Psyche
alle pijlers
Vermoeid door vriendin
donderdag 14 maart 2013 om 16:33
De laatste tijd ( ik heb het over maanden ) is niet zoals vroeger met mijn beste vriendin. Als ik een tijdje in haar gezelschap ben begin ik me moe en lusteloos te voelen. Alsof haar mood naar mij overvloeid, want zij is vaak een beetje down, chagrijnig, lusteloos, of hoe je het ook wilt noemen.
Elke vriendschap heeft wel momenten waarop het iets minder gaat, in de tien jaar dat ik haar ken hebben wij dit natuurlijk ook meegemaakt. We kennen elkaar erg goed en voelen elkaar aan, vandaar dat ik dit echt heel raar vind. Sinds de zomer doet ze vreemd, we hebben nooit ruzie gehad en er is niets persoonlijks gebeurd bij haar (voor zover ik weet ) of bij mij. Ze is wel vaak down, of nouja, eerder van '' ik heb nergens zin in ''. In het begin dacht ik dat ze even een dipje had, maar dit dipje duurt onderhand bijna een jaar. Ik irriteerde me uiteindelijk aan haar houding. Ik heb er een paar keer iets van gezegd ( op een aardige manier ) en ook gevraagd of er misschien iets is, maar ze geeft aan van niet. Ik probeer het te negeren en gewoon normaal en vrolijk te doen tegen haar, maar ze doet gewoon ontzettend ongeinteresseerd af en toe. Afspreken heeft ze vaak geen zin in. Dat zeggen we dan ook heel open, als we even geen zin hebben. Even goede vrienden, maar om eerlijk te zijn heb ik er op deze manier ook geen zin meer in.
We spreken wat minder af, of eigenlijk nauwelijks, maar als ik al in haar gezelschap ben merk ik dat mijn energie gewoon verdwijnt. Ook al zegt ze niets vervelends. Wanneer ik bij andere mensen is dit niet het geval, ik voel me juist energiek. Bij mijn vriendin was dit vroeger absoluut niet het geval. We hadden juist altijd samen de slappe lach. Ik heb haar erop aangesproken, maar ze zegt dat alles prima is. Ja, dan ga ik ook niet doorzeuren. Ik zou het namelijk niet op prijs stellen als iemand dat bij mij deed. Ik betrap me erop haar te willen zeggen dat ze ff normaal moet doen. Misschien is er iets, en wil ze het gewoon niet zeggen, maar geef dat dan minstens aan. Het moet wel van twee kanten komen, vind ik. De vriendschap beeindigen, wil ik ook niet. Ik weet eigenlijk niet wat ik hier mee moet? Ik kan moeilijk tegen haar zeggen, '' ga jij maar even weg, kom maar weer terug als je wat vrolijker en geinteresseerder bent ''
Iemand tips, ervaringen, advies?
Elke vriendschap heeft wel momenten waarop het iets minder gaat, in de tien jaar dat ik haar ken hebben wij dit natuurlijk ook meegemaakt. We kennen elkaar erg goed en voelen elkaar aan, vandaar dat ik dit echt heel raar vind. Sinds de zomer doet ze vreemd, we hebben nooit ruzie gehad en er is niets persoonlijks gebeurd bij haar (voor zover ik weet ) of bij mij. Ze is wel vaak down, of nouja, eerder van '' ik heb nergens zin in ''. In het begin dacht ik dat ze even een dipje had, maar dit dipje duurt onderhand bijna een jaar. Ik irriteerde me uiteindelijk aan haar houding. Ik heb er een paar keer iets van gezegd ( op een aardige manier ) en ook gevraagd of er misschien iets is, maar ze geeft aan van niet. Ik probeer het te negeren en gewoon normaal en vrolijk te doen tegen haar, maar ze doet gewoon ontzettend ongeinteresseerd af en toe. Afspreken heeft ze vaak geen zin in. Dat zeggen we dan ook heel open, als we even geen zin hebben. Even goede vrienden, maar om eerlijk te zijn heb ik er op deze manier ook geen zin meer in.
