Psyche
alle pijlers
eventjes de weg kwijt.
woensdag 9 januari 2013 om 02:41
Hallo allemaal,
Het kan zijn dat het hier verkeerd staat hoor!
Ik zit in een hele benauwde situatie.
En momenteel even kwijt hoe ik hier mee om moet gaan.
Waar moet ik beginnen?
Let wel op, het word een lang verhaal.
5 jaar geleden leerde ik mijn vriend kennen.
Alles ging perfect, tot het moment we gingen samenwonen.
Ik ben midden in de verhuizing erachter gekomen zwanger te zijn (was toen 18,5).
Een abortus kon ik niet over mijn hart verkrijgen.
Dus ik werd jong mama. En wat was dat mooi. het stukje mama zijn dan.
Met mijn vriend kreeg ik steeds meer problemen, hij werkte niet, had geen inkomen wou er niks aan doen.
Dus ik mocht alles oplossen.
Opvoeding van ons meisje, het huishouden, de enorme tuin van 38 meter lengte, financieel en de hond er ook nog eens bij.
Mijn vriend had altijd al last van een alcoholprobleem.
Hij werd agressief, en het ging eigenlijk steeds slechter tussen ons, maar ook met mij, ik zag het allemaal niet meer zitten, met mijn loontje van 770 euro moest ik alles zien te betalen, inclusief zijn verzekering etc.
Dat lukt gewoonweg niet,
Huurachterstand tot gevolg.
Ik trok het niet meer en op een avond toen hij teveel had gedronken( dag voor mijn verjaardag)
Heb ik de politie gebeld, het liep uit de hand.
Die hebben hem opgehaalt en ik heb er toen definitief een punt achter gezet.
(eerder al een paar keer hem er uit gezet, weer opnieuw geprobeert etc)
Ik kon niet meer, was gebroken.
Mijn arme meisje kreeg de aandacht niet die ze verdiende.
Ze had wel schone kleertjes, eten, etc maar ik kon niet met haar spelen of lachen, of praten.
In overleg met jeugdzorg haar tijdelijk laten plaatsen in een pleeggezin.
Wat heeft dat me geraakt.
Mijn allesje, mijn leven zo in de auto en weg was ze.
Nee dit kan ik niet.
Ik heb er toen alles op alles geprobeert om het weer een beetje op orde te krijgen, voor mijn meisje.
Regeling proberen te treffen voor de huur, geestelijk alles op orde proberen te krijgen.
Maar voor de regeling was het al te laat, in eerste instantie zou het lukken, 3 dagen voor de eerder aangekondigde uitzettingsdatum te horen gekregen dat ik niet mocht blijven.
Ik kon op dat moment nergens heen.
Jankend mijn broer op gebelt, die heeft voor wat er nog te redden viel samen met mij 3 dagen lang zoveel mogelijk spul proberen te redden.
Hellaas is dat in 3 dagen onmogelijk zonder echte opslagruimte.
Dus daar enorme kosten bi voor het ontruimen.
Ik ben met mijn broer meegegaan en heb daar op de bank kunnen logeren.
Ondertussen helemaal gebroken en nergens meer zin in.
En dan moet e nog naar je meisje toe!
Geld had ik er niet voor. Het koste me 45 euro per keer en mijn uitkering zou niet hoger zijn dan 220 euro omdat ik nog maar 20 ben en geen kosten heb van huur etc.
3 Maand bij mijn broer op de bank geslapen, hulp van een stichting gehad die mij zou helpen bij de schulden huisje en mijn meisje.
Dat heeft hellaas langer dan 3 maand geduurt en ik kon niet langer bij mijn broer terrecht.
Ik ben dus naar een crisisopvang gegaan.
Al met al ben ik daar 5 maand geweest en heb ik nu eindelijk een huisje.
Dit sinds december al, en is donderdag hopelijk mijn inkomen ook eindelijk rond!
Ook krijg ik mijn meisje terug, maar wel geleidelijk aan want ze zit er nu al even een tijdje.
Ik heb haar nu een dagje in de week, en gaan binnenkort over naar een weekendje.
Maar nu waar ik dus van wakker lig.
Mijn ex doet enorm moeilijk.
In eerste instantie was ik kwaad, hij heeft mijn dochter niet erkent omdat hij te lui was om naar het gemeentehuis te gaan.
