Werk & Studie
alle pijlers
Ziekenhuisstage
woensdag 6 maart 2013 om 07:42
Hoi allemaal,
Sinds een week of 4 loop ik stage op het ziekenhuis voor mijn opleiding tot mbo-verpleegkundige (verkort traject). Opzich bevalt het me wel aardig goed, de verpleegkundige zorg die je daar verleend, vind/lijkt me mooi. Nu zit ik alleen een beetje met iets..
Collega's hebben allemaal andere verwachtingen, waardoor ik bij de ene meer mag, terwijl ik bij de ander op het matje wordt geroepen dat ik dat niet mag. Vorige week heb ik een voortgangsgeprek gehad met mijn begeleiding en hierin kwam naar voren dat ik meer moet terugkoppelen etc, maar dat doe ik nu ook heel veel, dus naar mijn idee gaat het nu wel weer wat beter.
Ik heb geleerd dat je altijd eerst naar jezelf moet kijken, maar t contact met mn begeleidster loopt wat stroef. Ze is wel aardig, maar ze kan ook wel uit de hoek komen alsof ik meer fout doe dan goed en ik kan haar niet peilen of ik t goed doe voor iemand die aan haar 5de week is begonnen of niet... Ik voel me heel onzeker als ik met haar werk, t gevoel alsof ik de hele tijd op mn vingers word bekeken/getikt. Ik ben altijd bang dat ik t verkeerd doe als ik met haar werk en dat maakt me heel onzeker..
Wat kan ik hier t best aan doen??
Sinds een week of 4 loop ik stage op het ziekenhuis voor mijn opleiding tot mbo-verpleegkundige (verkort traject). Opzich bevalt het me wel aardig goed, de verpleegkundige zorg die je daar verleend, vind/lijkt me mooi. Nu zit ik alleen een beetje met iets..
Collega's hebben allemaal andere verwachtingen, waardoor ik bij de ene meer mag, terwijl ik bij de ander op het matje wordt geroepen dat ik dat niet mag. Vorige week heb ik een voortgangsgeprek gehad met mijn begeleiding en hierin kwam naar voren dat ik meer moet terugkoppelen etc, maar dat doe ik nu ook heel veel, dus naar mijn idee gaat het nu wel weer wat beter.
Ik heb geleerd dat je altijd eerst naar jezelf moet kijken, maar t contact met mn begeleidster loopt wat stroef. Ze is wel aardig, maar ze kan ook wel uit de hoek komen alsof ik meer fout doe dan goed en ik kan haar niet peilen of ik t goed doe voor iemand die aan haar 5de week is begonnen of niet... Ik voel me heel onzeker als ik met haar werk, t gevoel alsof ik de hele tijd op mn vingers word bekeken/getikt. Ik ben altijd bang dat ik t verkeerd doe als ik met haar werk en dat maakt me heel onzeker..
Wat kan ik hier t best aan doen??
woensdag 6 maart 2013 om 07:58
Hier een vpk met veel ziekenhuiservaring. Mijn tip aan jou zou zijn om je gevoel t.o.v. jouw begeleider bespreekbaar te maken. Dat is heel erg eng, maar zorgt er wel voor dat zij jou beter begrijpt en jij haar beter begrijpt.
Wat betreft bij de ene collega meer mogen doen, dan bij de andere: uiteindelijk ben jij verantwoordelijk voor je leerproces. Hierin dien je dus ook je grenzen aan te geven. Als het goed is, weet je van school uit welke taken je nu al wel of niet mag uitoefenen.
'Nee' zeggen kan heel moeilijk zijn, maar wordt wel gewaardeerd als je dit goed kan onderbouwen. Leerlingen/stagiaires vinden dit vaak erg moeilijk.
Ik wens je heel veel succes!
Wat betreft bij de ene collega meer mogen doen, dan bij de andere: uiteindelijk ben jij verantwoordelijk voor je leerproces. Hierin dien je dus ook je grenzen aan te geven. Als het goed is, weet je van school uit welke taken je nu al wel of niet mag uitoefenen.
'Nee' zeggen kan heel moeilijk zijn, maar wordt wel gewaardeerd als je dit goed kan onderbouwen. Leerlingen/stagiaires vinden dit vaak erg moeilijk.
Ik wens je heel veel succes!
woensdag 6 maart 2013 om 08:01
quote:mallebeppie schreef op 06 maart 2013 @ 07:58:
Hier een vpk met veel ziekenhuiservaring. Mijn tip aan jou zou zijn om je gevoel t.o.v. jouw begeleider bespreekbaar te maken. Dat is heel erg eng, maar zorgt er wel voor dat zij jou beter begrijpt en jij haar beter begrijpt.
Wat betreft bij de ene collega meer mogen doen, dan bij de andere: uiteindelijk ben jij verantwoordelijk voor je leerproces. Hierin dien je dus ook je grenzen aan te geven. Als het goed is, weet je van school uit welke taken je nu al wel of niet mag uitoefenen.