We spreken wat minder af, of eigenlijk nauwelijks, maar als ik al in haar gezelschap ben merk ik dat mijn energie gewoon verdwijnt. Ook al zegt ze niets vervelends. Wanneer ik bij andere mensen is dit niet het geval, ik voel me juist energiek. Bij mijn vriendin was dit vroeger absoluut niet het geval. We hadden juist altijd samen de slappe lach. Ik heb haar erop aangesproken, maar ze zegt dat alles prima is. Ja, dan ga ik ook niet doorzeuren. Ik zou het namelijk niet op prijs stellen als iemand dat bij mij deed. Ik betrap me erop haar te willen zeggen dat ze ff normaal moet doen. Misschien is er iets, en wil ze het gewoon niet zeggen, maar geef dat dan minstens aan. Het moet wel van twee kanten komen, vind ik. De vriendschap beeindigen, wil ik ook niet. Ik weet eigenlijk niet wat ik hier mee moet? Ik kan moeilijk tegen haar zeggen, '' ga jij maar even weg, kom maar weer terug als je wat vrolijker en geinteresseerder bent ''
Iemand tips, ervaringen, advies?
donderdag 14 maart 2013 om 17:56
En een afspraak om iets te doen ipv bij te praten volgende keer? (tenminste ik neem aan dat jullie afspraken tot nu toe gingen om gezellig praten met een drankje erbij).
Aangezien ze niet altijd zo geweest is, gaat 'dit' hopelijk ook weer over. Tot die tijd misschien het contact een beetje anders inrichten.
Naar de bios, een leuk museum, wandelen, etc.
Aangezien ze niet altijd zo geweest is, gaat 'dit' hopelijk ook weer over. Tot die tijd misschien het contact een beetje anders inrichten.
Naar de bios, een leuk museum, wandelen, etc.
donderdag 14 maart 2013 om 18:05
Ik zou gewoon duidelijk zijn: "Moet je luisteren, als jij (bijvoorbeeld) met je hoofd in je armen op tafel gaat liggen, lijkt het voor mij dat jij je of verveeld of dat je niet lekker in je vel zit o.i.d. Je zegt dat er niks met je aan de hand is. Nou begin ik mij af te vragen of je mij nog wel leuk gezelschap vindt. Ik vind het iig niet leuk als je dat doet, want het komt erg ongeïnteresseerd over".
wat je water geeft, groeit
donderdag 14 maart 2013 om 18:14
quote:Moonlight82 schreef op 14 maart 2013 @ 17:56:
En een afspraak om iets te doen ipv bij te praten volgende keer? (tenminste ik neem aan dat jullie afspraken tot nu toe gingen om gezellig praten met een drankje erbij).
Aangezien ze niet altijd zo geweest is, gaat 'dit' hopelijk ook weer over. Tot die tijd misschien het contact een beetje anders inrichten.
Naar de bios, een leuk museum, wandelen, etc.Ze is niet zo van het actieve, bijv. samen hardlopen/wandelen om de gedachten te verzetten zal 'm niet worden. Eigenlijk, kan ik zo alle bezwaren uitschrijven, die ik haar hoor maken bij iets actievers dan een drankje/etentje. Maar in principe goede tip, ik zal proberen voor te stellen iets nieuws te gaan doen. Wellicht wakkert dat interesse aan. Ik wacht inderdaad af tot 'dit' over gaat.
En een afspraak om iets te doen ipv bij te praten volgende keer? (tenminste ik neem aan dat jullie afspraken tot nu toe gingen om gezellig praten met een drankje erbij).
Aangezien ze niet altijd zo geweest is, gaat 'dit' hopelijk ook weer over. Tot die tijd misschien het contact een beetje anders inrichten.
Naar de bios, een leuk museum, wandelen, etc.Ze is niet zo van het actieve, bijv. samen hardlopen/wandelen om de gedachten te verzetten zal 'm niet worden. Eigenlijk, kan ik zo alle bezwaren uitschrijven, die ik haar hoor maken bij iets actievers dan een drankje/etentje. Maar in principe goede tip, ik zal proberen voor te stellen iets nieuws te gaan doen. Wellicht wakkert dat interesse aan. Ik wacht inderdaad af tot 'dit' over gaat.
donderdag 14 maart 2013 om 18:49
quote:impala schreef op 14 maart 2013 @ 18:16:
waarom kun je niet gewoon tegen haar zeggen dat je er niet veel meer aan vindt op deze manier?
Wat chocokat ook zegt dus.Dat heb ik gedaan. Heb al meerdere keren, tegen vaak aan, aangegeven dat het zo niet bepaald plezierig is. Ik heb op een serieuze manier er naar gevraagd, ook in de vorm van een grapje. Ze zegt dat er niks is en begint in het beste geval even over iets anders. De volgende keer doet ze echter net zo...
waarom kun je niet gewoon tegen haar zeggen dat je er niet veel meer aan vindt op deze manier?
Wat chocokat ook zegt dus.Dat heb ik gedaan. Heb al meerdere keren, tegen vaak aan, aangegeven dat het zo niet bepaald plezierig is. Ik heb op een serieuze manier er naar gevraagd, ook in de vorm van een grapje. Ze zegt dat er niks is en begint in het beste geval even over iets anders. De volgende keer doet ze echter net zo...
donderdag 14 maart 2013 om 22:45
Maar Lilyrose, dan moet ze toch wel benoemen/ uitleggen dat er iets is? En wat ze nodig heeft?
Iemand die met haar hoofd op tafel gaat liggen en blijft volhouden dat er niks is, daarbij is het gewoon heel moeilijk om te bedenken wat je kunt doen.
Had je beter niks af kunnen spreken? Beter eerder/ later op de dag? Liever ander soort gesprekken?
Als zij bijv aangeeft dat ze koetjes en kalfjes wel prettig vindt op zo'n moment, dan kun je daar iets mee als vriendin. Of zegt ze bijvoorbeeld: Ik heb geen energie om te praten maar zou wel graag een stukje willen wandelen.
Of: Ik voel me niet zo goed maar er draait wel een film waar ik heen zou willen.
Want er is ook niet zoiets als een algemene handleiding voor mensen met burn-out of depressie. iedereen heeft wat anders nodig. Daarom juist moet je wel proberen uit te leggen aan de ander hoe je in elkaar steekt want met 'er is niks' gaat die ander het niet snappen.
Iemand die met haar hoofd op tafel gaat liggen en blijft volhouden dat er niks is, daarbij is het gewoon heel moeilijk om te bedenken wat je kunt doen.
Had je beter niks af kunnen spreken? Beter eerder/ later op de dag? Liever ander soort gesprekken?
Als zij bijv aangeeft dat ze koetjes en kalfjes wel prettig vindt op zo'n moment, dan kun je daar iets mee als vriendin. Of zegt ze bijvoorbeeld: Ik heb geen energie om te praten maar zou wel graag een stukje willen wandelen.
Of: Ik voel me niet zo goed maar er draait wel een film waar ik heen zou willen.
Want er is ook niet zoiets als een algemene handleiding voor mensen met burn-out of depressie. iedereen heeft wat anders nodig. Daarom juist moet je wel proberen uit te leggen aan de ander hoe je in elkaar steekt want met 'er is niks' gaat die ander het niet snappen.
donderdag 14 maart 2013 om 22:52
donderdag 14 maart 2013 om 23:02
Nee klopt. Ik heb zelf last van depressies en heb inmiddels beter door hoe dat werkt en kan daardoor ook beter aan anderen uitleggen hoe en wat.
Maar de eerste keer had ik geen idee wat me mankeerde. Toen was ik voor vrienden ook onmogelijk.
Ik weet nu dat veel mensen graag voor je klaar staan als ze maar weten hoe dat moet. Maar idd, misschien heeft die vriendin zelf nog geen idee wat voor haar werkt en wat niet.
Maar de eerste keer had ik geen idee wat me mankeerde. Toen was ik voor vrienden ook onmogelijk.
