Psyche
alle pijlers
Klotewachtlijst
woensdag 7 november 2012 om 16:23
Argh, ik ben kwaad en verdrietig tegelijkertijd..
Toen ik mijn intakegesprek had werd mij verteld dat de wachtlijst erg kort was en dat ik dus bof.
Naar verwachting zou begin november een plek vrijkomen...
Vandaag heb ik contact opgenomen met mijn contactpersoon.. en nu zegt hij dat er nog 6 mensen voor mij staan op de wachtlijst!! Ik vroeg hoelang het dan nog zou duren voordat ik eindelijk aan de beurt ben... Hierop kreeg ik t antwoord half fucking december. Sorry voor mijn taalgebruik trouwens. Maar ik word hier zo moedeloos van..
Ik heb amper vrienden waarbij ik mijn ei kwijt kan.. ze geven helemaal niks om mij. Ondanks dat ze mij al een tijdje niet hebben gezien of gesproken nemen ze geen contact met mij op. Ik merk nu verdomd goed wie er nou echt een vriend is, helemaal niemand behalve 1.
Ik wil gewoon huilen
Toen ik mijn intakegesprek had werd mij verteld dat de wachtlijst erg kort was en dat ik dus bof.
Naar verwachting zou begin november een plek vrijkomen...
Vandaag heb ik contact opgenomen met mijn contactpersoon.. en nu zegt hij dat er nog 6 mensen voor mij staan op de wachtlijst!! Ik vroeg hoelang het dan nog zou duren voordat ik eindelijk aan de beurt ben... Hierop kreeg ik t antwoord half fucking december. Sorry voor mijn taalgebruik trouwens. Maar ik word hier zo moedeloos van..
Ik heb amper vrienden waarbij ik mijn ei kwijt kan.. ze geven helemaal niks om mij. Ondanks dat ze mij al een tijdje niet hebben gezien of gesproken nemen ze geen contact met mij op. Ik merk nu verdomd goed wie er nou echt een vriend is, helemaal niemand behalve 1.
Ik wil gewoon huilen
woensdag 7 november 2012 om 18:26
quote:floweryjava schreef op 07 november 2012 @ 18:10:
Hoe begin je er over? tis een zwaar onderwerp om erover te praten.
Waarom zou je het er over moeten hebben? Het zijn jouw hersenspinsel, mss helemaal niet de realiteit.
"Hoi! Ik realiseerde me ineens dat we elkaar al een tijdje niet gesproken hebben en ik ben benieuwd hoe het met je gaat, dus ik dacht, ik bel even. Hoe is het?!"
Hoe begin je er over? tis een zwaar onderwerp om erover te praten.
Waarom zou je het er over moeten hebben? Het zijn jouw hersenspinsel, mss helemaal niet de realiteit.
"Hoi! Ik realiseerde me ineens dat we elkaar al een tijdje niet gesproken hebben en ik ben benieuwd hoe het met je gaat, dus ik dacht, ik bel even. Hoe is het?!"
woensdag 7 november 2012 om 19:16
Ik had hetzelfde toen ik depressie had. Ik dacht bij mijn vrienden: HALLOOO zien jullie het dan niet??!! Maar nee, ze zagen het niet. Ja ze zagen wel dat het wat minder met me ging maar dat konden ze wel begrijpen wegens de omstandigheden toen.
Maar heel eerlijk gezegd: mensen vragen eigenlijk nooit door. Bang dat iemand dan verdrietig wordt of ze hebben gewoon geen zin in "moeilijk gedoe". Ik kan het vaak zien wanneer het met iemand niet goed gaat en ook al zegt diegene dat het goed gaat, vraag ik toch door. Dit doen maar weinig mensen. Dat is van alle leeftijden. Nu breng ik zelf dingen ter sprake en vertel daar gewoon rustig over. Ze zijn dan wel geïnteresseerd en zeggen dat ik altijd bij ze terecht kan. Ze willen het dus wel weten en er voor me zijn maar ik moet daar wel de eerste stap inzetten. So be it. Ik ben er nu wel achter dat ik echt wel bij mijn vrienden terecht kan. En vergis je niet hoor, wat je inwendig voelt hoeft niet overduidelijk zichtbaar te zijn aan de buitenkant. Een depressie is niet niks en voor mn gevoel stond het op mn voorhoofd, maar vrienden zagen het gewoon als een dipje ofzo.
