Psyche
alle pijlers
oude onverwerkte emoties
zondag 23 september 2012 om 01:42
zondag 23 september 2012 om 01:48
Wat er uit moet moet er uit hè? Ik denk dat het heel gewoon is hoor. Komt en gaat het verdriet of beïnvloedt het heftig je normale dagelijkse functioneren? Mocht dat zo zijn is het misschien wel handig om contact te hebben met je behandelaar en samen te kijken of er misschien een wijze is waarop je naast lekker snotteren ook je dagelijkse ritme een beetje kan vasthouden.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 23 september 2012 om 02:00
Heb je twee dezelfde topics aangemaakt? Ik heb net weer mijn bericht geplaatst omdat ik dacht deze er op de één of andere wijze niet meer stond maar denk nu dat er misschien 2 topics zijn.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 23 september 2012 om 02:02
Lekker toch? Laat komen totdat het niet meer hoeft. Wat maakt het uit? Herkenbaar hoor. Even lekker snotteren en blèren om vervolgens weer over te gaan tot de orde van de dag,
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 23 september 2012 om 02:07
Ghe ja ik vind van wel maar of dat nu 'algemeen gesteld normaal' is weet ik natuurlijk ook niet. Ik vind mezelf wel normaal.
'Ik ben niet gek'! Riep de gek.
'Ik ben niet gek'! Riep de gek.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 23 september 2012 om 02:13
quote:lilyrose2012 schreef op 23 september 2012 @ 02:05:
Vind t soms zo vermoeiend en ongezellig dat gejank.. Maar wat eruit is he
Kan het ook zijn hoor. Echt doodvermoeiend en de andere keer weer enorm opluchtend. Bij mij nam het naarmate tijd verstreek af en soms zwol het weer aan. Ach zie het anders als een golf die komt en gaat en de beweging wordt steeds kalmer. Kabbelend misschien wel, tot een punt van een vlakke waterspiegel? Af en toe een storm en dan van heftigheid weer langzaam terug naar rust.
Momenteel heb ik hier al tijden geen last meer van. Maar komt het morgen dan ga ik gewoon weer zitten want dan is het dus even nodig.
Vind t soms zo vermoeiend en ongezellig dat gejank.. Maar wat eruit is he
Kan het ook zijn hoor. Echt doodvermoeiend en de andere keer weer enorm opluchtend. Bij mij nam het naarmate tijd verstreek af en soms zwol het weer aan. Ach zie het anders als een golf die komt en gaat en de beweging wordt steeds kalmer. Kabbelend misschien wel, tot een punt van een vlakke waterspiegel? Af en toe een storm en dan van heftigheid weer langzaam terug naar rust.
Momenteel heb ik hier al tijden geen last meer van. Maar komt het morgen dan ga ik gewoon weer zitten want dan is het dus even nodig.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 23 september 2012 om 02:16
quote:Enn schreef op 23 september 2012 @ 02:13:
[...]
Kan het ook zijn hoor. Echt doodvermoeiend en de andere keer weer enorm opluchtend. Bij mij nam het naarmate tijd verstreek af en soms zwol het weer aan. Ach zie het anders als een golf die komt en gaat en de beweging wordt steeds kalmer. Kabbelend misschien wel, tot een punt van een vlakke waterspiegel? Af en toe een storm en dan van heftigheid weer langzaam terug naar rust.
Momenteel heb ik hier al tijden geen last meer van. Maar komt het morgen dan ga ik gewoon weer zitten want dan is het dus even nodig.
Wat goed geschreven
[...]
Kan het ook zijn hoor. Echt doodvermoeiend en de andere keer weer enorm opluchtend. Bij mij nam het naarmate tijd verstreek af en soms zwol het weer aan. Ach zie het anders als een golf die komt en gaat en de beweging wordt steeds kalmer. Kabbelend misschien wel, tot een punt van een vlakke waterspiegel? Af en toe een storm en dan van heftigheid weer langzaam terug naar rust.
Momenteel heb ik hier al tijden geen last meer van. Maar komt het morgen dan ga ik gewoon weer zitten want dan is het dus even nodig.
Wat goed geschreven
zondag 23 september 2012 om 02:20
Want verdriet verdwijnt denk ik niet. Naja in mijn geval niet maar het slijt denk ik wel. Het is namelijk in mijn gevoelsleven gesleten en dus ben ik een soort van gewend geraakt aan mijn verdriet. Maar dan zijn er die momenten dat dit dus hé-le-maal niet zo is en dan is het bij mij snottertijd. Mijn remedie: een kop koffie erbij, muziekje aan, dekentje over me heen en even lekker gaan.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 23 september 2012 om 02:27
Toen ik als vrijwilliger bij een telefonische hulpdienst werkte, kregen wij les van een psycho-therapeut. Die vertelde ons dat wij steeds maar bezig waren om verdriet bij mensen weg te nemen. Hij heeft ons toen aangeraden om met het verdriet aan de slag te gaan, door het gewoon te laten komen. Laat het gewoon toe wanneer dat kan. Duik er gerust in. Geeft het een plek en probeer daarna verder te gaan. Is al jaren terug, maar heb het goed onthouden.
zondag 23 september 2012 om 10:26
"Mens-zijn is een herberg
Elke dag komen er nieuwe mensen.
Vrolijkheid, somberheid, laagheid,
even een helder moment
als onverwachte bezoeker.
Verwelkom ze en biedt allen een gastvrij onthaal!
Ook al zijn het een hoop zorgen
die jouw huis overhoop halen
behandel toch elke gast met respect.
Misschien ruimt hij bij je op
en maakt hij plaats voor iets anders, iets fijns.
De sombere gedachte, de schaamte, de boosaardigheid’
treed ze lachend bij de deur tegemoet
en nood hen binnen.
Wees dankbaar voor wie er komt,
want ieder van hen is gestuurd
als een gids uit het onbekende."
Elke dag komen er nieuwe mensen.
Vrolijkheid, somberheid, laagheid,
even een helder moment
als onverwachte bezoeker.
Verwelkom ze en biedt allen een gastvrij onthaal!
Ook al zijn het een hoop zorgen
die jouw huis overhoop halen
behandel toch elke gast met respect.
Misschien ruimt hij bij je op
en maakt hij plaats voor iets anders, iets fijns.
De sombere gedachte, de schaamte, de boosaardigheid’
treed ze lachend bij de deur tegemoet
en nood hen binnen.
Wees dankbaar voor wie er komt,
want ieder van hen is gestuurd
als een gids uit het onbekende."
