Weer gaan werken..
woensdag 26 december 2012 om 15:50
Beste allemaal,
Ik loop al een tijd tegen problemen aan, wat zeg ik een tijd, eigenlijk mijn hele leven al.
Na een moeilijke tijd thuis, vanaf mijn 15e tehuis in, tehuis uit ben ik op mijn 19e op mijzelf gaan wonen. Omdat ik thuis niet goed ben weggegaan, ( tegengehouden voor een studie, niet gespaard dus ook niet mentaal klaar om de buitenwereld in te treden.
Ben op mijn 19e een tijd dakloos geweest voordat ik mijn woning kreeg en heb toen een daklozenuitkering aan moeten vragen. Deze was goedgekeurd en na een aantal maanden werd deze omgezet in een WWB-Uitkering.
Ik wilde dus heel graag werken maar had geen mogelijkheden, geen steun van familie of ouders (hier heb ik nog steeds geen contact mee) vandaar dat ik een WWB kreeg toegewezen.
Nu zit ik er al bijna 3 jaar in, en het is ab-so-luut geen vetpot. De eerste 2 weken kan ik nog doorkomen met mijn geld om boodschappen te doen en het hoognodige te kopen, heb het niet over kleding, schoenen, uitjes kan ik nooit doen, andere leuke dingen zitten er ook niet bij. Hier wordt ik zo knettergek van, ben nog zo jong en zie iedereen om me heen groeien, leuke dingen doen, iets leuks voor zichzelf kunnen kopen etc. Baal hier echt zo erg van, heb ook aflossingen lopen bij een aantal schuldeisers.
Er zitten 2 hoge bedragen bij van rond de 800 euro en nog 4 kleine rekeningen zoals een eindafrekening, eigen risico, abbonnement. Ik los per maand zo een 150 euro af en ik kan echt niet zakken met de maandelijkse termijnen.
Kerst is niks aan, niks is meer leuk en heb soms ook echt de vraag : waarom ben ik hier eigenlijk?
Zo graag zou ik willen werken,echt gewoon zo graag maar ik ben ook zo bang.
Ik heb zware depressieve klachten, wanneer ik wakker wordt is het maar net hoe mijn bui is, soms ben ik heel vrolijk en wil ik er alles aan proberen om deze maand door te komen, maar soms wordt ik al midden in de nacht wakker en dan weet ik alweer hoe laat het is; het is weer zo een dag dat alles SHIT is.
Wie weet wat ik het beste kan doen? Ik moet echt uit de uitkering anders raak ik straks nog mijn huis uit omdat ik de rekeningen niet meer kan betalen, of straks is het zo erg dat er helemaal geen geld meer is voor een brood! Wordt er gek van, mijn consulente van de sociale dienst doet ook niets voor mij, geef al 2 jaar aan dat ik een BBL-Opleiding wil doen maar krijg geen gehoor.
Wel doe ik 3 dagen vrijwilligerswerk voor mijn WWB. (Dus het is niet zo dat ik mn handje alleen maar wil ophouden).
Wil gewoon lekker gaan werken, mn centen verdienen. Hoe vind ik nu een baan? Voor AH ben ik nu zelfs al te duur en heb ook geen opleiding. Echt, het maakt me niet uit waar ik kom te werken als er maar geld binnen gaat komen!
Waar vind ik zo snel mogelijk een baan? Ik wil Full-time aan de slag, het liefst 7 dagen in de week!
Wie herkent dit? En wie herkent ook de angst om je los te laten van het "vangnet"van sociale dienst(in de vorm van; het maakt niet uit of je werkt of niet, krijg mn geld toch wel!).
Ben gewoon bang mocht ik een baantje vinden dat ik het dan ga verpesten, met bijvoorbeeld te laat komen, of mocht ik zo een rotdag hebben dat ik dan lekker thuis blijf en niet eens afbel!
Ik weet dat het misschien heel dom klinkt allemaal, maar uj ga het niet mooier maken dan het is, ja ik heb problemen en lig in de knoop met mijzelf, maar dan heb ik toch ook wel recht op een"normaal leven'?
Bedankt voor het lezen in ieder geval!
Ik loop al een tijd tegen problemen aan, wat zeg ik een tijd, eigenlijk mijn hele leven al.
Na een moeilijke tijd thuis, vanaf mijn 15e tehuis in, tehuis uit ben ik op mijn 19e op mijzelf gaan wonen. Omdat ik thuis niet goed ben weggegaan, ( tegengehouden voor een studie, niet gespaard dus ook niet mentaal klaar om de buitenwereld in te treden.