Gewoon zelf ter sprake brengen. Vrienden vragen toch wel eens: hoe is het? Nou, dan geef je deze keer een eerlijk antwoord.
Maar heel eerlijk gezegd: mensen vragen eigenlijk nooit door. Bang dat iemand dan verdrietig wordt of ze hebben gewoon geen zin in "moeilijk gedoe". Ik kan het vaak zien wanneer het met iemand niet goed gaat en ook al zegt diegene dat het goed gaat, vraag ik toch door. Dit doen maar weinig mensen. Dat is van alle leeftijden. Nu breng ik zelf dingen ter sprake en vertel daar gewoon rustig over. Ze zijn dan wel geïnteresseerd en zeggen dat ik altijd bij ze terecht kan. Ze willen het dus wel weten en er voor me zijn maar ik moet daar wel de eerste stap inzetten. So be it. Ik ben er nu wel achter dat ik echt wel bij mijn vrienden terecht kan. En vergis je niet hoor, wat je inwendig voelt hoeft niet overduidelijk zichtbaar te zijn aan de buitenkant. Een depressie is niet niks en voor mn gevoel stond het op mn voorhoofd, maar vrienden zagen het gewoon als een dipje ofzo.
Gewoon zelf ter sprake brengen. Vrienden vragen toch wel eens: hoe is het? Nou, dan geef je deze keer een eerlijk antwoord.
woensdag 7 november 2012 om 19:24
Als ik dit zou zeggen: "Hoi! Ik realiseerde me ineens dat we elkaar al een tijdje niet gesproken hebben en ik ben benieuwd hoe het met je gaat, dus ik dacht, ik bel even. Hoe is het?!"
Dan zou ik waarschijnlijk als antwoord krijgen: ja goed, met jou?
Het probleem is dan (voor mijn gevoel) dat ik daarna dan de persoon helemaal overspoel met mijn verhaal. Ik vind dat niet kunnen.
Maar Lauraontopic, 'hoe is het' vragen ze ook niet. Want contact is er niet.
Dan zou ik waarschijnlijk als antwoord krijgen: ja goed, met jou?
Het probleem is dan (voor mijn gevoel) dat ik daarna dan de persoon helemaal overspoel met mijn verhaal. Ik vind dat niet kunnen.
Maar Lauraontopic, 'hoe is het' vragen ze ook niet. Want contact is er niet.
woensdag 7 november 2012 om 19:49
Tja, als jij ze niet wil "overspoelen" en zij er niet naar vragen, houdt het toch op...
Je hoeft toch niet meteen een hele sluis aan emoties open te trekken? Je kunt toch gewoon eerlijk zeggen wat er in je omgaat? Maar als jij dat niet vindt kunnen...Ik begrijp eigenlijk niet wat je nu wilt. Wil je het er nou met je vrienden over hebben of niet. Je moet er een actieve ipv passieve houding in nemen. JIJ wilt het erover hebben dus ook JIJ kunt bepalen of dit gebeurt.
Je hoeft toch niet meteen een hele sluis aan emoties open te trekken? Je kunt toch gewoon eerlijk zeggen wat er in je omgaat? Maar als jij dat niet vindt kunnen...Ik begrijp eigenlijk niet wat je nu wilt. Wil je het er nou met je vrienden over hebben of niet. Je moet er een actieve ipv passieve houding in nemen. JIJ wilt het erover hebben dus ook JIJ kunt bepalen of dit gebeurt.
woensdag 7 november 2012 om 19:53
woensdag 7 november 2012 om 19:55
Je verzint smoesjes voor jezelf.
Eerst is het dat ze jou niet moeten, dan dat ze het niet echt willen weten, dan dat je ze niet wil overspoelen met jouw shit. Elke keer is er wel iets dat niet bij jou ligt.
Als jij nog graag contact wil onderhouden met deze mensen, zal je dat zelf moeten doen. In ieder geval zal je ze duidelijk kunnen maken dat het niet goed met je gaat, contact onderhouden moeilijk voor je is, maar je ze graag in jou leven behoudt.
