Psyche
alle pijlers
Invloed op de denkbeelden van je kind
zondag 26 augustus 2012 om 08:05
N.a.v. wat andere discussies op het forum, heb ik een nieuw topic geopend, waarin ik benieuwd ben naar jullie mening over het volgende.
Soms kom je in aanraking met mensen die een compleet tegengestelde visie/levenshouding hebben dan jijzelf. Mensen die heel stug en in mijn ogen bekrompen zijn (ik weet het: ook een vooroordeel van mij). Maar bedoel de types die op de hoogte zijn van al het nieuws en de gebeurtenssen in heel het dorp, de wijk of de straat. En alleen deze mensen tot "hun eigen soort mensen" rekenen en iedereen die daar niet bij hoort is voor altijd "de buitenstaander", ook na twintig jaar nog.
Die mensen zodra ze een donkere huidskleur hebben al "buitenlanders" noemen, ook al hebben deze mensen een Nederlands paspoort, spreken ze perfect de taal of wonen ze zelfs al vier generaties hier.
Die nooit of te nimmer er aan zal denken ook maar bevriend te raken met iemand die hij niet kent sinds de basisschool. Laat staan ooit een partner te krijgen die níet op dezelfde school heeft gezeten.
Die na een dagje naar een grotere stad zal roepen: "Het voelt niet meer als Nederland!"
Of die homoseksuelen altijd "flikkers" noemt
Ik noem maar wat voorbeelden van denkbeelden die ik soms hoor van mensen en dan denk ik: Waarom gaat iemand in hemelsnaam op deze manier denken? Is dat iets vanuit de opvoeding of is dat een levenshouding die mensen zelf op volwassen leeftijd hebben ontwikkeld?
Aangezien ik zelf moeite heb met zulke bevooroordelende uitspraken, vroeg ik me af of je als ouder wel of niet mee kunt bepalen of deze uitspraken (ooit) uitspraken van jouw eigen kind kunnen gaan zijn, ook als jij zelf deze denkbeelden niet hebt.
Soms kom je in aanraking met mensen die een compleet tegengestelde visie/levenshouding hebben dan jijzelf. Mensen die heel stug en in mijn ogen bekrompen zijn (ik weet het: ook een vooroordeel van mij). Maar bedoel de types die op de hoogte zijn van al het nieuws en de gebeurtenssen in heel het dorp, de wijk of de straat. En alleen deze mensen tot "hun eigen soort mensen" rekenen en iedereen die daar niet bij hoort is voor altijd "de buitenstaander", ook na twintig jaar nog.
Die mensen zodra ze een donkere huidskleur hebben al "buitenlanders" noemen, ook al hebben deze mensen een Nederlands paspoort, spreken ze perfect de taal of wonen ze zelfs al vier generaties hier.
Die nooit of te nimmer er aan zal denken ook maar bevriend te raken met iemand die hij niet kent sinds de basisschool. Laat staan ooit een partner te krijgen die níet op dezelfde school heeft gezeten.
Die na een dagje naar een grotere stad zal roepen: "Het voelt niet meer als Nederland!"
Of die homoseksuelen altijd "flikkers" noemt
Ik noem maar wat voorbeelden van denkbeelden die ik soms hoor van mensen en dan denk ik: Waarom gaat iemand in hemelsnaam op deze manier denken? Is dat iets vanuit de opvoeding of is dat een levenshouding die mensen zelf op volwassen leeftijd hebben ontwikkeld?
Aangezien ik zelf moeite heb met zulke bevooroordelende uitspraken, vroeg ik me af of je als ouder wel of niet mee kunt bepalen of deze uitspraken (ooit) uitspraken van jouw eigen kind kunnen gaan zijn, ook als jij zelf deze denkbeelden niet hebt.
zondag 26 augustus 2012 om 09:55
Collega van mij is helemaal niet discriminerend, over helemaal niemand. Geeft altijd de nuances aan etc. Haar dochter is precies zo maar haar zoon houdt er wel bekrompen denkbeelden op na. Daar schaamt ze zich ook wel voor en ze wordt ook wel boos op hem. Ze discussieren ook veel maar hij wijkt niet van zijn standpunt. Kinderen zijn rond de 20 trouwens.
zondag 26 augustus 2012 om 10:10
Met rionyriony eens.
