Het bestaat niet meer

22-01-2013 10:07 7 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hi iedereen. Ik wilde even van me afschrijven. Ik heb jaren boulimia nervosa gehad afgewisseld met anorectische periodes. Voor mijn gevoel werd dit nooit serieus genomen en deed ik soms erg mijn best om te laten zien dat ik echt ziek was. 1.5 jaar geleden in therapie gegaan en ben daar nu een half jaar geleden mee gestopt. Ze wisten niet meer wat ze voor mij konden betekenen.



Het afgelopen half jaar heb ik het niet willen loslaten. Het veilige eetstoorniswereldje. Het afgelopen half jaar gehaat dat ik al bijna een jaar een stabiel gewicht heb en ik daarmee eigenlijk heel gelukkig en tevreden mee ben. Het feit dat ik kan eten wat ik wil en daar niet van aankom gehaat. Het feit dat het goed ging gehaat. Zo veel angst om de eetstoornis los te laten. Ik wilde niet loslaten en niet tevreden zijn, maar eigenlijk ging het vanzelf.



Nu ben ik op het punt gekomen dat ik alles moet loslaten. De eetstoornis bestaat niet meer. Ik ben super slank en ben heel blij met mezelf en mijn eetgewoonten!
En heb je nu een gezond eetpatroon, Eef104?
Soms moet je loslaten, opgeven, om dat te krijgen wat je wilt, of om gewoon gelukkig te zijn, en verlost van frustraties over dingen die je nu niet hebt of misschien nooit zult hebben. Leven accepteren zoals het is, al is het maar voor een minuut iedere dag, en je komt tot nieuwe inzichten, kunt weer vrij ademen.
Alle reacties Link kopieren
Onbekend is altijd eng. En waarschijnlijk heeft het bezig zijn met eten een heleboel van je tijd ingevuld, en het denken over eten en niet eten ook.



Heb je voor die tijd die je nu over hebt iets nieuws kunnen vinden wat gezonder is en beter bij je past? Vrijwilligerswerk, sport, hobby, werk, opleiding? Iets waarmee je de tijd een andere invulling kunt geven?
Alle reacties Link kopieren
Katherina, op zich wel. Ontbijt, lunch en avondeten zijn altijd gezond, sla dit ook nooit meer over. Tussendoortjes blijven lastig omdat ik soms nog moeite heb met maat houden maar begin zelfs te merken dat mijn lichaam geen behoefte meer heeft aan vet eten. Tuurlijk heb ik uitschieters en schranspartijen maar volgens mij heeft iedereen die en 'horen' die bij een gemiddeld eetpatroon. Zo lang ik dit inzie en dit niet zie als een probleem, vind ik mezelf al heel gezond.



Heel af en toe braak ik nog. Dit is bijna altijd als ik te veel heb gegeten. Ik ben snel misselijk/heb snel braakneigingen. Denk dat dit is omdat mijn maag nog steeds gewend is samen te trekken. Logisch na jaren meerdere malen per dag overgeven.



Kapitein, prachtig verwoord. Bedankt!
Alle reacties Link kopieren
quote:Louba schreef op 22 januari 2013 @ 10:29:

Onbekend is altijd eng. En waarschijnlijk heeft het bezig zijn met eten een heleboel van je tijd ingevuld, en het denken over eten en niet eten ook.



Heb je voor die tijd die je nu over hebt iets nieuws kunnen vinden wat gezonder is en beter bij je past? Vrijwilligerswerk, sport, hobby, werk, opleiding? Iets waarmee je de tijd een andere invulling kunt geven?Klopt. In de eetstoornistijd had ik altijd tijd tekort. Ik ben iemand met een heel druk sociaal leven, werk, studie. Ik heb sociale contacten laten verwateren en studieachterstand opgelopen. Gelukkig heb ik dit kunnen herstellen! Ik heb nu meer tijd voor de gewone dagelijkse dingetjes zoals een avondje heerlijk series kijken, koffie drinken met vriendinnen, koken voor vrienden of familie. Waar ik anders geen tijd voor had. Verder steek ik heel veel tijd in de studie. Helaas is de drang om (extreme) controle te hebben over zaken, niet verdwenen.
Alle reacties Link kopieren
nou ja, je "moet" natuurlijk niks.
it's a big club and you ain't in it

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven