zitten meelezen omdat mijn vriend Diabetes heeft en ik wilde er wat meer vanaf weten. Ik heb het idee dat ik het nu vrij aardig door heb.
Ik heb wel een vraag waarop hij geen antwoord kon geven maar jullie misschien wel. De volgende vraag is n.a.v. het feit dat ik dacht ooit weleens gehoord te hebben dat er een speciaal dieet bestond voor mensen met Diabetes. (Of is dit alleen maar een fabel?)
Heeft het enige nut om je dieet een beetje aan te passen en dan bedoel ik of het enig effect heeft op hoe je je voelt en of het enig verschil maakt in het feit dat hij nu zulke ontzettende schommelingen heeft, dus het ene moment is het heel laag en zit hij dingen te eten/drinken met suiker en even later mag hij absoluut geen suiker hebben en moet hij erbij spuiten, ik heb wel begrepen dat e.e.a. bij zijn ziektebeeld hoort maar ik kan me zo voorstellen dat het niet gezond is voor je lichaam als het steeds zo hevig schommelt.
Deze week is het heel erg geweest hij heeft 2x gehad dat hij niet meer kon praten/hevig verward was omdat z'n suiker zo ontzettend laag was.
Kan een dieet hier enige invloed op uitoefenen of is het gewoon allemaal onzin?
dinsdag 19 juni 2007 om 18:32
Hoi Angelica.
Vervelend voor je vriend (en voor jou), die wissselende bloedsuikers. Ik heb daar ook last van en het is erg vermoeiend. Het is ook zeker niet de bedoeling. Je vriend moet goed ingesteld worden. Wordt hij niet begeleidt door een internist, en handiger nog: een diabetes-verpleegkundige en een diëtiste? Met hulp van deze mensen kan hij zijn bloedsuikers (iig iets meer) op de rit krijgen.
Vroeger hadden mensen met diabetes wel een dieet, waarbij de inname van koolhydraten beperkt werd. Dit was omdat zij vaak niet meer dan 1 of 2 keer insuline per dag spoten, dus dan moet de koolhydraat-inname mbv voeding in balans worden gehouden. Bij type 2 diabetes is dit nog wel eens zo. Uit je verhaal op te maken lees ik dat je vriend meerdere malen per dag spuit (of een pomp heeft?). Dan is er meestal geen sprake van een echt dieet. Dan wordt gewoon gezonde voeding net als bij een gezond persoon geadviseerd.
Wel kan wat meer regelmaat in het eetpatroon meer balans in de bloedsuikers brengen. Vaak bereik je dat al door weer een tijdje alles wat je eet op te schrijven en daarbij het aantal koolhydraten te noteren. Maargoed, dit kun je echt het beste doen mbv een diëtiste. Je vriend heeft echt goeie begeleiding nodig. Ik snap niet dat daar waarschijnlijk geen sprake van is, anders had hij al lang naar een diëtiste gegaan..
Als zijn eetpatroon (wat meer?) op orde is en zijn bloedsuikers wisselen nog zo erg, kan hij ook de pomp overwegen.
Hoop dat je hier wat aan hebt. je kunt ook nog eens googlen om zo meer te lezen over voeding bij diabetes. Succes.
Vervelend voor je vriend (en voor jou), die wissselende bloedsuikers. Ik heb daar ook last van en het is erg vermoeiend. Het is ook zeker niet de bedoeling. Je vriend moet goed ingesteld worden. Wordt hij niet begeleidt door een internist, en handiger nog: een diabetes-verpleegkundige en een diëtiste? Met hulp van deze mensen kan hij zijn bloedsuikers (iig iets meer) op de rit krijgen.
Vroeger hadden mensen met diabetes wel een dieet, waarbij de inname van koolhydraten beperkt werd. Dit was omdat zij vaak niet meer dan 1 of 2 keer insuline per dag spoten, dus dan moet de koolhydraat-inname mbv voeding in balans worden gehouden. Bij type 2 diabetes is dit nog wel eens zo. Uit je verhaal op te maken lees ik dat je vriend meerdere malen per dag spuit (of een pomp heeft?). Dan is er meestal geen sprake van een echt dieet. Dan wordt gewoon gezonde voeding net als bij een gezond persoon geadviseerd.