Wanneer je zelf aan kinderen begint heb je allemaal idealistische en romantische ideeën mbt het nieuwe mensje dat je gaat begeleiden. In de praktijk kun je alleen jezelf blijven en aanzien hoe het persoontje zich gaat ontwikkelen.
Je kunt kinderen niets leren. Ze kiezen wat ze van je willen aannemen.
Wanneer je zelf aan kinderen begint heb je allemaal idealistische en romantische ideeën mbt het nieuwe mensje dat je gaat begeleiden. In de praktijk kun je alleen jezelf blijven en aanzien hoe het persoontje zich gaat ontwikkelen.
Je kunt kinderen niets leren. Ze kiezen wat ze van je willen aannemen.
zondag 26 augustus 2012 om 10:34
Nou niets leren wil ik niet zeggen! Je geeft ze wel normen en waarden mee.
Ik ben bijvoorbeeld opgevoed met het idee dat je gaat stemmen. Maakt niet uit op wie of wat maar je gáát. En ik ben lid van een vakbond. Ik snap ook niet dat mensen niet gaan stemmen (en dan wel zeiken natuurlijk) of niet lid zijn van een bond (maar wel zeuren over dat er geen loonsverhoging komt). Mijn ouders zijn ook tolerant tegenover homoseksualiteit en asielzoekers en mensen die arbeidsongeschikt zijn, mensen die werkeloos zijn etc. etc. (allemaal groepen waar veel vooroordelen over bestaan). Zij hebben ons geleerd dat elke groep bestaat uit individuen met elk een eigen verhaal. En dat ga ik mijn kinderen ook meegeven.
Als je denkt dat kinderen toch zelf uitkiezen wat ze willen kan je net zo goed niets doen en maar gewoon afwachten. Lijkt me niet wenselijk.
Ik ben bijvoorbeeld opgevoed met het idee dat je gaat stemmen. Maakt niet uit op wie of wat maar je gáát. En ik ben lid van een vakbond. Ik snap ook niet dat mensen niet gaan stemmen (en dan wel zeiken natuurlijk) of niet lid zijn van een bond (maar wel zeuren over dat er geen loonsverhoging komt). Mijn ouders zijn ook tolerant tegenover homoseksualiteit en asielzoekers en mensen die arbeidsongeschikt zijn, mensen die werkeloos zijn etc. etc. (allemaal groepen waar veel vooroordelen over bestaan). Zij hebben ons geleerd dat elke groep bestaat uit individuen met elk een eigen verhaal. En dat ga ik mijn kinderen ook meegeven.
Als je denkt dat kinderen toch zelf uitkiezen wat ze willen kan je net zo goed niets doen en maar gewoon afwachten. Lijkt me niet wenselijk.
zondag 26 augustus 2012 om 10:37
quote:NYC schreef op 26 augustus 2012 @ 10:23:
[...]
Wat is mijn vooroordeel dan, volgens jou?
Uit je hele openingspost spreekt een enorm (voor)oordeel over mensen die anders in het leven staan dan jij.
Over bijvoorbeeld mensen die vooral vrienden hebben die ze al langer kennen. Over mensen die zeggen dat iemand met een donkere huid buitenlanders zijn, en noem maar op.
Dat je vooral hoopt, wat uit het topic blijkt, dat jouw kinderen toch vooral NIET zo worden, getuigt van weinig respect voor mensen die dus andere opvattingen hebben dan jij.
[...]
Wat is mijn vooroordeel dan, volgens jou?
Uit je hele openingspost spreekt een enorm (voor)oordeel over mensen die anders in het leven staan dan jij.
Over bijvoorbeeld mensen die vooral vrienden hebben die ze al langer kennen. Over mensen die zeggen dat iemand met een donkere huid buitenlanders zijn, en noem maar op.
