Vader plotseling overleden (lotgenoten gezocht)

08-03-2013 20:28 87 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Ik ben 20 jaar, en 5 maanden geleden is mijn vader zeer plotseling overleden door een bedrijfsongeval.

Ik zet niet gelijk het hele verhaal op internet, omdat ik het er nog heel erg moeilijk mee heb..

Ik ben opzoek naar mensen die hetzelfde hebben mee gemaakt.

Mensen waarvan er ook een ouder plotseling is overleden.



Groet, Jacqueline
Alle reacties Link kopieren
kan er niet over meepraten.

maar wens je heel veel sterkte!!!
Alle reacties Link kopieren
Wat naar voor je. Afschuwelijk!

Toen ik 20 was is mijn vader ook heel plotseling overleden; hij is min of meer dood neergevallen.

Dat is inmiddels wel 15 jaar geleden.

5 Maanden is heel kort.



Hoe is het met je?

Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
Alle reacties Link kopieren
Ja. Toen ik 22 was werd ik gebeld door mijn broer. Mies kom naar huis, kom naar huis mies. Wat is er? Het is papa kom naar huis. Wat is er dan? Hij is dood....



50jr dood op bed.



Het is vreselijk, niet te begrijpen.
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft
Alle reacties Link kopieren
Wat vreselijk, heb er geen ervaring mee maar lijkt mij verschrikkelijk en ga niet doen alsof ik kan voorstellen hoe het voelt want dat kan ik niet maar ik wil je toch veel sterkte wensen met dit onverwachte verlies. Wat een vreselijk naar bericht. Ik hoop dat je mensen in je omgeving hebt waar je bij terecht kan en anders kan je hier terecht met je verdriet.



Veel sterkte!!!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb geen ervaring. Hoewel ik dus geen ervaring heb kan ik me voorstellen hoeveel pijn het doet. De leegte die het achterlaat. Echt heel veel sterkte. En ook al kennen we elkaar niet, een dikke knuffel. Ik zit hier te janken achter de computer. Ik zal vanavond een kaarsje voor jou en je vader branden. Heel veel liefs LL
anoniem_20859 wijzigde dit bericht op 08-03-2013 22:18
Reden: privacy
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Ja erg genoeg een lot genoot.. Ik was 18 en was net thuis van een vakantie. Papa lag dood naast zijn bed. Nu 10 jaar geleden.

De eerste twee jaar wist ik door de pijn echt niet meer hoe of wat..

Wordt wat minder, maar pijn doet het nog steeds..



Dikke
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet of je echt Jacqueline heeft, maar ik heb zojuist een kaarsje voor jou en je vader en je familie en dierbaren aangestoken. Ik weet niet hoe spiritueel je bent, maar weet dat er mensen zijn die aan je denken en een stukje van je pijn willen meedragen.
Alle reacties Link kopieren
Het is echt vreselijk..

Het gevoel is onbeschrijfbaar, echt niet te beschrijven!

Moeilijk hoe het met mij gaat, het is echt heel moeilijk anders kan ik het niet verwoorden.quote:Broedkippetje schreef op 08 maart 2013 @ 20:37:

Wat naar voor je. Afschuwelijk!

Toen ik 20 was is mijn vader ook heel plotseling overleden; hij is min of meer dood neergevallen.

Dat is inmiddels wel 15 jaar geleden.

5 Maanden is heel kort.



Hoe is het met je?

Alle reacties Link kopieren
Hoi!



Toen ik 13 was is mijn vader plotseling ziek geworden (bleek achteraf al heel lang ziek te zijn, kanker). 6 dagen na de eerste symptomen is hij overleden. Ik word volgende week 24, maar denk nog elke dag aan hem!
Alle reacties Link kopieren
Wat naar voor je Jacqueline.

Wat een ramp, hè?

En dat gebeurt zomaar ineens, zonder dat je er ook maar de geringste invloed op hebt.

's Ochtends word je wakker in een normale wereld en 24 uur later is de wereld ineens weggeslagen.

Het is ook niet in woorden te vatten.



Heb je steun?
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
Alle reacties Link kopieren
Och meid. Ik heb zo met je te doen. Een forum is zo anoniem, maar het liefste zou ik nu bij je langsgaan. Hopelijk heb je liefdevolle mensen om je heen die je kunnen steunen.
Alle reacties Link kopieren
Alle reacties Link kopieren
Hè, mijn reactie is verdwenen toen ik m op probeerde te vrolijken met een bloemetje voor sterkte!