Ben op mijn 19e een tijd dakloos geweest voordat ik mijn woning kreeg en heb toen een daklozenuitkering aan moeten vragen. Deze was goedgekeurd en na een aantal maanden werd deze omgezet in een WWB-Uitkering.
Ik wilde dus heel graag werken maar had geen mogelijkheden, geen steun van familie of ouders (hier heb ik nog steeds geen contact mee) vandaar dat ik een WWB kreeg toegewezen.
Nu zit ik er al bijna 3 jaar in, en het is ab-so-luut geen vetpot. De eerste 2 weken kan ik nog doorkomen met mijn geld om boodschappen te doen en het hoognodige te kopen, heb het niet over kleding, schoenen, uitjes kan ik nooit doen, andere leuke dingen zitten er ook niet bij. Hier wordt ik zo knettergek van, ben nog zo jong en zie iedereen om me heen groeien, leuke dingen doen, iets leuks voor zichzelf kunnen kopen etc. Baal hier echt zo erg van, heb ook aflossingen lopen bij een aantal schuldeisers.
Er zitten 2 hoge bedragen bij van rond de 800 euro en nog 4 kleine rekeningen zoals een eindafrekening, eigen risico, abbonnement. Ik los per maand zo een 150 euro af en ik kan echt niet zakken met de maandelijkse termijnen.
Kerst is niks aan, niks is meer leuk en heb soms ook echt de vraag : waarom ben ik hier eigenlijk?
Zo graag zou ik willen werken,echt gewoon zo graag maar ik ben ook zo bang.
Ik heb zware depressieve klachten, wanneer ik wakker wordt is het maar net hoe mijn bui is, soms ben ik heel vrolijk en wil ik er alles aan proberen om deze maand door te komen, maar soms wordt ik al midden in de nacht wakker en dan weet ik alweer hoe laat het is; het is weer zo een dag dat alles SHIT is.
Wie weet wat ik het beste kan doen? Ik moet echt uit de uitkering anders raak ik straks nog mijn huis uit omdat ik de rekeningen niet meer kan betalen, of straks is het zo erg dat er helemaal geen geld meer is voor een brood! Wordt er gek van, mijn consulente van de sociale dienst doet ook niets voor mij, geef al 2 jaar aan dat ik een BBL-Opleiding wil doen maar krijg geen gehoor.
Wel doe ik 3 dagen vrijwilligerswerk voor mijn WWB. (Dus het is niet zo dat ik mn handje alleen maar wil ophouden).
Wil gewoon lekker gaan werken, mn centen verdienen. Hoe vind ik nu een baan? Voor AH ben ik nu zelfs al te duur en heb ook geen opleiding. Echt, het maakt me niet uit waar ik kom te werken als er maar geld binnen gaat komen!
Waar vind ik zo snel mogelijk een baan? Ik wil Full-time aan de slag, het liefst 7 dagen in de week!
Wie herkent dit? En wie herkent ook de angst om je los te laten van het "vangnet"van sociale dienst(in de vorm van; het maakt niet uit of je werkt of niet, krijg mn geld toch wel!).
Ben gewoon bang mocht ik een baantje vinden dat ik het dan ga verpesten, met bijvoorbeeld te laat komen, of mocht ik zo een rotdag hebben dat ik dan lekker thuis blijf en niet eens afbel!
Ik weet dat het misschien heel dom klinkt allemaal, maar uj ga het niet mooier maken dan het is, ja ik heb problemen en lig in de knoop met mijzelf, maar dan heb ik toch ook wel recht op een"normaal leven'?
Bedankt voor het lezen in ieder geval!
woensdag 26 december 2012 om 17:57
quote:Evelyn82 schreef op 26 december 2012 @ 17:15:
Waarom denk je dan dat ze niet meer voor je doen dan een sollicitatietraining en een lijst van uitzendbureaus? Waarschijnlijk omdat je de rest toch echt zélf zal moeten doen.
Toch helpt het als je iemand hebt die je steunt. Je de goeie kant op duwt. Je af en toe een schop onder de kont geeft. De meesten van ons hebben daarvoor wel een volwassene waarbij we zijn opgegroeid. Het kan heel lastig zijn als je niet zo iemand hebt, en dan kan iemand van een steunpunt oid net dat steuntje in de rug zijn (bijvoorbeeld omdat ze je na een sollicitatiegesprek even bellen: "Hoi, hoe ging het?!").
Waarom denk je dan dat ze niet meer voor je doen dan een sollicitatietraining en een lijst van uitzendbureaus? Waarschijnlijk omdat je de rest toch echt zélf zal moeten doen.