Dat je vooral hoopt, wat uit het topic blijkt, dat jouw kinderen toch vooral NIET zo worden, getuigt van weinig respect voor mensen die dus andere opvattingen hebben dan jij.
668, the neighbour of the Beast
zondag 26 augustus 2012 om 10:55
Dus het zou mij (als ik echt heel open minded zou zijn) niks mogen/moeten interesseren of mijn kinderen bijvoorbeeld racistische personen worden, bang om hun eigen woonplaats uit te gaan, of die hun denkbeelden niet kunnen nuanceren.
Het is een feit dat er mensen bestaan met de denkbeelden en ideeën die ik in de openingspost heb geschetst. Op mij komen deze ideeën vaak heel ongenuanceerd over en ik vraag me dan ook vaak af waar het vandaan komt dat sommige mensen zo raar kunnen reageren, zodra ze een homostel zien lopen of een persoon met buitenlands uiterlijk.
En ik vind niet dat ik een intolerante moeder ben als ik het niet accepteer dat mijn kinderen deze denkbeelden zouden krijgen, sterker nog, ik voel mij dan geroepen een stokje te steken voor deze gedachten!
Het is een feit dat er mensen bestaan met de denkbeelden en ideeën die ik in de openingspost heb geschetst. Op mij komen deze ideeën vaak heel ongenuanceerd over en ik vraag me dan ook vaak af waar het vandaan komt dat sommige mensen zo raar kunnen reageren, zodra ze een homostel zien lopen of een persoon met buitenlands uiterlijk.
En ik vind niet dat ik een intolerante moeder ben als ik het niet accepteer dat mijn kinderen deze denkbeelden zouden krijgen, sterker nog, ik voel mij dan geroepen een stokje te steken voor deze gedachten!
zondag 26 augustus 2012 om 13:06
Als je kind een tiener wordt en een eigen mening gaat ontwikkelen is het helaas ook vrij normaal dat hij of zij zich tegen de ouders gaat afzetten. Juist om zich als eigen individu te kunnen ontwikkelen. Communicatie tussen ouders en kinderen is in deze vormende fase vaak heel beroerd.
Een stokje steken voor de manier waarop je kind denkt... veel succes ermee!
Een stokje steken voor de manier waarop je kind denkt... veel succes ermee!
zondag 26 augustus 2012 om 13:18
Lilalollie, denk je dat het weinig zin heeft om te benadrukken dat je niet wil dat er op een bepaalde manier gesproken wordt?
Ik zou het bijvoorbeeld ook niet willen dat er op een hele grove manier gepraat wordt, er met allerlei ziektes gesmeten wordt en handgebaren naar me worden gemaakt.
Of is dat allemaal maar afwachten en totaal niet te voorspellen cq voorkomen dat je kind zich zó platvloers gaat gedragen.
Ik zou het bijvoorbeeld ook niet willen dat er op een hele grove manier gepraat wordt, er met allerlei ziektes gesmeten wordt en handgebaren naar me worden gemaakt.
Of is dat allemaal maar afwachten en totaal niet te voorspellen cq voorkomen dat je kind zich zó platvloers gaat gedragen.
zondag 26 augustus 2012 om 13:22
quote:NYC schreef op 26 augustus 2012 @ 13:18:
Lilalollie, denk je dat het weinig zin heeft om te benadrukken dat je niet wil dat er op een bepaalde manier gesproken wordt?
Ik zou het bijvoorbeeld ook niet willen dat er op een hele grove manier gepraat wordt, er met allerlei ziektes gesmeten wordt en handgebaren naar me worden gemaakt.
Of is dat allemaal maar afwachten en totaal niet te voorspellen cq voorkomen dat je kind zich zó platvloers gaat gedragen.