Wel kan wat meer regelmaat in het eetpatroon meer balans in de bloedsuikers brengen. Vaak bereik je dat al door weer een tijdje alles wat je eet op te schrijven en daarbij het aantal koolhydraten te noteren. Maargoed, dit kun je echt het beste doen mbv een diëtiste. Je vriend heeft echt goeie begeleiding nodig. Ik snap niet dat daar waarschijnlijk geen sprake van is, anders had hij al lang naar een diëtiste gegaan..
Als zijn eetpatroon (wat meer?) op orde is en zijn bloedsuikers wisselen nog zo erg, kan hij ook de pomp overwegen.
Hoop dat je hier wat aan hebt. je kunt ook nog eens googlen om zo meer te lezen over voeding bij diabetes. Succes.
dinsdag 19 juni 2007 om 20:47
Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Hij spuit inderdaad insuline. Het ging vandaag weer bijna mis, hij zat te trillen als een rietje.
Hij is onder uitgebreid medisch toezicht en ik heb begrepen dat hij over 2 maanden in ieder geval naar de diëtist moet.
Ik zal ook wat meer gaan googlen op dit onderwerp en hij gaat het zeker bij z'n diëtist aankaarten. Ze schijnt namelijk niets gezegd te hebben hierover.
Maar goed in ieder geval lijkt dat spuiten om 1 of andere reden nu even niet zo goed te gaan, ik voelde me gelijk schuldig dacht dat hij misschien stress kreeg van mij. Maar het tegenovergestelde leek juist het geval te zijn, om 1 of andere reden heeft hij nu blijkbaar wat minder insuline nodig dan bijv. voordat we elkaar leerden kennen.
Hij is onder uitgebreid medisch toezicht en ik heb begrepen dat hij over 2 maanden in ieder geval naar de diëtist moet.
Ik zal ook wat meer gaan googlen op dit onderwerp en hij gaat het zeker bij z'n diëtist aankaarten. Ze schijnt namelijk niets gezegd te hebben hierover.
Maar goed in ieder geval lijkt dat spuiten om 1 of andere reden nu even niet zo goed te gaan, ik voelde me gelijk schuldig dacht dat hij misschien stress kreeg van mij. Maar het tegenovergestelde leek juist het geval te zijn, om 1 of andere reden heeft hij nu blijkbaar wat minder insuline nodig dan bijv. voordat we elkaar leerden kennen.
dinsdag 19 juni 2007 om 20:55
Angelica, goed dat jullie nog naar de diëtiste gaan. Ook van internet kun je echt veel wijzer worden hoor! Er zijn ook goede forums over diabetes te vinden waar mensen info uitwisselen.
Over die stress, troost je: Juist bij stress hebben mensen vaak meer insuline nodig, omdat ze dan hogere bloedsuikers krijgen. Dus het lijkt eerder omgekeerd: je vriend wordt juist erg ontspannen van jou en daarom schieten zijn bloedsuikers omlaag
.. Als ik hem was zou ik deze dagen iig vaak mijn bloedsuiker controleren, zo kun je de hypo's vaak ook wel voorkomen. Dat doet hij misschien al?
Over die stress, troost je: Juist bij stress hebben mensen vaak meer insuline nodig, omdat ze dan hogere bloedsuikers krijgen. Dus het lijkt eerder omgekeerd: je vriend wordt juist erg ontspannen van jou en daarom schieten zijn bloedsuikers omlaag
woensdag 20 juni 2007 om 09:49
quote:
Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Hij spuit inderdaad insuline. Het ging vandaag weer bijna mis, hij zat te trillen als een rietje.
Hij is onder uitgebreid medisch toezicht en ik heb begrepen dat hij over 2 maanden in ieder geval naar de diëtist moet.
Ik zal ook wat meer gaan googlen op dit onderwerp en hij gaat het zeker bij z'n diëtist aankaarten. Ze schijnt namelijk niets gezegd te hebben hierover.
Maar goed in ieder geval lijkt dat spuiten om 1 of andere reden nu even niet zo goed te gaan, ik voelde me gelijk schuldig dacht dat hij misschien stress kreeg van mij. Maar het tegenovergestelde leek juist het geval te zijn, om 1 of andere reden heeft hij nu blijkbaar wat minder insuline nodig dan bijv. voordat we elkaar leerden kennen. De hoofdreden dat ik een pomp wil is eigenlijk dat je met een pomp het gezonde lichaam nabootst en dus een veel beter ingestelde glucosehuishouding krijgt. Met 4x per dag spuiten gebruik je één keer per dag een langwerkende insuline, die je 24 uur lang niet meer kunt aanpassen. Heb je een keer geen honger dan kun je je niet veroorloven om niet te eten, want die langwerkende insuline werkt wel door. Heb je normaliter redelijk veel stress en heb je je langwerkende insuline daaraan aangepast, dan krijg je bij minder stress/meer ontspanning dus vaker hypo's. Dan moet je er tegen eten om je goed te blijven voelen.