'Nee' zeggen kan heel moeilijk zijn, maar wordt wel gewaardeerd als je dit goed kan onderbouwen. Leerlingen/stagiaires vinden dit vaak erg moeilijk.
Ik wens je heel veel succes!En dit inderdaad! Ik ben zelf ook een leerproces ingegaan op stages, leren je grenzen aan te geven.
Hier een vpk met veel ziekenhuiservaring. Mijn tip aan jou zou zijn om je gevoel t.o.v. jouw begeleider bespreekbaar te maken. Dat is heel erg eng, maar zorgt er wel voor dat zij jou beter begrijpt en jij haar beter begrijpt.
Wat betreft bij de ene collega meer mogen doen, dan bij de andere: uiteindelijk ben jij verantwoordelijk voor je leerproces. Hierin dien je dus ook je grenzen aan te geven. Als het goed is, weet je van school uit welke taken je nu al wel of niet mag uitoefenen.
'Nee' zeggen kan heel moeilijk zijn, maar wordt wel gewaardeerd als je dit goed kan onderbouwen. Leerlingen/stagiaires vinden dit vaak erg moeilijk.
Ik wens je heel veel succes!En dit inderdaad! Ik ben zelf ook een leerproces ingegaan op stages, leren je grenzen aan te geven.
woensdag 6 maart 2013 om 09:51
Pfff, ben blij dat ik niet (meer) in jouw schoenen sta. Mijn verpleegkundige stages vond ik stuk voor stuk ondoenlijk. De tip om je onzekerheid uit te spreken naar je begeleider is wel een goeie. Verder hadden wij vanuit de opleiding een stageplan met minimale verpleegkundige handelingen die je gedaan moest hebben. Dat is natuurlijk een handvat.
Maar ik herken de ontzettende wisselende insteek van persoon tot persoon. Voor de een doe je teveel, voor de ander te weinig. Ik vond het een constant op eieren lopen gevoel. Vreselijk!
Maar ik herken de ontzettende wisselende insteek van persoon tot persoon. Voor de een doe je teveel, voor de ander te weinig. Ik vond het een constant op eieren lopen gevoel. Vreselijk!
woensdag 6 maart 2013 om 10:19
Bij mij is er in gestampt dat je verantwoordelijk bent voor je eigen leerproces, dus goed duidelijk hebben waar je staat in je opleiding, wat mag je wel en wat mag je niet en duidelijk je grenzen aan geven.
Je kan dit het beste doen door aan het begin van je dienst met de gene waar mee je werkt even te gaan zitten en zeggen, ik ben zover in mijn opleiding... ik mag dit en dit... en wil dit en dat graag oefenen vandaag.
Weet niet op wat voor afdeling je werkt... daar zit meestal ook nog wel verschil tussen.
En idd wat iedereen zegt heb een gesprek met je begeleider, vraag duidelijk wat ze van jou verwacht en geef aan wat jij van je begeleider verwacht.
succes!
Je kan dit het beste doen door aan het begin van je dienst met de gene waar mee je werkt even te gaan zitten en zeggen, ik ben zover in mijn opleiding... ik mag dit en dit... en wil dit en dat graag oefenen vandaag.
Weet niet op wat voor afdeling je werkt... daar zit meestal ook nog wel verschil tussen.
En idd wat iedereen zegt heb een gesprek met je begeleider, vraag duidelijk wat ze van jou verwacht en geef aan wat jij van je begeleider verwacht.
succes!
woensdag 6 maart 2013 om 10:23
Ga voordat jullie beginnen doornemen met de begeleider van die dag wat je wel en niet mag. Ik vind het zelf lastig om leerlingen te begeleiden die niet duidelijk aangeven wat ze wel of niet mogen. Er zijn tegenwoordig zo veel verschillende soorten opleidingen, gediplomeerden weten echt niet precies wat je mag en kan.
Wat een leerling bij mij laatst had gedaan, een lijstje met te behalen doelen voor die week. Ideaal!
Ik vind het tegenwoordig gekkenwerk wat de leerlingen allemaal moeten doen, ik heb respect voor jullie en ben zo blij dat ik niet in jullie schoenen sta!
Wat een leerling bij mij laatst had gedaan, een lijstje met te behalen doelen voor die week. Ideaal!
Ik vind het tegenwoordig gekkenwerk wat de leerlingen allemaal moeten doen, ik heb respect voor jullie en ben zo blij dat ik niet in jullie schoenen sta!
woensdag 6 maart 2013 om 12:23
Ik vind mijn leerlingtijd in het ziekenhuis afschuwelijk. Buiten het feit dat je inderdaad je hele eigen leerproces moet vormgeven (waar ik graag wat meer sturing in zou willen hebben) werkt iedere begeleider heel anders. Van de één mag je dit, van de ander dat. De 1 wil dat je gedurende de dag veel terugkoppelt, de ander wil daar liever maar 2 momenten voor. Terugkoppelen vind ik sowieso lastig, ik ben van het type "als het goed gaat gaat het goed".