En ook het gezag waar alleen maar een handtekening nog op moest van hem en dan kon ik het opsturen heeft hij links laten liggen.
Ik heb dus eerst gezegt dat ik hem niet bij mijn meisje wou hebben.
Na een week of wat vond ik het niet redelijk van mezelf, het is zijn kind ook, en wat tussen ons speelt heeft mijn meisje niks mee te maken. Dus hij mocht haar zien.
Ik heb later nog een gesprek met jeugdzorg gehad, daarin kwam ook naar voren waarom ik niet al te vaak bij haar langs kon gaan, financieel niet haalbaar.
Toen vonden ze het raar want mijn ex had naar hun toe aangegeven financieel wel te willen bijspringen.
Ik heb tegen jeugdzorg gezegt( ken mijn ex helaas langer dan vandaag)
Dat ik geprobeerd heb na de breuk nog contact te krijgen, maar hij alleen maar gemeen doet en hoopt dat ik terug kom en daar alles voor doet dus dat geen optie is.
Vonden ze maar raar van mij.
Nou heb ik 2 week geleden toch zelf contact opgenomen met de vader van mijn dochter.
En ja hoor, het ging precies zoals ik voorspelt had, nouja erger eigenlijk nog.
Hij wist mijn wachtwoord van hotmail (dom!!)
En heeft mails via mijn mailadres naar die van hem gestuurd, met dat ik mijn dochter niet wil en dat ik liever de hoer uithang en van dat naar erger.
Hij dreigt er nu mee naar jeugdzorg te stappen, als hij dat doet is de kans dus groot dat ze er niet meer vrijwillig zit en ik haar kwijt raak, of dat hij de voogdij krijgt.
Ik weet niet wat ik hier mee moet doen!
Ik heb al gebelt met de politie om te informeren wat ze er kunnen doen,
Niks het is en in familiesfeer, en mijn eigen schuld omdat ik mijn wachtwoord destijds niet heb veranderd.
ik ben bang, doodsbang om haar kwijt te raken, alles wat ik de afgelopen tijd bereikt heb was voor haar.
Het kan zijn dat het enorm onduidelijk geschreven is en vol met spelfouten zit.
Maar dat komt omdat het een enorm ingewikkeld verhaal is.
Emotioneel gezien, maar ook omdat je een behoorlijke tijd op papier zet.
Reacties als had je eerder bij hem weg moeten gaan ed is niet nodig.
Achteraf besef ik heel goed dat ik als ik eerder actie had ondernomen het zo ver niet was gekomen. Maar daar heb ik dus nu niks meer aan.
Het kan zijn dat het hier verkeerd staat hoor!
Ik zit in een hele benauwde situatie.
En momenteel even kwijt hoe ik hier mee om moet gaan.
Waar moet ik beginnen?
Let wel op, het word een lang verhaal.
5 jaar geleden leerde ik mijn vriend kennen.
Alles ging perfect, tot het moment we gingen samenwonen.
Ik ben midden in de verhuizing erachter gekomen zwanger te zijn (was toen 18,5).
Een abortus kon ik niet over mijn hart verkrijgen.
Dus ik werd jong mama. En wat was dat mooi. het stukje mama zijn dan.
Met mijn vriend kreeg ik steeds meer problemen, hij werkte niet, had geen inkomen wou er niks aan doen.
Dus ik mocht alles oplossen.
Opvoeding van ons meisje, het huishouden, de enorme tuin van 38 meter lengte, financieel en de hond er ook nog eens bij.
Mijn vriend had altijd al last van een alcoholprobleem.
Hij werd agressief, en het ging eigenlijk steeds slechter tussen ons, maar ook met mij, ik zag het allemaal niet meer zitten, met mijn loontje van 770 euro moest ik alles zien te betalen, inclusief zijn verzekering etc.
Dat lukt gewoonweg niet,
Huurachterstand tot gevolg.
Ik trok het niet meer en op een avond toen hij teveel had gedronken( dag voor mijn verjaardag)
Heb ik de politie gebeld, het liep uit de hand.
Die hebben hem opgehaalt en ik heb er toen definitief een punt achter gezet.
(eerder al een paar keer hem er uit gezet, weer opnieuw geprobeert etc)
Ik kon niet meer, was gebroken.
Mijn arme meisje kreeg de aandacht niet die ze verdiende.