Met een pomp is dat niet zo, daarmee regel je je insulinebehoefte op het moment zelf. Het werkt allemaal veel directer. Is een pomp geen idee voor jouw vriend, of wil hij dat zelf niet?
Of, nog beter: heeft hij al een pomp en zit ik je nu dingen te vertellen die je allang weet?
:D
Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Hij spuit inderdaad insuline. Het ging vandaag weer bijna mis, hij zat te trillen als een rietje.
Hij is onder uitgebreid medisch toezicht en ik heb begrepen dat hij over 2 maanden in ieder geval naar de diëtist moet.
Ik zal ook wat meer gaan googlen op dit onderwerp en hij gaat het zeker bij z'n diëtist aankaarten. Ze schijnt namelijk niets gezegd te hebben hierover.
Maar goed in ieder geval lijkt dat spuiten om 1 of andere reden nu even niet zo goed te gaan, ik voelde me gelijk schuldig dacht dat hij misschien stress kreeg van mij. Maar het tegenovergestelde leek juist het geval te zijn, om 1 of andere reden heeft hij nu blijkbaar wat minder insuline nodig dan bijv. voordat we elkaar leerden kennen. De hoofdreden dat ik een pomp wil is eigenlijk dat je met een pomp het gezonde lichaam nabootst en dus een veel beter ingestelde glucosehuishouding krijgt. Met 4x per dag spuiten gebruik je één keer per dag een langwerkende insuline, die je 24 uur lang niet meer kunt aanpassen. Heb je een keer geen honger dan kun je je niet veroorloven om niet te eten, want die langwerkende insuline werkt wel door. Heb je normaliter redelijk veel stress en heb je je langwerkende insuline daaraan aangepast, dan krijg je bij minder stress/meer ontspanning dus vaker hypo's. Dan moet je er tegen eten om je goed te blijven voelen.
Met een pomp is dat niet zo, daarmee regel je je insulinebehoefte op het moment zelf. Het werkt allemaal veel directer. Is een pomp geen idee voor jouw vriend, of wil hij dat zelf niet?
Of, nog beter: heeft hij al een pomp en zit ik je nu dingen te vertellen die je allang weet?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 20 juni 2007 om 14:26
Ik vind dit echt reuze interessant, ik zal wanneer ik tijd heb eens die lijst goed gaan bekijken. Ik weet gelukkig al e.e.a. van voedingsstoffen en het lijkt er dus op dat de dagen dat ik voor hem kook ik het waarschijnlijk beter doe dan wat hij normaal eet of dat hij dan heel relaxt is, zou ook een combinatie kunnen zijn.
Ik weet wel dat ik heel gezond kook en met heel veel groente, ik zal wanneer ik tijd heb eens die lijst doorspitten en dan zien wat ik eruit kan halen.
Ik weet wel dat ik heel gezond kook en met heel veel groente, ik zal wanneer ik tijd heb eens die lijst doorspitten en dan zien wat ik eruit kan halen.
woensdag 20 juni 2007 om 14:43
woensdag 20 juni 2007 om 14:46
Angelica, het is wel belangrijk dat je vriend zijn insuline-dosering aanpast aan zijn voeding, dus ook als jij of hij anders gaat koken. Ik zou echt eens beginnen met opschrijven wat hij eet en de koolhydraten daarbij. Misschien doet hij dat al lang, dan is dit overbodige info, maar dat is echt de basis..
woensdag 20 juni 2007 om 14:50
Ik ben het volledig met je eens, dit deed hij dus nog niet. Nou ja ik kan hem er natuurlijk niet toe dwingen maar het lijkt me wel een verstandig plan, ja. Als ik nou iedere dag zou koken dan was het simpel want dan zou ik het geen enkel probleem vinden om een lijst bij te houden, maar een gedeelte van de week eet hij op andere plekken dus dat word op dit moment een beetje ingewikkeld.
woensdag 20 juni 2007 om 23:19
Setter??? Heb je je pomp????
Ik deed mijn dtron pomp in een speciale klem die ik aan mijn badpak klikte. Helaas heb ik zoiets nu niet voor de Cozmo. Ik koppel 'm nu af als ik het water in ga, en anders duw ik 'm tussen mijn boobs (die zijn inmiddels groot genoeg haha!). Wel idd vaker meten en evt bijbolussen.