Toch helpt het als je iemand hebt die je steunt. Je de goeie kant op duwt. Je af en toe een schop onder de kont geeft. De meesten van ons hebben daarvoor wel een volwassene waarbij we zijn opgegroeid. Het kan heel lastig zijn als je niet zo iemand hebt, en dan kan iemand van een steunpunt oid net dat steuntje in de rug zijn (bijvoorbeeld omdat ze je na een sollicitatiegesprek even bellen: "Hoi, hoe ging het?!").
woensdag 26 december 2012 om 17:58
quote:loukanikos schreef op 26 december 2012 @ 17:37:
En ik denk dus dat het niet verstandig is om te gaan studeren..
Eerst leren te werken voor je centen, en je schulden af te betalen, zit je eenmaal in dat ritme, dan kan je altijd nog gaan studeren.
Denk dat je daar idd gelijk in hebt. Kan wel studiefinanciering aanvragen, maar dat is ook niet zo 1,2 gebeurt, heb het inkomen van ouders nodig en daar heb ik geen contact meer mee. Nu las ik wel iets over Toepassing Hardheidsclausule maar daar kan ik altijd nog naar kijken over een jaar misschien. Eerst deze aflossingen afbetalen en uit de uitkering komen.
Dat word solliciteren!
En ik denk dus dat het niet verstandig is om te gaan studeren..
Eerst leren te werken voor je centen, en je schulden af te betalen, zit je eenmaal in dat ritme, dan kan je altijd nog gaan studeren.
Denk dat je daar idd gelijk in hebt. Kan wel studiefinanciering aanvragen, maar dat is ook niet zo 1,2 gebeurt, heb het inkomen van ouders nodig en daar heb ik geen contact meer mee. Nu las ik wel iets over Toepassing Hardheidsclausule maar daar kan ik altijd nog naar kijken over een jaar misschien. Eerst deze aflossingen afbetalen en uit de uitkering komen.
Dat word solliciteren!
woensdag 26 december 2012 om 18:01
quote:Frizzy schreef op 26 december 2012 @ 17:57:
[...]
Toch helpt het als je iemand hebt die je steunt. Je de goeie kant op duwt. Je af en toe een schop onder de kont geeft. De meesten van ons hebben daarvoor wel een volwassene waarbij we zijn opgegroeid. Het kan heel lastig zijn als je niet zo iemand hebt, en dan kan iemand van een steunpunt oid net dat steuntje in de rug zijn (bijvoorbeeld omdat ze je na een sollicitatiegesprek even bellen: "Hoi, hoe ging het?!").
Daar heb je idd wel een punt Frizzy. Misschien toch slim om bij een instantie samen met een begeleider kijken wat de mogelijkheden zijn. Heb vaak meegemaakt dat ik iemand kreeg die nog jonger als mij was en me dan zo een blaadje meegeeft met namen van uitzendbureau's.
Alle respect voor diegene hoor. maar dan voel je jezelf toch een beetje zitten, iets opzoeken kan ik zelf ook wel.
[...]
Toch helpt het als je iemand hebt die je steunt. Je de goeie kant op duwt. Je af en toe een schop onder de kont geeft. De meesten van ons hebben daarvoor wel een volwassene waarbij we zijn opgegroeid. Het kan heel lastig zijn als je niet zo iemand hebt, en dan kan iemand van een steunpunt oid net dat steuntje in de rug zijn (bijvoorbeeld omdat ze je na een sollicitatiegesprek even bellen: "Hoi, hoe ging het?!").
Daar heb je idd wel een punt Frizzy. Misschien toch slim om bij een instantie samen met een begeleider kijken wat de mogelijkheden zijn. Heb vaak meegemaakt dat ik iemand kreeg die nog jonger als mij was en me dan zo een blaadje meegeeft met namen van uitzendbureau's.
Alle respect voor diegene hoor. maar dan voel je jezelf toch een beetje zitten, iets opzoeken kan ik zelf ook wel.
woensdag 26 december 2012 om 18:16
Als je gaat werken of leren leer je juist door je werk/school makkelijk nieuwe mensen kennen, dus dan hoef je niet meer door 'zonder iemand om je heen'.
Wat zou je willen doen, welke richting? Iets technisch, of iets in de zorg? Heb je wel een middelbare school diploma?
Ik denk dat werken voor iedereen goed is. Zelfs al verdien je maar weinig, het maakt je trots dat je het zelf hebt verdient. Je had kerstpost kunnen gaan lopen maar daarvoor ben je nu te laat. Maar dat soort tijdelijke dingen zou ik mee beginnen. Je zegt dat je te duur bent voor de supermarkt, maar heb je er gesolliciteerd? Bij de AH zie ik meestal jonge mensen werken, maar bij de Lidl hebben ze volgens mij ook echt ouder personeel in dienst. Of bij winkels die nu heel hard groeien zoals de Action, zie ik ook vaak bordjes 'personeel gezocht'.