Ze had wel schone kleertjes, eten, etc maar ik kon niet met haar spelen of lachen, of praten.
In overleg met jeugdzorg haar tijdelijk laten plaatsen in een pleeggezin.
Wat heeft dat me geraakt.
Mijn allesje, mijn leven zo in de auto en weg was ze.
Nee dit kan ik niet.
Ik heb er toen alles op alles geprobeert om het weer een beetje op orde te krijgen, voor mijn meisje.
Regeling proberen te treffen voor de huur, geestelijk alles op orde proberen te krijgen.
Maar voor de regeling was het al te laat, in eerste instantie zou het lukken, 3 dagen voor de eerder aangekondigde uitzettingsdatum te horen gekregen dat ik niet mocht blijven.
Ik kon op dat moment nergens heen.
Jankend mijn broer op gebelt, die heeft voor wat er nog te redden viel samen met mij 3 dagen lang zoveel mogelijk spul proberen te redden.
Hellaas is dat in 3 dagen onmogelijk zonder echte opslagruimte.
Dus daar enorme kosten bi voor het ontruimen.
Ik ben met mijn broer meegegaan en heb daar op de bank kunnen logeren.
Ondertussen helemaal gebroken en nergens meer zin in.
En dan moet e nog naar je meisje toe!
Geld had ik er niet voor. Het koste me 45 euro per keer en mijn uitkering zou niet hoger zijn dan 220 euro omdat ik nog maar 20 ben en geen kosten heb van huur etc.
3 Maand bij mijn broer op de bank geslapen, hulp van een stichting gehad die mij zou helpen bij de schulden huisje en mijn meisje.
Dat heeft hellaas langer dan 3 maand geduurt en ik kon niet langer bij mijn broer terrecht.
Ik ben dus naar een crisisopvang gegaan.
Al met al ben ik daar 5 maand geweest en heb ik nu eindelijk een huisje.
Dit sinds december al, en is donderdag hopelijk mijn inkomen ook eindelijk rond!
Ook krijg ik mijn meisje terug, maar wel geleidelijk aan want ze zit er nu al even een tijdje.
Ik heb haar nu een dagje in de week, en gaan binnenkort over naar een weekendje.
Maar nu waar ik dus van wakker lig.
Mijn ex doet enorm moeilijk.
In eerste instantie was ik kwaad, hij heeft mijn dochter niet erkent omdat hij te lui was om naar het gemeentehuis te gaan.
En ook het gezag waar alleen maar een handtekening nog op moest van hem en dan kon ik het opsturen heeft hij links laten liggen.
Ik heb dus eerst gezegt dat ik hem niet bij mijn meisje wou hebben.
Na een week of wat vond ik het niet redelijk van mezelf, het is zijn kind ook, en wat tussen ons speelt heeft mijn meisje niks mee te maken. Dus hij mocht haar zien.
Ik heb later nog een gesprek met jeugdzorg gehad, daarin kwam ook naar voren waarom ik niet al te vaak bij haar langs kon gaan, financieel niet haalbaar.
Toen vonden ze het raar want mijn ex had naar hun toe aangegeven financieel wel te willen bijspringen.
Ik heb tegen jeugdzorg gezegt( ken mijn ex helaas langer dan vandaag)
Dat ik geprobeerd heb na de breuk nog contact te krijgen, maar hij alleen maar gemeen doet en hoopt dat ik terug kom en daar alles voor doet dus dat geen optie is.
Vonden ze maar raar van mij.
Nou heb ik 2 week geleden toch zelf contact opgenomen met de vader van mijn dochter.
En ja hoor, het ging precies zoals ik voorspelt had, nouja erger eigenlijk nog.
Hij wist mijn wachtwoord van hotmail (dom!!)
En heeft mails via mijn mailadres naar die van hem gestuurd, met dat ik mijn dochter niet wil en dat ik liever de hoer uithang en van dat naar erger.
Hij dreigt er nu mee naar jeugdzorg te stappen, als hij dat doet is de kans dus groot dat ze er niet meer vrijwillig zit en ik haar kwijt raak, of dat hij de voogdij krijgt.
Ik weet niet wat ik hier mee moet doen!
