Psyche
alle pijlers
Ziek van mantelzorg
woensdag 10 april 2013 om 15:06
Laat ik even kort m'n verhaal vertellen. Ik ben 60 jaar en heb een zus van 40, een nakomertje dus. Kwam vroeger wel vaker voor. Toen m'n zusje 2 was en Ik 22 is onze moeder weggegaan. Wilde een ander leven. Sindsdien heb ik m'n zusje opgevoed als m'n eigen dochtertje. Was lastig maar daar gaat het nu niet om.
M'n zus en ik zijn allebei gelukkig getrouwd. Ik kinderloos en zij heeft na een hoop behandelingen een super lief dochtertje gekregen. Ze was toen 37. Het meisje is nu drie
Alleen, nu komt het.
Ze is na de bevalling ziek geworden. Ze kan nauwelijks voor de kleine zorgen en deze is nu 3 dagen in de week bij mij. M'n zus gaat dan voor behandeling naar het ziekenhuis waar ze dan heel de dag moet blijven. Natuurlijk wil ik graag helpen maar ik kom absoluut niet meer aan m'n zelf toe. Ik heb ook nog een baan voor drie dagen
per week (ik werk ook op zaterdag) .
Haar man kan ook niet veel, hij heeft een jaarcontract en wil zo weinig mogelijk over de toestand van z'n vrouw bij z'n baas naar buiten brengen. Hier heb ik begrip voor. Als hij z'n baan kwijt raakt is de chaos compleet.
Ik ben alleen moe. Zo vreselijk moe dat ik me af en toe echt ziek voel. Ik wil zo graag helpen maar kan het niet meer aan.
Alles wordt ook zo vanzelfsprekend gevonden door m'n zus. Dat ik er afgetopt uitzie en nog maar een schim ben van m'n vroegere ik, dat schijnt niemand op te vallen. Zo maar een dag winkelen of uitslapen, ik weet niet meer wat het is. Alleen de zondag blijft over maar dan ben ik volkomen uitgeteld en niet in staat iets zinnige te doen. Vaak loop ik dan ook te huilen, puur van vermoeidheid denk ik.
Ermee stoppen is geen optie want wat moet er dan met die kleine gebeuren. Ze gaat al twee dagen naar de peuterspeelzaal en vaker per week schijnt niet te kunnen. In september gaat ze naar de basisschool maar dat duurt nog zo lang.
Officieel is het geen mantelzorg maar zo noem ik het wel.
Ik verwacht niet dat iemand me echt kan helpen maar misschien heeft er iemand tips of hetzelfde meegemaakt. Gedeelde smart is halve smart nietwaar?
Ik ben benieuwd
M'n zus en ik zijn allebei gelukkig getrouwd. Ik kinderloos en zij heeft na een hoop behandelingen een super lief dochtertje gekregen. Ze was toen 37. Het meisje is nu drie
Alleen, nu komt het.
Ze is na de bevalling ziek geworden. Ze kan nauwelijks voor de kleine zorgen en deze is nu 3 dagen in de week bij mij. M'n zus gaat dan voor behandeling naar het ziekenhuis waar ze dan heel de dag moet blijven. Natuurlijk wil ik graag helpen maar ik kom absoluut niet meer aan m'n zelf toe. Ik heb ook nog een baan voor drie dagen
per week (ik werk ook op zaterdag) .
Haar man kan ook niet veel, hij heeft een jaarcontract en wil zo weinig mogelijk over de toestand van z'n vrouw bij z'n baas naar buiten brengen. Hier heb ik begrip voor. Als hij z'n baan kwijt raakt is de chaos compleet.
Ik ben alleen moe. Zo vreselijk moe dat ik me af en toe echt ziek voel. Ik wil zo graag helpen maar kan het niet meer aan.
Alles wordt ook zo vanzelfsprekend gevonden door m'n zus. Dat ik er afgetopt uitzie en nog maar een schim ben van m'n vroegere ik, dat schijnt niemand op te vallen. Zo maar een dag winkelen of uitslapen, ik weet niet meer wat het is. Alleen de zondag blijft over maar dan ben ik volkomen uitgeteld en niet in staat iets zinnige te doen. Vaak loop ik dan ook te huilen, puur van vermoeidheid denk ik.
Ermee stoppen is geen optie want wat moet er dan met die kleine gebeuren. Ze gaat al twee dagen naar de peuterspeelzaal en vaker per week schijnt niet te kunnen. In september gaat ze naar de basisschool maar dat duurt nog zo lang.
