Psyche
alle pijlers
Pfff even van me afschrijven
zaterdag 3 augustus 2013 om 19:24
Ik ben sinds een tijd gestart met therapie om van angstklachten die in mijn verleden zijn ontstaan af te komen, of om het minder een rol te laten spelen in mijn leven. Vaak gaat het oke maar vandaag vind ik het behoorlijk moeilijk om dat rottige gevoel óók toe te laten. Alles voelt vandaag zwaar en behoorlijk uitzichtloos.
Is het goed dat ik het verleden weer oprakel? Het doet af en toe vreselijk veel pijn en ik voel me soms verscheurd. Alsof ik allemaal delen van mezelf weer bij elkaar moet rapen.
Vandaag zitten er ook veel vragen in mijn hoofd: kom ik echt af van mijn angsten? Of kunnen ze echt minder worden?
Ga ik mezelf -met al wat was en is- accepteren?
Kan ook ik ooit een gelijkwaardige relatie behouden en écht intimiteit toelaten, verdragen?
Is er een lichter leven voor mij weggelegd? Een leven waarin ik zorgelozer door het leven kan gaan?
Ik vraag van jullie natuurlijk geen antwoorden hierop. Ik wil vandaag gewoon even mijn hersenspinsels eruit gooien en dat doen tegen mensen die wat verder van me afstaan. En jawel, natuurlijk ook omdat ik hier op het forum vaak hartverwarmende en zeer leerzame nuttige reacties lees.
Bedankt voor het lezen.
Is het goed dat ik het verleden weer oprakel? Het doet af en toe vreselijk veel pijn en ik voel me soms verscheurd. Alsof ik allemaal delen van mezelf weer bij elkaar moet rapen.
Vandaag zitten er ook veel vragen in mijn hoofd: kom ik echt af van mijn angsten? Of kunnen ze echt minder worden?
Ga ik mezelf -met al wat was en is- accepteren?
Kan ook ik ooit een gelijkwaardige relatie behouden en écht intimiteit toelaten, verdragen?
Is er een lichter leven voor mij weggelegd? Een leven waarin ik zorgelozer door het leven kan gaan?
Ik vraag van jullie natuurlijk geen antwoorden hierop. Ik wil vandaag gewoon even mijn hersenspinsels eruit gooien en dat doen tegen mensen die wat verder van me afstaan. En jawel, natuurlijk ook omdat ik hier op het forum vaak hartverwarmende en zeer leerzame nuttige reacties lees.
Bedankt voor het lezen.
zaterdag 3 augustus 2013 om 19:49
zaterdag 3 augustus 2013 om 19:51
quote:patriciavb schreef op 03 augustus 2013 @ 19:49:
Ik snap dat het moeilijk is. Ik herken t een beetje allemaal. Ga lekker positieve dingen doen en wel doorgaan met therapie hoor. Ook al rakel je alles op.... De therapeute zal je leren het te verwerken. Een keer flink huilen is niet erg, en lekker van je af blijven schrijven!Ga ik doen. En doorgaans doe ik ook positieve, leuke dingen. Zijn idd goede tips. Verwerken is hard werken maar wel de moeite waard.
Ik snap dat het moeilijk is. Ik herken t een beetje allemaal. Ga lekker positieve dingen doen en wel doorgaan met therapie hoor. Ook al rakel je alles op.... De therapeute zal je leren het te verwerken. Een keer flink huilen is niet erg, en lekker van je af blijven schrijven!Ga ik doen. En doorgaans doe ik ook positieve, leuke dingen. Zijn idd goede tips. Verwerken is hard werken maar wel de moeite waard.
zaterdag 3 augustus 2013 om 19:54
zaterdag 3 augustus 2013 om 20:05
quote:patriciavb schreef op 03 augustus 2013 @ 19:59:
Je lult maar tegen mij aan hoor!
Huil t maar d'r uit! Wel erg jammer dat je vriendinnen er niet voor je zijn.
Haha, kan hier nu wel om lachen. Het is geen onwil van mijn vriendinnen hoor, ze zijn gewoon even niet bereikbaar.
Vaak als ik mijn gedachten en gevoelens even kan delen dan voel ik me al vrij snel beter. Na een flink potje huilen dan he.
Sjonge wat kun je je toch ellendig voelen als alles vastzit. Maar de opluchting is daarna des te groter.
Je lult maar tegen mij aan hoor!
Huil t maar d'r uit! Wel erg jammer dat je vriendinnen er niet voor je zijn.Haha, kan hier nu wel om lachen. Het is geen onwil van mijn vriendinnen hoor, ze zijn gewoon even niet bereikbaar.
Vaak als ik mijn gedachten en gevoelens even kan delen dan voel ik me al vrij snel beter. Na een flink potje huilen dan he.
Sjonge wat kun je je toch ellendig voelen als alles vastzit. Maar de opluchting is daarna des te groter.
zaterdag 3 augustus 2013 om 20:12
quote:patriciavb schreef op 03 augustus 2013 @ 20:10:
Vastzitten is heavy ja. Een mooi liedje luisteren of plots je grote teen stoten , kan bij mij wel eens die trigger geven om uit te huilen. Haha ...
Oh ja ook dat kan super goed helpen om de boel open te breken en de sluizen te openen
Alleen hielp dat ook al niet echt vandaag. Euh ik bedoel liedjes luisteren, en gevoelige verhalen zien op uitzending gemist. Teen heb ik gelukkig niet gestoten
Vastzitten is heavy ja. Een mooi liedje luisteren of plots je grote teen stoten , kan bij mij wel eens die trigger geven om uit te huilen. Haha ...
Oh ja ook dat kan super goed helpen om de boel open te breken en de sluizen te openen
Alleen hielp dat ook al niet echt vandaag. Euh ik bedoel liedjes luisteren, en gevoelige verhalen zien op uitzending gemist. Teen heb ik gelukkig niet gestoten
zaterdag 3 augustus 2013 om 20:14
quote:xpeacex schreef op 03 augustus 2013 @ 20:10:
Dank je moontje, dat doet me echt goed om even te lezen. Bijzonder dat een forum als dit echt even een steuntje in de rug kan zijn. En dat terwijl je elkaar ( hoogstwaarschijnlijk) helemaal niet kent.
Fijn hoor zo'n viva forum En ik ben blij dat ik je heb kunnen helpen.
Dank je moontje, dat doet me echt goed om even te lezen. Bijzonder dat een forum als dit echt even een steuntje in de rug kan zijn. En dat terwijl je elkaar ( hoogstwaarschijnlijk) helemaal niet kent.
Fijn hoor zo'n viva forum En ik ben blij dat ik je heb kunnen helpen.
zaterdag 3 augustus 2013 om 20:22
quote:patriciavb schreef op 03 augustus 2013 @ 20:14:
[...]
En ik ben blij dat ik je heb kunnen helpen.
Ik voel nu pas hoe moe ik ben dus ik ga even rusten.
Oh en mocht er ondertussen een meelezer ook gebruik willen maken van dit topic om zijn of haar hart even te luchten dan kan dat natuurlijk. Neem je ruimte. Gedeelde smart is halve smart.
[...]
En ik ben blij dat ik je heb kunnen helpen.
Ik voel nu pas hoe moe ik ben dus ik ga even rusten.
Oh en mocht er ondertussen een meelezer ook gebruik willen maken van dit topic om zijn of haar hart even te luchten dan kan dat natuurlijk. Neem je ruimte. Gedeelde smart is halve smart.
zaterdag 3 augustus 2013 om 20:22
Wat goed dat je bent gestart met therapie om van je angstklachten af te komen. Zo rot dat je er veel last van hebt...
Zelf ben ik ook in therapie, al een paar jaar, om beter om te gaan met angstklachten en onzekerheid (het idee dat ik altijd faal).
Het gaat steeds beter... Word liever voor mijzelf en kom steeds meer tot acceptatie. Als de angsklachten de kop opsteken, kan ik ze wat af laten nemen.
Het gaat jou echt lukken. Vind het heel knap dat je het deelt, dat maakt het veel minder beladen.
Heel veel succes en sterkte met de therapie, lieve meid, je wordt er alleen maar mooier en sterker van!
Zelf ben ik ook in therapie, al een paar jaar, om beter om te gaan met angstklachten en onzekerheid (het idee dat ik altijd faal).
