Psyche
alle pijlers
dagen geen menselijk contract
woensdag 26 september 2012 om 19:38
woensdag 26 september 2012 om 21:15
quote:nieuwemaan11 schreef op 26 september 2012 @ 20:06:
Ik herken het wel. Ik belde op een gegeven moment met de energiemaatschappij (bijv) met een domme vraag
..[knip]
Echt?
Sorry hoor, maar hoe triest het mss kan overkomen, ik vind dit wel lachen!
Zelf spreek ik dagen ook niemand. Heerlijk. Ik kies er dan ook zelf voor. Ben een einzelganger.
Als het me echt te dol wordt dan spreek ik wel iemand aan. Maar op zich dus geen problemen mee.
Vrijwilligerswerk is een goede manier om er even tussenuit te zijn en andere contacten op te doen. Al is het maar een paar uurtjes per dag of week. Je zal er van opknappen.
Ik herken het wel. Ik belde op een gegeven moment met de energiemaatschappij (bijv) met een domme vraag
..[knip]
Echt?
Sorry hoor, maar hoe triest het mss kan overkomen, ik vind dit wel lachen!
Zelf spreek ik dagen ook niemand. Heerlijk. Ik kies er dan ook zelf voor. Ben een einzelganger.
Als het me echt te dol wordt dan spreek ik wel iemand aan. Maar op zich dus geen problemen mee.
Vrijwilligerswerk is een goede manier om er even tussenuit te zijn en andere contacten op te doen. Al is het maar een paar uurtjes per dag of week. Je zal er van opknappen.
woensdag 26 september 2012 om 21:18
donderdag 27 september 2012 om 10:15
zaterdag 29 september 2012 om 23:26
Je zou het zelf toch moeten doen , sta je al ingeschreven bij uitzendbureau's? Bij de thuiszorg schreeuwen ze ook vaak om personeel, ook al zijn het allemaal geen topbanen je bent er tussenuit. Of zou je wat voor vrijwilligerswerk voelen? En dat hoeft niet eens in een verzorgingstehuis te zijn,maar kan ook bij een dierenambulance of kringloopwinkel zijn. Staat ook nog goed op je cv en je doet er veel contacten op. Dan kijk je toch heel anders tegen de dagen aan.Niks doen en dagen niemand spreken of zien daar word je alleen maar depressief van.
Het is niet zo dat je er gelijk een spraakgebrek van krijgt, je vereenzaamt zo wel , en dat is ook weer niet goed voor jezelf vertrouwen.
Het is niet zo dat je er gelijk een spraakgebrek van krijgt, je vereenzaamt zo wel , en dat is ook weer niet goed voor jezelf vertrouwen.
zondag 30 september 2012 om 03:08
zondag 30 september 2012 om 10:03
er worden hier wel grapjes over gemaakt. Maar het kan echt een probleem zijn. Zelf merk ik het ook.
Ben als alleenstaande volledig afgekeurde moeder gaan verhuizen 2,5 jaar geleden naar compleet andere provincie en dorp. Puur om kansen te krijgen voor een opleiding en werk.
Maar nu blijkt het dorp waar ik in terecht gekomen ben totaal gesloten te zijn voor buitenstaanders eigenlijk. Wat je ook doet, je komt er eigenlijk totaal niet tussen. Je kan het dorp eigenlijk in drie groepen verdelen, de hogere klasse , middenklasse en (sorry maar het is echt zo) een achterstandsklasse..... Zodra je gesignaleerd wordt met een gesprekje of iets met iemand uit de onderste laag, dan ben je gelijk niet meer welkom bij de hogere klasse... andersom is het eigenlijk precies hetzelfde. Dus de mensen in het midden die komen er gewoon niet tussen.
En dat geldt helaas niet alleen voor de volwassenen, maar je ziet het ook op de basisscholen gebeuren. De kinderen worden gewoon niet geaccepteerd, wel door andere kinderen, maar de ouders niet...
Ik ben niet iemand die snel de moed opgeeft, heb op heel veel plaatsen in de wereld gewoond en kreeg overal heel makkelijk contact. Maar hier wil het gewoon niet lukken.
En als je dan weer volledig afgekeurd wordt en niks mag doen, zelfs geen toestemming om vrijwilligerswerk te gaan doen, want dat mag in deze gemeente dus alleen als je in een bepaalde fasering zit van de bijstand....
Ja , dan wordt je aardig depressief. Ga je uit nood contacten onderhouden met mensen die beslist niet goed zijn om mee om te gaan (in mijn geval dan) en uiteindelijk beland je gewoon depressief op de bank.
Elke dag naar school, kinderen ophalen, helemaal gelukkig zijn als je even een gesprekje met iemand daar kan hebben of in de winkel. Gewoon 2 keer per dag boodschappen doen om maar volwassen volk te spreken. Helpen op school. Eruit eruit eruit.
Maar ik ben chronisch ziek en minder valide en dan heb je gewoon tijden dat je amper je huis uitkan.
En ik heb gemerkt dat ik dan gewoon totaal niemand spreek of zie. Hooguit vrienden uit mijn oude woonplaats even aan de telefoon.
Ik ben al blij als mijn thuiszorg hulp komt. En kan eerlijk zeggen, behalve dat zij komt, een ergotherapeut en iemand voor aanpassing , is hier al weken geen volwassen bezoek meer in huis geweest.
En het maakt je knettergek. Er wordt wel gezegd, uitgaan enz. Maar als je laag inkomen hebt en lichamelijk niet helemaal op orde , dan lukt dat ook niet altijd. Mijn geld gaat voornamelijk naar sport enz. voor de kinderen, want ook die zijn hier in een sociaal isolement geraakt. Heb wel voor grap geroepen, is hier ook een inburgeringscursus mogelijk in dit dorp ?
Heb inmiddels voor elkaar gekregen dat ik HBO-Rechten student ben. Studeren is echt wel mogelijk als je werkeloos bent, maar ligt beetje aan wat voor inkomen je hebt. Met bijstand mag je normaal geen hbo of universitaire opleiding doen, maar als je volledig afgekeurd in de zorgfase van bijstand zit zonder arbeid en sollicitatie plicht dan mag het wel ! Wel moet je dan alles zelf bekostigen, probleem, ja natuurlijk heb je een probleem dan.Een beetje HBO opleiding moet je al snel 10.000 voor rekenen. Maar oplossingen zijn er ook, gewoon keihard je stinkende best doen, alles bloot leggen en ga fondsen aanschrijven !
Heb zelf meerdere fondsen aangeschreven en heb het grootste deel van mijn opleiding bij elkaar gekregen. Er loopt nog 1 aanvraag bij een fonds en ik hoop daar eind oktober bericht van te krijgen, dit laatste fonds verstrekt renteloze leningen die pas na de opleiding, als je werk hebt, terug betaald moeten worden naar inkomen.
Ben al begonnen met mijn opleiding, afstandsonderwijs, dat wel helaas , anders was het voor mij niet haalbaar. Maar ik ben vastbesloten zo snel mogelijk mijn propedeuse te halen zodat ik in de hoofdfase aan stage kan beginnen. Gewoon eruit, als volwaardig mens in deze keiharde maatschappij waarbij de meeste mensen alleen maar aan hun eigen hachje denken.
Sommige mensen , hoe jong dan ook, hebben gewoon geen familie ! En dan zijn ze niet zielig, maar op het moment dat je dan volledig genegeerd wordt door iedereen , dan vereenzaam je wel.
Iedereen heeft behoefte aan een gezellig gesprekje, kop koffie, een keer een uitje...
maar er zijn teveel mensen die gewoon hele dagen thuis zitten en al blij zijn als de postbode een keer aanbelt.
Ben als alleenstaande volledig afgekeurde moeder gaan verhuizen 2,5 jaar geleden naar compleet andere provincie en dorp. Puur om kansen te krijgen voor een opleiding en werk.
Maar nu blijkt het dorp waar ik in terecht gekomen ben totaal gesloten te zijn voor buitenstaanders eigenlijk. Wat je ook doet, je komt er eigenlijk totaal niet tussen. Je kan het dorp eigenlijk in drie groepen verdelen, de hogere klasse , middenklasse en (sorry maar het is echt zo) een achterstandsklasse..... Zodra je gesignaleerd wordt met een gesprekje of iets met iemand uit de onderste laag, dan ben je gelijk niet meer welkom bij de hogere klasse... andersom is het eigenlijk precies hetzelfde. Dus de mensen in het midden die komen er gewoon niet tussen.
En dat geldt helaas niet alleen voor de volwassenen, maar je ziet het ook op de basisscholen gebeuren. De kinderen worden gewoon niet geaccepteerd, wel door andere kinderen, maar de ouders niet...
Ik ben niet iemand die snel de moed opgeeft, heb op heel veel plaatsen in de wereld gewoond en kreeg overal heel makkelijk contact. Maar hier wil het gewoon niet lukken.
En als je dan weer volledig afgekeurd wordt en niks mag doen, zelfs geen toestemming om vrijwilligerswerk te gaan doen, want dat mag in deze gemeente dus alleen als je in een bepaalde fasering zit van de bijstand....
Ja , dan wordt je aardig depressief. Ga je uit nood contacten onderhouden met mensen die beslist niet goed zijn om mee om te gaan (in mijn geval dan) en uiteindelijk beland je gewoon depressief op de bank.
Elke dag naar school, kinderen ophalen, helemaal gelukkig zijn als je even een gesprekje met iemand daar kan hebben of in de winkel. Gewoon 2 keer per dag boodschappen doen om maar volwassen volk te spreken. Helpen op school. Eruit eruit eruit.
Maar ik ben chronisch ziek en minder valide en dan heb je gewoon tijden dat je amper je huis uitkan.
En ik heb gemerkt dat ik dan gewoon totaal niemand spreek of zie. Hooguit vrienden uit mijn oude woonplaats even aan de telefoon.
Ik ben al blij als mijn thuiszorg hulp komt. En kan eerlijk zeggen, behalve dat zij komt, een ergotherapeut en iemand voor aanpassing , is hier al weken geen volwassen bezoek meer in huis geweest.
En het maakt je knettergek. Er wordt wel gezegd, uitgaan enz. Maar als je laag inkomen hebt en lichamelijk niet helemaal op orde , dan lukt dat ook niet altijd. Mijn geld gaat voornamelijk naar sport enz. voor de kinderen, want ook die zijn hier in een sociaal isolement geraakt. Heb wel voor grap geroepen, is hier ook een inburgeringscursus mogelijk in dit dorp ?
Heb inmiddels voor elkaar gekregen dat ik HBO-Rechten student ben. Studeren is echt wel mogelijk als je werkeloos bent, maar ligt beetje aan wat voor inkomen je hebt. Met bijstand mag je normaal geen hbo of universitaire opleiding doen, maar als je volledig afgekeurd in de zorgfase van bijstand zit zonder arbeid en sollicitatie plicht dan mag het wel ! Wel moet je dan alles zelf bekostigen, probleem, ja natuurlijk heb je een probleem dan.Een beetje HBO opleiding moet je al snel 10.000 voor rekenen. Maar oplossingen zijn er ook, gewoon keihard je stinkende best doen, alles bloot leggen en ga fondsen aanschrijven !
Heb zelf meerdere fondsen aangeschreven en heb het grootste deel van mijn opleiding bij elkaar gekregen. Er loopt nog 1 aanvraag bij een fonds en ik hoop daar eind oktober bericht van te krijgen, dit laatste fonds verstrekt renteloze leningen die pas na de opleiding, als je werk hebt, terug betaald moeten worden naar inkomen.
Ben al begonnen met mijn opleiding, afstandsonderwijs, dat wel helaas , anders was het voor mij niet haalbaar. Maar ik ben vastbesloten zo snel mogelijk mijn propedeuse te halen zodat ik in de hoofdfase aan stage kan beginnen. Gewoon eruit, als volwaardig mens in deze keiharde maatschappij waarbij de meeste mensen alleen maar aan hun eigen hachje denken.