Ik weet nu dat veel mensen graag voor je klaar staan als ze maar weten hoe dat moet. Maar idd, misschien heeft die vriendin zelf nog geen idee wat voor haar werkt en wat niet.
donderdag 14 maart 2013 om 23:09
quote:lilyrose2012 schreef op 14 maart 2013 @ 22:52:
T stomme is dat je dat vaak zelf niet doorhebt..zou wel beter zijn te zeggen wat je nidig hebt, maar dat is op zon moment vaak heel moeilijk, omdat je niks voelt of juist heel veel maar je kunt er niet mee omgaan..ken haar vriendin natuurlijk niet...
en als ze niet zo'n heel sociaal type is, kost zeggen wat er scheelt, of gewoon zeggen dat ze het niet weet heel veel moeite en dus energie. Die ze op dat moment dus niet heeft.
Ik herken het wel trouwens. Ook het heel lang hangen in een soort misère of lamlendigheidsroes ofzo, waarvan je geen idee hebt waar dat nou door komt.
T stomme is dat je dat vaak zelf niet doorhebt..zou wel beter zijn te zeggen wat je nidig hebt, maar dat is op zon moment vaak heel moeilijk, omdat je niks voelt of juist heel veel maar je kunt er niet mee omgaan..ken haar vriendin natuurlijk niet...
en als ze niet zo'n heel sociaal type is, kost zeggen wat er scheelt, of gewoon zeggen dat ze het niet weet heel veel moeite en dus energie. Die ze op dat moment dus niet heeft.
Ik herken het wel trouwens. Ook het heel lang hangen in een soort misère of lamlendigheidsroes ofzo, waarvan je geen idee hebt waar dat nou door komt.
vrijdag 15 maart 2013 om 17:37
quote:lilyrose2012 schreef op 14 maart 2013 @ 20:37:
Nou ik ben ook lang zo geweest ivm burnout.. Echte vrienden reageren niet zoals jij.. Ben dan ook aantal mensen kwijtgeraakt en dat is prima..accepteer t of neem afstand..Hoe reageer ik dan volgens jou? Ik zet het verhaal hier, en vraag of iemand ervaring of advies heeft. Maakt dat mij automatisch een slechte vriendin? Ik zeg ook telkens dat ik de vriendschap niet kwijt wil, dat ze een leuk persoon is, en dat ik niet continu aandring over wat er mis is. Tegenover haar heb ik niets verkeerds gedaan. Of is het fout dat ik even niet weet wat ik er mee aan moet? Het moet nou niet zo klinken alsof ik haar dwing leuke dingen te doen terwijl ze niet wilt., ivm bijv. burn out. En inderdaad, hapje drankje is helemaal prima. Dat is dan ook het enige wat we doen, als we wat afspreken. Ze hoeft niet zo zeer haar probleem letterlijk te benoemen, alleen al zeggen dat het even niet gaat zou duidelijkheid geven. Mijn probleem is, dat ik het gevoel heb tegenstrijdige signalen te krijgen. Zeker als zij mij opbelt en dan krijg je dat scenario van dat hoofd op tafel. Als ze zou zeggen dat ze een burn out heeft dan zou ik dat begrijpen en zou 't een stuk ophelderen. Verder doet ze alles nog hetzelfde, werk etc. En afstand is er... Accepteren, ik heb geen andere keuze dan accepteren, wil ik de vriendschap behouden.