Ik zou gewoon beginnen; dus zet die eerste stap en ga solliciteren.
Het is crisis dus een baan vinden is niet echt makkelijk, maar in sommige branches (zoals de thuiszorg, en je kan ook zonder zorgopleiding daar beginnen door bij mensen te gaan schoonmaken) hebben ze altijd wel mensen nodig.
Besef je ook dat voor iedereen werk niet altijd leuk is. Ik heb ook wel eens een baaldag. Hoe je dan zorgt dat je tóch gaat? Door gewoon te gaan.
Wat zou je willen doen, welke richting? Iets technisch, of iets in de zorg? Heb je wel een middelbare school diploma?
Ik denk dat werken voor iedereen goed is. Zelfs al verdien je maar weinig, het maakt je trots dat je het zelf hebt verdient. Je had kerstpost kunnen gaan lopen maar daarvoor ben je nu te laat. Maar dat soort tijdelijke dingen zou ik mee beginnen. Je zegt dat je te duur bent voor de supermarkt, maar heb je er gesolliciteerd? Bij de AH zie ik meestal jonge mensen werken, maar bij de Lidl hebben ze volgens mij ook echt ouder personeel in dienst. Of bij winkels die nu heel hard groeien zoals de Action, zie ik ook vaak bordjes 'personeel gezocht'.
Ik zou gewoon beginnen; dus zet die eerste stap en ga solliciteren.
Het is crisis dus een baan vinden is niet echt makkelijk, maar in sommige branches (zoals de thuiszorg, en je kan ook zonder zorgopleiding daar beginnen door bij mensen te gaan schoonmaken) hebben ze altijd wel mensen nodig.
Besef je ook dat voor iedereen werk niet altijd leuk is. Ik heb ook wel eens een baaldag. Hoe je dan zorgt dat je tóch gaat? Door gewoon te gaan.
Zeg maar Spijker.
woensdag 26 december 2012 om 18:17
Misschien dat ze wat toeschietelijker zijn als je je hulpvraag wat duidelijker hebt. Als je blijft zwalken tussen werken, leren en de boel de boel laten kan ik me voorstellen dat ze niet zo veel met je kunnen. Als je daarentegen aankomt met een duidelijke hulpvraag, liefst met enig enthousiasme gebracht, zijn ze vast tot meer actie bereid. Ongeacht hun leeftijd .
woensdag 26 december 2012 om 18:22
quote:schelp3 schreef op 26 december 2012 @ 18:01:
[...]
Daar heb je idd wel een punt Frizzy. Misschien toch slim om bij een instantie samen met een begeleider kijken wat de mogelijkheden zijn. Heb vaak meegemaakt dat ik iemand kreeg die nog jonger als mij was en me dan zo een blaadje meegeeft met namen van uitzendbureau's.
Alle respect voor diegene hoor. maar dan voel je jezelf toch een beetje zitten, iets opzoeken kan ik zelf ook wel.
En ben je toen ook al die uitzendbureaus langs geweest?
Als je namelijk echt zo graag wil werken, moet je daar natuurlijk wel zelf wat voor doen. Het komt niet zomaar aanwaaien.
Heb jaren geleden in een zelfde soort situatie gezeten, ben alle uitzendbureaus langs geweest in mn nette kleren, mooi opgemaakt, mapje met cv´s bij me, vriendelijk lachen etc. Tegen alle uitzendbureaus gezegd dat ik graag wilde werken, en dat ik ALLES aan zou nemen.
Werd 2 dagen later gebeld voor productie werk, was maar voor periode van 3 weken ofzo. Maar werd daarna wel meteen weer gebeld dat ze een ander baantje hadden (ook produktie).In een periode van 6 maanden nooit langer dan 3 dagen thuis gezeten (daarna vaste baan gevonden)
Laat dus zien dat je echt wil werken, pak alles aan, en kom niet te laat, ga niet lopen zeuren etc. Als het uitzendbureau weet dat ze wat aan jou hebben helpen ze je veel beter.
[...]
Daar heb je idd wel een punt Frizzy. Misschien toch slim om bij een instantie samen met een begeleider kijken wat de mogelijkheden zijn. Heb vaak meegemaakt dat ik iemand kreeg die nog jonger als mij was en me dan zo een blaadje meegeeft met namen van uitzendbureau's.