Eerst is het dat ze jou niet moeten, dan dat ze het niet echt willen weten, dan dat je ze niet wil overspoelen met jouw shit. Elke keer is er wel iets dat niet bij jou ligt.
Als jij nog graag contact wil onderhouden met deze mensen, zal je dat zelf moeten doen. In ieder geval zal je ze duidelijk kunnen maken dat het niet goed met je gaat, contact onderhouden moeilijk voor je is, maar je ze graag in jou leven behoudt.
woensdag 7 november 2012 om 19:56
woensdag 7 november 2012 om 19:59
Is helemaal niet raar. Maar je bent niet gelukkig met het er niet met je vrienden over hebben maar je wil ook niet proberen om dit wel te doen Ja, het is moeilijk maar zo kom je geen stap verder. Mij heeft het goed gedaan en ik hoop voor dat dat voor jou ook geldt. Maar je moet het wel een kans geven. Ongemakkelijk gevoel is normaal. Als je vrienden een beetje de noemer 'vriend' waard zijn, kunnen ze het heus wel handelen. Ik word moe van het altijd jezelf maar goed voor moeten doen. Is toch niet realistisch. Zegt wat je voelt, of iig voor een deel en een beetje vriend luistert naar je en staat voor je klaar. Makkelijker gezegd dan gedaan? Ja, maar ik spreek uit ervaring. Praten over je shit is sowieso goed en als het goed is moeten je vrienden je daar de ruimte voor bieden. Het kan ontzettend tegenvallen, er kan ook een wereld voor je opengaan.
woensdag 7 november 2012 om 20:02
woensdag 7 november 2012 om 20:05
Overigens moet ik wel toevoegen dat praten met vrienden niet gelijk staat aan therapie. Tenminste, is mijn ervaring. Met vrienden blijft het vaak wat oppervlakkiger en draait het niet alleen om jou. Bij therapie gaat het wel alleen om jou en ga je echt diep op de onderwerpen in. Ik vertel het mijn vrienden wanneer het minder goed gaat en probeer ze dat ook uit te leggen maar mijn echte, rauwe gevoelens en gedachtes "bewaar" ik voor mijn therapeut. In die zin snap ik wel dat je je vrienden niet wilt overspoelen. Maar je kunt je wel gewoon uiten en dit wellicht met mate doen. Bij sommige problemen heb je professionele hulp nodig ipv alleen een luisterend oor. Ik ken het wachten op de GGZ, erg vervelend. Achteraan blijven bellen, daardoor kon ik opeens veel eerder terecht.
woensdag 7 november 2012 om 20:12
quote:floweryjava schreef op woensdag 07 november 2012 17:24 Ik zou cognitieve gedragstherapie krijgen..
Als je een echte vriend bent dan merk je dat je die persoon al een tijdje niet meer hebt gezien/gesproken en ga je zelf contact opzoeken. Maar niemand merkt het, ik voel me zo onbelangrijk. Voor mijn gevoel zijn het geen vrienden, vanwege dit dus.
En ok, misschien dat wellicht een persoon/paar personen zelf problemen hebben. Maar toch niet zeker allemaal?! Een echte vriend merkt het, waarom doe je het zelf niet dan het moet van twee kanten komen
Als je een echte vriend bent dan merk je dat je die persoon al een tijdje niet meer hebt gezien/gesproken en ga je zelf contact opzoeken. Maar niemand merkt het, ik voel me zo onbelangrijk. Voor mijn gevoel zijn het geen vrienden, vanwege dit dus.
En ok, misschien dat wellicht een persoon/paar personen zelf problemen hebben. Maar toch niet zeker allemaal?! Een echte vriend merkt het, waarom doe je het zelf niet dan het moet van twee kanten komen
woensdag 7 november 2012 om 20:13
quote:floweryjava schreef op woensdag 07 november 2012 18:00 Als ik echt zo belangrijk was dan zouden ze het wel merken..
maar ze merken het niet.
Waarom zou ik dan als onbelangrijk persoon contact op moeten nemen, als het voor mij zo duidelijk is dat ik niet gewild ben. Die vraag kunnen hun ook aan jou stellen.
maar ze merken het niet.
