Psyche
alle pijlers
Ik moet naar de psycholoog
donderdag 13 juni 2013 om 10:01
Waarom zou een psycholoog een ramp moeten zijn? Zoveel mensen gaan erheen. Als je iets lichamelijks hebt ga je naar de dokter, als je iets psychisch hebt naar een psycholoog. Je maakt er nu iets heel groots van. In hoeverre jij je gevoelens deelt, heb je zelf in de hand. Misschien volstaat het wel met een paar goeie tips over ontspanning en omgaan met stress.
donderdag 13 juni 2013 om 10:06
ik vond het juist heerlijk en luxe om met een therapeut te praten. wanneer heb je nou met iemand anders een gesprek dat alleen over jou gaat en alleen erop gericht is om jou te helpen? Dat doe je niet met vrienden want dan voel je je ongemakkelijk. Bij de psych gaat het om jou. Ik vond dat heerlijk, even tijd en een luisterend oor alleen voor mij.
Ik heb ook lichamelijke klachten (gehad) door stress. Haptotherapie heeft mij daarbij enorm goed geholpen, maar dat is best een dure therapie.
En wat mij ook heeft geholpen is dat ik ooit op internet een enneagram invulde waaruit bleek dat ik totaal geen levensgenieter was. Dat beviel me niet en toen ben ik heel bewust veel meer dingen gaan doen die ik leuk vind en minder dingen gaan doen die ik niet leuk vind. Dat hielp ook.
Succes ermee, bekijk het van de zonnige kant!
Ik heb ook lichamelijke klachten (gehad) door stress. Haptotherapie heeft mij daarbij enorm goed geholpen, maar dat is best een dure therapie.
En wat mij ook heeft geholpen is dat ik ooit op internet een enneagram invulde waaruit bleek dat ik totaal geen levensgenieter was. Dat beviel me niet en toen ben ik heel bewust veel meer dingen gaan doen die ik leuk vind en minder dingen gaan doen die ik niet leuk vind. Dat hielp ook.
Succes ermee, bekijk het van de zonnige kant!
donderdag 13 juni 2013 om 10:08
Hoi I-need-a-doctor,
Wat vervelend dat je je zo gespannen voelt!
Ik ben in het verleden een aantal keer naar een psycholoog geweest. Vond de drempel de eerste keer hoog, maar later viel het wel mee. Ik zie het eigenlijk als een soort APK voor je hoofd.
FF checken of alles nog goed werkt en kijken of bepaalde onderdelen (in dit geval overlevingsmechanismen e,d) toe zijn aan vervanging.
Het hoeft allemaal niet zo rampzalig en dramatisch te zijn en ik vind niet dat je meteen "gek" bent als je naar een psycholoog gaat.
Je bent toch ook niet meteen 'ziek' als je naar de dokter gaat? Meestal heb je wat klachten die je nader wil laten onderzoeken.
Wat ik doe om te ontspannen..
Lezen, filmpjes kijken op mn laptop, lekker in bad of douchen, wandelen met mn vriend of lekker bij kletsen met een vriendin.
Ik hoop dat je gauw wat ontspanning kunt vinden zodat je je kunt opladen voor de laatste loodjes van je studie.
Succes!
Wat vervelend dat je je zo gespannen voelt!
Ik ben in het verleden een aantal keer naar een psycholoog geweest. Vond de drempel de eerste keer hoog, maar later viel het wel mee. Ik zie het eigenlijk als een soort APK voor je hoofd.
FF checken of alles nog goed werkt en kijken of bepaalde onderdelen (in dit geval overlevingsmechanismen e,d) toe zijn aan vervanging.
Het hoeft allemaal niet zo rampzalig en dramatisch te zijn en ik vind niet dat je meteen "gek" bent als je naar een psycholoog gaat.
Je bent toch ook niet meteen 'ziek' als je naar de dokter gaat? Meestal heb je wat klachten die je nader wil laten onderzoeken.
Wat ik doe om te ontspannen..
Lezen, filmpjes kijken op mn laptop, lekker in bad of douchen, wandelen met mn vriend of lekker bij kletsen met een vriendin.
Ik hoop dat je gauw wat ontspanning kunt vinden zodat je je kunt opladen voor de laatste loodjes van je studie.
Succes!
donderdag 13 juni 2013 om 10:10
Een psycholoog is ten eerste ook maar een mens, niet één of ander hoger wezen!! Deze meneer of mevrouw kan je juist helpen om te ontstressen, ontspannen. Door naar je te luisteren, je handvatten aan te reiken om je vooruit te helpen.
Er is niets engs aan een psycholoog, het eerste gesprek is een intake, om je problemen op een rijtje te krijgen, om een beetje te kijken wie jij bent. Daarna gaan de gesprekken over welke resultaten je wil bereiken op welke termijn, en vervolgens wordt de vinger aan de pols gehouden.
Door het begrip "psycholoog" zo groot te maken, maak je het onnodig moeilijk voor jezelf. Het is helemaal niet erg als je het even niet alleen kunt, na de hulp van deze meneer of mevrouw kan je er weer helemaal tegenaan . . . . . . . . .
Er is niets engs aan een psycholoog, het eerste gesprek is een intake, om je problemen op een rijtje te krijgen, om een beetje te kijken wie jij bent. Daarna gaan de gesprekken over welke resultaten je wil bereiken op welke termijn, en vervolgens wordt de vinger aan de pols gehouden.
Door het begrip "psycholoog" zo groot te maken, maak je het onnodig moeilijk voor jezelf. Het is helemaal niet erg als je het even niet alleen kunt, na de hulp van deze meneer of mevrouw kan je er weer helemaal tegenaan . . . . . . . . .
donderdag 13 juni 2013 om 10:14
Ik snap nooit waarom sommigen zo'n aversie tegen een psycholoog hebben. Soms kom je er zelf niet meer uit en dan werkt het heel goed om dingen te delen met een psych.
Het is goed voor je ontwikkeling, je leert zoveel waar je alleen niet zo snel toe zou komen.
Een andere visie, objectief en sturend.
Je zou juist blij kunnen zijn dat je aan jezelf gaat werken. Heerlijk toch!
Het is goed voor je ontwikkeling, je leert zoveel waar je alleen niet zo snel toe zou komen.
Een andere visie, objectief en sturend.
Je zou juist blij kunnen zijn dat je aan jezelf gaat werken. Heerlijk toch!
donderdag 13 juni 2013 om 10:19
Je kan ook denken. Ik 'mag' naar de psycholoog. Daarin kun je alle onderwerpen kwijt waarover je piekert waardoor je misschien al beter ontspant, maar ze kan je ook 'tools' geven om dat ontspannen te leren.
Om precies die reden ben ik naar de psychotherapeut gestapt, ik was ontzettend gestressed. Langere periode te veel te hard gewerkt en continue een gejaagd gevoel. Wat ik in de eerste periode nodig had om te kunnen ontspannen was toch iets doen. Maar dan iets simpels.. Breien, een puzzel maken, zoiets. Het 'stopte' mijn gedachten voor even. Inmiddels kan ik er steeds beter van genieten om even niets te doen
Oh en je vraagt hoe ik de psycholoog vond, ik loop er nog steeds (ik ben een ingewikkeld geval ) en ik vind het heel fijn. Maar, dat wordt hier vaker gezegd, het is wel belangrijk dat je een klik hebt met de therapeut. En dat je dat durft te zeggen!
Je zult merken hoe fijn het is om je gevoelens te delen hopelijk. En: ik deel mijn gevoelens ook met familie en vrienden en dat kan zo waardevol zijn. Omdat je even kunt 'ventileren', omdat mensen meer begrip voor je hebben etc etc etc...
Om precies die reden ben ik naar de psychotherapeut gestapt, ik was ontzettend gestressed. Langere periode te veel te hard gewerkt en continue een gejaagd gevoel. Wat ik in de eerste periode nodig had om te kunnen ontspannen was toch iets doen. Maar dan iets simpels.. Breien, een puzzel maken, zoiets. Het 'stopte' mijn gedachten voor even. Inmiddels kan ik er steeds beter van genieten om even niets te doen
Oh en je vraagt hoe ik de psycholoog vond, ik loop er nog steeds (ik ben een ingewikkeld geval ) en ik vind het heel fijn. Maar, dat wordt hier vaker gezegd, het is wel belangrijk dat je een klik hebt met de therapeut. En dat je dat durft te zeggen!