Alle respect voor diegene hoor. maar dan voel je jezelf toch een beetje zitten, iets opzoeken kan ik zelf ook wel.
En ben je toen ook al die uitzendbureaus langs geweest?
Als je namelijk echt zo graag wil werken, moet je daar natuurlijk wel zelf wat voor doen. Het komt niet zomaar aanwaaien.
Heb jaren geleden in een zelfde soort situatie gezeten, ben alle uitzendbureaus langs geweest in mn nette kleren, mooi opgemaakt, mapje met cv´s bij me, vriendelijk lachen etc. Tegen alle uitzendbureaus gezegd dat ik graag wilde werken, en dat ik ALLES aan zou nemen.
Werd 2 dagen later gebeld voor productie werk, was maar voor periode van 3 weken ofzo. Maar werd daarna wel meteen weer gebeld dat ze een ander baantje hadden (ook produktie).In een periode van 6 maanden nooit langer dan 3 dagen thuis gezeten (daarna vaste baan gevonden)
Laat dus zien dat je echt wil werken, pak alles aan, en kom niet te laat, ga niet lopen zeuren etc. Als het uitzendbureau weet dat ze wat aan jou hebben helpen ze je veel beter.
woensdag 26 december 2012 om 18:30
quote:normalantonia schreef op 26 december 2012 @ 18:22:
[...]
Als het uitzendbureau weet dat ze wat aan jou hebben helpen ze je veel beter.Dat inderdaad. Ik heb de meest onmogelijke baantjes aangepakt, 40 km fietsen voor twee uurtjes schoonmaken en zo. Maar sindsdien heb ik nooit meer zonder gezeten want zodra er ergens iets te poetsen viel was ik de eerste aan wie ze dachten.
[...]
Als het uitzendbureau weet dat ze wat aan jou hebben helpen ze je veel beter.Dat inderdaad. Ik heb de meest onmogelijke baantjes aangepakt, 40 km fietsen voor twee uurtjes schoonmaken en zo. Maar sindsdien heb ik nooit meer zonder gezeten want zodra er ergens iets te poetsen viel was ik de eerste aan wie ze dachten.
woensdag 26 december 2012 om 18:34
quote:schelp3 schreef op 26 december 2012 @ 18:01:
[...]
Daar heb je idd wel een punt Frizzy. Misschien toch slim om bij een instantie samen met een begeleider kijken wat de mogelijkheden zijn. Heb vaak meegemaakt dat ik iemand kreeg die nog jonger als mij was en me dan zo een blaadje meegeeft met namen van uitzendbureau's.
Alle respect voor diegene hoor. maar dan voel je jezelf toch een beetje zitten, iets opzoeken kan ik zelf ook wel.Zij willen natuurlijk ook zien of jij je wel daadwerkelijk inzet. Dus ja ze 'testen' je motivatie door te zien wat je gaat doen met die lijst.
[...]
Daar heb je idd wel een punt Frizzy. Misschien toch slim om bij een instantie samen met een begeleider kijken wat de mogelijkheden zijn. Heb vaak meegemaakt dat ik iemand kreeg die nog jonger als mij was en me dan zo een blaadje meegeeft met namen van uitzendbureau's.
Alle respect voor diegene hoor. maar dan voel je jezelf toch een beetje zitten, iets opzoeken kan ik zelf ook wel.Zij willen natuurlijk ook zien of jij je wel daadwerkelijk inzet. Dus ja ze 'testen' je motivatie door te zien wat je gaat doen met die lijst.
woensdag 26 december 2012 om 18:47
quote:schelp3 schreef op 26 december 2012 @ 18:01:
[...]
Daar heb je idd wel een punt Frizzy. Misschien toch slim om bij een instantie samen met een begeleider kijken wat de mogelijkheden zijn. Heb vaak meegemaakt dat ik iemand kreeg die nog jonger als mij was en me dan zo een blaadje meegeeft met namen van uitzendbureau's.
Alle respect voor diegene hoor. maar dan voel je jezelf toch een beetje zitten, iets opzoeken kan ik zelf ook wel.
Waarom heb je een begeleider nodig voor iets wat je zelf dondersgoed weet?
En mogenlijkheden? Je hebt schulden, je bent niet happy, en je wilt je leven omdraaien.
Naar het uitzendburo, poetsbaantje zoeken, ritme vinden, schulden afbetalen, en langzaam je leven weer opbouwen.
[...]
Daar heb je idd wel een punt Frizzy. Misschien toch slim om bij een instantie samen met een begeleider kijken wat de mogelijkheden zijn. Heb vaak meegemaakt dat ik iemand kreeg die nog jonger als mij was en me dan zo een blaadje meegeeft met namen van uitzendbureau's.