Officieel is het geen mantelzorg maar zo noem ik het wel.
Ik verwacht niet dat iemand me echt kan helpen maar misschien heeft er iemand tips of hetzelfde meegemaakt. Gedeelde smart is halve smart nietwaar?
Ik ben benieuwd
woensdag 10 april 2013 om 15:16
Leg het probleem weer bij hun neer, zeg dat je ze één dag in de week minder kan helpen.... Er is toch wel een vriendin of lieve buurvrouw die kan helpen met de opvang? Ze gaan waarschijnlijk niet blij zijn hiermee maar niemand is blij als jij eraan onderdoor gaat uiteindelijk he? Je bent niet gewend nee te zeggen tegen je zusje vermoed ik....is ook niet leuk om te doen, (maar je doet al meer dan genoeg hoor, of ze dat nu laten merken of niet...) eens moet de eerste keer gaan zijn.
Lorem Ipsum
woensdag 10 april 2013 om 15:20
Wat een lieve zus ben jij. Je zusje boft hier maar mee.
Praat hierover met je zus. Kijk of jullie hier samen een oplossing voor kunnen vinden. Je zus heeft veel aan haar hoofd, verwachten dat ze ziet dat ze jou overbelast mag je niet. Dus vertel haar hoe jij je nu voelt.
Laat haar merken dat je er echt voor haar wilt zijn, maar dat zoals het nu gaat echt te belastend is.
Praat hierover met je zus. Kijk of jullie hier samen een oplossing voor kunnen vinden. Je zus heeft veel aan haar hoofd, verwachten dat ze ziet dat ze jou overbelast mag je niet. Dus vertel haar hoe jij je nu voelt.
Laat haar merken dat je er echt voor haar wilt zijn, maar dat zoals het nu gaat echt te belastend is.
woensdag 10 april 2013 om 15:44
De ouders moeten opvang voor hun dochter regelen. Ze zullen wel moeten als de vader fulltime werkt en de moeder drie dagen per week behandeld moet worden. Dat zijn dilemma's die alle ouders moeten oplossen. Heel lief van je dat jij daarbij helpt, maar de opvang van hun kind is en blijft hun verantwoordelijkheid. Als jij het niet meer wil doen, moeten ze iets anders regelen.
Je zus is misschien van jongs af gewend dat jij je verantwoordelijkheid neemt en al haar problemen oplost (en je moeder vond dit blijkbaar ook heel normaal), maar jij bent er ook nog. Je hebt duidelijk een sterk ontwikkeld plichtsgevoel, wat vast ook een flink schuldgevoel met zich meebrengt. Maar jij hebt aan je plichten ten opzichte van je zusje al lang en breed voldaan. Je was en bent haar moeder niet. Ze is nu zelf moeder en zal dus ook zelf verantwoordelijkheid voor haar kind moeten nemen.
Je zus is misschien van jongs af gewend dat jij je verantwoordelijkheid neemt en al haar problemen oplost (en je moeder vond dit blijkbaar ook heel normaal), maar jij bent er ook nog. Je hebt duidelijk een sterk ontwikkeld plichtsgevoel, wat vast ook een flink schuldgevoel met zich meebrengt. Maar jij hebt aan je plichten ten opzichte van je zusje al lang en breed voldaan. Je was en bent haar moeder niet. Ze is nu zelf moeder en zal dus ook zelf verantwoordelijkheid voor haar kind moeten nemen.
Ga in therapie!
woensdag 10 april 2013 om 15:52
quote:Nouschi schreef op 10 april 2013 @ 15:45:
Eerlijk zeggen dat het je teveel wordt. Ze kunnen een gastouder inschakelen of oppas aan huis er zijn mogelijkheden genoeg.
Juist, want jij kunt natuurlijk ook gewoon een keer ziek worden.
Lief dat je zo helpt, maar... zorg ook goed voor jezelf!
Eerlijk zeggen dat het je teveel wordt. Ze kunnen een gastouder inschakelen of oppas aan huis er zijn mogelijkheden genoeg.
Juist, want jij kunt natuurlijk ook gewoon een keer ziek worden.
Lief dat je zo helpt, maar... zorg ook goed voor jezelf!
conversation = awareness
woensdag 10 april 2013 om 16:08
woensdag 10 april 2013 om 16:26
Wat een geweldig mens ben jij en wat vreselijk dat jullie moeder jullie zo in de steek heeft gelaten! dat ten eerste...