Angelica; weersveranderingen kunnen van invloed zijn op de opname van insuline. Mss dat je vriend daar ook last van heeft? (als het warmer is kán het zijn dat de insuline sneller opgenomen worden zodat hij eerder een hypo kriijgt)
maar ook een goede afstemming tussen hoeveelheid insuline en hoeveelheid koolhydraten is belangrijk. Succes ermee!
Ik heb met dit warmere weer veel last van mijn infuusjes. Ze laten sneller los, ik heb al een paar keer mijn infuusje 2 keer vlak na elkaar moeten vervangen (elke dag ipv om de 2 of 3 dagen) en ook na het douchen moet ik echt eerst ff kijken of het nog goed zit. (kan ook komen doordat mijn buik nu meer blubbert dan eerst...)
Ik deed mijn dtron pomp in een speciale klem die ik aan mijn badpak klikte. Helaas heb ik zoiets nu niet voor de Cozmo. Ik koppel 'm nu af als ik het water in ga, en anders duw ik 'm tussen mijn boobs (die zijn inmiddels groot genoeg haha!). Wel idd vaker meten en evt bijbolussen.
Angelica; weersveranderingen kunnen van invloed zijn op de opname van insuline. Mss dat je vriend daar ook last van heeft? (als het warmer is kán het zijn dat de insuline sneller opgenomen worden zodat hij eerder een hypo kriijgt)
maar ook een goede afstemming tussen hoeveelheid insuline en hoeveelheid koolhydraten is belangrijk. Succes ermee!
Ik heb met dit warmere weer veel last van mijn infuusjes. Ze laten sneller los, ik heb al een paar keer mijn infuusje 2 keer vlak na elkaar moeten vervangen (elke dag ipv om de 2 of 3 dagen) en ook na het douchen moet ik echt eerst ff kijken of het nog goed zit. (kan ook komen doordat mijn buik nu meer blubbert dan eerst...)
donderdag 21 juni 2007 om 09:18
Ik heb gisteren iets meegemaakt wat ik toch wel erg eng vond. je moet je voorstellen dat wij elkaar nog niet zo heel erg lang kennen dus dat ik in eerste instantie niet zeker was van wat er aan de hand was.
Hij had mij verteld dat hij moe werd van een te hoog suikergehalte.
Om 20.20 (bizar vroeg voor hem) wilde hij even een uurtje 'gaan liggen'. We vielen per ongeluk beide in slaap (beide zonder medicijnen te slikken, ik slik zelf Zyprexa, als ik dat een dag vergeet is het ook gevaarlijk, ik had hierdoor dus nooit verwacht dat ik zonder in slaap zou vallen) en hij was vergeten z'n suiker op te meten, ik schrok gelukkig om 22.20 wakker en probeerde hem wakker te krijgen, wat niet goed lukte want hij sukkelde steeds in slaap.
Ik dus snel naar beneden z'n spullen gehaald en gezegd dat hij moest opmeten: ik kreeg een vage reactie terug. Een minuut erna viel hij weer in slaap en begon te stuiptrekken, toen heb ik hem snel vla gevoerd en daarna kwam hij langzaam weer bij.
Ik had het niet snel genoeg door omdat hij had gezegd dat hij van te hoog moe werd, dat hij van te laag ook moe werd, dat wist hij zelf ook nog niet.
Na de vla meette hij het op en toen was het nog steeds laag.
Ik had er niet aan moeten denken wat er gebeurt was als ik niet wakker was geworden.
Achteraf kon hij alleen nog herinneren dat hij naar boven was gegaan.
Hij had mij verteld dat hij moe werd van een te hoog suikergehalte.
Om 20.20 (bizar vroeg voor hem) wilde hij even een uurtje 'gaan liggen'. We vielen per ongeluk beide in slaap (beide zonder medicijnen te slikken, ik slik zelf Zyprexa, als ik dat een dag vergeet is het ook gevaarlijk, ik had hierdoor dus nooit verwacht dat ik zonder in slaap zou vallen) en hij was vergeten z'n suiker op te meten, ik schrok gelukkig om 22.20 wakker en probeerde hem wakker te krijgen, wat niet goed lukte want hij sukkelde steeds in slaap.