Alle respect voor diegene hoor. maar dan voel je jezelf toch een beetje zitten, iets opzoeken kan ik zelf ook wel.
Waarom heb je een begeleider nodig voor iets wat je zelf dondersgoed weet?
En mogenlijkheden? Je hebt schulden, je bent niet happy, en je wilt je leven omdraaien.
Naar het uitzendburo, poetsbaantje zoeken, ritme vinden, schulden afbetalen, en langzaam je leven weer opbouwen.
woensdag 26 december 2012 om 19:03
quote:loukanikos schreef op 26 december 2012 @ 18:47:
[...]
Waarom heb je een begeleider nodig voor iets wat je zelf dondersgoed weet?
En mogenlijkheden? Je hebt schulden, je bent niet happy, en je wilt je leven omdraaien.
Naar het uitzendburo, poetsbaantje zoeken, ritme vinden, schulden afbetalen, en langzaam je leven weer opbouwen.Heb jij nooit steun gekregen van mensen uit je omgeving?
[...]
Waarom heb je een begeleider nodig voor iets wat je zelf dondersgoed weet?
En mogenlijkheden? Je hebt schulden, je bent niet happy, en je wilt je leven omdraaien.
Naar het uitzendburo, poetsbaantje zoeken, ritme vinden, schulden afbetalen, en langzaam je leven weer opbouwen.Heb jij nooit steun gekregen van mensen uit je omgeving?
woensdag 26 december 2012 om 19:07
woensdag 26 december 2012 om 19:37
Jullie hebben natuurlijk gelijk dat IKzelf uit deze shit moet komen, diep van binnen weet ik dat heus wel. Het is alleen een beetje jammer dat ik niemand heb om op terug te vallen als het gaat om familie, en heb toch gemerkt dat je daar iets nodig van hebt, klinkt misschien niet duidelijk maar goed.
Het gaat nu eenmaal wat moeilijker als je alles zelf moet doen, ook ik had graag pas uit huis willen gaan met een diploma en misschien wat zakgeld achter de hand en een baantje. Realiseer jullie ook dat dat een hele andere situatie is waarin ik zit.
Er zullen vast meerdere zijn die in een soortgelijke situatie zit(ten) maat ik plaats hier alleen mijn verhaal. Ik wordt heus geen rokende steuntrekker ofzo, t gaat alleen wat moeilijker omdat ik geen goede start gemaakt heb.
Het gaat nu eenmaal wat moeilijker als je alles zelf moet doen, ook ik had graag pas uit huis willen gaan met een diploma en misschien wat zakgeld achter de hand en een baantje. Realiseer jullie ook dat dat een hele andere situatie is waarin ik zit.
Er zullen vast meerdere zijn die in een soortgelijke situatie zit(ten) maat ik plaats hier alleen mijn verhaal. Ik wordt heus geen rokende steuntrekker ofzo, t gaat alleen wat moeilijker omdat ik geen goede start gemaakt heb.
woensdag 26 december 2012 om 19:38
woensdag 26 december 2012 om 19:47
quote:schelp3 schreef op 26 december 2012 @ 19:37:
Jullie hebben natuurlijk gelijk dat IKzelf uit deze shit moet komen, diep van binnen weet ik dat heus wel. Het is alleen een beetje jammer dat ik niemand heb om op terug te vallen als het gaat om familie, en heb toch gemerkt dat je daar iets nodig van hebt, klinkt misschien niet duidelijk maar goed.
Het gaat nu eenmaal wat moeilijker als je alles zelf moet doen, ook ik had graag pas uit huis willen gaan met een diploma en misschien wat zakgeld achter de hand en een baantje. Realiseer jullie ook dat dat een hele andere situatie is waarin ik zit.
Er zullen vast meerdere zijn die in een soortgelijke situatie zit(ten) maat ik plaats hier alleen mijn verhaal. Ik wordt heus geen rokende steuntrekker ofzo, t gaat alleen wat moeilijker omdat ik geen goede start gemaakt heb.
Tuurlijk is dat pijnlijk als je op niemand terug kan vallen, en ik snap dat helemaal hoor !
Maar het feit is nu eenmaal dat het zo is, en ja wat doe je dan?
Schelpje, ik herken je situatie, en ik heb gedaan wat ik jou als advies heb gegeven.
Sterkte meis
Jullie hebben natuurlijk gelijk dat IKzelf uit deze shit moet komen, diep van binnen weet ik dat heus wel. Het is alleen een beetje jammer dat ik niemand heb om op terug te vallen als het gaat om familie, en heb toch gemerkt dat je daar iets nodig van hebt, klinkt misschien niet duidelijk maar goed.