Je kunt het benadrukken, maar ik weet dat ik me daar buitenshuis niet zo heel erg veel van aan trok. Niet dat ik een ontspoord kind was, maar net zoals de meeste pubers zette ik me aan alle kanten af van mijn ouders en probeerde ik te shockeren, door rare dingen te roepen. Binnenshuis was dat verboden, ik had me aan te passen aan de regels in huis, wilde ik dat niet, dan mocht ik een ander huis opzoeken dat WEL aan mijn verwachtingen voldeed-;) ( vloeken, handgebaren maken etc.), maar wat ik buiten allemaal zei of deed hadden ze geen invloed op. Alles is goedgekomen, ik viel wel mee vergeleken met degene die achter me aan kwam als puber-:) Heerlijk dat ouders nu nog wel eens zeggen dat ik zo'n makkelijk kind was, vergeleken met zusje-;).
Overigens nooit erge ziektes gebruikt om mijn woorden kracht bij te zetten, dat zat er goed in bij ons alle 3. Vooral omdat we een aantal sterfgevallen hadden meegemaakt met kanker en het een verschrikking was dat te zien. Dat heeft kennelijk zoveel indruk gemaakt dat we er niet aan hebben gedacht om dat woord te gebruiken als krachtterm.
Lilalollie, denk je dat het weinig zin heeft om te benadrukken dat je niet wil dat er op een bepaalde manier gesproken wordt?
Ik zou het bijvoorbeeld ook niet willen dat er op een hele grove manier gepraat wordt, er met allerlei ziektes gesmeten wordt en handgebaren naar me worden gemaakt.
Of is dat allemaal maar afwachten en totaal niet te voorspellen cq voorkomen dat je kind zich zó platvloers gaat gedragen.
Je kunt het benadrukken, maar ik weet dat ik me daar buitenshuis niet zo heel erg veel van aan trok. Niet dat ik een ontspoord kind was, maar net zoals de meeste pubers zette ik me aan alle kanten af van mijn ouders en probeerde ik te shockeren, door rare dingen te roepen. Binnenshuis was dat verboden, ik had me aan te passen aan de regels in huis, wilde ik dat niet, dan mocht ik een ander huis opzoeken dat WEL aan mijn verwachtingen voldeed-;) ( vloeken, handgebaren maken etc.), maar wat ik buiten allemaal zei of deed hadden ze geen invloed op. Alles is goedgekomen, ik viel wel mee vergeleken met degene die achter me aan kwam als puber-:) Heerlijk dat ouders nu nog wel eens zeggen dat ik zo'n makkelijk kind was, vergeleken met zusje-;).
Overigens nooit erge ziektes gebruikt om mijn woorden kracht bij te zetten, dat zat er goed in bij ons alle 3. Vooral omdat we een aantal sterfgevallen hadden meegemaakt met kanker en het een verschrikking was dat te zien. Dat heeft kennelijk zoveel indruk gemaakt dat we er niet aan hebben gedacht om dat woord te gebruiken als krachtterm.
zondag 26 augustus 2012 om 13:31
Je kunt wel willen dat je kinderen bepaalde denkbeelden niet uiten onder je eigen dak, maar een stokje steken voor hun gedachten kun je niet. Je kunt niet bepalen hoe ze worden en hoe ze de wereld zien.
Ik denk wel dat je met een opvoeding ze op de goeie weg kan helpen naar wat jij denkt dat het beste is voor ze. De rest moeten ze zelf uitvogelen.
Ik denk zelfs als je echt fanatiek je kinderen verbied om bepaalde denkwijzen te uiten/te onderzoeken, je hetzelfde doet als de mensen die jij bekrompen noemt. De mensen zijn nu eenmaal ook overtuigd van hun eigen gelijk.
Ik denk wel dat je met een opvoeding ze op de goeie weg kan helpen naar wat jij denkt dat het beste is voor ze. De rest moeten ze zelf uitvogelen.
Ik denk zelfs als je echt fanatiek je kinderen verbied om bepaalde denkwijzen te uiten/te onderzoeken, je hetzelfde doet als de mensen die jij bekrompen noemt. De mensen zijn nu eenmaal ook overtuigd van hun eigen gelijk.
