Psyche
alle pijlers
ongelukkig moeten zijn?
donderdag 8 augustus 2013 om 17:48
Hallo allemaal,
Ik zal me even kort voorstellen. Ik ben pinterester, 25 jaar, en woon in London. Na het vele reizen ben ik afgelopen jaar gesettled in London waar ik nu een fantastische partner, leuk huis, goede baan en super sociaal leven heb (kortom, ik ben naar mijn idee gelukkig).
Ik heb meerdere forums doorzocht maar kon nergens iets gelijks vinden, daarom mijn reden om een nieuw topic te openen.
Om de zoveel tijd (soms zitten er weken tussen, maar er zijn ook periodes dat het maar een paar dagen zijn) krijg ik een overweldigend gevoel ongelukkig te moeten zijn. Het minste of geringste zal me irriteren, boos of verdrietig maken waardoor ik mezelf bijna het 'recht' geef om ongelukkig en verdrietig te zijn. Ik begrijp niet waar dit gevoel vandaag komt, en vaak is het ook al gebeurd voordat ik er erg in heb. Het lijkt wel alsof ik mijn eigen geluk saboteer. Helaas is meestal mijn partner hiervan de dupe.
Wanneer ik eenmaal boos of verdrietig ben, vind ik mezelf dat ook de zieligste persoon van de wereld en kan niets of niemand iets goed doen. Dit duurt vaak maar een dag (soms maar een paar uur), het gevoel ebt dan langzaam weg, maar ik blijf verward achter, niet begrijpend waarom ik zo heb gereageerd. Op dat moment leek het de juiste reactie maar achteraf zie ik zelf in hoe belachelijk ik heb gereageerd.
Nu ik het zo terug lees klink ik echt als een mafketel maar ik ben nieuwsgierig of er misschien mensen zijn die dit ook hebben of misschien weten waar dit vandaag komt?
Ik heb zelf wat theorien bedacht maar ben benieuwd naar anderen.
Alvast heel erg bedankt.
Ik zal me even kort voorstellen. Ik ben pinterester, 25 jaar, en woon in London. Na het vele reizen ben ik afgelopen jaar gesettled in London waar ik nu een fantastische partner, leuk huis, goede baan en super sociaal leven heb (kortom, ik ben naar mijn idee gelukkig).
Ik heb meerdere forums doorzocht maar kon nergens iets gelijks vinden, daarom mijn reden om een nieuw topic te openen.
Om de zoveel tijd (soms zitten er weken tussen, maar er zijn ook periodes dat het maar een paar dagen zijn) krijg ik een overweldigend gevoel ongelukkig te moeten zijn. Het minste of geringste zal me irriteren, boos of verdrietig maken waardoor ik mezelf bijna het 'recht' geef om ongelukkig en verdrietig te zijn. Ik begrijp niet waar dit gevoel vandaag komt, en vaak is het ook al gebeurd voordat ik er erg in heb. Het lijkt wel alsof ik mijn eigen geluk saboteer. Helaas is meestal mijn partner hiervan de dupe.
Wanneer ik eenmaal boos of verdrietig ben, vind ik mezelf dat ook de zieligste persoon van de wereld en kan niets of niemand iets goed doen. Dit duurt vaak maar een dag (soms maar een paar uur), het gevoel ebt dan langzaam weg, maar ik blijf verward achter, niet begrijpend waarom ik zo heb gereageerd. Op dat moment leek het de juiste reactie maar achteraf zie ik zelf in hoe belachelijk ik heb gereageerd.
Nu ik het zo terug lees klink ik echt als een mafketel maar ik ben nieuwsgierig of er misschien mensen zijn die dit ook hebben of misschien weten waar dit vandaag komt?
Ik heb zelf wat theorien bedacht maar ben benieuwd naar anderen.