Je zult merken hoe fijn het is om je gevoelens te delen hopelijk. En: ik deel mijn gevoelens ook met familie en vrienden en dat kan zo waardevol zijn. Omdat je even kunt 'ventileren', omdat mensen meer begrip voor je hebben etc etc etc...
donderdag 13 juni 2013 om 10:25
Ik had een heel praktisch ingestelde psycholoog die tegelijkertijd heel goed de vinger op de zere plek wist te leggen. De psycholoog is er voor jou, dus je kan zelf aangeven wat je wel en niet wilt. Is meteen een goede oefening in grenzen aangeven, want blijkbaar heb je daar wat moeite mee Als jij niet over je gevoel wilt praten, dan zeg je dat gewoon.
Vaak zitten er ook drogredeneringen achter gedrag dat je in de weg zit, bijvoorbeeld: als ik iets doe, dan wil ik het goed doen en anders maar niet (wat feitelijk een excuus is om iets op de lange baan te blijven schuiven), een ander kan het niet zo goed als ik (wat niet waar is als jij het helemaal niet doet of jezelf voorbijloopt om alles af te krijgen). Het hoeft dus niet altijd over "gevoeletjes" te gaan maar soms juist om gedachten.
Vaak zitten er ook drogredeneringen achter gedrag dat je in de weg zit, bijvoorbeeld: als ik iets doe, dan wil ik het goed doen en anders maar niet (wat feitelijk een excuus is om iets op de lange baan te blijven schuiven), een ander kan het niet zo goed als ik (wat niet waar is als jij het helemaal niet doet of jezelf voorbijloopt om alles af te krijgen). Het hoeft dus niet altijd over "gevoeletjes" te gaan maar soms juist om gedachten.
Ga in therapie!
donderdag 13 juni 2013 om 10:25
Tja, en hoe bevalt dat, het onderdrukken van je emoties?
Probeer jij maar eens een bal onder water te houden, de hele tijd. Hij mag de oppervlakte niet raken, hij MOET onder water blijven. Wat een energie kost dat he? En heb je oog voor iets anders in het water? Nee, want alle concentratie gaat hierin zitten.
Als hij nu eens aan de oppervlakte mag drijven, kost het je lang zoveel energie niet meer en kun je ook eens kijken wat er nog meer te doen is in het water...
Probeer jij maar eens een bal onder water te houden, de hele tijd. Hij mag de oppervlakte niet raken, hij MOET onder water blijven. Wat een energie kost dat he? En heb je oog voor iets anders in het water? Nee, want alle concentratie gaat hierin zitten.
Als hij nu eens aan de oppervlakte mag drijven, kost het je lang zoveel energie niet meer en kun je ook eens kijken wat er nog meer te doen is in het water...
donderdag 13 juni 2013 om 10:27
Als je al met zo'n instelling er heen gaat, dan ben je zeker moeilijk te veranderen.
Als je maar wilt veranderen! Dan kan je veranderen.. En emoties onderdrukken? Je weet dus dat dat niet werkt. Waar ben je bang voor?
Ik snap je heel erg goed, ik vond dat ook lastig!
Geen zorgen, de juiste psych weet precies hoe hier mee om te gaan en zal heus niet direct in de eerste sessie aan je diepste emoties gaan wroeten. Dat gebeurt langzaamaan, eerst werken aan een vertrouwensband en dat jij je op het gemak voelt.
Het kan ook voorkomen dat de psych niet bij je aansluit, geef dat gewoon aan. Dan zorgt hij/zij dat je bij iemand anders in behandeling komt.
Gun het jezelf!! Als ik jou zo lees heb je keihard iemand nodig die jou sturing biedt. Je zit er zelf met je nek toe in. Dat kan je niet meer alleen bolwerken.
Zie het als een cadeautje!
Als je maar wilt veranderen! Dan kan je veranderen.. En emoties onderdrukken? Je weet dus dat dat niet werkt. Waar ben je bang voor?
Ik snap je heel erg goed, ik vond dat ook lastig!
Geen zorgen, de juiste psych weet precies hoe hier mee om te gaan en zal heus niet direct in de eerste sessie aan je diepste emoties gaan wroeten. Dat gebeurt langzaamaan, eerst werken aan een vertrouwensband en dat jij je op het gemak voelt.
Het kan ook voorkomen dat de psych niet bij je aansluit, geef dat gewoon aan. Dan zorgt hij/zij dat je bij iemand anders in behandeling komt.
Gun het jezelf!! Als ik jou zo lees heb je keihard iemand nodig die jou sturing biedt. Je zit er zelf met je nek toe in. Dat kan je niet meer alleen bolwerken.
Zie het als een cadeautje!
donderdag 13 juni 2013 om 10:32
Jawel hoor, ik snap je wel.
Ik "moest"ook naar de Psycholoog. Met name omdat ik jaren en jaren niets van mijn gevoelens had uitgesproken en gewoon fijn weg had gestopt.
Totdat 't klapte en ik naar de Psycholoog "moest".
En eng dat ik 't vond, vreselijk.
Maar juist omdat ik "moest", moest ik ook van mezelf me daar open stellen. ik kan nog moeilijk over mijn gevoelens praten. maar zodra ik bij mijn Psychologe kom moet ik praten en komt alles eruit.
En blij dat ik er mee ben, in 't begin nog niet hoor. Maar 't heeft me zo geholpen om mezelf te begrijpen en aan mezelf te werken.
Het beste wat me ooit overkomen is.
Je gevoelen en emoties blijven onderdrukken kan niet. op een gegeven moment lukt dat niet meer.
Geloof me, het is goed voor je. probeer je ervoor open te stellen.
En geef dit gewoon aan aan je psycholoog, zij/hij wil je alleen helpen.
Ik "moest"ook naar de Psycholoog. Met name omdat ik jaren en jaren niets van mijn gevoelens had uitgesproken en gewoon fijn weg had gestopt.
Totdat 't klapte en ik naar de Psycholoog "moest".
En eng dat ik 't vond, vreselijk.
Maar juist omdat ik "moest", moest ik ook van mezelf me daar open stellen. ik kan nog moeilijk over mijn gevoelens praten. maar zodra ik bij mijn Psychologe kom moet ik praten en komt alles eruit.
En blij dat ik er mee ben, in 't begin nog niet hoor. Maar 't heeft me zo geholpen om mezelf te begrijpen en aan mezelf te werken.
Het beste wat me ooit overkomen is.
Je gevoelen en emoties blijven onderdrukken kan niet. op een gegeven moment lukt dat niet meer.
Geloof me, het is goed voor je. probeer je ervoor open te stellen.
En geef dit gewoon aan aan je psycholoog, zij/hij wil je alleen helpen.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
donderdag 13 juni 2013 om 10:39
Je hoeft niet per se over je emoties te babbelen hoor. Er zijn zoveel verschillende soorten therapie. Ik ben zelf naar een psycholoog gegaan om dingen praktisch te veranderen, niet door gebabbel maar gewoon om wat handvaten te hebben. Praten over je jeugd en je emoties en je 'perfectionistische aard' et cetera, dat is niet altijd nodig.
Daarna heeft de psycholoog me nog gevraagd of ik mee wilde doen met de cognitieve therapie (dus gebabbel) om met mijn negatieve emoties en stress om te gaan, maar dat wilde ik niet. Daarom heeft ze me mindfulness geleerd. Dat ligt veel meer in mijn straatje: concreet, praktisch en duidelijk.
Ik denk dat het heel belangrijk is dat de therapie die je gaat volgen goed bij jou als persoon past, en dat je zelf de 'stuurman' bent. Dus niet ergens naar toegaan 'omdat zij dat zegt' of dingen doen 'omdat het moet van therapie'.
Daarna heeft de psycholoog me nog gevraagd of ik mee wilde doen met de cognitieve therapie (dus gebabbel) om met mijn negatieve emoties en stress om te gaan, maar dat wilde ik niet. Daarom heeft ze me mindfulness geleerd. Dat ligt veel meer in mijn straatje: concreet, praktisch en duidelijk.
Ik denk dat het heel belangrijk is dat de therapie die je gaat volgen goed bij jou als persoon past, en dat je zelf de 'stuurman' bent. Dus niet ergens naar toegaan 'omdat zij dat zegt' of dingen doen 'omdat het moet van therapie'.
Liever elitair dan een pauper!