Het gaat nu eenmaal wat moeilijker als je alles zelf moet doen, ook ik had graag pas uit huis willen gaan met een diploma en misschien wat zakgeld achter de hand en een baantje. Realiseer jullie ook dat dat een hele andere situatie is waarin ik zit.
Er zullen vast meerdere zijn die in een soortgelijke situatie zit(ten) maat ik plaats hier alleen mijn verhaal. Ik wordt heus geen rokende steuntrekker ofzo, t gaat alleen wat moeilijker omdat ik geen goede start gemaakt heb.
Tuurlijk is dat pijnlijk als je op niemand terug kan vallen, en ik snap dat helemaal hoor !
Maar het feit is nu eenmaal dat het zo is, en ja wat doe je dan?
Schelpje, ik herken je situatie, en ik heb gedaan wat ik jou als advies heb gegeven.
Sterkte meis
woensdag 26 december 2012 om 19:57
Ik zat na een tehuisperiode op mijn 17e in jouw situatie. Ik was zelfstandig verantwoordelijk voor alles , had geen opleiding, en ik was zelfs nog te jong om een uitkering aan te kunnen vragen. Ik durf dan ook te beweren dat ik precies weet waar jij nu midden in zit, en ik deed het zonder steun van mijn ouders en ook zonder steun van de overheid.
Nee, het is niet leuk als je zo moet starten. En nee, makkelijk is het ook niet. Maar als je er zelf iets van wilt maken, dan kan dat prima. Ik had op mijn 19e mijn eerste vaste baan en op mijn 23e kocht ik mijn eerste koopwoning. Inmiddels heb ik een hele goede baan, woon ik vrijstaand en kan ik zo goed als alles kopen wat ik wil en doen en laten waar ik zin in heb.
Het punt is, en dat is hier al eerder gezegd, dat je het zelf in de hand hebt. Je moet er voor willen werken. Aanpakken wat op je pad komt en dan laten zien wat je waard bent. En dat betekent dus bij "geen zin" niet zeuren en toch gaan met een grote glimlach op je gezicht. Studeren in de avonduren, naast een fulltime baan, omdat je het anders niet kunt betalen.
Je bent alleen een "slachtoffer" van je slechte jeugd als je dat zelf zo ziet!
Nee, het is niet leuk als je zo moet starten. En nee, makkelijk is het ook niet. Maar als je er zelf iets van wilt maken, dan kan dat prima. Ik had op mijn 19e mijn eerste vaste baan en op mijn 23e kocht ik mijn eerste koopwoning. Inmiddels heb ik een hele goede baan, woon ik vrijstaand en kan ik zo goed als alles kopen wat ik wil en doen en laten waar ik zin in heb.
Het punt is, en dat is hier al eerder gezegd, dat je het zelf in de hand hebt. Je moet er voor willen werken. Aanpakken wat op je pad komt en dan laten zien wat je waard bent. En dat betekent dus bij "geen zin" niet zeuren en toch gaan met een grote glimlach op je gezicht. Studeren in de avonduren, naast een fulltime baan, omdat je het anders niet kunt betalen.
Je bent alleen een "slachtoffer" van je slechte jeugd als je dat zelf zo ziet!
woensdag 26 december 2012 om 20:22
Meid, geef jezelf een schop onder je kont en loop de stad in. Ga daar bij de Action, Kruitvat, Trekpleister en al die andere toko's in en vraag om een sollicitatieformulier. Online solliciteren kan ook.
Je hebt dan wel een enorm gat in je CV van je 18e t/m nu (je 22e), maar desondanks maak je echt wel kans op werk.
De Lidl is ook een aanrader trouwens, daar krijg je vaak doorgroeimogelijkheden en studiemogelijkheden.
Bij een fulltimebaan verdien je aanzienlijk meer dan de hoogte van je huidige bijstandsuitkering.
http://www.werkenbijlidl. ... g/lidl_nl/hs.xsl/4034.htm
http://www.werkenbijaction.nl/
Natuurlijk is het vervelend dat je geen achterban hebt bij wie je terecht kunt, maar je kunt hier in ieder geval je beslommeringen kwijt en als je eenmaal gaat werken, leer je snel genoeg mensen kennen.
Je hebt dan wel een enorm gat in je CV van je 18e t/m nu (je 22e), maar desondanks maak je echt wel kans op werk.
De Lidl is ook een aanrader trouwens, daar krijg je vaak doorgroeimogelijkheden en studiemogelijkheden.