Nou ik ben ook lang zo geweest ivm burnout.. Echte vrienden reageren niet zoals jij.. Ben dan ook aantal mensen kwijtgeraakt en dat is prima..accepteer t of neem afstand..Hoe reageer ik dan volgens jou? Ik zet het verhaal hier, en vraag of iemand ervaring of advies heeft. Maakt dat mij automatisch een slechte vriendin? Ik zeg ook telkens dat ik de vriendschap niet kwijt wil, dat ze een leuk persoon is, en dat ik niet continu aandring over wat er mis is. Tegenover haar heb ik niets verkeerds gedaan. Of is het fout dat ik even niet weet wat ik er mee aan moet? Het moet nou niet zo klinken alsof ik haar dwing leuke dingen te doen terwijl ze niet wilt., ivm bijv. burn out. En inderdaad, hapje drankje is helemaal prima. Dat is dan ook het enige wat we doen, als we wat afspreken. Ze hoeft niet zo zeer haar probleem letterlijk te benoemen, alleen al zeggen dat het even niet gaat zou duidelijkheid geven. Mijn probleem is, dat ik het gevoel heb tegenstrijdige signalen te krijgen. Zeker als zij mij opbelt en dan krijg je dat scenario van dat hoofd op tafel. Als ze zou zeggen dat ze een burn out heeft dan zou ik dat begrijpen en zou 't een stuk ophelderen. Verder doet ze alles nog hetzelfde, werk etc. En afstand is er... Accepteren, ik heb geen andere keuze dan accepteren, wil ik de vriendschap behouden.
vrijdag 15 maart 2013 om 17:44
quote:lilyrose2012 schreef op 14 maart 2013 @ 20:37:
Echte vrienden reageren niet zoals jij.. Dit vind ik kort door de bocht en heel erg vanuit jouzelf geredeneerd. Als je al driekwart jaar alles hebt geprobeerd dan snap ik wel dat je een keer stopt met aan een dood paard trekken. Je kunt er vrij moeilijk voor iemand zijn als diegene zelf niks aangeeft.
Echte vrienden reageren niet zoals jij.. Dit vind ik kort door de bocht en heel erg vanuit jouzelf geredeneerd. Als je al driekwart jaar alles hebt geprobeerd dan snap ik wel dat je een keer stopt met aan een dood paard trekken. Je kunt er vrij moeilijk voor iemand zijn als diegene zelf niks aangeeft.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 15 maart 2013 om 18:54
Idadida, ik vind dat je juist veel geduld hebt. Als er iets met haar is, moet ze het ook gewoon zeggen. Al helemaal als jij er al tig keer naar hebt gevraagd. Kom op zeg, het kan wel niet goed met d'r gaan misschien en heeft ze daar zelf ook moeite mee, maar dat betekent nog niet dat ze zich zo hoeft te gedragen.
Enige tip die ik heb is dat je wellicht meer door moet vragen. Als het slecht met je gaat, wil je dat niet meteen zeggen. Wanneer jij geen genoegen neemt met het eerste antwoord maar gewoon even door duwt, kan het zijn dat ze wat meer open wordt. Ik wil mijn vriendinnen ook niet " belasten" met mijn problemen en zal daarom niet snel uit mezelf over gevoelens praten. Geef aan dat ze alles tegen je kan zeggen. Misschien heeft ze wel een probleem/irritatie met jou? En is ze bang voor de gevolgen als ze dat uit? Geen idee hoor, gooi maar een balletje op.
Laat d'r niet in de steek als je de vriendschap wilt behouden maar volgens mij heb jij genoeg gedaan.
Enige tip die ik heb is dat je wellicht meer door moet vragen. Als het slecht met je gaat, wil je dat niet meteen zeggen. Wanneer jij geen genoegen neemt met het eerste antwoord maar gewoon even door duwt, kan het zijn dat ze wat meer open wordt. Ik wil mijn vriendinnen ook niet " belasten" met mijn problemen en zal daarom niet snel uit mezelf over gevoelens praten. Geef aan dat ze alles tegen je kan zeggen. Misschien heeft ze wel een probleem/irritatie met jou? En is ze bang voor de gevolgen als ze dat uit? Geen idee hoor, gooi maar een balletje op.
Laat d'r niet in de steek als je de vriendschap wilt behouden maar volgens mij heb jij genoeg gedaan.
vrijdag 15 maart 2013 om 19:11
quote:Lauraontopic schreef op 15 maart 2013 @ 18:54:
Idadida, ik vind dat je juist veel geduld hebt. Als er iets met haar is, moet ze het ook gewoon zeggen. Al helemaal als jij er al tig keer naar hebt gevraagd. Kom op zeg, het kan wel niet goed met d'r gaan misschien en heeft ze daar zelf ook moeite mee, maar dat betekent nog niet dat ze zich zo hoeft te gedragen.