De ouders kunnen kinderopvangtoeslag krijgen, dus het meisje kan naar een kinderdagverblijf. Wisten jullie dat al?
dan kan het kindje ook gewoon in de vakanties er heen, dat lijkt mij voor jou een stuk prettiger, want zo te lezen zit ej er flink doorheen.
het meisje is oud genoeg, die zal het daar vast wel naar haar zin hebben.
Probeer niet boos te zijn dat je zusje het allemaal heel vanzelfsprekend vind, want dat was het altijd. Voor haar ben jij haar moeder en moeders vinden we vaak vanzelfsprekend:D
De ouders kunnen kinderopvangtoeslag krijgen, dus het meisje kan naar een kinderdagverblijf. Wisten jullie dat al?
dan kan het kindje ook gewoon in de vakanties er heen, dat lijkt mij voor jou een stuk prettiger, want zo te lezen zit ej er flink doorheen.
het meisje is oud genoeg, die zal het daar vast wel naar haar zin hebben.
Probeer niet boos te zijn dat je zusje het allemaal heel vanzelfsprekend vind, want dat was het altijd. Voor haar ben jij haar moeder en moeders vinden we vaak vanzelfsprekend:D
woensdag 10 april 2013 om 17:19
Ik heb een soortgelijke situatie gehad dus ik begrijp het heel goed. Het is normaal en menselijk dat jij ook een keer "op" bent, iedereen heeft rust nodig. Als jij afknapt zit je zus ook met een probleem, laat het dus niet zover komen. Praat en zoek naar (gedeeltelijke) andere oplossingen. Ze moeten een alternatief vinden, nu kan het nog met jou anders misschien MOETEN zonder jou.
Sterkte!
Sterkte!
woensdag 10 april 2013 om 17:36
Je bent erg lief TO! Ik vind ook dat je aan moet geven dat 3 dagen je teveel is. Ga terug naar 1 of 2 dagen, mits je dat ziet zitten. Ze kunnen die andere dag (en) hun dochter naar een gastouder brengen (of een gastouder/oppas) thuis laten komen, of naar een kinderdagverblijf. Ja, dat kost geld, maar ze krijgen zeer waarschijnlijk wel kinderopvangtoeslag. Je mag er niet aan onder door gaan en zoals ik het nu lees, gaat dat gebeuren als jij nu niet op de rem trapt! Schat voor jezelf in wat je nog wel kunt opbrengen om te doen en wat niet. Kijk ook of je op korte termijn een weekje vakantie voor jezelf in kunt plannen, zodat je op kunt laden. Dus een week geen werk en niet oppassen...
Het is echt niet zo dat het onredelijk is om de oppasdagen te minderen. Heeft je zusje geen vriendinnen die iets vaker iets zouden kunnen betekenen?
Succes!
Het is echt niet zo dat het onredelijk is om de oppasdagen te minderen. Heeft je zusje geen vriendinnen die iets vaker iets zouden kunnen betekenen?
Succes!
woensdag 10 april 2013 om 19:48
Iedereen bedankt voor alle fijne reacties. Jullie steken met echt een hart onder de riem. Natuurlijk weet ik wel dat ik andere wegen moet zoeken voor een aanvullende opvang maar ik vind het zo sneu voor die kleine. Die heeft het soms ook niet gemakkelijk en om haar dan weer bij een ander onder te brengen. Met m'n zus praten is moeilijk omdat het hier om een geestelijke aandoening gaat. M'n zwager heeft een technisch beroep dus thuis werken gaat niet.
Ik ben nu toch op zoek naar een gashouder, jullie hebben me over de streep getrokken. Dus bij deze... Iedereen bedankt voor jullie medeleven
Ik ben nu toch op zoek naar een gashouder, jullie hebben me over de streep getrokken. Dus bij deze... Iedereen bedankt voor jullie medeleven
woensdag 10 april 2013 om 23:18
Je meent het Het is ondanks alle problemen toch ook fijn voor je zus en zwager als ze zelf hun kind kunnen opvoeden. Opvang regelen hoort daarbij. Jij gaat toch ook geen vervanger regelen als je weggaat bij je werkgever? Als je meer rust wil en minder verplichtingen, moet je zelf ook los kunnen laten.
Ga in therapie!