Psyche
alle pijlers
hoe vertellen op het werk?
vrijdag 20 september 2013 om 16:11
Beste allemaal,
Vanuit therapie is nu de opdracht gegeven weer wat feeling te krijgen met mijn werk, gezien ik een eigen bedrijfje heb ben ik een tijdje alleen achter de schermen aanwezig geweest (mailen, promotie, etc.) en werd het echte werk met de klanten door collega's gedaan.
Mijn collega's weten wat ik heb, maar er is toen der tijd besloten niet te vertellen aan de klanten wat ik heb. Op zich gaat dat heel goed en mijn collega's doen het werk super goed.
Nu is het zo dat ik rustig aan moet beginnen met wat werk, dus eerst weer eens aanwezig zijn en ik ben heel bang dat mensen gaan vragen waar ik geweest ben. Ik wil niet liegen, heb dit een tijd gedaan uit schaamte, smoesjes verzonnen maar voelde me alleen rotter.
Ook heeft de psygoloog aangegeven dat het goed is mezelf daar te kunnen zijn. Dus mijn ding te doen maar dat wat ik nu heb (angststoornis) nu ook bij me hoort.
Ik heb wel wat coaching gehad. Als mensen het vragen zou ik kunnen zeggen "dat is prive en praat ik liever niet over" maar vind dat wel het onderwerp heel groot maken.
Dus hoe kan ik het vertellen naar klanten toe zonder alles te vertellen? En denken jullie dat mensen je als zwak of onprofesioneel zien als je vertelt dat je een angststoornis hebt en nu weer probeert te herintreden?
Voor de duidelijkheid, mijn werkzaamheden bestaan deels uit lesgeven aan kleine groepjes, daarbij is er dus veel contact met klanten. Zelf schaam ik me heel erg voor wat ik heb
Dus iemand tips? Hoe zouden jullie dit oplossen?
Vanuit therapie is nu de opdracht gegeven weer wat feeling te krijgen met mijn werk, gezien ik een eigen bedrijfje heb ben ik een tijdje alleen achter de schermen aanwezig geweest (mailen, promotie, etc.) en werd het echte werk met de klanten door collega's gedaan.
Mijn collega's weten wat ik heb, maar er is toen der tijd besloten niet te vertellen aan de klanten wat ik heb. Op zich gaat dat heel goed en mijn collega's doen het werk super goed.
Nu is het zo dat ik rustig aan moet beginnen met wat werk, dus eerst weer eens aanwezig zijn en ik ben heel bang dat mensen gaan vragen waar ik geweest ben. Ik wil niet liegen, heb dit een tijd gedaan uit schaamte, smoesjes verzonnen maar voelde me alleen rotter.
Ook heeft de psygoloog aangegeven dat het goed is mezelf daar te kunnen zijn. Dus mijn ding te doen maar dat wat ik nu heb (angststoornis) nu ook bij me hoort.
Ik heb wel wat coaching gehad. Als mensen het vragen zou ik kunnen zeggen "dat is prive en praat ik liever niet over" maar vind dat wel het onderwerp heel groot maken.
Dus hoe kan ik het vertellen naar klanten toe zonder alles te vertellen? En denken jullie dat mensen je als zwak of onprofesioneel zien als je vertelt dat je een angststoornis hebt en nu weer probeert te herintreden?
Voor de duidelijkheid, mijn werkzaamheden bestaan deels uit lesgeven aan kleine groepjes, daarbij is er dus veel contact met klanten. Zelf schaam ik me heel erg voor wat ik heb
Dus iemand tips? Hoe zouden jullie dit oplossen?
vrijdag 20 september 2013 om 16:15
vrijdag 20 september 2013 om 16:15
Ik heb als klant niets te maken met jouw ziekten. Echt helemaal niets. Ik betaal je om les te geven. Niet omdat ik een onmens ben maar omdat ik niet wil dat jij je ongemakkelijk voelt.
Dus ik zou er uit mezelf niets over zeggen, hooguit dat je blij bent dat je weer aan het werk kunt. En als mensen vragen wat er aan de hand is/was, zou je kunnen zeggen dat je burnoutachtige klachten hebt gehad.
Ik denk in ieder geval dat je mensen niet het beeld moet geven dat je weinig belastbaar bent, want dan heb je kans dat je inkomensvoorziening op de toch komt te staan.
Dus ik zou er uit mezelf niets over zeggen, hooguit dat je blij bent dat je weer aan het werk kunt. En als mensen vragen wat er aan de hand is/was, zou je kunnen zeggen dat je burnoutachtige klachten hebt gehad.
Ik denk in ieder geval dat je mensen niet het beeld moet geven dat je weinig belastbaar bent, want dan heb je kans dat je inkomensvoorziening op de toch komt te staan.
vrijdag 20 september 2013 om 16:18
TO je maakt het zelf heel groot door er zo panisch over te doen. Je kunt het aanpakken zoals hierboven gesuggereerd ("met andere dingen bezig geweest") of als je open vizier wilt houden en je psycholoog raadt dit aan - en dat begrijp ik uit je post maar misschien vergis ik me- dan kun je zelfs dat luchtig houden.
" waren wat zaken die ik voor mezelf op een rijtje moest zetten, ben al een heel eind" of iets dergelijks. Het zal je verbazen denk ik hoeveel mensen wel "iets" hebben waar ze mee zitten of zaten. Echt waar. Chill.