Enige tip die ik heb is dat je wellicht meer door moet vragen. Als het slecht met je gaat, wil je dat niet meteen zeggen. Wanneer jij geen genoegen neemt met het eerste antwoord maar gewoon even door duwt, kan het zijn dat ze wat meer open wordt. Ik wil mijn vriendinnen ook niet " belasten" met mijn problemen en zal daarom niet snel uit mezelf over gevoelens praten. Geef aan dat ze alles tegen je kan zeggen. Misschien heeft ze wel een probleem/irritatie met jou? En is ze bang voor de gevolgen als ze dat uit? Geen idee hoor, gooi maar een balletje op.
Laat d'r niet in de steek als je de vriendschap wilt behouden maar volgens mij heb jij genoeg gedaan.Bedankt voor je begrip. Ja, aanvankelijk ging ik er vanuit dat ze een probleem/irritatie met uitgerekend mij had. Ik kan alleen absoluut niet plaatsen wat het zou kunnen zijn. Ik begrijp er totaal niets van en haar gedrag knaagt wel. Ook heb ik ondanks haar ''ongeinteresseerde'' signalen mijn hart bij haar uitgestort over dingen, misschien bewust om te laten zien dat zij dat ook kan doen. We hebben al die jaren altijd dingen met elkaar gedeeld, ook hele persoonlijke. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat dat ''opeens'' niet meer zou kunnen van haar kant, als ze dat wel zou willen. In de periode van juli tot nu heeft ze zich weleens beklaagd over dingen, maar nooit echt vaak hetzelfde probleem, vaak maar heel oppervlakkig zoals de bus die te laat was.. Vandaar dat ik zelf niet een specifiek probleem kan bedenken waar ze mee zit!
Idadida, ik vind dat je juist veel geduld hebt. Als er iets met haar is, moet ze het ook gewoon zeggen. Al helemaal als jij er al tig keer naar hebt gevraagd. Kom op zeg, het kan wel niet goed met d'r gaan misschien en heeft ze daar zelf ook moeite mee, maar dat betekent nog niet dat ze zich zo hoeft te gedragen.
Enige tip die ik heb is dat je wellicht meer door moet vragen. Als het slecht met je gaat, wil je dat niet meteen zeggen. Wanneer jij geen genoegen neemt met het eerste antwoord maar gewoon even door duwt, kan het zijn dat ze wat meer open wordt. Ik wil mijn vriendinnen ook niet " belasten" met mijn problemen en zal daarom niet snel uit mezelf over gevoelens praten. Geef aan dat ze alles tegen je kan zeggen. Misschien heeft ze wel een probleem/irritatie met jou? En is ze bang voor de gevolgen als ze dat uit? Geen idee hoor, gooi maar een balletje op.
Laat d'r niet in de steek als je de vriendschap wilt behouden maar volgens mij heb jij genoeg gedaan.Bedankt voor je begrip. Ja, aanvankelijk ging ik er vanuit dat ze een probleem/irritatie met uitgerekend mij had. Ik kan alleen absoluut niet plaatsen wat het zou kunnen zijn. Ik begrijp er totaal niets van en haar gedrag knaagt wel. Ook heb ik ondanks haar ''ongeinteresseerde'' signalen mijn hart bij haar uitgestort over dingen, misschien bewust om te laten zien dat zij dat ook kan doen. We hebben al die jaren altijd dingen met elkaar gedeeld, ook hele persoonlijke. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat dat ''opeens'' niet meer zou kunnen van haar kant, als ze dat wel zou willen. In de periode van juli tot nu heeft ze zich weleens beklaagd over dingen, maar nooit echt vaak hetzelfde probleem, vaak maar heel oppervlakkig zoals de bus die te laat was.. Vandaar dat ik zelf niet een specifiek probleem kan bedenken waar ze mee zit!
vrijdag 15 maart 2013 om 20:48
Ik kan me voorstellen dat je ermee zit. Dat geeft ook wel aan dat je betrokken bent, anders zou het je niks doen.