Het gaat steeds beter... Word liever voor mijzelf en kom steeds meer tot acceptatie. Als de angsklachten de kop opsteken, kan ik ze wat af laten nemen.
Het gaat jou echt lukken. Vind het heel knap dat je het deelt, dat maakt het veel minder beladen.
Heel veel succes en sterkte met de therapie, lieve meid, je wordt er alleen maar mooier en sterker van!
zaterdag 3 augustus 2013 om 21:43
Hoi xpeacex, hier ook wel eens angstklachten. Lastig he. Vaak gaat het lang goed, en dan ineens *bam* komen ze op volle sterkte weer binnen. Net als jij ook de vraag of ik ooit angstvrij zal zijn, en graag lichter willen leven. ("net als andere mensen, die nergens last van hebben!") Maar ik realiseer me ook dat ik mezelf moet accepteren, en daar horen die angstklachten ook bij. Probeer die angsten niet te zien als iets fouts of slechts, maar een onderdeel van jou. Net als je haarkleur, je lengte en de rest van je karakter. En ja, je hebt ook wel eens last van angsten. Daar ben jij jij door.
Sterkte!
Sterkte!
zaterdag 3 augustus 2013 om 23:54
Nou peace, het is bijna alsof ik mezelf lees!
Bij deze neem ik even de ruimte die je aanbiedt :
Ben ook sinds kort gestart met therapie, geen directe angstklachten, maar wel bezig met wat ontspannener om leren gaan met bepaalde dingen. Vandaag een rotdag gehad, vervelende confrontaties gehad. Daardoor een rotgevoel dat bleef hangen, vind het aan de ene kant moeilijk om te voelen, maar aan de andere kant wilde ik er ook vanaf, maar het wilde er niet uit! Het huilen stond me nader dan het lachen, maar huilen lukte niet. Tot een gesprekje met vriend (die niet thuis is, maar even belde toen ik 'm smste dat ik verdrietig was) toen barstte ik los en nu uitgehuild en vooral heel moe....
Voel me vaak eenzaam als ik me rot voel, maar dat heeft er ook mee te maken dat ik het moeilijk vindt om (negatieve) emoties te delen met anderen.
Goed om te lezen dat het er bij jou ook uit is gekomen vanavond! Gek eigenlijk, he, dat daarvoor blijkbaar iets als aandacht van een ander nodig is.
Het zal voor jou vast ook een roerige tijd worden qua emoties, de komende periode. Maar wat zich aandient zat er blijkbaar al die tijd in, alleen maar goed dat het er nu uit komt. Zo voelt het voor mij in elk geval...
Heb je een fijne therapeut? Heb je een beetje vertrouwen in hem/haar en zijn/haar werkwijze?
Hopelijk slaap je goed vannacht. Weltrusten!
Bij deze neem ik even de ruimte die je aanbiedt :
Ben ook sinds kort gestart met therapie, geen directe angstklachten, maar wel bezig met wat ontspannener om leren gaan met bepaalde dingen. Vandaag een rotdag gehad, vervelende confrontaties gehad. Daardoor een rotgevoel dat bleef hangen, vind het aan de ene kant moeilijk om te voelen, maar aan de andere kant wilde ik er ook vanaf, maar het wilde er niet uit! Het huilen stond me nader dan het lachen, maar huilen lukte niet. Tot een gesprekje met vriend (die niet thuis is, maar even belde toen ik 'm smste dat ik verdrietig was) toen barstte ik los en nu uitgehuild en vooral heel moe....
Voel me vaak eenzaam als ik me rot voel, maar dat heeft er ook mee te maken dat ik het moeilijk vindt om (negatieve) emoties te delen met anderen.
Goed om te lezen dat het er bij jou ook uit is gekomen vanavond! Gek eigenlijk, he, dat daarvoor blijkbaar iets als aandacht van een ander nodig is.
Het zal voor jou vast ook een roerige tijd worden qua emoties, de komende periode. Maar wat zich aandient zat er blijkbaar al die tijd in, alleen maar goed dat het er nu uit komt. Zo voelt het voor mij in elk geval...
Heb je een fijne therapeut? Heb je een beetje vertrouwen in hem/haar en zijn/haar werkwijze?
Hopelijk slaap je goed vannacht. Weltrusten!