Ik heb al gebelt met de politie om te informeren wat ze er kunnen doen,
Niks het is en in familiesfeer, en mijn eigen schuld omdat ik mijn wachtwoord destijds niet heb veranderd.
ik ben bang, doodsbang om haar kwijt te raken, alles wat ik de afgelopen tijd bereikt heb was voor haar.
Het kan zijn dat het enorm onduidelijk geschreven is en vol met spelfouten zit.
Maar dat komt omdat het een enorm ingewikkeld verhaal is.
Emotioneel gezien, maar ook omdat je een behoorlijke tijd op papier zet.
Reacties als had je eerder bij hem weg moeten gaan ed is niet nodig.
Achteraf besef ik heel goed dat ik als ik eerder actie had ondernomen het zo ver niet was gekomen. Maar daar heb ik dus nu niks meer aan.
woensdag 9 januari 2013 om 03:50
En wat als je nu eerlijk tegen je contactpersoon van jeugdzorg verteld wat er is gebeurd ??
Dan kan je de mails laten zien evt.
Ik geloof nooit dat Jeugdzorg zo maar er intrapt dat iemand de hoer e.d.uithangt.
En ik zou wel naar t politieburo gaan om er daar in iedergeval aangifte of een aantekening van te laten maken. Zodat ze in iedergeval op de hoogte zijn en je die verklaring ook mee kan nemen evt naar jeugdzorg.
Dan kan je de mails laten zien evt.
Ik geloof nooit dat Jeugdzorg zo maar er intrapt dat iemand de hoer e.d.uithangt.
En ik zou wel naar t politieburo gaan om er daar in iedergeval aangifte of een aantekening van te laten maken. Zodat ze in iedergeval op de hoogte zijn en je die verklaring ook mee kan nemen evt naar jeugdzorg.
woensdag 9 januari 2013 om 07:21
Er overkomt jou een hoop narigheid, maar dat gebeurt vooral doordat jij zelf structureel de verkeerde beslissingen neemt.
Waarom onderhield jij hem? Waarom liet jij jouw emoties de overhand krijgen toen het uit ging? Waarom probeerde jij de vader van jouw kind buiten spel te zetten? Waarom heb jij je hotmailwachtwoord eerst met hem gedeeld en later niet veranderd?
Naast de hulp van jeugdzorg die je nu al krijgt, denk ik dat jij meer hulp nodig hebt om jouw leven weer echt goed op de rit te krijgen en een sterke basis te creëren voor de toekomst.
Natuurlijk heb je hulp nodig van een advocaat, om de zaken rond jouw dochter goed te regelen met jouw ex. Ik vermoed dat jouw inkomen niet zo hoog is en dat die hulp voor jou gratis is. Het eerste consult is gratis, dus bel er eentje en zoek dat uit. Deze kan jou dan ook verder helpen bij de aangifte (want die moet de politie opnemen, het is echt onzin dat zij dat niet zouden doen). Alle dingen nu echt goed regelen, kan nog grotere problemen in de toekomst voorkomen.
En daarnaast denk ik dat je ook hulp nodig hebt van een psycholoog. Deze kan jou helpen om te onderzoeken waarom jij telkens de verkeerde keuzes maakt. Ik vermoed dat daar allerlei emoties achter zitten. Als je dat eenmaal samen met de psycholoog hebt uitgezocht, en hebt geleerd wat jouw valkuilen zijn, dan kan deze jou ook leren hoe je in de toekomst betere beslissingen kunt nemen. En dat zal jou helpen om betere beslissingen voor jezelf en voor je kind te nemen.
Bovendien toon je, juist door hulp in te schakelen, ook aan dat jij je verantwoordelijkheid neemt. Iedereen maakt fouten en dat mag ook. Maar als ouder mag je dat natuurlijk niet ten koste laten gaan van je kind. Door te laten zien dat jij jouw eigen rol in deze situatie begrijpt, en dat jij de hulp inschakelt die je nodig hebt om jouw situatie te verbeteren, laat je ook aan jeugdzorg en eventueel de rechter zien dat jij van jouw fouten wilt leren en alles in het werk stelt om het in de toekomst beter te kunnen doen.