Er zit denk ik niks anders op dan inderdaad echt het gesprek aangaan. Aangeven dat je het idee hebt dat het niet meer hetzelfde is tussen jullie en dat je daar erg mee zit. Dat je je zorgen om haar maakt en er geen hoogte van kan krijgen of dat terecht is. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat ze daar geen reactie op heeft. Misschien zal ze het in het begin wegwuiven maar dat moet je niet accepteren. Daarmee neemt ze jouw gevoelens ook niet serieus. Dus niet op koetjes en kalfjes overstappen maar even het moeilijke gesprek doorzetten.
Het kan best zijn dat haar iets dwarszit richting jou. Het feit dat je je daar niks bij voor kunt stellen geeft denk ik aan dat je haar in ieder geval niet opzettelijk hebt gekwetst of zo. Ik heb ook een vriendin die soms iets tegen me kan zeggen wat ik niet prettig vind. Maar zelf lijkt ze totaaaal niet door te hebben dat mij dat raakt. En zolang ik dat niet aangeef, kan zij er ook niks aan veranderen . Het is niet makkelijk om elkaar ergens op aan te spreken. Ik wil je absoluut niet aanpraten hoor maar alleen aangeven dat irritaties heel geleidelijk kunnen ontstaan zonder dat de "veroorzaker" zich daar bewust van is of het expres doet.
Hopelijk ben je snel wat wijzer!
Er zit denk ik niks anders op dan inderdaad echt het gesprek aangaan. Aangeven dat je het idee hebt dat het niet meer hetzelfde is tussen jullie en dat je daar erg mee zit. Dat je je zorgen om haar maakt en er geen hoogte van kan krijgen of dat terecht is. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat ze daar geen reactie op heeft. Misschien zal ze het in het begin wegwuiven maar dat moet je niet accepteren. Daarmee neemt ze jouw gevoelens ook niet serieus. Dus niet op koetjes en kalfjes overstappen maar even het moeilijke gesprek doorzetten.
Het kan best zijn dat haar iets dwarszit richting jou. Het feit dat je je daar niks bij voor kunt stellen geeft denk ik aan dat je haar in ieder geval niet opzettelijk hebt gekwetst of zo. Ik heb ook een vriendin die soms iets tegen me kan zeggen wat ik niet prettig vind. Maar zelf lijkt ze totaaaal niet door te hebben dat mij dat raakt. En zolang ik dat niet aangeef, kan zij er ook niks aan veranderen . Het is niet makkelijk om elkaar ergens op aan te spreken. Ik wil je absoluut niet aanpraten hoor maar alleen aangeven dat irritaties heel geleidelijk kunnen ontstaan zonder dat de "veroorzaker" zich daar bewust van is of het expres doet.
Hopelijk ben je snel wat wijzer!
vrijdag 15 maart 2013 om 23:37
Ik heb ook een hele tijd clementie gehad met het enigszins ongeinteresseerde niet helemaal aardige of niet echt enthousiaste gedrag van mijn toenmalig beste vriendin in het kader van dat het erg slecht met haar ging.
Uiteindelijk bleek ze erg slecht over mij te denken en ik weet tot op de dag van vandaag niet wat ik fout zou hebben gedaan. Ze noemde welgeteld 1 voorbeeld waar ik niets uit kon halen wat er fout aan zou zijn en dat iemand anders haar iets had gezegd over wat ik van haar zou denken. En ze is er toch niet het type naar dat snel naar anderen luistert.
Dus ook al wil je niet doorvragen. Dat heb ik uiteindelijk wel gedaan n.a.v. iets wat ik echt niet meer vond kunnen met ruzie tot gevolg maar ik wist wel uiteindelijk waar ik stond.
Uiteindelijk bleek ze erg slecht over mij te denken en ik weet tot op de dag van vandaag niet wat ik fout zou hebben gedaan. Ze noemde welgeteld 1 voorbeeld waar ik niets uit kon halen wat er fout aan zou zijn en dat iemand anders haar iets had gezegd over wat ik van haar zou denken. En ze is er toch niet het type naar dat snel naar anderen luistert.