Waarom zou ik dan als onbelangrijk persoon contact op moeten nemen, als het voor mij zo duidelijk is dat ik niet gewild ben. Die vraag kunnen hun ook aan jou stellen.
woensdag 7 november 2012 om 20:38
Ik wil ze inderdaad niet helemaal overspoelen. Vroeger deed ik dit wel bij een vriendin en toen raakte ik haar kwijt. Mijn situatie werd alleen maar erger daardoor. Dit heeft me best wel getraumatiseerd. Sindsdien wil ik geen beste vrienden meer met iemand zijn of iemand te dicht bij laten komen.
Ik vind het lastig om in relaties/vriendschappen grenzen in te schatten. Het is bij mij een soort van 'alles of niets'. Ik zou bij CGT o.a. bepaalde vaardigheden leren voor relaties/vriendschappen, maarja daar heb ik nu niks aan want moet wachten.
Een vriendin vraagt om volgende week met zn allen af te spreken.. is het een goed idee om dan te gaan/erover proberen te vertellen? Of beter 1 op 1 gesprekken?
Ik vind het lastig om in relaties/vriendschappen grenzen in te schatten. Het is bij mij een soort van 'alles of niets'. Ik zou bij CGT o.a. bepaalde vaardigheden leren voor relaties/vriendschappen, maarja daar heb ik nu niks aan want moet wachten.
Een vriendin vraagt om volgende week met zn allen af te spreken.. is het een goed idee om dan te gaan/erover proberen te vertellen? Of beter 1 op 1 gesprekken?
woensdag 7 november 2012 om 20:50
Ik zou in ieder geval meegaan en dan kun je gerust vertellen dat het niet zo goed met je gaat en je wacht op therapie. In de tussentijd kun je wel wat afleiding, schouder en luisterende oren gebruiken. Je merkt vanzelf wie waar geschikt voor is en er voor je wil zijn. Maar verwacht niet altijd dat ze dat uit zichzelf doen. Je brengt ze op de hoogte en dat is de opening voor jou om aan te geven wat je nodig hebt.
Luister naar je hart, want dat klopt
woensdag 7 november 2012 om 20:56
quote:floweryjava schreef op 07 november 2012 @ 20:38:
Ik wil ze inderdaad niet helemaal overspoelen. Vroeger deed ik dit wel bij een vriendin en toen raakte ik haar kwijt. Mijn situatie werd alleen maar erger daardoor. Dit heeft me best wel getraumatiseerd. Sindsdien wil ik geen beste vrienden meer met iemand zijn of iemand te dicht bij laten komen.
Ik vind het lastig om in relaties/vriendschappen grenzen in te schatten. Het is bij mij een soort van 'alles of niets'. Ik zou bij CGT o.a. bepaalde vaardigheden leren voor relaties/vriendschappen, maarja daar heb ik nu niks aan want moet wachten.
Een vriendin vraagt om volgende week met zn allen af te spreken.. is het een goed idee om dan te gaan/erover proberen te vertellen? Of beter 1 op 1 gesprekken?Ik zou niet gaan als ik jou was. Kans op teleurstelling en miscommunicatie ligt op de loer. Concentreer je op jezelf en die ene vriend(in) die je wel hebt. December is niet erg ver weg meer.
Ik wil ze inderdaad niet helemaal overspoelen. Vroeger deed ik dit wel bij een vriendin en toen raakte ik haar kwijt. Mijn situatie werd alleen maar erger daardoor. Dit heeft me best wel getraumatiseerd. Sindsdien wil ik geen beste vrienden meer met iemand zijn of iemand te dicht bij laten komen.
Ik vind het lastig om in relaties/vriendschappen grenzen in te schatten. Het is bij mij een soort van 'alles of niets'. Ik zou bij CGT o.a. bepaalde vaardigheden leren voor relaties/vriendschappen, maarja daar heb ik nu niks aan want moet wachten.
Een vriendin vraagt om volgende week met zn allen af te spreken.. is het een goed idee om dan te gaan/erover proberen te vertellen? Of beter 1 op 1 gesprekken?Ik zou niet gaan als ik jou was. Kans op teleurstelling en miscommunicatie ligt op de loer. Concentreer je op jezelf en die ene vriend(in) die je wel hebt. December is niet erg ver weg meer.
woensdag 7 november 2012 om 23:45