Verder voert iedereen handelingen anders uit. De ene prikt zo, de ander zo, de 1 wil alles precies volgens de regeltjes (ben wel van mening dat ik als leerling altijd alles volgens de regels zou moeten doen) en de ander geeft overal haar eigen draai aan.
Aan het begin van de dag aangeven wat ik wil leren die dag vind ik ook lastig. Mensen willen toch graag gelijk beginnen, bovendien loopt een dag nooit zoals ik had gepland.
En dan nog die rampzalige feedbackstukjes na iedere dienst...
Nog maar 2 jaar zeggen we dan maar!
Verder voert iedereen handelingen anders uit. De ene prikt zo, de ander zo, de 1 wil alles precies volgens de regeltjes (ben wel van mening dat ik als leerling altijd alles volgens de regels zou moeten doen) en de ander geeft overal haar eigen draai aan.
Aan het begin van de dag aangeven wat ik wil leren die dag vind ik ook lastig. Mensen willen toch graag gelijk beginnen, bovendien loopt een dag nooit zoals ik had gepland.
En dan nog die rampzalige feedbackstukjes na iedere dienst...
Nog maar 2 jaar zeggen we dan maar!
woensdag 6 maart 2013 om 13:20
quote:Oceana244 schreef op 06 maart 2013 @ 12:23:
Ik vind mijn leerlingtijd in het ziekenhuis afschuwelijk. Buiten het feit dat je inderdaad je hele eigen leerproces moet vormgeven (waar ik graag wat meer sturing in zou willen hebben) werkt iedere begeleider heel anders. Van de één mag je dit, van de ander dat. De 1 wil dat je gedurende de dag veel terugkoppelt, de ander wil daar liever maar 2 momenten voor. Terugkoppelen vind ik sowieso lastig, ik ben van het type "als het goed gaat gaat het goed".
Verder voert iedereen handelingen anders uit. De ene prikt zo, de ander zo, de 1 wil alles precies volgens de regeltjes (ben wel van mening dat ik als leerling altijd alles volgens de regels zou moeten doen) en de ander geeft overal haar eigen draai aan.
Aan het begin van de dag aangeven wat ik wil leren die dag vind ik ook lastig. Mensen willen toch graag gelijk beginnen, bovendien loopt een dag nooit zoals ik had gepland.
En dan nog die rampzalige feedbackstukjes na iedere dienst...
Nog maar 2 jaar zeggen we dan maar!
Dus momenteel loop jij ook op het ziekenhuisstage? Opzich vind ik de stage heel erg informatief, maar de verwachtingen zijn mij ook helemaal niet duidelijk. Zoals nu zit ik in de 4de week, ik krijg tijdens mijn dagelijke reflectie dan wel te horen waar ik aan moet werken, maar een heel algemeen beeld (of ik qua ontwikkeling op schema loop) heb ik niet.
Ik heb zometeen een late dienst, dus ik zal het eens aan gaan knopen met mijn begeleidster. We zullen zien. Ik hoop dat ze mijn onzekerheden/onduidelijkheden goed oppikt.
Ik vind mijn leerlingtijd in het ziekenhuis afschuwelijk. Buiten het feit dat je inderdaad je hele eigen leerproces moet vormgeven (waar ik graag wat meer sturing in zou willen hebben) werkt iedere begeleider heel anders. Van de één mag je dit, van de ander dat. De 1 wil dat je gedurende de dag veel terugkoppelt, de ander wil daar liever maar 2 momenten voor. Terugkoppelen vind ik sowieso lastig, ik ben van het type "als het goed gaat gaat het goed".
Verder voert iedereen handelingen anders uit. De ene prikt zo, de ander zo, de 1 wil alles precies volgens de regeltjes (ben wel van mening dat ik als leerling altijd alles volgens de regels zou moeten doen) en de ander geeft overal haar eigen draai aan.
Aan het begin van de dag aangeven wat ik wil leren die dag vind ik ook lastig. Mensen willen toch graag gelijk beginnen, bovendien loopt een dag nooit zoals ik had gepland.
En dan nog die rampzalige feedbackstukjes na iedere dienst...
Nog maar 2 jaar zeggen we dan maar!
Dus momenteel loop jij ook op het ziekenhuisstage? Opzich vind ik de stage heel erg informatief, maar de verwachtingen zijn mij ook helemaal niet duidelijk. Zoals nu zit ik in de 4de week, ik krijg tijdens mijn dagelijke reflectie dan wel te horen waar ik aan moet werken, maar een heel algemeen beeld (of ik qua ontwikkeling op schema loop) heb ik niet.
Ik heb zometeen een late dienst, dus ik zal het eens aan gaan knopen met mijn begeleidster. We zullen zien. Ik hoop dat ze mijn onzekerheden/onduidelijkheden goed oppikt.