Je vindt het vast niet leuk om te lezen dat ik nu de schuld min of meer in jouw schoenen schuif. En ik snap ook best dat jouw ex geen lekkertje is en dat hij flink wat rottigheid heeft uitgehaald. Maar jouw ex kun je niet veranderen, dus alle schuld bij hem neerleggen en wachten totdat hij verandert, is simpelweg geen oplossing. Daarom kun je beter kijken naar jouw aandeel in deze situatie. Want hoe jij daar zelf mee om gaat, dat kun je wel veranderen. En als je zelf eenmaal sterker in deze situatie staat, dan wordt zijn positie automatisch zwakker. Ik hoop dan ook echt dat je dit advies ter harte neemt, zodat jij voor jezelf en je kind een betere toekomst met minder drama kunt creëren. Sterkte!
Waarom onderhield jij hem? Waarom liet jij jouw emoties de overhand krijgen toen het uit ging? Waarom probeerde jij de vader van jouw kind buiten spel te zetten? Waarom heb jij je hotmailwachtwoord eerst met hem gedeeld en later niet veranderd?
Naast de hulp van jeugdzorg die je nu al krijgt, denk ik dat jij meer hulp nodig hebt om jouw leven weer echt goed op de rit te krijgen en een sterke basis te creëren voor de toekomst.
Natuurlijk heb je hulp nodig van een advocaat, om de zaken rond jouw dochter goed te regelen met jouw ex. Ik vermoed dat jouw inkomen niet zo hoog is en dat die hulp voor jou gratis is. Het eerste consult is gratis, dus bel er eentje en zoek dat uit. Deze kan jou dan ook verder helpen bij de aangifte (want die moet de politie opnemen, het is echt onzin dat zij dat niet zouden doen). Alle dingen nu echt goed regelen, kan nog grotere problemen in de toekomst voorkomen.
En daarnaast denk ik dat je ook hulp nodig hebt van een psycholoog. Deze kan jou helpen om te onderzoeken waarom jij telkens de verkeerde keuzes maakt. Ik vermoed dat daar allerlei emoties achter zitten. Als je dat eenmaal samen met de psycholoog hebt uitgezocht, en hebt geleerd wat jouw valkuilen zijn, dan kan deze jou ook leren hoe je in de toekomst betere beslissingen kunt nemen. En dat zal jou helpen om betere beslissingen voor jezelf en voor je kind te nemen.
Bovendien toon je, juist door hulp in te schakelen, ook aan dat jij je verantwoordelijkheid neemt. Iedereen maakt fouten en dat mag ook. Maar als ouder mag je dat natuurlijk niet ten koste laten gaan van je kind. Door te laten zien dat jij jouw eigen rol in deze situatie begrijpt, en dat jij de hulp inschakelt die je nodig hebt om jouw situatie te verbeteren, laat je ook aan jeugdzorg en eventueel de rechter zien dat jij van jouw fouten wilt leren en alles in het werk stelt om het in de toekomst beter te kunnen doen.
Je vindt het vast niet leuk om te lezen dat ik nu de schuld min of meer in jouw schoenen schuif. En ik snap ook best dat jouw ex geen lekkertje is en dat hij flink wat rottigheid heeft uitgehaald. Maar jouw ex kun je niet veranderen, dus alle schuld bij hem neerleggen en wachten totdat hij verandert, is simpelweg geen oplossing. Daarom kun je beter kijken naar jouw aandeel in deze situatie. Want hoe jij daar zelf mee om gaat, dat kun je wel veranderen. En als je zelf eenmaal sterker in deze situatie staat, dan wordt zijn positie automatisch zwakker. Ik hoop dan ook echt dat je dit advies ter harte neemt, zodat jij voor jezelf en je kind een betere toekomst met minder drama kunt creëren. Sterkte!
woensdag 9 januari 2013 om 07:26
Eens met Zespri.
Echt voor jezelf opkomen nu en voor je kind! Als je meegaat in zijn chantage dan laat je hem nog steeds niet los! Print de mails uit, laat idd aangifte doen en leg dat vast. Als je er zelf mee komt dan is het een stuk geloofwaardiger dat het niet waar is dan als hij dat een x tegen je gebruikt.
Verander verder vanaf nu van emailadres en hou je wachtwoord geheim. Zoek elke week een moment om na te denken of er iets is waar je ex mee kan chanteren en als er iets is bedenk dan wat je er tegen kan doen. Als hij alcoholist is (geloof me, dat is een ziekte) dan is hij niet voor rede vatbaar. Neem geen contact op en 'geef' hem geen rechten - zelfs al is hij de vader. Als hij echt een vader wil zijn dan kan dat over 10 jaar ook nog wel, mits hij zijn eigen leven op de rit heeft. Als je hier moeite mee hebt bedenk dan het volgende: Wat voegt het toe als hij nu in het leven van je dochter is? Het heeft er zelfs toe geleid dat ze in een pleeggezin is geplaatst!! En het brengt de band tussen jou en je dochter ook alleen maar in gevaar. Met andere woorden: niet doen dus. Hoe eerder je van hem af bent, hoe beter. En bedenk dat als je je nu laat chanteren, de kans groot is dat dit je leven lang door gaat. Neem dus nu actie, door de zure appel heen. En die mails laten zien is niet zonder risico maar wel een signaal naar hem dat je het niet pikt. En nog belangrijker: voor later een signaal naar je dochter dat je niet over je heen laat lopen en dat je er nu echt voor haar wil zijn.
Heb je verder mensen die je steunen? Familie, vrienden? En hoe zit het hulp voor jezelf? Jeugdzorg voor je dochter maar is er ook een instantie die jou begeleidt?
Echt voor jezelf opkomen nu en voor je kind! Als je meegaat in zijn chantage dan laat je hem nog steeds niet los! Print de mails uit, laat idd aangifte doen en leg dat vast. Als je er zelf mee komt dan is het een stuk geloofwaardiger dat het niet waar is dan als hij dat een x tegen je gebruikt.
Verander verder vanaf nu van emailadres en hou je wachtwoord geheim. Zoek elke week een moment om na te denken of er iets is waar je ex mee kan chanteren en als er iets is bedenk dan wat je er tegen kan doen. Als hij alcoholist is (geloof me, dat is een ziekte) dan is hij niet voor rede vatbaar. Neem geen contact op en 'geef' hem geen rechten - zelfs al is hij de vader. Als hij echt een vader wil zijn dan kan dat over 10 jaar ook nog wel, mits hij zijn eigen leven op de rit heeft. Als je hier moeite mee hebt bedenk dan het volgende: Wat voegt het toe als hij nu in het leven van je dochter is? Het heeft er zelfs toe geleid dat ze in een pleeggezin is geplaatst!! En het brengt de band tussen jou en je dochter ook alleen maar in gevaar. Met andere woorden: niet doen dus. Hoe eerder je van hem af bent, hoe beter. En bedenk dat als je je nu laat chanteren, de kans groot is dat dit je leven lang door gaat. Neem dus nu actie, door de zure appel heen. En die mails laten zien is niet zonder risico maar wel een signaal naar hem dat je het niet pikt. En nog belangrijker: voor later een signaal naar je dochter dat je niet over je heen laat lopen en dat je er nu echt voor haar wil zijn.
Heb je verder mensen die je steunen? Familie, vrienden? En hoe zit het hulp voor jezelf? Jeugdzorg voor je dochter maar is er ook een instantie die jou begeleidt?
woensdag 9 januari 2013 om 09:07
Eigenlijk wil je dus geen negatieve dingen horen als, waarom ben je niet eerder bij hem weggegaan? Ik snap sowieso niet waarom je uberhaupt ooit hebt besloten om op je 18e met een jongen te gaan samenwonen die én geen baan had én alcoholist was? Dan word je tijdens de verhuizing ook nog eens zwanger. Ik begrijp dat je niet zomaar abortus pleegt, maar kom op, iedereen had kunnen voorspellen dat dit een groot fiasco zou worden.
Wat hadden jullie het kind nou te bieden? Maar oké, je dochter is er nu eenmaal en daar kun je helaas niks meer aan veranderen.
Wat je wél zou kunnen doen is nu je leven op de rit krijgen, zodat je wel een stabiel onderkomen voor je dochter kan bieden. Dus, werk aan jezelf, zoek een baan zodat je financieel alles op de rit krijgt en ga dan knokken voor je kind!
Wat hadden jullie het kind nou te bieden? Maar oké, je dochter is er nu eenmaal en daar kun je helaas niks meer aan veranderen.
Wat je wél zou kunnen doen is nu je leven op de rit krijgen, zodat je wel een stabiel onderkomen voor je dochter kan bieden. Dus, werk aan jezelf, zoek een baan zodat je financieel alles op de rit krijgt en ga dan knokken voor je kind!