Dus ook al wil je niet doorvragen. Dat heb ik uiteindelijk wel gedaan n.a.v. iets wat ik echt niet meer vond kunnen met ruzie tot gevolg maar ik wist wel uiteindelijk waar ik stond.
vrijdag 15 maart 2013 om 23:43
TO had eerst helemaal geen gedacht behalve dat het wellicht even niet zo goed ging met vriendin. Toen merkte ze dat ze elke keer zodanig steeds vermoeider raakte dat ze zich begon af te vragen waarom het elke keer niet zo klikt.
Dus omgekeerd. Ze had eerst geen gedachten en toen vergoeilijkende gedachten. Maar de aandacht die ze meebracht kreeg ze na langere tijd nog steeds niet terug, lees ongeinteresseerdheid van vriendin die blijft duren. En ze zoekt gezelligheid maar dat krijgt ze ook niet bij vriendin.
De meeste mensen krijgen toch echt wel energie van elkaar als het klikt en je wederzijds een balans hebt van geven en nemen. En als de ander zuigt, nooit iets aardigs zegt en je op je tenen moet lopen, dan kost dat energie.
Zo werkt het bij de meeste mensen dan.
Dus omgekeerd. Ze had eerst geen gedachten en toen vergoeilijkende gedachten. Maar de aandacht die ze meebracht kreeg ze na langere tijd nog steeds niet terug, lees ongeinteresseerdheid van vriendin die blijft duren. En ze zoekt gezelligheid maar dat krijgt ze ook niet bij vriendin.
De meeste mensen krijgen toch echt wel energie van elkaar als het klikt en je wederzijds een balans hebt van geven en nemen. En als de ander zuigt, nooit iets aardigs zegt en je op je tenen moet lopen, dan kost dat energie.
Zo werkt het bij de meeste mensen dan.
zaterdag 16 maart 2013 om 00:11
En soms moet je denk ik ook accepteren dat een vriendschap voorbij is, zeker wanneer je al veel moeite gedaan hebt om te achterhalen wat er met iemand is, en iemand uit zichzelf nergens mee komt.
Zit momenteel zelf ook met zo'n "moeilijke vriendschap" in mijn maag. Precies zoals jij beschrijft, iemand die al een tijd down is, heel vaak geen zin heeft in iets leuks etc. Alleen weet ik in dit geval wel wat meer over het hoe en wat. Of 't om depressie gaat vind ik lastig te zeggen, dat is natuurlijk heel erg wanneer iemand daar aan leidt, maar of dat nu wel of niet het geval is, van iemand die al jaren ongelukkig of ontevreden is kan je op een bepaald moment denk ik ook genoeg hebben. Eerst is er gewone ergernis, afgewisseld met toch ook leuke momenten samen, maar wanneer de ergernis de overhand heeft genomen kan een vriendschap er ook op stuklopen. De vraag is alleen in hoeverre dat jammer is, of in hoeverre je zo'n contact toch nog levend wil houden.
Klinkt een beetje alsof je - op dit moment - een beetje klaar bent met deze vriendin.
Zit momenteel zelf ook met zo'n "moeilijke vriendschap" in mijn maag. Precies zoals jij beschrijft, iemand die al een tijd down is, heel vaak geen zin heeft in iets leuks etc. Alleen weet ik in dit geval wel wat meer over het hoe en wat. Of 't om depressie gaat vind ik lastig te zeggen, dat is natuurlijk heel erg wanneer iemand daar aan leidt, maar of dat nu wel of niet het geval is, van iemand die al jaren ongelukkig of ontevreden is kan je op een bepaald moment denk ik ook genoeg hebben. Eerst is er gewone ergernis, afgewisseld met toch ook leuke momenten samen, maar wanneer de ergernis de overhand heeft genomen kan een vriendschap er ook op stuklopen. De vraag is alleen in hoeverre dat jammer is, of in hoeverre je zo'n contact toch nog levend wil houden.
Klinkt een beetje alsof je - op dit moment - een beetje klaar bent met deze vriendin.