Wat een baar bericht en wat moet jij geschrokken zijn! 10 jaar geleden (ook op mijn 20e) is mijn vader plots overleden. Erg verdrietig, onverwachts en onbegrijpelijk. Ik weet nog dat ik destijds echt verbaasd was dat de zon scheen, mensen vrolijk waren en gingen werken terwijl mijn leven zo op z'n kop stond en even zo zinloos leek. Gelukkig verzacht de tijd de wonden, maar heel soms knaagt het als een mooi stuk van m'n leven dat te vroeg voorbij is gegaan.

Ik wens je alle sterkte, hopelijk helpt t om te zien dat mensen met je meeleven / kaarsje voor je branden.



Veel sterkte & liefs !!
Alle reacties Link kopieren
Het liefst wil ik wel van alles kwijt hier, mijn hele verhaal maar ik vindt het niet zo fijn dat het zo openbaar is...
Alle reacties Link kopieren
Alleen als je het fijn vind hoor.... Misschien vind je het fijn om wat je nu kwijt wil van je af te schrijven en dan haal je het daarna weer weg. Je kan je bericht later namelijk altijd aanpassen. Vind je dat ook vervelend, misschien kan je het dan voor jezelf opschrijven dat kan vaak ook al helpen.
Ach meis wat erg, geen ervaring maar wel onlangs een groot verlies gehad wat ook erg onverwacht was. Afschuwelijk wat een verdriet.. Wil je heel veel sterkte wensen en hopelijk heb je veel steun aan de mensen in je omgeving die wel jouw verhaal weten. Kan me voorstellen dat het hier erg "open" is!
Alle reacties Link kopieren
Nog even aanvullend, voel je echt nergens toe verplicht! Het gaat om jou! Mijn ervaring is echter dat het fijn kan zijn om je gedachten op te schrijven, aan jezelf, of aan je vader of aan wie dan ook. Maar dat kan je natuurlijk ook gewoon helemaal voor jezelf houden.Wat jij fijn vindt.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het zo ontzettend moeilijk ermee!
Acht jaar geleden was ik aan het werk toen ik gebeld werd op mijn mobiel. Toen wist ik al dat er iets mis was, ik sta voor de klas en dat weet iedereen. Toen ik zag dat het mijn vader was wist ik zeker dat er iets heel erg mis was.

Ik vergeet nooit hoe de stem van mijn vader klonk toen hij me vertelde dat mijn moeder gereanimeerd werd op dat moment bij de huisarts. Ik ben er heel snel naar toe gebracht, ze hebben mijn moeder 45 min. gereanimeerd, maar ze is toen overleden.

Compleet onverwacht. Ik was toen 25 jaar.

Het heeft lang geduurd voor ik weer een beetje vertrouwen kreeg in het leven. Inmiddels gaat het leven weer door, maar er gaat geen dag voorbij zonder aan mijn moeder te denken en haar te missen.
Het is ook heel moeilijk, er is weinig dat moeilijker is. Zeker als je ook alles nog alleen moet regelen.
Alle reacties Link kopieren
Ach... wat zul je je vreselijk voelen...



Hier ook een lotgenoot, ook mijn vader is zomaar ineens overleden aan een hartstilstand, nu 13 jaar geleden. Ik had dezelfde leeftijd als jij.



Ik heb jaren verdriet gehad en had het vooral moeilijk met het gevoel dar het nog niet 'af' was, ik had geen afscheid kunnen nemen en wilde hem nog zoveel vertellen en vragen. Ik was er nog helemaal niet klaar voor om hem te missen. Nu, jaren later, heeft het een plek gekregen en mis ik hem niet meer elke dag. Dat gebeurt bij jou ook, de scherpe kantjes verdwijnen op den duur. Maar daar heb je nu niks aan. Voor nu een dikke knuffel..
Alle reacties Link kopieren
Ach, wat heb ik met je te doen.

Ik herinner me nog zo goed het gevoel toen ik (met familie) de kist aan het uitzoeken was, het graf, de rouwkaart.

Zo onwerkelijk, zo oneerlijk...

En jij moet dan ook nog die rol als leider innemen. Zo sterk zijn terwijl je je zo zwak voelt.

Wat een klote-situatie, meid.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven