backpackers met een beperking

quote:daydream schreef op 12 september 2012 @ 18:33:

Je kunt ook reizen met een partner of goede vriendin als je "vrolijk, sociaal, avontuurlijk, slechtziend" bent. Mocht er dan onverhoopt iets gebeuren dan sta je er niet alleen voor.



Kan inderdaad, maar Schuilnaamhebber heeft kennelijk gekozen voor een trip alleen.





Schuilnaamhebber; backpacken ben ik niet voor in de wieg gelegd en zul je mij dus ook nimmer zien doen. In zijn algemeenheid reizen met beperking? Uiteraard, zou ik willen zeggen. Ik heb dan ook weinig met de meest veelvoorkomende reacties op het onderwerp reizen met een beperking en in overtreffende trap dat solo doen. De eerste keer was het even goed slikken voor de directe omgeving, elke boze wolf werd op de weg dubbel gezien zogezegd. Inmiddels zijn ze wel wat gewend en weten ze ook beter.



Eigen ervaring? Zoals gezegd, het is logisch voor mij. Het is een belangrijk onderdeel van wat ik een totaalpakket levenskwaliteit en -genot en dus gaan met die banaan. Waar nodig moeten plannen soms iets aangepast worden en niet elke bestemming of activteit is altijd nog mogelijk, maar er is meer dan genoeg over wat wél kan. Het vergt in mijn geval aardig wat extra regelwerk, maar dat is het meer dan waard.



Grappig dat juist nu dit topic opduikt, ben vandaag namelijk net begonnen met eerste fase inpakken voor een aankomende vakantie in Florida. Ik ben niet slechtziend, ik heb een bindweefselafwijking waardoor ik o.a. grotendeels bedlegerig ben, daarbuiten een rolstoel gebruik. Tel erbij op sondevoeding gebruiken, catheteriseren etc. Al met al sleep je zo o.a. enorm veel mee, maar dan heb je ook wat!



Florida is een lievelingsbestemming van me, dit moet de 6e trip daarheen worden. Het heerlijke weer, maar ook het geweldig toegankelijke openbare leven en voorzieningen smaakt me altijd naar meer. Een ultiem gevoel van vrijheid. Omdat mijn gezondheid progressief is heb ik wel altijd gehanteerd dat ik zo lang als mogelijk zo ver mogelijk weg ga, dichterbij kan altijd nog. Idem dito met bijv. bepaalde activiteiten; eerst het meest veelvergende. Uiteraard zorg ik voor een goede algemene reisverzekering en een goede werelddekkende verzekering voor mijn rolstoelen, voedingspompen etc. , let qua bestemming op of de medische voorzieningen de zorg kunnen verlenen die onverhoopt nodig kan zijn. Waar nodig ter plekke gewoon zorg en/of verzorging inhuren en gaan met die banaan! Een strategie die mij tot op heden goed bevalt. Onder andere Australië, Azië, cruisen in de caribbean etc. heb ik zo aan mijn lijstje mogen toevoegen voordat het nu niet meer haalbaar is. Dit gaat de laatste keer Florida worden omdat het teveel van lijf en gezondheid is gaan vergen, maar dat wil alles behalve zeggen dat ik dan maar thuis moet gaan blijven. Dus staat voor volgend jaar een cruise naar o.a. de Canarische eilanden, stukje Europa en Cassablanca op het program.

Geweldig dat je dit gaat doen! Ken je dit boek? Vond ik heel indrukwekkend...



http://www.bol.com/nl/p/d ... n-india/1001004001642004/

In het algemeen denk ik dat je beperking op reis hetzelfde is als thuis. Dus als je je normaal gesproken zelfstandig kan redden zul je dat op reis ook kunnen al komen er andere uitdagingen langs. Ik ben zelf slechthorend en ja dat is soms lastig en op reis soms net iets meer omdat ik veel haal uit liplezen en dat is lastig in een andere taal (en sowieso met volslagen onbekenden). Toch voel ik me eigenlijk et meer onbeholpen op reis/vakantie als thuis. Ga er van genieten zou ik zeggen, het wordt vast een prachtervaring!

Ken je de boeken van Sabriye Tenberken? Een Duits meisje, blind, dat jaren geleden tegen alle adviezen van iedereen in op eigen houtje door China naar Tibet ging. Niet de meest handige landen voor iemand die blind is en geen Chinees of Tibetaans spreekt.



Ze liet zich nergens door tegen houden en heeft prachtige avonturen beleefd, en een school voor blinde kinderen opgezet. Het was niet altijd makkelijk, maar precies wat voor haar belangrijk was om te doen. Een indrukwekkend verhaal.



Dapper dat je je droom volgt naar India. Van de 1 miljard mensen daar zijn er vast ook een heleboel slechtziend, en die moeten zich wellicht in slechtere omstandigheden redden dan jij als backpacker. Veel plezier in India!

Dappere dames hier die juist niet voor de makkelijkste/veiligste weg kiezen. Petje af voor jullie. Ik wens jullie nog vele mooie reizen toe!

Ik heb altijd een lijst met belangrijke zinnen/woorden bij me. Toen ik naar China ging heb ik een vriend in het chinees laten opschrijven dat ik slechthorend ben, vooral omdat China sowieso lastig is qua communicatie. Verder red ik me meestal wel, ik doe veel met reisgidsen en de geschreven info van plaatselijke toeristenbureaus enz, maar dat doet denk ik iedereen. Toen ik als 17-jarige in mijn eentje naar Londen verhuisde vonden veel mensen dat wel heel raar, maar ik heb me daar eigenlijk nooit druk om gemaakt.



Gek genoeg vind ik het nu, sinds ik met mijn man en kinderen ben, vaak veel spannender. Waar ik vroeger nooit bang was dat alles mis zou lopen ben ik dat nu soms wel en dan op veel minder spannende plekken als China en Zuid-Afrika . Gewoon omdat als het me nu niet lukt mijn kinderen daar last van ondervinden, toch dat verantwoordelijkheidsgevoel zeg maar. Ik vond alleen minder eng in elk geval. Het ik red me wel gevoel.