Ik dus snel naar beneden z'n spullen gehaald en gezegd dat hij moest opmeten: ik kreeg een vage reactie terug. Een minuut erna viel hij weer in slaap en begon te stuiptrekken, toen heb ik hem snel vla gevoerd en daarna kwam hij langzaam weer bij.
Ik had het niet snel genoeg door omdat hij had gezegd dat hij van te hoog moe werd, dat hij van te laag ook moe werd, dat wist hij zelf ook nog niet.
Na de vla meette hij het op en toen was het nog steeds laag.
Ik had er niet aan moeten denken wat er gebeurt was als ik niet wakker was geworden.
Achteraf kon hij alleen nog herinneren dat hij naar boven was gegaan.
donderdag 21 juni 2007 om 10:47
Oef, wat griezelig! Ik kan me voorstellen dat je je kapot geschrokken bent! Heeft jouw vriend niet zo'n speciale pen in de koelkast liggen voor dit soort gevallen? Ik weet de naam niet meer, iets van 'glucopen of epipen' ofzo.
Misschien dat een van de anderen hier de naam weet, dan kan je vriend daar eens naar vragen bij zijn dvk.
Zo'n pen is voor ernstige hypo's waarin een diabeet al bewusteloos is en dus niet meer kan slikken, dan zet je die spuit in zijn been en komt hij bij.
Hij zal zich vandaag wel niet al te geweldig voelen, kan ik me zo voorstellen, wens hem maar sterkte van mij! Jij trouwens ook, je hebt goed gehandeld!
Misschien dat een van de anderen hier de naam weet, dan kan je vriend daar eens naar vragen bij zijn dvk.
Zo'n pen is voor ernstige hypo's waarin een diabeet al bewusteloos is en dus niet meer kan slikken, dan zet je die spuit in zijn been en komt hij bij.
Hij zal zich vandaag wel niet al te geweldig voelen, kan ik me zo voorstellen, wens hem maar sterkte van mij! Jij trouwens ook, je hebt goed gehandeld!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 21 juni 2007 om 10:57
quote:Setter??? Heb je je pomp????
Nee
Afgelopen maandag vertelden ze me bij Univé dat de machtiging op donderdag de 14e tegelijkertijd zowel naar Medtronic als naar mij gestuurd was. Dan zou je denken dat we die machtiging vrijdag of zaterdag in de bus hadden liggen. Nee dus. Afgelopen dinsdag, de 19e, had ik hem pas in de bus. Zal de pomp op zijn vroegst gisteren verstuurd zijn, zal ik hem op zijn vroegst vandaag krijgen. Op zijn vroegst hè? Ik vermoed zelf dat het volgende week maandag of dinsdag zal zijn, en als ik dan de dvk bel is ze natuurlijk vrij of heeft ze vakantie tot Sint Juttemis
En de dvk had het er laatst ook nog over dat ik dan waarschijnlijk eerst drie dagen een meetapparaat moet dragen om een goed beeld te krijgen van mijn suikers over 72 uur, dus al met al, gok ik, dat ik tegen Sinterklaas ongeveer mijn pomp in gebruik zal kunnen nemen. ;(
*Om even te zeuren en te klagen en fors te overdrijven*
:D
Alle gekheid op een stokje: ik word hier heel ontzettend verschrikkelijk poepiepoepiepoepieflauw van!
Nee
Afgelopen maandag vertelden ze me bij Univé dat de machtiging op donderdag de 14e tegelijkertijd zowel naar Medtronic als naar mij gestuurd was. Dan zou je denken dat we die machtiging vrijdag of zaterdag in de bus hadden liggen. Nee dus. Afgelopen dinsdag, de 19e, had ik hem pas in de bus. Zal de pomp op zijn vroegst gisteren verstuurd zijn, zal ik hem op zijn vroegst vandaag krijgen. Op zijn vroegst hè? Ik vermoed zelf dat het volgende week maandag of dinsdag zal zijn, en als ik dan de dvk bel is ze natuurlijk vrij of heeft ze vakantie tot Sint Juttemis
En de dvk had het er laatst ook nog over dat ik dan waarschijnlijk eerst drie dagen een meetapparaat moet dragen om een goed beeld te krijgen van mijn suikers over 72 uur, dus al met al, gok ik, dat ik tegen Sinterklaas ongeveer mijn pomp in gebruik zal kunnen nemen. ;(
*Om even te zeuren en te klagen en fors te overdrijven*
Alle gekheid op een stokje: ik word hier heel ontzettend verschrikkelijk poepiepoepiepoepieflauw van!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....