Sommige mensen , hoe jong dan ook, hebben gewoon geen familie ! En dan zijn ze niet zielig, maar op het moment dat je dan volledig genegeerd wordt door iedereen , dan vereenzaam je wel.
Iedereen heeft behoefte aan een gezellig gesprekje, kop koffie, een keer een uitje...
maar er zijn teveel mensen die gewoon hele dagen thuis zitten en al blij zijn als de postbode een keer aanbelt.
zondag 30 september 2012 om 10:27
zondag 30 september 2012 om 12:58
Merel, wat ik me afvraag bij het lezen: Zijn de mensen van de achterstandsklasse zo erg om mee om te gaan?
Is geen retorische vraag want ik kan me voorstellen dat het verschil te groot is. Ik kan me ook voorstellen dat misschien af en toe een bak koffie met een gezelligerd, beter is dan helemaal niks.
En is er geen stad in de buurt waar je kunt proberen wat kennissen te vinden? Misschien lastig ivm kosten voor vervoer, maar je kunt de uitjes zo goedkoop mogelijk houden.
Is geen retorische vraag want ik kan me voorstellen dat het verschil te groot is. Ik kan me ook voorstellen dat misschien af en toe een bak koffie met een gezelligerd, beter is dan helemaal niks.
En is er geen stad in de buurt waar je kunt proberen wat kennissen te vinden? Misschien lastig ivm kosten voor vervoer, maar je kunt de uitjes zo goedkoop mogelijk houden.
zondag 30 september 2012 om 15:13
hoi Moonlight..
nou dat bedoel ik dus ook, ik ga het liefst om met verschillende mensen uit verschillende "lagen" van de bevolking. Ik hoef niet in een plaatje te passen.
Maar op het moment dat een gemeenschap blijkbaar wel die eis heeft, pis je overal buiten de pot. En in deze situatie gebeurd dat van alle kanten. Geen enkele kant hoor of pas je ergens bij.
Ik ben gelukkig wel iemand die erop uit trekt en verder gaat dan de dorpsgrenzen zeg maar. Maar ja, het is en blijft een lastig iets en het is fijn als je ook in je nabije omgeving vriendschappen zou kunnen krijgen.
nou dat bedoel ik dus ook, ik ga het liefst om met verschillende mensen uit verschillende "lagen" van de bevolking. Ik hoef niet in een plaatje te passen.
Maar op het moment dat een gemeenschap blijkbaar wel die eis heeft, pis je overal buiten de pot. En in deze situatie gebeurd dat van alle kanten. Geen enkele kant hoor of pas je ergens bij.
Ik ben gelukkig wel iemand die erop uit trekt en verder gaat dan de dorpsgrenzen zeg maar. Maar ja, het is en blijft een lastig iets en het is fijn als je ook in je nabije omgeving vriendschappen zou kunnen krijgen.
zondag 30 september 2012 om 15:16
voorbeeld van mijn oudste dochter...
toen we hier kwamen wonen zat ze in groep 8. 2 kinderen sprongen zo ongeveer gelijk bovenop haar. Ze is heel makkelijk en sociaal dus vond het fijn gelijk aanspraak enz. te hebben. Maar het bleek, dat omdat ze omgang kreeg met deze 2 kinderen gelijk de rest van de klas mijn dochter niet meer moest of mee mocht omgaan van de ouders. De 2 kinderen vertrokken al snel en dochter blijft dan alleen zitten...
toen we hier kwamen wonen zat ze in groep 8. 2 kinderen sprongen zo ongeveer gelijk bovenop haar. Ze is heel makkelijk en sociaal dus vond het fijn gelijk aanspraak enz. te hebben. Maar het bleek, dat omdat ze omgang kreeg met deze 2 kinderen gelijk de rest van de klas mijn dochter niet meer moest of mee mocht omgaan van de ouders. De 2 kinderen vertrokken al snel en dochter blijft dan alleen zitten...