Bij een fulltimebaan verdien je aanzienlijk meer dan de hoogte van je huidige bijstandsuitkering.
http://www.werkenbijlidl. ... g/lidl_nl/hs.xsl/4034.htm
http://www.werkenbijaction.nl/
Natuurlijk is het vervelend dat je geen achterban hebt bij wie je terecht kunt, maar je kunt hier in ieder geval je beslommeringen kwijt en als je eenmaal gaat werken, leer je snel genoeg mensen kennen.
woensdag 26 december 2012 om 21:06
Bedankt voor jullie adviezen, moet mezelf idd een schop onder de kont geven, moet het idd zelf opbouwen voor mijzelf.
Nummerzoveel, wat goed van je dat je zoveel hebt bereikt in je eentje, respect daarvoor!
Loukanikos, ik zal zeker wat met jouw adviezen doen heb net online ook gesolliciteerd bij blokker, vd, kruidvat, xenos en nog een aantal andere bedrijven.
Dvl81, thanx voor de links, ga ook daar direct solliciteren!
Nummerzoveel, wat goed van je dat je zoveel hebt bereikt in je eentje, respect daarvoor!
Loukanikos, ik zal zeker wat met jouw adviezen doen heb net online ook gesolliciteerd bij blokker, vd, kruidvat, xenos en nog een aantal andere bedrijven.
Dvl81, thanx voor de links, ga ook daar direct solliciteren!
woensdag 26 december 2012 om 21:10
quote:boekenlegger0 schreef op 26 december 2012 @ 21:00:
In welke sector wil jij een opleiding doen? Denk eens aan duale opleidingen of opleidingen in deeltijd.
Ik zou het liefst iets in de Administratieve sector willen doen, ook ben ik goed met rekenen en hou ik ervan om dingen op te zoeken enz.
BBL-opleiding zou het mooiste zijn, maar daar is weinig aanbod in. Wel veel in de detailhandel, probeer alles aan te pakken wat er nu op me afkomt denk ik, om zo snel mogelijk uit de uitkering te komen,
Of idd een avondopleiding of misschien zelfs een thuisstudie naast een baan?
In welke sector wil jij een opleiding doen? Denk eens aan duale opleidingen of opleidingen in deeltijd.
Ik zou het liefst iets in de Administratieve sector willen doen, ook ben ik goed met rekenen en hou ik ervan om dingen op te zoeken enz.
BBL-opleiding zou het mooiste zijn, maar daar is weinig aanbod in. Wel veel in de detailhandel, probeer alles aan te pakken wat er nu op me afkomt denk ik, om zo snel mogelijk uit de uitkering te komen,
Of idd een avondopleiding of misschien zelfs een thuisstudie naast een baan?
woensdag 26 december 2012 om 21:16
Zelf vind ik het ook belangrijk om te weten waar ik aan toe ben, veel bedrijven werken momenteel met o-uren contracten, er is dan wel werk maar je bent nooit zeker hoeveel uur je deze week weer gaat werken. Ik kan daar echt van in de stress raken want de vaste lasten moeten ook betaald worden. Vandaar dat ik nogal in de knoop zit wat ik nou moet doen.
En om die reden is de sociale dienst momenteel mijn "dekmantel" krijg nu wel maandelijks een bedrag waar de huur van kan worden betaald en ik nog wat boodschapjes kan doen. Met zo een 0-uren contact ben je gewoon niet zeker en dat is ook mijn angst, angst om van alles kwijt te raken wat ik nu heb opgebouwd, ook al is het nu niet veel, ik heb in ieder geval een dak boven mijn hoofd en een veilige plek waarin ik kan thuiskomen, wat gewoon van "mij" is.
Toevallig heb ik net wel een aantal sollicitaties online gedaan waarin het ging om een contract van 32/36 uur p.wk, dus misschien zit er iets tussen. En ik blijf ook verder zoeken natuurlijk.
En om die reden is de sociale dienst momenteel mijn "dekmantel" krijg nu wel maandelijks een bedrag waar de huur van kan worden betaald en ik nog wat boodschapjes kan doen. Met zo een 0-uren contact ben je gewoon niet zeker en dat is ook mijn angst, angst om van alles kwijt te raken wat ik nu heb opgebouwd, ook al is het nu niet veel, ik heb in ieder geval een dak boven mijn hoofd en een veilige plek waarin ik kan thuiskomen, wat gewoon van "mij" is.
Toevallig heb ik net wel een aantal sollicitaties online gedaan waarin het ging om een contract van 32/36 uur p.wk, dus misschien zit er iets tussen. En ik blijf ook verder zoeken natuurlijk.