Alvast heel erg bedankt.
donderdag 8 augustus 2013 om 18:14
ik denk dat ik PMS wel uit kan sluiten aangezien ik heb soms een aantal weken niet heb, en danwel om de paar dagen. weet niet hoe jullie cyclus loopt maar die van mij is aardig regelmatig 
En spoiled brat? inderdaad, dat is een normale reactie. daarom probeer ik erachter te komen wat me drijft. Ik heb toch alles om gelukkig te zijn, dus waarom moet ik dan af en toe ongelukkig zijn?
ik had geen verhelderend antwoord verwacht, maar dit vind ik wel jammer. is er een manier om dit topic te sluiten? ik kom hier niet echt verder mee natuurlijk
En spoiled brat? inderdaad, dat is een normale reactie. daarom probeer ik erachter te komen wat me drijft. Ik heb toch alles om gelukkig te zijn, dus waarom moet ik dan af en toe ongelukkig zijn?
ik had geen verhelderend antwoord verwacht, maar dit vind ik wel jammer. is er een manier om dit topic te sluiten? ik kom hier niet echt verder mee natuurlijk
donderdag 8 augustus 2013 om 18:16
quote:pinterester schreef op 08 augustus 2013 @ 18:14:
ik denk dat ik PMS wel uit kan sluiten aangezien ik heb soms een aantal weken niet heb, en danwel om de paar dagen. weet niet hoe jullie cyclus loopt maar die van mij is aardig regelmatig
En spoiled brat? inderdaad, dat is een normale reactie. daarom probeer ik erachter te komen wat me drijft. Ik heb toch alles om gelukkig te zijn, dus waarom moet ik dan af en toe ongelukkig zijn?
ik had geen verhelderend antwoord verwacht, maar dit vind ik wel jammer. is er een manier om dit topic te sluiten? ik kom hier niet echt verder mee natuurlijk :-)Je moet niks.
ik denk dat ik PMS wel uit kan sluiten aangezien ik heb soms een aantal weken niet heb, en danwel om de paar dagen. weet niet hoe jullie cyclus loopt maar die van mij is aardig regelmatig
En spoiled brat? inderdaad, dat is een normale reactie. daarom probeer ik erachter te komen wat me drijft. Ik heb toch alles om gelukkig te zijn, dus waarom moet ik dan af en toe ongelukkig zijn?
ik had geen verhelderend antwoord verwacht, maar dit vind ik wel jammer. is er een manier om dit topic te sluiten? ik kom hier niet echt verder mee natuurlijk :-)Je moet niks.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
donderdag 8 augustus 2013 om 18:26
quote:Murdoch schreef op 08 augustus 2013 @ 18:17:
Je drukt je wat vreemd uit. Je "moet" niet "ongelukkig zijn," je hebt een doodordinaire chagrijnige bui. En dat gebeurt ons allemaal wel eens.Ze drukt zich idd wat ongelukkig uit.
Je drukt je wat vreemd uit. Je "moet" niet "ongelukkig zijn," je hebt een doodordinaire chagrijnige bui. En dat gebeurt ons allemaal wel eens.Ze drukt zich idd wat ongelukkig uit.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
donderdag 8 augustus 2013 om 18:31
Hoe ongelukkig ben je op dat soort momenten eigenlijk? Alleen een beetje verdrietig/boos of draag je dan zo ongeveer de last van de hele wereld op je schouders?
Je kunt ook depressief zijn, ook al heb je op het oog een fantastisch leven. Het gaat namelijk niet alleen om wat er om je heen gebeurt, maar ook om hoe jij met gebeurtenissen omgaat en bent omgegaan.
Lees PAAZ eens, gaat over een meisje met een droombaan, een lieve vriend, alles wat haar hartje begeert plus zelfmoordplannen. Dat is op zn zachtst gezegd niet relaxed. Is dat wat je bedoelt? Of gaat dat te ver voor jouw vorm van ongelukkigheid?
Je kunt ook depressief zijn, ook al heb je op het oog een fantastisch leven. Het gaat namelijk niet alleen om wat er om je heen gebeurt, maar ook om hoe jij met gebeurtenissen omgaat en bent omgegaan.
Lees PAAZ eens, gaat over een meisje met een droombaan, een lieve vriend, alles wat haar hartje begeert plus zelfmoordplannen. Dat is op zn zachtst gezegd niet relaxed. Is dat wat je bedoelt? Of gaat dat te ver voor jouw vorm van ongelukkigheid?
donderdag 8 augustus 2013 om 19:37
Sommige mensen vinden dat ze geluk niet verdienen. Of ze zijn gewend aan drama en is gewoon gelukkig voor hun gevoel "te saai". Misschien wil je meer aandacht en ben je gewend om alleen aandacht te krijgen als het niet goed gaat. Of dat je alleen vindt dat je aandacht (van jezelf misschien zelfs alleen maar) verdient als het ongelukkig met je gaat en weet je niet zo goed hoe je jezelf positieve aandacht moet geven.