" waren wat zaken die ik voor mezelf op een rijtje moest zetten, ben al een heel eind" of iets dergelijks. Het zal je verbazen denk ik hoeveel mensen wel "iets" hebben waar ze mee zitten of zaten. Echt waar. Chill.
vrijdag 20 september 2013 om 16:18
Niet te groot maken, gewoon aangegeven dat je de laatste tijden vooral op de achtergrond werkzaamheden hebt verricht maar toch graag ook weer het contact met de klanten op wilde bouwen omdat je dat toch wel heel prettig vind.
Je maakt het dan gewoon even iets mooier dan het is, hoeft niet je privésituatie uit te leggen en de klant voelt zich gewaardeerd en zal waarschijnlijk verder geen vragen stellen.
Je maakt het dan gewoon even iets mooier dan het is, hoeft niet je privésituatie uit te leggen en de klant voelt zich gewaardeerd en zal waarschijnlijk verder geen vragen stellen.
vrijdag 20 september 2013 om 16:20
Goed dat je weer meer dingen op gaat pakken!
Als ik jou was zou ik aangeven dat je afwezig bent geweest wegens persoonlijke omstandigheden. Eventueel kan je dat aanvullen met: lief/aardig/attent dat je er naar informeert, ik zou het fijn vinden om er verder niet over te praten.
Heb het ook wel eens gehad met iets dat ik niet op werk wilde vertellen en heb het zo aangepakt. Dit werkte voor mij heel goed, de meeste collega's reageerden lief en begripvol en wensten mij sterkte, om het vervolgens te laten rusten.
Succes met het uitbouwen van je werkzaamheden!
Als ik jou was zou ik aangeven dat je afwezig bent geweest wegens persoonlijke omstandigheden. Eventueel kan je dat aanvullen met: lief/aardig/attent dat je er naar informeert, ik zou het fijn vinden om er verder niet over te praten.
Heb het ook wel eens gehad met iets dat ik niet op werk wilde vertellen en heb het zo aangepakt. Dit werkte voor mij heel goed, de meeste collega's reageerden lief en begripvol en wensten mij sterkte, om het vervolgens te laten rusten.
Succes met het uitbouwen van je werkzaamheden!
vrijdag 20 september 2013 om 16:23
vrijdag 20 september 2013 om 16:45
vrijdag 20 september 2013 om 17:42
Ik zou niet vertellen dat het burnout achtige klachten zijn. Klanten zouden kunnen gaan denken dat je het werk dan niet aan kunt of labiel bent.
Ik gooi het zelf tegenwoordig op persoonlijke omstandigheden, dat kan zo veel betekenen en dekt de lading. Om eerlijk te zijn ben je hen geen verantwoording schuldig en gaat het ze niks aan. Ik zou niet op je verhaal zitten wachten en zou het zelfs onprofessioneel vinden. Als klant kan ik er niks mee.
Ik gooi het zelf tegenwoordig op persoonlijke omstandigheden, dat kan zo veel betekenen en dekt de lading. Om eerlijk te zijn ben je hen geen verantwoording schuldig en gaat het ze niks aan. Ik zou niet op je verhaal zitten wachten en zou het zelfs onprofessioneel vinden. Als klant kan ik er niks mee.
vrijdag 20 september 2013 om 17:48
"Er gewoon overheen l*llen". Dus bij vragen als; tijd niet gezien, was je er even uit/ziek? Gewoon zeggen: ja zeker even, maar hoe gaat het nu met u? Je bent ze geen verantwoording schuldig. Laat ze maar denken wat ze willen. Door niets zeggende antwoorden te geven, lieg je niet.
Dat werkte bij mij het beste. Mensen hebben toch primair interesse in hun eigen leventje en daarover te vertellen.
Dat werkte bij mij het beste. Mensen hebben toch primair interesse in hun eigen leventje en daarover te vertellen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
vrijdag 20 september 2013 om 19:05
Ik heb zelf autisme, en ik merk dat het bij mij in de omgeving het beste werkt als ik er gewoon eerlijk over ben. Dit ben ik, zo ben ik, en als je daar niet mee kan dealen zoek je maar een ander, bot gezegd. Als ze vragen hebben, mogen ze die stellen, maar ik bepaal zelf waar ik wel en geen antwoord op geef. 'Vragen staat vrij, maar of je antwoord krijgt, dat is de vraag', dat idee.
Geen idee in welke sector je zit, maar je zou misschien (in de toekomst) kunnen kijken of je van die angststoornis een kwaliteit kunt maken, dus iets waar jouw bedrijfje wat extra ervaring in heeft ten opzichte van anderen in die sector.
En waarom schaam je je ervoor? Jij bent jij, en die angststoornis hoort bij jou. Schaamte is niet nodig, je kunt er niet meer aan doen dan je nu al doet, en zo te horen doe je onwijs je best. Das genoeg. Echt genoeg.
Geen idee in welke sector je zit, maar je zou misschien (in de toekomst) kunnen kijken of je van die angststoornis een kwaliteit kunt maken, dus iets waar jouw bedrijfje wat extra ervaring in heeft ten opzichte van anderen in die sector.
En waarom schaam je je ervoor? Jij bent jij, en die angststoornis hoort bij jou. Schaamte is niet nodig, je kunt er niet meer aan doen dan je nu al doet, en zo te horen doe je onwijs je best. Das genoeg. Echt genoeg.