Ik vraag me af of het zou helpen als je jezelf juist positieve feedback geeft elke keer als je juist gelukkig bent. Dus gelukkig zijn leert waarderen. Sommige mensen vinden liefde, geluk, het fijn hebben een teken van zwakte bijvoorbeeld. En voelen ze zich beter thuis in een harde of in jouw geval verdrietige wereld dan in het onzekere geluk wat je misschien toch weer kwijt raakt.
Ben je bang het geluk kwijt te raken? Waardeer je je geluk op een dieper niveau? Besef je de waarde er ook van op gevoelsniveau?
Probeer jezelf aandacht te geven als het juist goed gaat. Verwen jezelf juist als het goed gaat in plaats van dat te doen alleen als je jezelf niet fijn voelt.
Als ik eens griep heb bijvoorbeeld dan kan het harstikke fijn voelen als een ander even de sinaasappeltjes perst en ik eens lui op de bank mag liggen met een boekje. Doe je dat soort dingen ook voor jezelf als je gelukkig bent? Jezelf verwennen of misschien zelfs laten verwennen?
Of verwent jouw partner jou juist zoveel dat je teveel goede dingen krijgt en je liever wat rustiger en normaler de relatie zou willen?
Even wat gedachtengangen.
Ik vraag me af of het zou helpen als je jezelf juist positieve feedback geeft elke keer als je juist gelukkig bent. Dus gelukkig zijn leert waarderen. Sommige mensen vinden liefde, geluk, het fijn hebben een teken van zwakte bijvoorbeeld. En voelen ze zich beter thuis in een harde of in jouw geval verdrietige wereld dan in het onzekere geluk wat je misschien toch weer kwijt raakt.
Ben je bang het geluk kwijt te raken? Waardeer je je geluk op een dieper niveau? Besef je de waarde er ook van op gevoelsniveau?
Probeer jezelf aandacht te geven als het juist goed gaat. Verwen jezelf juist als het goed gaat in plaats van dat te doen alleen als je jezelf niet fijn voelt.
Als ik eens griep heb bijvoorbeeld dan kan het harstikke fijn voelen als een ander even de sinaasappeltjes perst en ik eens lui op de bank mag liggen met een boekje. Doe je dat soort dingen ook voor jezelf als je gelukkig bent? Jezelf verwennen of misschien zelfs laten verwennen?
Of verwent jouw partner jou juist zoveel dat je teveel goede dingen krijgt en je liever wat rustiger en normaler de relatie zou willen?
Even wat gedachtengangen.
donderdag 8 augustus 2013 om 20:39
Ik heb ook wel momenten, hormonen, waarop ik dat juist erg heb en normaal gesproken niet. Maar als ik dan kijk naar de situatie, die ik normaal gesproken wegwuif, vind ik de manier waarop het dan gaat, toch wel het overdenken waard.
Ik voel me door hormonen dan, zo ontzettend beroerd, dat ik bijvoorbeeld even een knuffel wil. Dan kan iemand mij wel weg willen duwen of vinden dat ik mij aanstel, maar dat vind ik ook zonder hormonen, wel een vervelende reactie bijvoorbeeld. Als ik ziek ben, mij niet lekker voel, wil ik graag wel ook serieus genomen worden. En ik houd er natuurlijk ondertussen rekening mee zelf dat ik op zulke momenten wel gevoeliger ben dan normaal en dus ook niet van de dierbare nabije ander kan verwachten dat ze daar gelijk goed mee om gaan.
Ik voel me door hormonen dan, zo ontzettend beroerd, dat ik bijvoorbeeld even een knuffel wil. Dan kan iemand mij wel weg willen duwen of vinden dat ik mij aanstel, maar dat vind ik ook zonder hormonen, wel een vervelende reactie bijvoorbeeld. Als ik ziek ben, mij niet lekker voel, wil ik graag wel ook serieus genomen worden. En ik houd er natuurlijk ondertussen rekening mee zelf dat ik op zulke momenten wel gevoeliger ben dan normaal en dus ook niet van de dierbare nabije ander kan verwachten dat ze daar gelijk goed mee om gaan.
donderdag 8 augustus 2013 om 20:47